Кіріспе

Американдық актер (туған 1961)

Форест Стивен Уитакер (15 шілде 1961 жылы туған) – американдық актер, продюсер және режиссер. Ол көптеген марапаттарға ие, соның ішінде «Оскар» сыйлығы, «Алтын глобус» сыйлығы, Британдық кино және телеарналар академиясының сыйлығы және екі «Экран актерлері гильдиясы» сыйлығы. «Риджмонт жоғары мектебінде шапшаң уақыт» (1982) фильмінде дебют жасағаннан кейін, Уитакер «Взвод» (1986), «Жақсы таң, Вьетнам» (1987), «Бёрд» (1988), «Қайғылы ойын» (1992), «Құбылыс» (1996), «Жақсы иттің жолы: самурай кодексі» (1999), «Ұлы дебаттар» (2007), «Батлер» (2013), «Қонақ» (2016) және «Құрмет» (2021) сияқты фильмдердегі терең кейіпкерлерді сомдау арқылы танымал болды. Ол сонымен қатар «Үрейлі бөлме» (2002), «Жұлдызды соғыстар: Рог Один» (2016) фильмдерінде Сау Геррера және «Қара пантера» (2018) фильмінде Зюри рөлінде ойнады. Уитакер 2006 жылғы «Шотландияның соңғы патшасы» тарихи драмасында Уганда диктаторы Иди Амин рөлін ойнағаны үшін «Үздік актер» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Уитакер режиссерлік дебютын 1993 жылғы «Strapped» телефильмімен жасады, ал «Waiting to Exhale» (1995), «Hope Floats» (1998) және «First Daughter» (2004) фильмдерін режиссерлік етті. 2019 жылдан бері ол Epix телеарнасының «Гарлемнің қаскөрі» қылмыстық драмалық сериалында Бэмпи Джонсон рөлін ойнап келеді. Ол Юджин О’Ниллдің «Хьюи» пьесасының (2016) Бродвейдегі қайта қойылымында дебют жасады. Актерлік мансабынан басқа, Уитакер гуманитарлық қызметімен және қоғамдық белсенділігімен де танымал. 2011 жылы ол ЮНЕСКО-ның ізгі ниет елшісі болып тағайындалды, кейін Бейбітшілік және келісім жөніндегі арнайы елші болып жоғарылатылды және Whitaker Peace and Development Initiative (WPDI) коммерциялық емес ұйымының бас директоры қызметін атқарады.

Ерте өмір және білім

Форест Стивен Уитакер 1961 жылғы 15 шілдеде Техас штатының Лонгвью қаласында, арнайы білім беру мұғалімі Лора Фрэнсис (қызметтік аты Смит) және сақтандыру агенті Форест Э. Уитакердің ұлы болып дүниеге келді. ДНК-тестілеу нәтижесінде оның анасының африкалық акан тайпасынан, ал әкесі игбо тайпасынан шыққандығы анықталды. Уитакер бастауыш мектепке барғанда оның отбасы Калифорния штатының Карсон қаласына көшіп келді. Оның екі кіші інісі мен үлкен әпкесі бар. Актерлік мансабындағы алғашқы рөлі Дилан Томас жазған "Сүт ағашының көлеңкесінде" пьесасындағы басты рөл болды. Бірақ арқасының жарақатына байланысты музыка (ән айту) мамандығына ауысты. 1980 жылы Англияда Кал-Поли камералық хорымен гастрольдік сапарда болды. Кал-Полиде оқып жүргенде драма мамандығына қысқа ғана уақытқа ауысты. Кейін Оңтүстік Калифорния университетінің Торнтон музыка мектебіне операны тенор ретінде оқуға түсті, содан кейін университеттің драма консерваториясына қабылданды. Ол сондай-ақ Лондон драма студиясының Калифорниядағы бұрынғы филиалында оқу курсын бітірді. 2004 жылы Нью-Йорк университетінің Галатин жеке білім беру мектебінде "Қақтығыстың мәні: бейбітшілік және келісімді зерттеу" бағдарламасы бойынша білім алды.

1982-1987: танымалдылыққа жету

Уитакердің танымал режиссерлер мен актерлермен жұмыс істегенінің ұзақ тарихы бар. Алғашқы көзге түсетін экрандық рөлінде ол 1982 жылы Камерон Кроудың есейген жасөспірімдер туралы "Fast Times at Ridgemont High" фильмінің нұсқасында орта мектеп футболшысының эпизодтық рөлін ойнады. Сол жылы Уитакер "Amazing Stories" телесериалының "Gather Ye Acorns" атты эпизодында комикс сатушысының рөліне түсті. Ол 1985 және 1986 жылдары "Солтүстік және Оңтүстік" сериалдарының бірінші және екінші бөлімдерінде ойнады. 1990 жылдары Уитакер көбінесе HBO телеарнасында көрсетілген телефильмдерде ойнады, олардың ішінде "Қылмыстық әділет", "Ішкі жау" және "Куәгерлерді қорғау" фильмдері бар.

1988-2006: Жетістік және танымалдық

1988 жылы Уитакер «Қан спорты» фильмінде ойнады және оның алғашқы басты рөлі – Клинт Иствудтің «Бирд» фильміндегі джаз альт-саксофоны Чарли «Бирд» Паркер. Рольге дайындалу үшін Уитакер саксофон сабақтарын алып, төсегі, диваны және альт саксофоны ғана бар мансардада уақыт өткізді. Оның «трансцендентті» деп аталған және «Алтын глобус» номинациясына ие болған ойнауы. Уитакер 1990-шы жылдары бірқатар танымал режиссерлермен жұмыс істеді. 1990 жылы «Downtown» фильмінде ойнаған ол, 1992 жылы «The Crying Game» фильмінде британдық әскердің тұтқыны Джоди рөлін ойнады, бұл үшін ағылшын акцентін қолданды. Variety журналының Тодд Маккарти Уитакердің өнерін «көп жүректі», «өте эмоционалды» және «тамаша» деп сипаттады. Ол 1994 жылы Роберт Альтманның «Прет-а-Портер» фильмі үшін Ансамбльдің ең үздік актерлік жұмысы үшін алғашқы Ұлттық сын-пікірлер алқасының сыйлығын жеңіп алған актерлік құрамның мүшесі болды. 1995 жылы ол Уэйн Ванг пен Пол Остердің «Түтін» фильмінде «ерекше эмоционалды ойнады» және «Species» ғылыми-фантастикалық фильмінде пайда болды. 1996 жылы ол Джон Траволта мен Роберт Дюваллмен бірге «Феномен» фильмінде жақсы мінезді адам рөлін ойнады, бұл оған Blockbuster Entertainment Award for Favorite Supporting Actor – Drama сыйлығын әкелді, сондай-ақ NAACP Image Award номинациясын алды. Уитакер 1990-шы жылдары продюсерлік және режиссерлік салаға қадам басты. Ол 1991 жылы «Гарлемде ашу-ыза» фильмінде бірге түсіріліп, ойнады. 1993 жылы HBO үшін қалалық қарулы зорлық-зомбылық туралы «Страппид» фильмін түсіріп, Торонто халықаралық кинофестивалінде Халықаралық сыншылар сыйлығын жеңіп алды. 1995 жылы ол өзінің алғашқы толық метражды фильміне, Терри Макмилланның сол аттас романы негізінде түсірілген «Шығаруды күту» фильміне режиссерлік жасады. Роджер Эберт фильмнің тоны Уитакердің актерлік стиліне ұқсас екенін байқады: «өлшенген, тыныш, сенімді». Уитакер сонымен қатар Уитни Хьюстонның «Exhale (Shoop Shoop)» әнінің музыкалық видеосын да түсірді. Уитакер режиссерлік мансабын 1998 жылы Сандра Буллок пен Гарри Конник кішінің ойнаған «Hope Floats» романтикалық комедиясымен жалғастырды, ол сонымен қатар атқарушы продюсері болды. Ол 2004 жылы «Бірінші қыз» романтикалық комедиясында Кэти Холмске режиссерлік жасады, сонымен қатар фильмнің атқарушы продюсері болды; ол бұрын 2002 жылы «Телефондық будкада» Холмспен бірге ойнаған. Ол бірнеше телефильмнің атқарушы продюсері ретінде тәжірибе жинады, ең бастысы 2002 жылы Эмми сыйлығын жеңіп алған Уильям Х. Мейсидің қатысуымен түсірілген «Есіктен кіру». Уитакер 1999 жылы Джим Джармуш жазған және режиссерлік еткен «Ghost Dog: The Way of the Samurai» фильмінде көгершін өсіретін, бушидоны ұстанатын, мафиялық кісі өлтіруші рөлін ойнады. Көптеген адамдар бұл Уитакердің «белгілі бір рөлі» деп санайды. 2002 жылдан 2003 жылға дейін Уитакер Род Серлингтің классикалық «The Twilight Zone» сериалының 44 жаңа эпизодының жүргізушісі және баяндаушысы болды, ол UPN телеарнасында бір маусымға созылды. Бірнеше фильмдегі рөлдерде жұмыс істегеннен кейін, ол 2006 жылы FX полициялық сериалының актерлік құрамына қосылғанда теледидарға оралды. «Қалқан» сериалында ол басты кейіпкер Вик Маккидің (Майкл Чиклис) «бүлінген полицей» екенін дәлелдеуге бел буған лейтенант Джон Кавано рөлін ойнады. Бұрынғы рөлдерінен өзгеше, Уитакер бұл рөл үшін Оңтүстік Орталық Лос-Анджелесте өткен балалық шағына сүйенгенін айтты және ол рөлді шоудың 2007 жылғы маусымында қайта ойнады. Уитакер келесі рет 2000 жылы Л. Рон Хаббардтың сол аттас романы негізінде түсірілген «Битва үшін Жер» фильмінде ойнады, бұл фильм ең нашар фильмдердің бірі деп есептеледі. Фильм коммерциялық және сыншылар тарапынан сәтсіздікке ұшырады. Алайда Уитакердің ойнаған рөлін фильмнің режиссері Роджер Кристиан жоғары бағалады, ол «барлығы Уитакердің үлкен дауысы мен күлкісіне таңғалады» деді. «Битва үшін Жер» жеті Razzie сыйлығын жеңіп алды. Уитакер кейіннен фильмге қатысқаны үшін өкініш білдірді. 2001 жылы Уитакер Вонг Карвай режиссерімен түсірілген «The Follow» фильмінде кішкентай, аты көрсетілмеген рөлде ойнады, бұл фильм BMW компаниясының сол жылы автомобильдерін насихаттау үшін түсірген бес қысқа фильмнің бірі болды. Ол Джоэл Шумахердің 2002 жылғы «Телефондық будка» триллерінде Кифер Сазерленд пен Колин Фарреллмен бірге ойнады. Сол жылы ол Джоди Фостермен бірге «Қауіпсіз бөлме» фильмінде де ойнады. Оның фильмдегі «жаман жігіт» рөлі «агрессия мен жанашырлықтың нәзік үйлесімі» деп сипатталды. Сондай-ақ 2006 жылы Уитакер T.I. –дің «Live in the Sky» музыкалық видеосында Джейми Фокспен бірге түсті. Уитакердің 2006 жылы «Соңғы король Шотландиясы» фильміндегі Иди Амин рөлі сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, көптеген сыйлықтар мен наградаларға ие болды. Бұл рөлге дайындалу үшін Уитакер 50 фунт салмақ қосты, аккордеон ойнауды үйренді және зерттеулермен айналысты. Ол Амин туралы кітаптар оқыды, Аминнің қатысқан жаңалықтар мен деректі фильмдерін қарады, сондай-ақ Угандаға барып, Аминнің достарымен, туыстарымен, генералдарымен және құрбандарымен кездесті; ол сонымен қатар суахили тілін үйреніп, Аминнің Шығыс Африка акцентін меңгерді. Сыйлықты қабылдаған сөзінде Уитакер былай деді: «Мен актерлікпен айналыса бастағанда, менің мақсатым – баршаға, біздің ішіміздегі нәрсеге, баршамызда бар деп сенетін нұрға қосылу болды. Мен үшін актерлік – бұл байланысқа сену туралы; бұл өте күшті, өте терең байланыс, оны біз сезінеміз және біздің бірлескен сенімімізбен жаңа шындық жасай аламыз». Осы рөл үшін ол British Academy Film Award, Golden Globe Award, National Board of Review Award, Screen Actors Guild Award және Broadcast Film Critics Association, London Film Critics' Circle Award, Los Angeles Film Critics Association, National Society of Film Critics және New York Film Critics Circle сыйлықтарымен де марапатталды. Бұл сыйлықтарды бірге жеңіп алған жалғыз ойнаушылық рөл.

2007-2018: Белгілі актер

2007 жылы Уитакер «Ұлы дебаттар» фильмінде доктор Джеймс Фармердің рөлін ойнады, осы рөл үшін «Үздік қосалқы актер» номинациясында Image Award сыйлығына ие болды. 2008 жылы Уитакер үш фильмде ойнады: алғашқысы «Мен тыныс алатын ауа» фильмінде, көбелектерді ұнататын, тек Бақыт деп танылатын бизнесмен рөлінде. Ол сондай-ақ «Көше королі» фильмінде тәртіпсіз полицей капитаны, ал «Вантаж нүктесі» фильмінде батыр турист рөлін сомдады. Уитакер «Criminal Minds» сериалының спин-оффы «Criminal Minds: Күдікті мінез-құлық» жобасына тартылды, бірақ CBS арнасы оны 2011 жылдың 17 мамырында жапты. Фрэнк Купердің жетекшілігімен ол DEWmocracy.com жобасының авторы және продюсері болды – бұл интерактивті видео ойын, қысқа фильм және веб-сайт, ол адамдарға Mountain Dew сусындағының жаңа дәмін таңдауға мүмкіндік берді. Бұл кампания Mountain Dew тарихындағы ең сәтті сусын шақыруына айналды. Уитакер Джейми Фокс пен T-Pain-нің 2008 жылғы «Blame It» музыкалық видеосында пайда болды. 2013 жылы, бірнеше тікелей видеоға шыққаннан кейін мансабында сәл төмендеу болды, Уитакер Ли Дэниелстің «Батлер» фильміндегі басты рөлден кейін қайта өрлеуге қол жеткізді, ол оның ең үлкен сындық және коммерциялық жетістіктерінің біріне айналды. Ол осы рөлі үшін NAACP Image Award сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ басты рөлдегі ер адамның ең үздік рөлі үшін Screen Actors Guild Award сыйлығына ұсынылды. Уитакер «Қара Рождество» фильмінде де ойнады және 2013 жылғы «Соңғы тұрақ» фильмінде қашқан есірткі картелінің басшысын қуалайтын ФБР агенті рөлін сомдады. Уитакер 2016 жылғы «Жұлдызды соғыстар: Рог Оун» фильмінде Соу Геррера рөлін ойнады. 2016 жылдың желтоқсанында Уитакердің «Жұлдызды соғыстар көтерілісі» анимациялық сериалында Рог Оуннан Соу Геррера рөлін қайта ойнайтыны жарияланды. Сол жылы ол Майкл Грандедждің режиссерлігімен Юджин О’Ниллдің «Хьюи» пьесасының Бут театрында қайта қойылған нұсқасында Бродвейдегі дебютін жасады. The Hollywood Reporter журналисі Дэвид Руни Уитакердің өнері туралы былай деп жазды: «Ұйқылы көздерімен, жанды дауысымен және дірілдеген қолымен Уитакер қайғыны үлкен пальто сияқты кие алатын керемет актер». Уитакер 2016 жылғы «Қонақ» ғылыми-фантастикалық драмалық фильмінде полковник Веберді, ал 2017 жылғы «Кешірілген» фильмінде архиепископ Десмонд Тутуды сомдады. 2017 және 2018 жылдары Уитакер «Империя» сериалында он бір эпизодқа қатысты, онда ол Ли Дэниелспен «Батлер» фильміндегі жұмысынан кейін қайта кездесті. Райан Куглердің режиссерлік еткен Marvel Cinematic Universe әрекет-қимыл фильмі «Қара пантера» (2018) фильмiндегі Зури рөлін орындағаны үшін Уитакер кинофильмдегі актерлық топтың ең үздік рөлі үшін Screen Actors Guild Award сыйлығын бөлісіп жеңіп алды.

2019 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Уитакердің дауысы мен келбеті 2019 жылғы «Жұлдыздық соғыстар: Джедайдың құлаған тәртібі» видео ойынындағы Сау Геррера рөлі үшін пайдаланылды. 2019 жылдан бері Уитакер EPIX арнасындағы «Харлемнің құдайы» сериалында Бэмпи Джонсон рөлін ойнап келеді, ол 1960-шы жылдардағы қылмыстық әлем мен азаматтық құқықтар қозғалысының қақтығысын зерттейді. 2020 жылы Уитакер Netflix-тің Рождестволық мюзиклі «Джероникус Джангл: Рождестволық саяхат» фильмінде Джероникус Джангл рөлінде ойнады. Ол «Respect» фильмінде Арета Франклиннің (Дженнифер Хадсон сомдаған) әкесі, пастор К. Л. Франклин рөлінде ойнады және «Havoc» фильмінде Том Хардимен бірге түседі. 2023 жылы Уитакер «Big George Foreman» фильмінде бокс жаттықтырушысы Док Бродустың рөлін сомдайды. Уитакер Apple TV антологиялық сериалы «Extrapolations»-тың бір эпизодында пайда болады, ол климаттық өзгерістерге арналған. Ол Фрэнсис Форд Копполаның жаңа жобасы «Мегаполис» командасына қосылды.

Рух биінің ойын-сауығы

Ол өзінің "Spirit Dance Entertainment" атты продюсерлік компаниясы арқылы көптеген жобаларды жүзеге асырды, бірақ 2005 жылы актерлік карьерасына толыққандай назар аудару үшін оны жапты.

Елеулі туындылар

Уитакердің қазіргі компаниясы Significant Productions, түстi терілі актерлермен фильмдер мен телешоуларды қолдау арқылы, сондай-ақ камера артындағы әртүрлі өкілдікті қамтамасыз ету арқылы, көрініс таппаған тарихтар мен оларды айтушыларға мүмкіндік жасауға арналған. Уитакер және оның серіктесі Нина Ян Бонгиови Райан Куглердің режиссерлік дебюті "Фрутвейл станциясы" фильмін жасады, ол 2013 жылы Санденс кинофестивалінде АҚШ драмалық фильмі бойынша жюридің бас жүлдесі мен көрермендер сыйлығын жеңіп алды, ал Канн кинофестивалінде «Болашақ сыйлығымен» марапатталды. Олар Хлоя Чжаоның мансабын «Менің бауырларым үйреткен әндер» (2015) фильмімен бастады. Басқа да маңызды жобалар: Repentance (2013), Dope (2015), Roxanne Roxanne (2017) және Sorry to Bother You (2018). 2021 жылы компанияның соңғы фильмі Passing Netflix платформасында көрсетілді. Significant Productions Луизиана штатындағы Ангола түрмесіндегі хосписте түсірілген «Serving Life» (2011) деректі фильмін де жасады, ол Опра Уинфри үшін OWN және Oprah's Doc Club жобасы үшін жасалған алғашқы тапсырыс болды. Олар баскетбол жұлдызы Стивен Марбери туралы «Кони Айлендтен келген бала» деректі фильмін түсірді. 2020 жылы Significant компаниясы «Қажетті барлық жолдармен: Гарлемнің құдасы дәуірі» фильмін жасады.

JuntoBox фильмдері

Уитакер 2012 жылдың наурыз айынан бастап бірлескен киностудияның тең төрағасы ретінде қатысып, JuntoBox Films-тің тең төрағасы ретінде белсенді рөл атқарды. JuntoBox – фильмдер жасау идеяларын бөлісіп, оларды бірлесіп түсіру үшін киношылар мен жанкүйерлерге арналған әлеуметтік желі платформасы ретінде құрылған. Уитакер тең төраға болып келгеннен бері бес жоба өндіріске қабылданды.

Музыкалық продюсер

Уитакер "Waiting to Exhale" фильмінің саундтрегінің атқарушы продюсері ретінде Babyface-пен тығыз жұмыс істеді, осы фильмді ол өзі режиссерлік еткен. 1997 жылы альбом барлығы он бір Грэмми номинациясын алды, оның ішінде «Жыл альбомы» және «Exhale (Shoop Shoop)» үшін «Жыл әні». Үш ән «Ең үздік әйел R&B вокалы» номинациясына ие болды. «Exhale (Shoop Shoop)» әні үшін ең жақсы R&B әні номинациясында Грэмми сыйлығын жеңіп алды, бұл әнді Babyface жазған. Уитакер өзі режиссерлік еткен "Hope Floats" фильмінің саундтрегінің атқарушы продюсері болды. Гарт Брукстің «To Make You Feel My Love» әнімен танымал болған альбом екі платиналыққа ие болып, Грэмми сыйлығына ұсынылды. Уитакер сондай-ақ музыка продюсері ретінде қызмет етті және өзі режиссерлік еткен "First Daughter" фильмінің саундтрегі үшін сегіз әнге авторлық үлесін қосты. Ол сонымен қатар Bring Me the Horizon тобының 2019 жылдың 21 қазанында жарық көрген «In the Dark» музыкалық видеосында да пайда болды.

Қайырымдылық жұмыс

Соңғы он жыл ішінде Уитакер өзінің уақытының көп бөлігін гуманитарлық жұмысқа арнады. Бұл ізденістері анасының берген маңызды сабағынан туындады: «Сен менің сенгенімге сенуің міндетті емес, бірақ сен бір нәрсеге сенуің керек», – деген сөзін Уитакер өмірінің көп бөлігіне бағыт беруші принцип ретінде қарастырады. 2012 жылы ол үкіметтік емес ұйым – Уитакер бейбітшілік және даму бастамасын (WPDI) құрды. WPDI бүкіл әлемдегі қақтығыстардан зардап шеккен қауымдастықтарда бейбітшілік орнату бағдарламаларын іске асырады, олар жастарды қақтығысты шешу дағдыларын үйретуге және қақтығыс аймақтарында бизнесті дамытуға бағытталған. WPDI бағдарламалары қазіргі уақытта Африка, Мексика және АҚШ-та жұмыс істейді. 2011 жылғы 21 маусымда ЮНЕСКО штаб-пәтерінде өткен салтанатты шарада Уитакер ЮНЕСКО-ның бейбітшілік пен келісімді қамтамасыз ету жөніндегі ізгі ниет елшісі болып тағайындалды. Ізгі ниет елшісі ретінде Уитакер ЮНЕСКО-мен бірлесіп, жастарды күшейтетін және оларды зорлық-зомбылық айналымына түсуіне немесе одан шығуын қиындататын бастамаларды қолдау және дамыту үшін жұмыс істеді. Тағайындау рәсімінде АҚШ-тың ЮНЕСКО-дағы елшісі Дэвид Киллион Уитакерді «ізгі ниет елшісі лауазымына өте лайықты кандидат» деп сипаттады, оның өмірінің барлық саласында мейірімділік, қарапайымдық және әдемілік танытқанын атап өтті. «Ол мұны дұрыс деп ойлағандықтан жасайды», деді ол. Қақтығыстардан зардап шеккен аймақтардағы жұмысының артуынан кейін Уитакер ЮНЕСКО-ның бейбітшілік пен келісімді қамтамасыз ету жөніндегі арнайы елшісі болып тағайындалды және президент Обаманың өнер және гуманитарлық ғылымдар жөніндегі комитетінің мүшесі болды. Бұрын ол президент Обаманың қалалық саясат комитетінде қызмет еткен және 2014 жылдың қыркүйегінде БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі алдында сөйлеуге шақырылған соғыстан зардап шеккен балалардың жағдайына қатысты мәселе бойынша БҰҰ Бас хатшысының Балалар және қарулы қақтығыстар жөніндегі арнайы өкілімен ынтымақтастықта жұмыс істеді. Уитакер Turnaround Arts ұйымы арқылы бастауыш мектептермен де жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол БҰҰ-ның балаларды әскери қызметтен қайта оңалту жөніндегі жұмысының басқарушы комитетіне кірді, соғыстан зардап шеккен балалардың жағдайына қолдау көрсетуші ретінде қызмет еткеннен кейін БҰҰ-ның тұрақты даму мақсаттарының жақтаушысы атанды. Ол сондай-ақ, Уганданың солтүстігіндегі Hope North мектеп-интернаты мен кәсіптік оқу орталығын, босқын бала-әскерлерге, жетім балаларға және елдің азамат соғысының басқа да құрбандарына қолдау көрсетіп, олардың жағдайын жақсартуға атсалысады. Ең бастысы, Уитакер қарапайым адамдар әлемді өзгерту үшін бірігіп, күш салуы керек деп сендіреді. Оның сөздерімен айтқанда, «Тіпті көрінетіндей шағын әрекет те үлкен әсер ететін толқындар тудыруы мүмкін». 2009 жылғы 6 сәуірде оған Нигерияның Имо штатында бас ұлт атағы берілді. Уитакерге Нквередегі игбо қауымының басшысы атағы берілді, ол Нваннединамба атағымен марапатталды, яғни «Шетелдегі бауыр» деген мағынаны білдіреді. Уитакер Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы Рутгерс университетінде Халықаралық бейбітшілік институтын (IIP) құрды, ол сонымен қатар аға зерттеуші ғалым болып қызмет етеді. Халықаралық Ньюарк бейбітшілік білім беру саммитінде іске қосылған IIP-нің миссиясы – қоғамды құру арқылы азаматтардың қауіпсіздігін арттыру, бейбітшілік орнатудағы әйелдер мен рухани және діни көшбасшылардың рөлі, климаттың өзгеруінің әсері және кедейлікті азайту сияқты мәселелерді шешу үшін бағдарламалар мен стратегиялық серіктестіктерді дамыту болып табылады. IIP ЮНЕСКО-ның қолдауымен жұмыс істейді.

Жеке өмір

1996 жылы Уитакер актриса Киша Нэшпен (1972–2023) үйленді, онымен "Блоун аув" фильмінің түсірілім алаңында танысқан. Уитакер йогамен шұғылданады, кенподан қара белбеуге ие және вегетарианшы. Критик Сьюзан Влощинна Уитакердің сол көзінің птозын "қызықты" деп сипаттады, ал жазушы Стефани Захарек оның "ұйқылы, ойлы көрінісін" беретінін айтты. Уитакер бұл жағдайдың тұқым қуалайтынын және көру қабілетіне әсер ететіндіктен, оны түзету үшін операция жасауды қарастырғанын түсіндірді, бірақ бұл эстетикалық себептермен байланысты емес. Оның әулеті Нигерияның Имо штатындағы Нкверре қаласына жетеді, онда ол 2009 жылғы 5 сәуірде құрметті атаққа ие болды.

Актерлік еңбегі мен марапаттары

Уитакер "Соңғы шотланд патшасы" фильміндегі рөлі үшін көптеген марапаттармен қатар, тағы бірнеше құрметті наградаларға ие болды. 2005 жылы Америка киносының Деувилл (Франция) фестивалі оған құрмет көрсетті. 2006 жылдың қыркүйегінде 10-шы жылдық Голливуд кинофестивалі оны "Голливудтың ең талантты актерлерінің бірі" деп атап, "Жылдың актері" сыйлығымен марапаттады. 2006 жылы Уитакер Капри Голливуд халықаралық кинофестивалінен "Капри Легендасы" сыйлығын алды. 2007 жылдың 16 сәуірінде Уитакер 6801 Голливуд бульвары бойынша орналасқан кино өнеркәсібіне қосқан үлесі үшін Голливудтың Даңқ аллеясындағы 2335-ші жұлдызды иеленді. 2004 жылы Уитакер Солтүстік Каролина өнер мектебінен құрметті доктор дәрежесін алды. 2007 жылы ол бала-әскерлерді қолдауы мен қалалық жастармен жұмысы үшін "Бейбітшілік үшін кино" сыйлығын алды. 2009 жылы Уитакер Луизиана штатының Ксавьер университетінде өткен 82-ші бітіру салтанатында гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті дәрежесін алды. Сол жылы ол Манхэттенвилл колледжінен құрметті диплом алды және бітірушілерге сөз сөйледі. 2012 жылы ол БҰҰ идеалдарына қосқан үлесі үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының тілшілер қауымдастығының "Жылдың жақтасы" сыйлығын алды. Сол жылы ол Бостон университетінің Мартин Лютер Кинг атындағы стипендиясын иеленді. 2014 жылы Уитакер Майами университетінің бітіру салтанатында негізгі спикер болды. 2015 жылдың 16 мамырында ол Калифорния мемлекеттік университетінің Домингуес-Хиллс бөлімшесінен гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті дәрежесін алды. 2016 жылы Уитакер Дүниежүзілік балалық шақ қорынан гуманитарлық сыйлықты алды. 2017 жылы Уитакер Давостағы Дүниежүзілік экономикалық форумында "Кристалл" сыйлығымен марапатталды, сондай-ақ "Жылдың 4GameChanger" сыйлығын алды. 2018 жылдың 11 мамырында 135-ші бітіру салтанатында Оңтүстік Калифорния университетінен көркем өнер докторының құрметті дәрежесін алды. 2018 жылы ол Сан-Диего университетінің Бейбітшілік зерттеулері мектебінен "Бейбітшілік медалін" алды және сол жылы Лондонның SOAS университетінен құрметті стипендия иеленді. 2019 жылы ол 2019 жылғы Кеннеди орталығының "Адам рухы" сыйлығының иегерлерінің бірі болды. 2021 жылы USC оған Роберт Редфордтың белсенді суретшілер сыйлығын табыс етті. Сол жылы ол Францияның Өнер және әдебиет орденінің командирі дәрежесіне ие болды. 2021 жылы Уитакер сонымен қатар неміс "Тұрақтылық" сыйлығының құрметті иегері атанды. 2022 жылы ол қайырымдылық және гуманитарлық қызметі үшін Халықаралық бейбітшілік сыйлығымен, сондай-ақ БҰҰ қорының СДГ авангарды сыйлығымен марапатталды, ол көптеген елдерде тұрақтылық пен төзімділікті қолдау үшін жаңашыл жолдармен жұмыс істегені үшін берілді. Ол Канн кинофестивалінен "Алтын пальма" құрметті сыйлығын да алды.