Кіріспе

Француз жазушысы Пол Гимар (3 наурыз 1921 – 2 мамыр 2004) – француз жазушысы, жазуға деген құмарлығын теңізге деген сүйіспеншілігімен ұштастырғанымен танымал. Оның ең әйгілі туындысы – Клод Сотедің Роми Шнайдер мен Мишель Пикколи түскен фильмге бейімдеген, аяқталуы толығымен өзгертілген "Өмірдің істері".

Өмірбаян

Гимар Сент-Марс-ла-Жайльде (Loire Atlantique) дүниеге келді. Ол Бенуа Грольтке үйленді. Нант қаласындағы жеке Сент-Станислас мектебінде үлгерім нашар болғаннан кейін журналист ретінде жұмыс істеуге кірісті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол провинциялық «L'Echo de la Loire» газетінде тілші болып жұмыс істеді, содан кейін тағы бір аймақтық «L'Ouest Eclair» газетінде жаңалықтар редакторы болды. Ол төрт жыл бойы «Tribune de Paris» газетінің пікірлер бетінде француз радио хабарларын жариялады. 1945 жылы ол «Жетінші аспан» атты комедия жазды, ол қысқа ғана уақыт сахнада болды. Оның әдеби мансабы 1956 жылы сәтті болған, жүлде алған «Жалған достар» романымен басталды. Оның келесі жүлделі туындысы «Рю дю Гавр» бір жылдан кейін жарық көрді. 1960 жылы Гимар Парижде досы Антуан Блондинмен бірлесіп «Үздік жігіт» комедиясын жазды. Бір жыл өткен соң, ол «Тағдырдың ирониясы» атты кітабын жариялады, ол «Рю дю Гавр» сияқты, адамдар арасындағы қарым-қатынастағы мүмкіндіктердің рөлін зерттейді. Бұл кітап Эдуар Молинароның фильміне негіз болды.

Кейінгі жылдар

Гвимар 1981 жылы Миттеран сайланғаннан бастап 1982 жылдың тамызына дейін француз президенті Франсуа Миттеранның тапсырмасын басқарды. "Менің жалғыз өкінішім – Элизиумға барған кезде Теңіз академиясын құруға қол жеткізе алмағаным", – деді Гвимар, бұл тәжірибе "басқарылмаған, тек бір ұзақ жағдай" екенін айтты. Гвимар 1982 жылдан 1986 жылға дейін аудиовизуалды коммуникация органының мүшесі болды. Одан кейін он жылдан соң әдебиетке қайта оралды. Ол Жиродукс туралы әңгіме, "Жиродукс? Сәлем!" (1988) және "Жағдайлардың үйлесуі" (1990), "Тас дәуірі" (1992) және "Бірінші келгендер" (1997) сияқты романдар жариялады. 1993 жылы Монаконың Принц Пьері қорынан өмірлік жетістіктері үшін марапат алды. Поль Гвимар Иер (Var) қаласында қайтыс болды. Ол француз феминисі және оптимист жазушы Бенуа Грольтке үйленген, олар теңізге деген ортақ құмарлықты бөлісті. Екі жазушының стилі осы жағынан сәл жақындасқан; Грольттің соңғы туындылары ("Жүрек кемелері") көбірек ностальгиялық, ал Гвимардың "ағасы" романы, сондай-ақ адам тағдыры мен теңіз туралы ("Нашар ауа райы"), тағдырға қарағанда адамның еркіне көбірек сезімтал.