Кіріспе

Қайта жасалмайтын процесс

Ғылымда қайтарылмайтын процесс – кері қайтарылмайтын процесс деп аталады. Бұл ұғым термодинамикада жиі кездеседі. Барлық күрделі табиғи процестер кері қайтарылмайды, бірақ бір мезгілде өмір сүру температурасындағы фазалық ауысу (мысалы, судағы мұздың еруі) кері қайтарылатынға жақын болып келеді. Термодинамикада жүйе мен оның айналасындағы термодинамикалық күйдің өзгеруі энергия жұмсамай, жүйенің кейбір қасиеттерінің шексіз кішкентай өзгерістері арқылы бастапқы күйіне дәл қалпына келтірілмейді. Кері қайтарылмайтын процеске ұшыраған жүйе бастапқы күйіне оралуы мүмкін. Энтропия – күй функциясы болғандықтан, жүйе энтропиясының өзгеруі процесс кері қайтарылатын немесе кері қайтарылмайтын болса да бірдей болады. Дегенмен, қоршаған ортаны бастапқы жағдайына қайтару мүмкін емес. Кері қайтарылмайтын процесс жүйе мен оның айналасындағы жалпы энтропияны арттырады. Термодинамиканың екінші заңы гипотетикалық процестің кері қайтарылатындығын анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Интуитивті түрде, егер шашырау болмаса, процесс кері қайтарылатын болады. Мысалы, Жоуль кеңеюі кері қайтарылмайды, себебі бастапқыда жүйе біркелкі емес. Бастапқыда жүйеде газ бар, ал газсыз бөлігі де бар. Шашыраудың болуы үшін осындай біркелкілік болмауы керек. Бұл газдың бір бөлігі ыстық, ал екіншісі суық болған жүйеге ұқсас. Содан кейін шашырау пайда болады; температураның біркелкі таралуы жұмыс жасалмай біркелкі болады, және бұл кері қайтарылмайтын болады, өйткені жүйені бастапқы күйіне қайтару үшін жылуды қосу немесе алып тастау, көлемді өзгерту мүмкін емес. Егер жүйе әрқашан біркелкі болса, онда процесс кері қайтарылатын болады, яғни жүйені бастапқы күйіне қайтару үшін жылуды қосу немесе алып тастау, жүйеде жұмыс істеу немесе жүйені жұмыс істеуге қалдыру арқылы қол жеткізуге болады. Тағы бір мысал ретінде, ішкі жанатын қозғалтқыштағы кеңеюді кері қайтарылатынға жақын деп есептеу үшін, біз температура мен қысымның ұшқыштан кейін көлемде біркелкі өзгеріп отыратынын болжауымыз керек. Әрине, бұл шындық емес, ал алды жалын және кейде тіпті қозғалтқыш соққысы да бар. Дизельді қозғалтқыштардың тиімділігін арттырудың бір себебі – жану біркелкі болуы, сондықтан энергия аз жоғалады және процесс кері қайтарылатынға жақын болады. Кері қайтарылмайтын құбылыс термодинамикалық жүйе, яғни өзара әрекеттесетін молекулалардың жеткілікті күрделілігі бар жүйе бір термодинамикалық күйден екіншісіне келтірілсе, жүйедегі атомдар мен молекулалардың конфигурациясы немесе орналасуы оңай болжауға болмайтын түрде өзгеретінінен туындайды. Бір күйден екінші күйге ауысқанда "жұмыс істейтін дене" молекулалары бір-біріне әсер ететін кезде кейбір "өзгерту энергиясы" қолданылады. Бұл трансформация кезінде молекулааралық сүріну мен соқтығысулар салдарынан жылу энергиясының жоғалуы немесе шашырауы болады. Егер процесс кері қайтарылса, бұл энергияны қайтару мүмкін емес. Бір кезде кері қайтарылатын деп саналған көптеген биологиялық процестер, шын мәнінде екі кері қайтарылмайтын процестің жұптасуы болып табылды. Бұрын бір фермент теріс және кері химиялық өзгерістерді катализдей алады деп саналғанмен, зерттеулер нәтижесінде термодинамикалық жағынан кері қайтарылмайтын процестердің жұбын орындау үшін ұқсас құрылымдағы екі бөлек фермент қажет екені анықталды.

Абсолюттік және статистикалық қайталану

Термодинамика көптеген нысандардың статистикалық мінез-құлқын анықтайды, олардың нақты мінез-құлқы арнайы заңдармен сипатталады. Физиканың негізгі теориялық заңдарының бәрі уақыт бойынша қайтымды болып табылады, бірақ тәжірибеде нақты қайтымдылықтың ықтималдығы төмен, ал жүйе мен ортаның алдыңғы күйі белгілі бір деңгейде ғана қалпына келтіріледі (қ. белгісіздік принципі). Термодинамиканың қайтымдылығы статистикалық сипатқа ие болуы керек; яғни, жүйенің энтропиясын төмендетуі өте сирек кездеседі, бірақ мүмкін емес емес. Басқаша айтқанда, уақыт қайтымдылығы процестегі күйлердің реті кері айналса немесе уақыт кері бағытта ақса да сол жолмен жүрсе орындалады (соңғы күй бірінші күйге, ал бірінші күй соңғы күйге айналады).

Тарих

Неміс физигі Рудольф Клаузиус 1850 жылдары энтропия ұғымын енгізу арқылы табиғаттағы қайтарымсыздықтың ашылуын математикалық тұрде мөлшерлеген алғашқы адам болды. 1854 жылы жазған "Жылудың механикалық теориясындағы екінші негізгі теореманың өзгертілген түрі туралы" атты еңбегінде Клаузиус былай деп мәлімдейді:

Қарапайым түсіндірсек, Клаузиус жүйе үшін салқын денеден ыстық денеге жылу беру мүмкін емес екенін айтады. Мысалы, бөлме температурасында (~72 °F) тұрған ыстық кофе кесесі қоршаған ортаға жылу береді, соның салдарынан салқындайды, ал бөлме температурасы сәл көтеріледі (~72,3 °F). Дегенмен, дәл осы бастапқы кофе кесесі қоршаған ортадан жылу сіңіріп алып, одан да ыстық болуы және бөлме температурасы төмендеуі (~71,7 °F) мүмкін емес. Сондықтан, кофенің салқындау процесі, егер жүйеге қосымша энергия берілмесе, қайтарылмайды. Алайда, жүйенің микроталдауын оның макрокүйінің байқауларымен сәйкестендіруге тырысқанда парадокс туындады. Көптеген процестер классикалық Ньютон механикасын қолдана отырып талдағанда, олардың микрокүйлерінде математикалық тұрғыдан қайтымды болып келеді. Бұл парадокс, мысалы, Джеймс Клерк Максвеллдің 1860 жылғы аргументі сияқты, тепе-теңдікке қарайтын макроскопиялық тенденцияның микроскопиялық түсіндірмелерін күмәндетеді – молекулалық соқтығысулар араласқан газдардың температурасын теңестіреді. 1872-1875 жылдары Людвиг Болцман осы парадокстың статистикалық түсіндірмесін Болцманның энтропия формуласы арқылы нығайтты. Ол жүйеде болуы мүмкін микрокүйлер санының артуы жүйенің энтропиясын арттырады және жүйенің бұрынғы күйіне оралу ықтималдығын азайтады деді. Оның формулалары Уильям Томсонның, 1-ші барон Келвиннің жасаған талдауларын сандық тұрғыдан бекітті, ол былай деп дәлелдеді:

Кері қайтарылмайтын жүйелердің тағы бір түсіндірмесін француз математигі Анри Пуанкаре ұсынды. 1890 жылы ол сызықтық емес динамиканың, сондай-ақ хаос теориясы деп аталатын алғашқы түсіндірмесін жариялады. Хаос теориясын термодинамиканың екінші заңына қолданғанда, кері қайтарылмау парадоксын микрокүйлерден макрокүйлерге көшуге байланысты қателіктермен және тәжірибелік байқаулар жасағанда қолданылатын еркіндік дәрежелерімен түсіндіруге болады. Жүйе мен оның ортасына қатысты бастапқы шарттарға сезімталдық микрокүйде күшейіп, байқалатын физикалық әлемде кері қайтарылмайтын сипаттамалардың көрінісіне әкеледі.

Күрделі жүйелер

Қайталанатын және қайтарылмайтын оқиғалар арасындағы айырмашылық күрделі жүйелерде (мысалы, тірі организмдер немесе экожүйелер) ерекше түсіндірмелік мәнге ие. Биологтар Умберто Матурана мен Франсиско Вареланың пікірінше, тірі организмдер аутопоэз қағидасымен сипатталады, ол олардың өмір сүруін қамтамасыз етеді. Өзін-өзі ұйымдастыру жүйелерінің алғашқы формаларын физик және химик Илья Пригожин сипаттаған. Күрделі жүйелер контекстінде, өлім, түрдің жойылуы немесе метеорологиялық жүйенің күйреуі сияқты белгілі бір өзін-өзі ұйымдастыру процестерінің аяқталуына әкелетін оқиғалар қайтарылмайтын деп есептелуі мүмкін. Тіпті бірдей ұйымдық принципке (мысалы, идентичный ДНК құрылымына) ие клон жасалған жағдайда да, бұл бұрынғы ерекше жүйенің қайтадан пайда болатынын білдірмейді. Организмдердің, түрлердің немесе басқа күрделі жүйелердің өзін-өзі ұйымдастыру қабілеттеріне бейімделуге болатын оқиғалар, мысалы, ұсақ жарақаттар немесе физикалық ортаның өзгеруі қайталанатын болып табылады. Дегенмен, бейімделу организмге негатропияның түсуіне байланысты, соның салдарынан оның ортасындағы қайтарылмайтын процестер күшейеді. Тұрақтылық және сақтық қағидасы сияқты экологиялық принциптер, кері қайту ұғымына сілтеме жасап анықталуы мүмкін.