Уильям Каслон: Англиялық типограф және қару жасаушы

Кіріспе

Ағылшын типографы және қару жасаушы Уильям Каслон I (1692/93 – 23 қаңтар 1766), сонымен қатар Ұлы Уильям Каслон деп те белгілі, ағылшын типтік негізін қалаушы болды. Оның қаріптерінің айрықшалығы мен оқылуы оған Англияда және Еуропадағы сол кездегі жетекші баспагерлердің қамқорлығын әкелді. Оның қаріптері ағылшын типтік дизайнын өзгертіп, алғаш рет ағылшынның ұлттық типографиялық стилін орнатып берді.

Өмір

Каслон 1692 немесе 1693 жылы Уорстерширдегі Крэдли қаласында дүниеге келді. 1716 жылы ол Лондонда қарудың құлыптары мен ұңғыларын кесуші, сондай-ақ кітап мұқабаларын жасау құралдарын кесуші ретінде жұмыс істеді. Баспагерлермен байланысы болғандықтан, Уильям Бойердің ынталандыруымен, ол әріп құю шеберханасын ашты. Каслонның әріптері голланд барокко әріптерінен шабыттанды, ол Каслонның әріптерінен бұрын Англияда ең көп қолданылған әріптер болды. Каслонның әріптері бірден танымал болды және АҚШ Тәуелсіздік Декларациясының алғашқы басылған нұсқасы сияқты көптеген маңызды басылымдарда қолданылды. Каслонның шрифттері соншалықты танымал болды, нәтижесінде, шрифт таңдау туралы "күмәнданғанда Каслон қолданыңыз" деген нақыл сөз пайда болды. Каслонның үлгілері оның қайтысынан кейін бір ғасыр бойы сұраныстан шығып, бірақ 1840 жылдары қайта жаңғыртылды. Каслонның бірнеше жаңадан жасалған нұсқалары бүгінде кеңінен қолданылады.

Каслон құю зауыты бизнесі ретінде

Уильям Каслон I 1739 жылы Каслон қалыптау шеберханасын құрды, ол бұрын Годфри Хед (1685–1700) иеленген жерде орналасқан еді. Осы бизнестің екінші жартысын Джон Джеймс, Томас Джеймстің ұлы сатып алды. Джон Джеймс 1716–1764 жылдар аралығында сатып алу арқылы 18-ші және 19-шы ғасырлардың басындағы Англияның жетекші қалыптау шеберханасын құрды. 1740 жылы ол Роберт Митчелл мен Джейкоб Иливтің жартылай үлесін сатып алды. Кейінірек, 1758 жылы Томас Гровердің қалыптау шеберханасын сатып алу маңызды болып саналды. Джеймс ақырында өз басшылығымен тоғыз ескі ағылшын қалыптау шеберханасын біріктірді. Джон Джеймс, Уильям Каслон I және Джон Баскервилл елдегі сауданың жалғыз үш өкілі болып қалды. Каслонның шеберханасында екі шәкірт болды: Томас Коттрелл мен Джозеф Джексон. Олар 1757 жылы өздерінің шеберханасын құрды, бұл олардың жұмыс берушілерімен тікелей бәсекелестікке түсуіне әкелді. 1759 жылы Джексон Коттреллді жалғыз қалдырып, Әскери-теңіз күштеріне қатысты. Джексон 1763 жылы теңізден қайтып, Томас Коттреллдің Невиль сотындағы қалыптау шеберханасында 1759–1785 жылдар аралығында қысқа мерзім жұмыс істеді. Ол 1764–1792 жылдары астананы табуға көмектескен екі әріптесімен бірге жеке қалыптау шеберханасын ашты. Джексон 1792 жылы қайтыс болғаннан кейін, Уильям Каслон I-нің немересі Уильям Каслон III Солсбери скверіндегі қалыптау шеберханасын сатып алды. Генри 1788 жылы қайтыс болды, ал 1792 жылы Уильям III бизнестің үлесін анасына және Генридің жесірі, Елизавета Роуға – қайын сіңілісіне сатты. Екі Елизавета Каслон үлкен Елизаветаның 1795 жылы қайтыс болуына дейін шеберхананы басқарды. Оның өсиетінің шарттарына қатысты заңдық даудың нәтижесінде шеберхана сотқа берілді және 1799 жылы аукционға қойылды. Оны кіші Елизавета Каслон сатып алды және алыс туысы Натаниел Кэтэрвудты серіктес етті. Осы уақытта, Уильям Каслон III 1792 жылы алғашқы шеберханадағы үлесін сатқаннан кейін, сол жылы жақында қайтыс болған Джозеф Джексонның мүлігінен Солсбери скверіндегі шеберхананы сатып алып, оны W. Caslon & Son деп атады. 1807 жылы W. Caslon & Son Уильям Каслон IV-ке өтті. 1819 жылы Уильям IV бизнесті Блейк, Гарнет & Co жаңа Шеффилд қалыптау шеберханасына сатты. 1837 жылы Солсбери скверіндегі Каслон қалыптау шеберханасы Стивенсон, Блейк & Co компаниясының меншігіне өтті.

William Caslon I founded the Caslon Foundry in 1739, based on what previously had been Godfrey Head's (1685–1700). The other half of that business was purchased by John James, son of Thomas James. John James in the period 1716–1764 also built up by purchase what became the leading English type foundry of the 18th and early 19th centuries. He acquired moiety of half of Robert Mitchell and Jacob Ilive in 1740. A later and important purchase was the foundry of Thomas Grover in 1758. James ultimately combined under his own direction nine old English Foundries. John James, William Caslon I and John Baskerville were left by consolidation as the only three representatives of the trade in the country. Caslon had two apprentices in his Foundry, Thomas Cottrell and Joseph Jackson. They started a foundry of their own in direct competition to their employer in 1757. In 1759 Jackson entered the Navy leaving Cottrell to carry on alone. Jackson left the navy in 1763 and continued to be employed in Thomas Cottrell, Neveil's court 1759–1785 Foundry for a short time. He commenced business in a separate Foundry with two fellow workman who helped to find the capital 1764 – 1792. When Jackson died in 1792 it was William Caslon I's grandson, William Caslon III who purchased the foundry in Salisbury Square. Henry died in 1788, and in 1792 William III sold his share of the business to his mother and his sister in law, Elizabeth Rowe, Henry's widow: the two Elizabeth Caslons continued to run it until the elder Elizabeth's death in 1795. As a result of a legal dispute over the terms of her will, the Foundry was then thrown into Chancery and put up for auction in 1799. It was bought by the younger Elizabeth Caslon, who took into partnership a distant relative, Nathaniel Catherwood. Meanwhile, following his sale of his share in the original foundry in 1792, William Caslon III had purchased (in the same year) the Salisbury Square foundry from the estate of the recently deceased Joseph Jackson, and renamed it W. Caslon & Son. In 1807, W. Caslon & Son was passed to William Caslon IV. In 1819, William IV sold the business to the new Sheffield foundry of Blake, Garnett & Co. In 1837, the Salisbury Square Caslon Foundry became the property of Stephenson, Blake & Co.