Филлип Гилберт Хамертон: Англия суретшісі, сыншы және жазушысы
Philip Gilbert Hamerton
Филлип Гилберт Хамертон: суретші, сыншы, жазушы. Англия гравюра өнерін жаңғыртудағы маңызды тұлға. Биографиясы, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі
English painter
Филип Гилберт Хамертон (10 қыркүйек 1834 – 4 қараша 1894) – ағылшын суретшісі, өнер сыншысы және жазушы. Ол заманауи гравюра өнерін ынталы түрде қолдады, ал оның көптеген жазбалары графикалық өнерге арналған. Ол ағылшын гравюра өнерінің қайта жандануының маңызды теоретигі болды.
Philip Gilbert Hamerton (10 September 1834 – 4 November 1894) was an English artist, art critic and author. He was a keen advocate of contemporary printmaking and most of his writings concern the graphic arts. He was an important theorist of the English Etching Revival.
Ерте өмір
Хамертон Англияның Ланкашир графтығында Шоу және Кромптон қалаларының жанындағы Лансайд шағын ауылында дүниеге келді. Оның анасы оны туған кезде қайтыс болды, ал әкесі он жыл өткен соң қайтыс болды. Ол шамамен бес жасқа келгенде, Бёрнли қаласының шетіндегі Холлинс деген поместьеде екі тәтесімен бірге тұруға жіберілді, онда ол Бёрнли гимназиясына оқыды.
Hamerton was born at Laneside, a hamlet near Shaw and Crompton, Lancashire, England. His mother died giving birth to him, and his father died ten years later. When he was about five, he was sent to live with his two aunts at an estate called the Hollins on the edge of Burnley, where he attended Burnley Grammar School.
Мансап
Хамертонның алғашқы әдеби тәжірибесі, өлеңдер жинағы, сәтсіз аяқталды, осыдан кейін ол бір кезде өзін толығымен пейзаж суретіне арнауға мәжбүр болды. Ол Шотландияның Таулы аймақтарында лагерь құрып тұрды, соңынан Лох-Ауэдегі бұрынғы Инстриних аралын жалға алып, 1858 жылы француз республикалық судьясының қызы Евгения Гиндриезбен бірге осы аралда қоныстанды. Біраз уақыттан соң, сурет салудан гөрі өнер сыншылығына көбірек бейім екенін түсінген ол Сенс қаласына, кейін Аутун қаласына көшіп, 1863 жылы «Таулардағы суретшілер лагері» атты еңбегін жариялады. Бұл еңбек үлкен жетістікке ие болды және оның «Энгравюра және энгравюра шеберлері» (1866) атты негізгі жұмысына жол ашты. Келесі жылы ол «Қазіргі француз суретшілері» еңбегін, ал 1868 жылы «Классицизмнің төмендеуінен кейінгі Францияда сурет салу» еңбегін жариялады. Ол бұл кезде «Saturday Review» журналының өнер сыншысы болды, бұл оған Англияға жиі сапар шегуді қажет етті, нәтижесінде ол осы қызметтен бас тартуға мәжбүр болды. 1870 жылы ол өзінің «The Portfolio» атты өнер журналын құрып, редакциялауға кірісті, бұл ай сайын жарық көретін журналдың әр санында белгілі бір суретшіге немесе суретшілер тобына арналған монографиялар жарияланды, олардың көпшілігін өзі жазды. Журнал гравировка өнерін, әсіресе энгравюраны қолдады. Ол француз және ағылшын суретшілерінің энгравюраларына (Лондон: Seeley, 1874) қосымша мәтінді іріктеді және жазды, оған Альфонс Легрос пен Леон Гаушерельдің жұмыстары кірді. Сурет салумен айналысуын тоқтату оған жазуға уақыт берді, соның нәтижесінде ол «Интеллектуалдық өмір» (1873) еңбегін жариялады, бұл, әлдебір оның ең танымал және құнды жазбаларының бірі болып саналады; «Менің үйімнің маңында» (1876), француз қоғамы туралы тұрғынның жазбалары; және «Қазіргі француздықтар» (1879), тамаша қысқа өмірбаяндық еңбектер. Ол сонымен қатар «Вендерхолм» (1870) және «Марморн» (1878) атты екі роман жазды. 1884 жылы «Адамдар арасындағы қарым-қатынас» атты эсселер жинағы жарық көрді, ал одан кейін Хамертон өзінің автобиографиясын жаза бастады, оны 1858 жылға дейін жеткізді. 1882 жылы ол түрлі өнер салаларының ұлы шеберлерінің техникасы туралы «Графикалық өнер» атты көркем безенділген еңбегін жариялады, ал үш жылдан кейін тағы бір керемет безенділген том, «Пейзаж» жарық көрді, ол пейзаждың адам санасына тигізетін әсерін зерттейді. Оның соңғы кітаптары: «Portfolio Papers» (1889) және «French and English» (1889). 1891 жылы ол Париждің оңтүстік-батыс маңындағы Булонь-Биланкур ауданындағы Парк-де-Пренс қаласындағы Вилла Клематиске көшіп барды. Ол 1896 жылдың 4 қарашасында алпыс жасында кенеттен қайтыс болды, соңғы күндеріне дейін «Портфолио» және өнер туралы басқа жазбаларымен айналысып жүрді. 1897 жылы «Филип Гилберт Хамертон: Автобиография, 1834–1858; және оның әйелінің естеліктері, 1858–1894» жарық көрді.
Hamerton's first literary attempt, a volume of poems, was unsuccessful, leading him to devote himself for a time entirely to landscape painting; he camped out in the Scottish Highlands, where he eventually rented the former island of Inistrynich in Loch Awe, upon which he settled with his wife Eugénie Gindriez, the daughter of a French republican magistrate, in 1858. Discovering after a time that he was more suited to art criticism than painting, he moved to Sens and later to Autun, where he produced his Painter's Camp in the Highlands (1863), which was very successful and prepared the way for his standard work on Etching and Etchers (1866). In the following year he published Contemporary French Painters, and in 1868 a continuation, Painting in France after the Decline of Classicism. He had by now become art critic to the Saturday Review, which necessitated frequent visits to England, forcing him to give it up. He proceeded in 1870 to establish and edit an art journal of his own, The Portfolio, a monthly periodical, each number of which included of a monograph upon some artist or group of artists, often written by him. The journal championed printmaking, especially etching. He selected and wrote the accompanying text for Etchings by French and English Artists (London: Seeley, 1874) which included work by Alphonse Legros and Léon Gaucherel. The discontinuation of his painting gave him time for writing, and he successively produced The Intellectual Life (1873), perhaps the best known and most valuable of his writings; Round my House (1876), notes on French society by a resident; and Modern Frenchmen (1879), admirable short biographies. He also wrote two novels, Wenderholme (1870) and Marmorne (1878). In 1884 Human Intercourse, another volume of essays, was published, and shortly afterwards Hamerton began his autobiography, which he brought down to 1858. In 1882 he issued a finely illustrated work on the technique of the great masters of various arts, under the title of The Graphic Arts, and three years later another splendidly illustrated volume, Landscape, which traces the influence of landscape upon the mind of man. His last books were: Portfolio Papers (1889) and French and English (1889). In 1891 he removed to Villa Clématis in the Parc des Princes, district of Boulogne Billancourt in the southwest suburbs of Paris. He died there suddenly on 4 November 1896, aged sixty, occupied to the last with his labours on The Portfolio and other writings on art. In 1897 'Philip Gilbert Hamerton: an Autobiography, 1834–1858; and a Memoir by his wife, 1858–1894' was published.