Уильям Стрэнг (1859-1921) – британ суретшісі, гравер, Бунян, Кольридж, Киплинг шығармаларын иллюстрациялаған. Slade School-да оқыған, көрнекті өнер шебері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші және гравюрашы (1859–1921)
British artist and printmaker (1859–1921)
Уильям Стрэнг (13 ақпан 1859 – 12 сәуір 1921) – шотланд суретшісі және гравюрашы, Буньян, Колридж және Киплингтің туындыларын суреттеуімен көзге түскен.
William Strang (13 February 1859 – 12 April 1921) was a Scottish painter and printmaker, notable for illustrating the works of Bunyan, Coleridge and Kipling.
Ерте өмір
Стрэнг Думбартон қаласында, құрылысшы Пьтер Странгтың ұлы болып дүниеге келді. Ол Думбартон академиясында білім алды. Мектепті бітіргеннен кейін он бес ай бойы кеме жасау фирмасының кеңсесінде жұмыс істеді, содан кейін 1875 жылы, он алты жасында Лондонға кетті. Ол Альфонс Легроспен Слэйд көркемсурет мектебінде алты жыл бойы сурет салу және гравюра өнерін оқыды. Стрэнг гравюра шебері ретінде үлкен жетістікке жетті және гравюра классының ассистент-оқытушысы болды. Ол Корольдік суретші-граверлер қоғамын құрушылардың бірі болды, ал оның туындылары 1881 жылы өткен қоғамның алғашқы көрмесіне қойылды. Оның ерте гравюралары The Portfolio және басқа да өнер журналдарында жарияланды.
Strang was born at Dumbarton, the son of Peter Strang, a builder, and was educated at the Dumbarton Academy. For fifteen months after leaving school he worked in the counting house of a firm of shipbuilders, then in 1875, when he was sixteen, went to London. before studying drawing and etching under Alphonse Legros at the Slade School of Fine Art for six years. Strang had great success as an etcher and became assistant master in the etching class. He was one of the founding members of the Royal Society of Painter Etchers, and his work was part of its first exhibition in 1881. Some of his early plates were published in The Portfolio and other art magazines.
Жұмыс
Ол көптеген техникада жұмыс істеді: эфирлеу, құрғақ ине, мезотинт, құмды негіздегі мезотинт, буринмен ойып бедерлеу, литография және ағаш кесу. Ол ағашқа ер адамның егіс шабатын бейнесін түсірген үлкен гравюра жасады, ол кейіннен "Art for Schools Association" қоғамынан жарияланды. Оның жеке басылымдағы каталогында үш жүзден астам туынды бар. Оның ерте туындыларының ішінде "Tinkers", "St. Jerome", "Аяғын жуған әйел", "Ескі кітап дүкені, ішінде түтінін отпен жаққан адам" және құмды негіздегі "Шаруа әйелінің басы" бар. Кейінгі "Аштық", "Бакалаврдың соңы" және "Құтқару армиясы" сияқты гравюралар да маңызды болды. Оның ең жақсы эфирлеулері сериялар түрінде жасалған – ең ертесінің бірі, ақын Уильям Николсонның "Акен барабанының балладасы" көркемдемесі, көлеңкелердегі айқын, нәзік шеберлігімен ерекшеленеді, бұл оның материалдарды меңгерудегі шеберлігі мен күшін көрсетеді, сондай-ақ күшті сурет салу қабілетін танытады. Тағы бір мақтан тұтатын серия – "The Pilgrim's Progress" ("Саяшының жолы"), ол Джон Буньянның ұстанымдарына деген терең жанашырлықты көрсетеді. Сэмюэл Тейлор Колридждің "Ежелгі теңізшісі" және Стрэнгтің "Өлім аллегориясы" мен "Егіншінің әйелі" оған шығармашылыққа толы тақырыптар ұсынды. Кейбір Рудьярд Киплингтің әңгімелерін де ол суреттеді, ал Киплингтің портреті оның ең сәтті портреттік гравюраларының бірі болды. Басқа портреттердің ішінде Эрнест Сичел және оның досы Джозеф Бенвелл Кларк бар, олармен Стрэнг Лукианның "Шын тарихын" (1894), "Барон Мюнхгаузенді" (1895) және "Теңізші Синбад пен Әли Бабаны" (1896) суреттеуде бірлесіп жұмыс істеді. Томас Харди, сэр Генри Ньюболт және басқа да көрнекті тұлғалар Стрэнгтің портретына отырды. Осы гравюралардан алынған сынамалар жоғары бағаланды.
He worked in many techniques: etching, drypoint, mezzotint, sand ground mezzotint, burin engraving, lithography and woodcut. He cut a large wood engraving of a man ploughing, later published by the Art for Schools Association. A privately produced catalogue of his engraved work contained more than three hundred items. Amongst his earlier works were Tinkers, St. Jerome, A Woman Washing Her Feet, An Old Book stall with a Man Lighting His Pipe from a Flare, and The Head of a Peasant Woman on sand ground mezzotint. Later plates such as Hunger, The Bachelor's End and The Salvation Army were also important. Some of his best etchings were done as series—one of the earliest, illustrating poet William Nicholson's Ballad of Aken Drum, is remarkable for clear, delicate workmanship in the shadow tones, showing great skill and power over his materials, and for strong drawing. Another praised series was The Pilgrim's Progress, revealing austere sympathy with John Bunyan's teaching. Samuel Taylor Coleridge's Ancient Mariner and Strang's own Allegory of Death and The Plowman's Wife, have served him with suitable imaginative subjects. Some of Rudyard Kipling's stories were also illustrated by him, and his likeness of Kipling was one of his most successful portrait plates. Other etched portraits included those of Ernest Sichel and of his friend Joseph Benwell Clark, with whom Strang collaborated in illustrating Lucian's True History (1894) Baron Munchausen (1895) and Sinbad the Sailor and Ali Baba (1896). Thomas Hardy, Sir Henry Newbolt, and other distinguished men also sat for Strang. Proofs from these plates have been much valued.
Сурет
Стренг көптеген суреттер, портреттер, пейзаждағы жалаңаш бейнелер және шаруа отбасыларының топтарын жасады, олар Корольдік академияда, Халықаралық қоғамда және бірнеше неміс көрмелерінде көрсетілді. Ол Ходсон есімді Вулвергемптон жер иесінің кітапханасы үшін Адам мен Хауа туралы әңгімеден сәндік көріністер сериясын салған; олар 1910 жылы Уайтчепель көрмесінде қойылды. Ол жалаңаш бейнелерді күміс ұшымен, қызыл және қара мелмен суреттеді. Ол сондай-ақ көбінесе кішкентай өлшемдегі пейзаждарды да салған. Кейінірек ол қызыл және қара мелмен салу стилін дамытты, қағазға жуылған бояу жағылып, ақ және жарқын жерлері мұқият өшірілді. Оның әдісі нәзік пішінділік пен тазартылған форма және жас Ханс Холбейннің суреттеріне ұқсас градиенттерді береді. Ол Виндзор сарайындағы корольдік кітапханасы үшін Ардагерлік орденінің көптеген мүшелерінің портреттерін осылай салған. 1902 жылы Странг көрмелеріне суреттердің көшірмелерін қосуға наразылық ретінде Корольдік суретші-эчерлер қоғамынан кетті. Оның туындылары кейіннен Корольдік академияның, Он екі қоғамның және 1905 жылы сайланған Халықаралық қоғамның көрмелерінде танылды. Стрэнг 1906 жылы бұл лауазым қайта жаңартылғанда Корольдік академияның серіктес гравюрашысы болып сайланды. Уильям Странг 1907 жылы Өнер шеберлері гильдиясының басшысы болды, онда оның портреті ілуде. Ол Лондонның Кенсал Грин зиратында жерленген.
Strang produced many paintings, portraits, nude figures in landscapes, and groups of peasant families, which were exhibited at the Royal Academy, The International Society, and several German exhibitions. He painted a decorative series of scenes from the story of Adam and Eve for the library of a Wolverhampton landowner named Hodson; they were exhibited at the Whitechapel exhibition in 1910. He made some drawings of the nude figure in silver point and red and black chalk. He also painted landscapes, mostly small in size. In later years he developed a style of drawing in red and black chalk, with the whites and high lights rubbed out, on paper brushed with wash. His method gives qualities of delicate modelling and refined form and gradations akin to the drawings of Hans Holbein the Younger. He drew portraits in this manner of many members of the Order of Merit for the royal library at Windsor Castle. In 1902 Strang retired from the Royal Society of Painter Etchers, as a protest against the inclusion in its exhibitions of etched or engraved reproductions of pictures. His work was subsequently seen principally in the exhibitions of the Royal Academy, the Society of Twelve and the International Society, to which he was elected in 1905. Strang was also elected an associate engraver of the Royal Academy when that degree was revived in 1906. William Strang was master of the Art Workers' Guild in 1907, where his portrait can be seen. He is buried at Kensal Green Cemetery, London.
Әдеби шығармалары
Стрэнг әдебиетке те қадам басып, 1888 жылы "Өлім және шаруаның әйелі" атты суреттермен безендірілген баллада жазды (1894 жылы Лоренс пен Буллен баспасынан шықты). Ол сонымен қатар қысқа әңгімелер де жазған, бірақ олар жарияланбады.
Strang also ventured into literature, creating "Death and the Ploughman's Wife", an illustrated ballad in 1888 (published 1894 by Lawrence and Bullen). He also wrote short stories, but these were not published.
Тану
Стрэнг 1907 жылы Өнершілер гильдиясының Мастері болып сайланды. 1918 жылы ол Халықаралық мүсіншілер, суретшілер және граверлер қоғамының президенті болды, ал 1921 жылы Корольдік академияның гравер мүшесі болып сайланды.
Strang was a member of the Art Workers' Guild, being elected as Master in 1907. In 1918, he became President of the International Society of Sculptors, Painters and Gravers and in 1921 was elected an Engraver Member of the Royal Academy.
Отбасы
1885 жылы Уильям Стрэнг Агнес МакСаймон Роджерсонға (1933 ж.қ.) үйленді, ол да Думбартон қаласынан шыққан. Олардың төрт ұлы мен бір қызы болды. Олардың ұлдары Ян Странг (1886–1952) және Дэвид Странг (1887–1967) екеуі де суретшілер болды. Уильямның кем дегенде бір немересі болды – Джоан Стрэнг, ол Дэвидтің ағылшын сопраносы Дора Лаббетпен болған қысқа мерзімді некесінен туған. 1955 жылы Дэвид Странг Уильям Странгтың көптеген гравюраларының көшірмелерін Шотландияның Ұлттық галереясына тапсырды, олардың көпшілігі сюжетті түсіндіру үшін Дэвидтің түсіндірмелерімен жабдықталған.
In 1885, William Strang married Agnes McSymon Rogerson (d. 1933), also from Dumbarton. They had four sons and one daughter. Their sons Ian Strang (1886–1952) and David Strang (1887–1967) were both artists. William had at least one granddaughter, Joan Strang, born of David's short lived marriage to the English soprano Dora Labbette. In 1955 David Strang gave impressions of the bulk of William Strang's etchings to the National Gallery of Scotland, many of which he had annotated for clarification of the subject matter.