Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Борнвилл (['/b//ɔːr//n//v//ɪ//l/']) – Англияның Бирмингем қаласының оңтүстік-батысында орналасқан үлгілі ауыл. Оны квакер Кэдбери отбасы Cadbury фабрикасының қызметкерлері үшін құрған. Алкоголь сатуға тыйым салынған «бақша» (немесе «үлгілі») ауыл ретінде жобаланған. Cadbury шоколад өнімдерімен әйгілі, соның ішінде Bournville таңбалы қара шоколады да бар. Тарихи тұрғыдан қарастырылғанда, солтүстік Вустерширде орналасқан, сонымен қатар Селли Оук сайлау округінің бір бөлігі және Борнвилл бейнелеу өнері орталығы мен Cadbury шоколад фабрикасына үйі. Борнвилл Ұлыбританияда өмір сүруге ең ыңғайлы аймақтардың бірі ретінде танымал; 2003 жылы жасалған Джозеф Роунтри қорының зерттеуі оның «Британияда өмір сүруге ең жақсы жерлердің бірі» екенін көрсетті.
Bournville ('/b//ɔːr//n//v//ɪ//l/) is a model village on the southwest side of Birmingham, England, founded by the Quaker Cadbury family for employees at its Cadbury's factory, and designed to be a "garden" (or "model") village where the sale of alcohol was forbidden. Cadbury's is well known for chocolate products – including a dark chocolate bar branded Bournville. Historically in northern Worcestershire, it is also a ward within the council constituency of Selly Oak and home to the Bournville Centre for Visual Arts and the Cadbury's chocolate factory. Bournville is known as one of the most desirable areas to live in the UK; research by the Joseph Rowntree Foundation in 2003 found that it was "one of the nicest places to live in Britain".
Тарих
Бастапқыда Борнвиллге айналатын аймақ, шашыраңқы фермалар мен коттедждерден тұратын, қияңдау елді жолдармен байланысқан, жалғыз көзге түсетін жері – грузин дәуірінде салынған Борнбрук сарайы еді. Сток Вудтың көк нарғиса гүлдері Арден орманының қалдығы деп есептелген, ал жақын жерде римдік ортағасырлық іздер табылады. Селли Манор мен Минворт Гривс 14 ғасырға дейін немесе одан да ертерек салынған, бірақ олар 20 ғасырда Борнвиллге көшіріліп, қазір мұражай ретінде жұмыс істейді.
Originally the area that was to become Bournville consisted of a few scattered farmsteads and cottages, linked by winding country lanes, with the only visual highlight being Bournbrook Hall, which was built during the Georgian era. The bluebell glades of Stock Wood were said to be a relic of the Forest of Arden and there are Roman remains nearby. Though Selly Manor and Minworth Greaves date back to the 14th century or earlier, they were each moved to Bournville in the 20th century, and are operated as a museum.
Кадбери
1861 жылы әкесі Джон Кэдберидің кеңейіп жатқан бизнесін басқаруға кіріскен квакерлер Джордж және Ричард Кэдбери какао және шоколад фабрикасын Бирмингем қаласының орталығындағы Бридж-стриттен кеңейтуге мүмкіндік беретін жасыл алаңға көшіру қажеттігін сезінді. Cadbury сүт жеткізу үшін каналдарға, ал Лондон мен Саутгемптон порттарынан какао жеткізу үшін теміржолға тәуелді болды. Сондықтан оларға канал мен теміржолға оңай қол жеткізе алатын, дамытылмаған жер қажет еді. Ағайындылар Вустер және Бирмингем каналының бағытымен Бирмингемнің оңтүстігінен оңтүстікке қарай созылатын, сол кездегі Бирмингемнің жасыл далалары мен Солтүстік Вустерширдің ауылдарына дейін жететін Бирмингемнің батыс қала маңындағы теміржолдың жоспарланған дамуына назар аударды. 1879 жылы олар бизнесін Бирмингемнің оңтүстігіне 6 шақырым жердегі Борнбрук Холлға көшірді. Бұл жер таза, денсаулыққа пайдалы және ұзақ мерзімді кеңейту жоспарларына қолайлы деп есептелді. Ауылдық болғанымен, ол жаңа Стирчли-стрит теміржол станциясының жанында орналасқан, ал станция өз кезегінде каналдың қасында болды. Кэдберилер аймақты жергілікті өзеннің атымен – Бурн (Bourn Brook өзенімен шатастырмау керек, ол Bournbrook ауданының атымен аталған) – «Бурнвилл» деп атады; «ville» француз тілінде «қала» дегенді білдіреді, бұл Борнвиллді жергілікті аймақтан ерекшелендірді. Содан кейін Кэдберилер жаңа қала маңындағы зауытын дамытуға кірісті. Адал және еңбекқор жұмысшыларға үлкен құрметпен, салыстырмалы түрде жоғары жалақымен және жақсы жұмыс жағдайларымен қарады; Cadbury зейнетақы схемаларын, бірлескен комиссияларды және толық штаттық медициналық қызметті де алғашқылардың бірі болып енгізді. 1893 жылы Джордж Кэдбери зауытқа жақын 120 акр (0,5 км²) жер сатып алып, өз қаражаты есебінен «қазіргі тығыз өмір сүру жағдайларының зиянын жеңілдететін» үлгілі ауылды жоспарлады. 1900 жылға қарай, иелікте 313 коттедж мен үй болды, ал Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары одан да көп мүліктер салынды, ал 20 ғасырдың соңында кішігірім дамулар болды. Бұл «Өнер және қолөнер» стиліндегі үйлер дизайнында дәстүрлі, бірақ үлкен бақтары мен заманауи интерьерлері бар, оларды резидент сәулетші Уильям Александр Харви жобалаған. Бұл жобалар Ұлыбританиядағы көптеген басқа үлгілі ауылдардың жоспарына үлгі болды. Сондай-ақ, Джордж Кэдбери тыныш өмір сүретін квакер болғандықтан, Борнвиллде ешқандай қоғамдық мейрамханалар салынбағаны да атап өту керек; алайда, 1940 жылдардың соңынан бастап Роухит павильонында лицензияланған мүшелер клубы ашылды. Кэдберилер британдық жұмыс күшінің денсаулығы мен дене шынықтыруына ерекше мән берді, Борнвилл ауылының жоспарларына саябақтар мен демалыс аймақтарын қосып, жүзуді, серуендеуді және ашық ауадағы спорттың барлық түрлерін ынталандырды. 1920 жылдардың басында Роухитта кең ауқымды ашық жерлер сатып алынып, футбол және хоккей алаңдары мен шөпті жүгіру жолы салынды. Роухит павильоны Джордж Кэдберидің нұсқауларына сәйкес жобаланып, 1924 жылдың шілдесінде ашылды. Ол кезде ол клуб үйі және спорт алаңдарының, бірнеше боулинг алаңдарының, балық аулау көлі мен ашық ауада жүзуге арналған лидоның, лидоның пайдалы суының көзін құрайтын табиғи минералды бұлақ ретінде қызмет етті. Роухит павильонының өзі әлі де бар, ол кешкі ас пен банкеттерге пайдаланылды және бүкіл аймақ Cadbury қызметкерлері мен олардың отбасыларының игілігі үшін арнайы болды, Cadbury қызметкерлері немесе олардың отбасылары спорттық нысандарды пайдаланғаны үшін ешқандай ақы алынбады. Лидо 1970 жылдары жаңа салынған Oak Farm иелігінің тұрғындары шуға шағымданғаннан кейін жабылды, сонымен қатар ашық ауада жүзуге арналған қоғамдық бассейндерге қатысты жаңа және қатаң денсаулық сақтау және қауіпсіздік ережелері енгізілді. Cadbury сонымен қатар Bournville Lane-де Bournville жабық су моншаларын (қыздар мен ерлерге арналған бөлек ғимараттар), Valley бассейнінің қайық көлі мен фабриканың маңындағы суретті крикет алаңын салдырды, ол 1950-ші және 1960-шы жылдардағы сүт тәрелкі шоколадтарының қорапшаларындағы сурет ретінде танымал болды. 1900 жылы Джордж Кэдбери немесе Cadbury компаниясынан тәуелсіз түрде иемденуді дамытуды ресми түрде бақылау үшін Борнвилл ауылының қоры құрылды. Элизабет Кэдбери 1922 жылы күйеуінің орнын басып, Борнвилл ауылының қорының төрағасы болды. Қор мектептер, ауруханалар, мұражайлар, қоғамдық моншалар мен оқу бөлмелерін құруға бағытталды. Борнвилл қорғалатын аймақ болғандықтан, Борнвилл ауылының қорының тағы бір жұмысы – ғимаратты кеңейту және өзгерту жоспарларын қабылдау немесе қабылдамау. Үшбұрышты ауыл алаңы, бастауыш және орта мектептер, Сурет мектебі және күндізгі білім беру мектебі (бастапқыда жас Cadbury қызметкерлері үшін арналған) және мерекелер мен майполы билері сияқты көптеген шаралармен шақырылған кампус атмосферасы қалыптасты. Ауыл алаңының жанында карильон мен квакерлердің үйі де орналасқан. Қор тұрғын үй және қала құрылысы саласындағы халықаралық ықпалын жалғастыруда. Қазір 1,000 акр (4 км²) жерде 7,800 үй және 100 акр (0,4 км²) саябақтар мен ашық кеңістіктер бар, Борнвилл Бирмингемнің танымал тұрғын ауданы болып табылады. Cadbury әлі де Бирмингемнің негізгі жұмыс берушілерінің бірі болып табылады және шоколад өнімдерін шығаруды жалғастыруда. Қара шоколад Борнвилл Плейн қазір Францияда өндіріліп, Ұлыбританияда сатылуда. Cadbury сонымен қатар сүттен жасалған сусындарын Борнвита деп атады. Cadbury World қазір осы жерде орналасқан.
Having taken over their father John Cadbury's expanding business in 1861, the Quakers George and Richard Cadbury needed to move their cocoa and chocolate factory from Bridge Street in central Birmingham to a greenfield site to allow for expansion. Cadbury were reliant on the canals for milk delivery, and on the railways for cocoa deliveries from the ports of London and Southampton. They therefore needed a site which was undeveloped and had easy access to both canal and rail. The brothers noticed the proposed development of the Birmingham West Suburban Railway, which would extend from central Birmingham south along the path of the Worcester and Birmingham Canal into the then green fields of southern Birmingham and the villages of northern Worcestershire. In 1879, they moved their business to Bournbrook Hall, 4 mile (6 km) to the south of Birmingham. The location was chosen as it was regarded as cleaner, healthier and more amenable to longer term expansion plans. Although rural, it was also already serviced by the new Stirchley Street railway station, which itself was located right next to the canal. The Cadburys named the area 'Bournville' after a local river named The Bourn (not to be confused with Bourn Brook, a similarly named local river for which the neighbourhood of Bournbrook is named); with 'ville' being French for 'town'; this set Bournville apart from the local area. Then the Cadburys began to develop their factory in the new suburb. Loyal and hard working workers were treated with great respect and relatively high wages and good working conditions; Cadbury also pioneered pension schemes, joint works committees and a full staff medical service. In 1893, George Cadbury bought 120 acres (0.5 km2) of land close to the works and planned, at his own expense, a model village which would "alleviate the evils of modern, more cramped living conditions". By 1900, the estate included 313 cottages and houses set on of land, and many more similar properties were built in the years leading up to the First World War, with smaller developments taking place later on in the 20th century. These almost 'Arts and Crafts' houses were traditional in design but with large gardens and modern interiors, and were designed by the resident architect William Alexander Harvey. These designs became a blueprint for many other model village estates around Britain. It is also noteworthy that, because George Cadbury was a temperance Quaker, no public houses have ever been built in Bournville; however, since the late 1940s, there has been a licensed members' bar at Rowheath Pavilion. The Cadburys were particularly concerned with the health and fitness of their British workforce, incorporating park and recreation areas into the Bournville village plans and encouraging swimming, walking and indeed all forms of outdoor sports. In the early 1920s, extensive open lands were purchased at Rowheath and laid to football and hockey pitches together with a grassed running track. Rowheath Pavilion was designed and built in accordance with the instructions of George Cadbury and opened in July 1924. At that time, it served as the clubhouse and changing rooms for the acres of sports playing fields, several bowling greens, a fishing lake and an outdoor swimming lido, a natural mineral spring forming the source for the lido's healthy waters. The Rowheath Pavilion itself, which still exists, was used for balls and dinners and the whole area was specifically for the benefit of the Cadbury workers and their families with no charges for the use of any of the sporting facilities by Cadbury employees or their families. The lido was eventually closed in the 1970s after complaints of noise disturbance were made by residents of the newly built Oak Farm estate, coupled with new and stringent health and safety regulations relating to outdoor public swimming facilities. Cadbury's also built the Bournville indoor swimming baths on Bournville Lane (separate buildings for 'girls' and men), the Valley pool boating lake and the picturesque cricket pitch adjacent to the factory site, that was made famous as the picture on boxes of Milk Tray chocolates throughout the 1950s and early 1960s. In 1900, the Bournville Village Trust was set up to formally control the development of the estate, independently of George Cadbury or the Cadbury company. Elizabeth Cadbury succeeded her husband as chair of the Bournville Village Trust in 1922. The trust focused on providing schools, hospitals, museums, public baths and reading rooms. As Bournville is a conservation area, another job of the Bournville Village Trust is to accept or reject plans for building extension and modification. An almost campus feel evolved, with a triangular village green, infant and junior schools, the School of Art and the Day Continuation School (originally intended for young Cadbury employees) and a host of events such as fêtes and Maypole dances. The carillon and a Quaker meeting house are also beside the village green. The trust continues to exercise an international influence on housing and town planning generally. Now containing 7,800 homes on 1,000 acres (4 km2) of land with 100 acres (0.4 km2) of parks and open spaces, Bournville remains a popular residential area of Birmingham. Cadbury is still one of Birmingham's main employers, and continues to make chocolate products. The dark chocolate Bournville Plain is now manufactured in France and sold in the UK. Cadbury also named their brand of malted drinks Bournvita after Bournville. Cadbury World is now established here.
Басқару
Бурнвилл және Котридж бөлімін екі кеңесші – Лиз Клементс (Еңбек партиясы) және Фред Гриндрод (Еңбек партиясы) басқарады. Бұл бөлім Бирмингем Селли Оук парламенттік округінің шегінде орналасқан. Қазіргі парламент депутаты – Стив МакКейб. Борнвиллде бөлімдік қолдау офицері тағайындалды, аталған лауазымды қазір Карен Стивенс атқарып тұр.
The ward (Bournville & Cotteridge) is served by two councillors, Liz Clements (Labour) and Fred Grindrod (Labour). It is within the boundary of the Birmingham Selly Oak parliamentary constituency. The current Member of Parliament is Steve McCabe. Bournville has adopted a Ward Support Officer with the current holder of the title being Karen Stevens.
Демография
2011 жылғы Ұлыбритания халық санағы бойынша Борнвилл қаласында 21 866 адам тұрады, халық тығыздығы шамамен 4 217 адамға 1 км² жер аумағына шаққанда, ал Бірмингем қаласы бойынша бұл көрсеткіш 3 649 адамды құрайды. Борнвиллдің ауданы 639,8 гектарды алып жатыр, ал оның ішінде халық тығыздығы 1 гектарға 39,8 адамды құрайды. Халықтың 52,9% әйелдерді құрайды, бұл қалалық орташа көрсеткіштен (51,6%) жоғары. Бірмингем университетінің студенттері де Борнвиллде тұрады, бірақ олардың саны Селли Ок және Эджбастон аудандарына қарағанда аз. Борнвилл халқының 70,9% ақ нәсілді этностық топқа жатады. Азиялық этностық топ екінші орында тұр, олардың үлесі 15,4% құрайды. Нақтырақ айтқанда, ақ британиялықтар этностық топтардың ішінде ең көп санды (64,1%), қалалық орташа көрсеткіштен (48,5%) жоғары, бірақ ұлттық орташа көрсеткіштен (85,4%) төмен. Этникалық азшылықтар Борнвиллде халықтың 29,1% құрайды, ал Бірмингемде бұл көрсеткіш 59,6% жетеді. Аудан тұрғындарының 28,7% Ұлыбританиядан тыс жерде дүниеге келген, бұл қалалық орташа көрсеткіштен (16,5%) және ұлттық орташа көрсеткіштен (9,3%) төмен. Христиан діні бұл ауданда ең көп таралған дін, халықтың 70,6% өзін христиан деп жариялаған. Халықтың 16,6% дінге жатпайды. Тұрғындардың 98,3% үй шаруашылығында тұрады, бұл қалалық және ұлттық орташа көрсеткіштерге (0,1% айырмашылықпен) сәйкес келеді. Ал қалған 1,7% тұрғындары коммуналдық мекемелерде тұрады. Барлығы 11 032 үй шаруашылығы тіркелген, орташа есеппен бір үй шаруашылығында 2,3 адам тұрады. Бұл көрсеткіш қалалық (2,5) және ұлттық (2,4) орташа көрсеткіштерден төмен. 62,5% үй шаруашылығының иесі өз үйінің иесі, ал 15,4% тұрғын үй кооперативтерінен жалға алған. Ең көп таралған үйлер қабатты үйлер (38,9%), одан кейін жартылай жеке үйлер (32,9%) келеді. Ауданның ең үлкен жас тобы – 25-44 жас аралығындағылар, олар халықтың 30,1% құрайды, бұл қалалық орташа көрсеткіштен (28,3%) жоғары. Екінші үлкен жас тобы – 45-54 жас аралығындағылар, олар халықтың 17,9% құрайды. Халықтың 18,6% мемлекеттік зейнетақы алуға құқылы, бұл қалалық орташа көрсеткіштен (16,7%) және ұлттық орташа көрсеткіштен (18,4%) жоғары. Халықтың 60,7% еңбекке жарамды жаста, бұл қалалық орташа көрсеткіштен (59,8%) жоғары, бірақ ұлттық орташа көрсеткіштен (61,5%) төмен. Халықтың 68,4% экономикалық белсенділікке қатысады. Жұмыссыздық деңгейі 6,2% құрайды, оның ішінде 36,7% ұзақ мерзімді жұмыссыздықпен күреседі. Қалалық жұмыссыздық деңгейі 9,5% құрайды. Жұмыс істейтіндердің 18,2% қаржы, жылжымайтын мүлік және бизнес саласында жұмыс істейді. Ал 16,7% денсаулық сақтау саласында қызмет етеді. Аймақтағы ең ірі жұмыс беруші – Cadbury компаниясы, онда шамамен 6 500 адам жұмыс істейді. Serco Integrated Services – Борнвиллдегі екінші ірі жұмыс беруші, онда шамамен 1 800 адам жұмыс істейді. Борнвилл 20 ғасырдың басында Cadbury стилінде салынған үйлерімен танымал болғанымен, аймақта Cadbury компаниясы салған барлық үйлер емес, сонымен қатар қазіргі заманғы тұрғын үйлердің де көп бөлігі бар. Жергілікті билік Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және кейін Борнвиллдің айналасында бірнеше үй салды. Bryant Homes 1970-ші жылдары Борнвиллдің батысында жоғары сапалы және көбінесе жеке тұрғын үйлерден тұратын ауданды салды.
The 2011 UK Census found that 21,866 people were living in Bournville with a population density of 4,217 people per km2 compared with 3,649 people per km2 for the city of Birmingham as a whole. Bournville had an area of 639.8 hectares, and within this, it has a population density of 39.8 people per hectare. 52.9% of the population was identified as female, above the city average of 51.6%. A number of students from The University of Birmingham live there, although not as many as in the nearby wards of Selly Oak and Edgbaston. Bournville has a White broad ethnic group representation of 70.9% of the population. The Asian broad ethnic group was the second largest at 15.4%. More specifically, the White British group is the largest ethnic group at 64.1%, well above the city average of 48.5% and below the national average of 85.4%. Ethnic minorities represent a much lower percentage (29.1%) of the ward's population as opposed to 59.6% for Birmingham. 28.7% of the ward's population was born outside the United Kingdom, below the city average of 16.5% and the national average of 9.3%. Christianity was the most prominent religion in the ward, with 70.6% of the population identifying themselves as Christians. 16.6% of the population identified as having no religion. 98.3% of the residents lived in households, equal to the city average and 0.1% higher than the national average. The other 1.7% lived in communal establishments. The total number of occupied households was 11,032, resulting in an average number of people per household of 2.3. This is below the city average of 2.5 and national average of 2.4. 62.5% of the occupied households were occupied by the owner and a further 15.4% were rented from a housing association. Terraced houses were the most common form of houses at 38.9%, followed by semi detached houses at 32.9%. The largest age group in the ward was the 25–44 age group which was represented by 30.1% of the population, above the city average of 28.3%. The second largest age group was the 45–54 years, which was represented by 17.9% of the population. 18.6% of the population was of state pension age, above the city average of 16.7% and the national average of 18.4%. 60.7% of the population was of working age, above the city average of 59.8% but below the national average of 61.5%. 68.4% of the population was economically active. The unemployment rate was 6.2%, of whom 36.7% were in long term unemployment. The city unemployment rate is higher at 9.5%. Of those who worked, 18.2% worked in the Finance, Real Estate, & Business Activities sector. A further 16.7% worked in the Health sector. The largest employer in the area is Cadbury, employing approximately 6,500 people. Serco Integrated Services is the second largest employer in Bournville, employing approximately 1,800 people. Although Bournville is most famous for its turn of the 20th century Cadbury style homes, a significant amount of more modern stock also exists in the area – not all of which was built by Cadbury's. The local authority built several homes around Bournville before and after the Second World War. Bryant Homes built a collection of upmarket and mostly detached houses in the west of Bournville during the 1970s.
Білім
Элизабет Кэдбери Борнвиллде білім беру және жастар жұмысына баса назар аударды. Деме Элизабет Кэдбери атындағы мектеп – Борнвиллдегі орта мектеп және жоғары сынып. 1955 жылы ашылған, Вудбрук жолында орналасқан. Мектептің таңбасы – екі жағында ағаштармен белгіленген Бёрн бұлағы. Борнвилл мектебі – Бирмингем жергілікті білім беру басқармасы аумағындағы орта мектеп. Бұл 4-16 жастағы оқушыларға арналған академиялық мәртебесі бар орта және бастауыш мектеп, Біріккен Корольдіктегі Бирмингем қаласында орналасқан. Борнвиллде жоғары сынып колледжі мен жоғары білім беру бағдарламаларын ұсынатын Борнвилл қосымша білім беру колледжі қызмет көрсетеді. Колледж 2011 жылдың қыркүйегінде Лонгбридждегі жаңа кампусқа көшірілді, бұл жобаға 66 миллион фунт стерлинг жұмсалды, соның арқасында 2005 жылы құлаған MG Rover автокөлік өндірушісінен кейін аймақтың жаңаруы басталды. Линден жолындағы Раскин залында орналасқан Борнвилл бейнелеу өнері орталығы 1988 жылдан бері Бирмингем қалалық университетінің Бирмингем өнер және дизайн институтының (BIAD) құрамында. Ол бакалавриат, дайындық және өзін-өзі дамыту курстарын ұсынады.
Elizabeth Cadbury focused on education and youth work at Bournville. Dame Elizabeth Cadbury School is a secondary school and sixth form in Bournville named after Dame Elizabeth Cadbury. Opened in 1955 located on Woodbrooke Road. The school badge shows the Bourne brook flanked by a tree each side. Bournville School is a secondary school in the Birmingham Local Education Authority area. It is a secondary school and primary school with academy status, for students aged 4–16, Birmingham in the United Kingdom. Bournville is served by Bournville College of Further Education, which features a sixth form college and higher education programmes. The college relocated to a new campus in Longbridge in September 2011 at a cost of £66 million kick starting wider regeneration of the area after the collapse of carmaker MG Rover in 2005. The Bournville Centre for Visual Arts, located at Ruskin Hall on Linden Road, has been part of the Birmingham Institute of Art and Design (BIAD) at Birmingham City University since 1988. It offers undergraduate, foundation and self development courses.
Көлік
Борнвилл A4040 тас жолында орналасқан, бұл 1920 жылдары салынған айналма жол және 11A және 11C Бірмингем сыртқы айналымы автобус бағыттарымен қызмет көрсетеді. 27 (Хокслиден Мейполге) және 84 (Хокслиден Королева Елизавета ауруханасына) автобус қызметтері де осы аймаққа қызмет етеді. Бірмингем қала орталығына жолмен жету Бристоль жолы (A38) арқылы мүмкін, оған X61 (Бирмингемнен Фрэнклиге), 63 (Бирмингемнен Фрэнклиге), 98 (Бирмингемнен Рубери Грейт Паркке) және 144 (Бирмингемнен Ворчестерге) автобус бағыттары қызмет көрсетеді, немесе Першор жолы (A441) арқылы, оған 45 және 47 (Бирмингемнен Лонгбриджге) автобустары қызмет көрсетеді. Бұл бағыттарда 1952 жылға дейін трамвайлар жүрген. Борнвилл Крос-Сити желісіндегі Борнвилл теміржол станциясы арқылы Бирмингем Нью-стрит, Личфилд және Реддитч қалаларымен байланысады. Бірмингемнің басқа қала маңындағы теміржол станциялары Network West Midlands компаниясының қара және жасыл корпоративтік түстерімен боялған, ал Борнвилл теміржол станциясы Кадберидің күлгін түсімен боялған. Ұлттық велосипед желісінің бесінші бағыты Борнвиллдің жанынан өтіп (карта), қала орталығындағы Херст көшесіне қарай саяхаттайды. Вустер және Бирмингем каналының жағалау жолы теміржол станциясынан басталып, Бриндлиплейске дейін велосипед жолы ретінде пайдаланылуы мүмкін.
Bournville lies on the A4040, the ring road developed in the 1920s and served by the 11A and 11C Birmingham Outer Circle bus routes. The 27 (Hawkesley to Maypole) and 84 (Hawkesley to Queen Elizabeth Hospital) bus services also serve the area. Road access into Birmingham City Centre is via either the Bristol Road (A38), served by the X61 (Birmingham to Frankley), 63 (Birmingham to Frankley), 98 (Birmingham to Rubery Great Park) and 144 (Birmingham to Worcester) bus routes, or the Pershore Road (A441), served by the 45 and 47 (Birmingham to Longbridge) buses. Trams ran on these routes until 1952. Bournville is served by Bournville railway station on the Cross City Line to Birmingham New Street, Lichfield and Redditch. While other suburban Birmingham railway stations feature the black and green corporate livery of Network West Midlands, Bournville railway station is instead painted in Cadbury's purple. The National Cycle Network route five passes near Bournville (map) towards Hurst Street in the City Centre. The Worcester and Birmingham Canal towpath can be joined at the railway station and serves as a de facto cycle route to Brindleyplace.
Дін
Борнвиллдегі христиан шіркеулерінің қатарында Ассизидің Әйгілі Франциск шіркеуі бар, ол сонымен қатар Англия шіркеуінің приход шіркеуі болып табылады. Бұдан басқа, Англия шіркеуі мен методистердің бірлескен жобасы – Әйгілі Эндрю және Емен ағашы шіркеуі Деме Элизабет залында жиналады. Роухит павильонындағы шіркеу Роухит павильонында өткізіледі. Мозлидегі орнынан бөлек, Риверсайд шіркеуі Боурнвиллде, Деме Элизабет Кэдбери мектебінде де жиналады. Коб Лэйнде орналасқан, мүшелері Лазарица деп білетін Сербиялық Православие шіркеуі, ресми түрде Әйгілі Принц Лазарь шіркеуі болып табылады. Шіркеу Балқанның дәстүрлі Византия стилінде салынған және танымал үлгілерге ұқсату үшін арнайы жобаланған. Ішкі кеңістігі православие дәстүрінің толық схемасына сәйкес фрескалармен әсемделген. Бұл парафия Сербия Православие шіркеуіне бағынатын Ұлыбритания және Скандинавия Сербия Православие епархиясының құрамына кіреді. Боурнвилл квакерлердің негізінде құрылғандықтан, жиналыс үйі салынды. Ол басқа христиан діндеріне де қызмет ету үшін арналғандықтан, Британиядағы квакерлер жиналыс үйінде әдетте кездеспейтін органмен жабдықталды. Борнвилл Достарының жиналыс үйі Линден жолында орналасқан және 1924 жылы орнатылған Фрэнсис Вудтың Джордж Кэдбери бюстін қамтиды. Уильям Александр Харви жобалаған ғимарат 1905 жылы салынған. Осы квакер дәстүрінің аясында Борнвилл алкоголь сатуға тыйым салынған құрғақ қала болып табылады, алкогольді тарихи егістік шекараларында сатуға рұқсат жоқ.
Christian churches in Bournville include St Francis of Assisi Church which is also the Church of England parish church. The ward is also served by a joint Church of England and Methodist venture in the church dedicated to Saint Andrew and Oak Tree Church, meeting at Dame Elizabeth Hall. Rowheath Pavilion Church meets in Rowheath Pavilion. In addition to a site in Moseley, Riverside Church also meets in Bournville, at Dame Elizabeth Cadbury School. There is a purpose built Serbian Orthodox Church of St. Lazar, known by its members as Lazarica, formally the Church of the Holy Prince Lazar and is to be found in Cob Lane. The church is built in the traditional Byzantine style of the Balkans and is consciously modelled on some famous examples. The interior is decorated in the full scheme of the Orthodox Tradition with wall paintings afresco. The parish is part of the Serbian Orthodox Eparchy of Britain and Scandinavia, which comes under the jurisdiction of the Serbian Orthodox Church. As Bournville was founded by Quakers, a meeting house was built. Being intended also to serve other Christian denominations, it was equipped with an organ, which would not normally be expected in a Quaker meeting house in Britain. The Bournville Friends Meeting House is located on Linden Road, and features a bust of George Cadbury by Francis Wood, installed in 1924. The building, designed by William Alexander Harvey, was constructed in 1905. As a part of this Quaker tradition, Bournville is a dry town with no alcohol permitted to be sold within the historic estate boundaries.