Кіріспе

Диана камерасы – 120 рулонды және 35 мм пленка қолданатын пластик корпусты ойыншық камера. Камерада қарапайым пластик мениск линзасы бар. Бастапқыда қолжетімді бағадағы жаңалық сыйлық ретінде сатылған Диана, қазіргі уақытта Ломография деп аталатын көркемдік фотосуреттің пикториализм дәуірін еске түсіретін жұмсақ фокуспен импрессионистік фотосуреттер түсіру үшін қолданылады. Диана жиі жарық өткізіп алу, пленканы жылжыту және басқа да ақауларға ұшырайды. Дегенмен, оның төмен сапалы пластик линзасы фотосуреттердегі көркемдік эффектілері үшін мақталады, әдетте бұл фотосуреттерге "арманды" сипат беретін сәл бұлыңғыр композицияны құрайды.

Тарих

Диана алғаш рет 1960 жылдардың басында Гонконгтың Коулун қаласындағы Ұлы Қабырға Пластикалық Фабрикасымен сатылатын арзан камера ретінде пайда болды. Көбісі АҚШ пен Ұлыбританияға экспортталды. АҚШ-та "Диананы" Пенсильвания штатының Уиллоу Гроув қаласындағы "Power Sales Company" импорттады. 1960 жылдары "Power Sales Company" Диананы әртүрлі бөлшек саудагерлерге және жарнамалық мерчендайзерлерге 144 камерадан бір партиямен, бірлігіне шамамен 50 цент АҚШ долларынан көтерме саудада өткізді. Көптеген "Диана" камералары жәрмеңкелерде, карнавалдарда, өнімдерді насиндауда, лотереяларда немесе басқа да іс-шараларда жаңалық немесе сыйлық ретінде номиналды сомаға таратылды немесе сатылды. Бір кезде камера әртүрлі мерзімді басылымдарда пошта арқылы сатушылар арқылы үнемі жарнамаланды. Алайда, "Kodak Instamatic" сияқты арзан, сапасы жақсы тұтыну камераларының пайда болуымен және пленкалық камераларға деген сұраныстың төмендеуімен бірге, "Дианаға" деген сұраныс, тіпті жаңалық сыйлығы ретінде де, біртіндеп азайды. "Диананың", оның клондарының, жақын көшірмелерінің және түрлерінің өндірісі 1970 жылдары тоқтатылған деп есептеледі, бірақ соған ұқсас 35 мм-лік камералар көп жылдар бойы Гонконг, Тайвань және Қытайдағы әртүрлі компаниялармен жарнамалық мақсаттар үшін өндірілді. Қазіргі уақытта ол түпнұсқа 120 форматтағы "Diana F+", сондай-ақ 35 мм форматтағы "Diana Mini" және "Lomography" компаниясының "Diana Baby 110" ретінде сатылады. Қазіргі "Diana F+" орта форматтағы камерасы – алмастырылатын линзалары, сыртқы жарықтандырғыштары және пленкалық кассеталары бар жүйелі камера. "Lomography" сонымен қатар бірнеше ірі DSLR жүйелері үшін "Diana" линза адаптерлерін шығарады, олардың ішінде "Canon EOS", "Nikon F Mount" және "Micro Four Thirds" бар. Камераның цифрлық нұсқасын 2014 жылы "Cyclops Cameras" компаниясының Грег Даш жасады. Жоба "Indiegogo" платформасы арқылы көпшілік қаржыландыруымен қолдау тапты, бұл Дашке 1000 дана цифрлық "Diana" камерасын (ол "Rhianna" деп атаған камера) шығаруға мүмкіндік берді.

Өзгешеліктері мен нұсқалары

Диана – қарапайым құрылымдалған, механикалық пленка орамдағыш, пружиналы жапқыш және қарапайым пластик видоискательмен жабдықталған камера. Ол негізінен 1960 жылдары Азиядан импортталған ойыншықтарда қолданылатын төмен сапалы фенол пластигінен жасалған. Өндіріс сапасының үлкен ауытқулары және нашар жасалған камера корпусының құлыптау механизмі Диана камераларында әйнекке жарық түсуіне себеп болады. Егер қажет болмаса, мұндай ақауларды пленканы жүктегеннен кейін тігістерді жарық өткізбейтін таспамен жабыстыру арқылы уақытша жоюға болады. Диананың дизайнында фильм кадрының диагоналын толық жаппайтын, қарапайым линза қолданылған. Бұл шекті жабу аймағы көбінесе айқын виньеткалармен суреттерге әкеп соғады. Пластикалық мениск линзасының төмен сапасы контраст пен ажыратымдылықтың төмендігіне, ерекше түс беруге, хроматикалық аберрацияға және бұлыңғыр суреттерге себеп болады. Сонымен қатар, пленканы келесі кадрға орағанда пленканың катушкасы босап немесе орнынан жылғалы мүмкін. Соңында, орамдағыш және жапқыш механизмі суреттердің дұрыс орталықтанбауына немесе нашар экспозициялануына әкелуі мүмкін. Бұл қасиеттер камера үшін жағымсыз саналса да, көптеген фотографтар мен көркем фотосурет мектептері осы ерекшеліктерді қызықты немесе көркемдік эффектілермен суреттер жасау үшін мақсатты түрде пайдаланған. Сан-Франциско өнер институты 1967-68 жылдары фотосурет бағдарламасында Диананы пайдалану арқылы шығармашылық көруді ынталандыру үшін, камера мүмкіндіктеріне және технологияға тым көп сүйенбеу мақсатымен алғашқы мектеп болды деп есептеледі. Кейіннен Огайо штатының Афина қаласындағы Огайо университеті сияқты басқа мектептер де бұл идеяны қабылдады. Диананың осы рөлде қолданылуы американдық фотограф (және Огайо университетінің бұрынғы студенті) Нэнси Рексроттың 1976 жылы өткен ықпалды IOWA атты фотосурет көрмесі мен кітабында камераны пайдаланғанда жаңа деңгейге көтерілді. "Диана" деп аталатын камералардан басқа, негізгі дизайнның елуден астам ұқсас нұсқалары бар, олардың кейбіреулері басқа зауыттар және/немесе өндірушілермен жасалған болуы мүмкін. Камера әртүрлі модельдермен сатылды, көбінесе бір өнімге жаңа стикер жапсыру арқылы. Кейде негізгі дизайнға шағын өзгерістер енгізілді. Диананың кейбір клондары сәл өзгеше қалыптау және пластик құрамын қолданады, ал басқа модельдерде ұзақ экспозиция үшін "лампа" режимі бар. Басқа нұсқаларында 6x6 см теріс өлшем (мысалы, Diana Deluxe) немесе әртүрлі басқару элементтері немесе тіпті жеке сыртқы жарықтандыру мүмкіндігі қарастырылған. Классикалық Diana/Diana клонының 3 диафрагмалық нұсқасында , , және диафрагмалары бар және ол 32 мм клипті сүзгілерді қабылдайды. Diana Deluxe нұсқасы 46–49 мм қадамдық сақинаны ұсынады, бұл мұндай төмен деңгейдегі камера үшін ерекше. 1960 жылдардың классикалық бірінші нұсқасынан өзгеше, соңғы Diana F+ 2007 жылы шығарылды. Қазіргі Diana F+ төрт диафрагманы ұсынады, оның ішінде кішкентай тесік те бар. Жапқыш жылдамдығы өндіріс ақауларына байланысты өзгеруі мүмкін және секундының 1/200-ден 1/30-ға дейін ауытқуы мүмкін. Жапқышты құлыптау мүмкіндігі болмағандықтан және жапқыш механизмі әрқашан пружинамен тартылып тұратындықтан, Дианамен бірнеше экспозицияны пленканы орамдамай жапқышты бірнеше рет басу арқылы жасауға болады. Diana F+ Diana Instant Back+, Diana 35mm Back+ және splitzer-мен де қолданыла алады, арманды, жарқын және лоу-фай фотосуреттер сериясын жасауға мүмкіндік береді.