Ред Фабер: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы (1888–1976)

Урбан Кларенс "Кызыл" Фабер (6 қыркүйек 1888 – 25 қыркүйек 1976) – Майор Лигасында оң қолымен тастайтын американдық ойыншы, карьерасының барлық кезеңін Чикаго Уайт Сокс клубында өткізді. Ол 1919 жылғы команда мүшесі болғанмен, "Блэк Сокс" скандалына қатысы болмады. Шындығында, ол жарақат пен ауруға байланысты Әлем сериясінде қатыса алмады. Фабер 20 жылдық карьерасында 254 ойын жеңіп, зейнеткерлікке шыққанда тарих бойынша 17-орынды иеленді. Зейнеткерлікке шыққан кезде ол Америка Лигасындағы соңғы заңды "шұғыл тастаушы" (spitballer) болды; тағы бір заңды "шұғыл тастаушы", Берли Граймс, кейіннен АЛ-ға ауыстырылып, 1934 жылы "Янкилер" үшін 10 ойынға қатысты. Фабер 1964 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Фабер 1888 жылдың 6 қыркүйегінде Айова штатының Каскад қаласының жанындағы фермада дүниеге келді. Оның тегі Люксембургке жетеді. Фабер бала кезінде әкесі мейрамхана басқарды, кейін Каскадтағы «Фабер» қонақ үйін иеленді. Әкесі Каскадтың ең бай азаматтарының біріне айналды. Фабер жасөспірім шағында Висконсин штатының Прайри-ду-Шиен және Айова штатының Дубук қалаларындағы колледжге дайындық академияларында оқыды. 16 жасқа келгенде Фабер Дубуктегі жергілікті бейсбол командасымен жексенбілік ойындарға қатысқаны үшін 2 доллар алатын. 1909 жылы Фабер кейін Лорас колледжі деп аталған Сент-Джозеф колледжі үшін бір маусым ойнады. Сол жылы Сент-Амброуз университетімен өткен ойында ол тоғыз иннингтік ойында 24 соққы жасап, колледж рекордын орнатты. Дубук кіші лигасының бұрынғы иесі Кларенс «Панц» Роуленд Фаберді Иллинойс-Индиана-Айова лигасының B класты «Дубук таушылары» командасымен келісімшарт жасасуға ынталандырды. Ол сондай-ақ Пуэбло және Де-Мойн қалаларындағы кіші лига клубтарында да ойын өтті.

Ерте мансап

Фабер 1914 жылы жоғары лигаға енді, 19 ойынды бастап, тағы 21 ойында резервтік ойыншы ретінде шықты; ол 10 ойын жеңіп, лигада ең көп – төрт ойынды сақтап, 2.68 ERA көрсетті (бұл статистика 1959 жылға дейін ойлап табылмаған және 1969 жылы ғана ресми бейсбол статистикасы болды). 1910 жылдары ол көптеген талантты питчерлері бар командада бастапқы және резервтік ойыншы ретінде кезекпен шықты. 1916 жылы ол 24 ойын жеңіп, Уолтер Джонсоннан кейін Америка лигасында екінші орын алды және 50 ойында қатысып, лигада көш бастады. Сол маусымдағы бір ойында ол бар болғаны 67 лақтырумен үш соққыға тоқтатып қойды. Ол 16–13 есебімен бірден екі күннің ішінде үш ойынды бастап, жеңіске жетті. Әлем чемпионатына қарсы Нью-Йорк Гиантс клубына қарсы ең жақсы ойынын сақтап қалды. Чикагодағы 2-ші ойында жеңіске жеткенімен, сырттағы 4-ші ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол 5-ші ойында (үйде) резервтік ойыншы ретінде шығып, жеңіске жетті, ал Sox командасы 7-інші иннингте 5–2 есебімен жеңіліп бара жатқанда 8–5 есебімен жеңіске жетті. Фабер екі күннен кейін Поло Граундс стадионында өткен шешуші 6-шы ойында 4–2 есебімен жеңіске жетіп, серияда үшінші жеңісін тойлады. Осының нәтижесінде ол бір әлем чемпионатындағы питчерлік шешімдер бойынша Америка лигасының жалпы рекордын – төрт рет шешім қабылдауды ұстап тұр. Фабер үшінші базаны ұрлап алуға тырысқан, бірақ ол осы уақытта бос болмаған. Ол бұрынғы ойыншының үшінші базаны айналып өтіп бара жатқанын көрген және оның ұпалғанын ойлаған. Бірақ Бостонға қарсы өткен бір ойында ол үй базасын ұрлады, питчер үшін сирек кездесетін жағдай. Фабер 1918 жылдың көп бөлігін Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты АҚШ Әскери-теңіз күштерінде өткізді. 1919 жылы ол қайтып келгенімен, қолы ауырсып қалды. Соғыс кезінде ол көп салмақтан айырылған. Ол жылды 3.83 ERA көрсеткішімен аяқтады – оның алғашқы тоғыз маусымында 3.00-ден жоғары көрсеткішті көрсеткен жалғыз жағдай. Бұл мәселелер, сондай-ақ, испан тұмауы пандемиясына байланысты болуы мүмкін тұмау, оның Цинциннати Редс клубына қарсы өткен даулы әлем чемпионатына қатысуына кедергі келтірді. Кейінірек, қақпашы Рей Шолк Фабердің қолжетімді болғанында, бұл жағдай болмаған болар еді деді. Егер Фабердің денсаулығы жақсы болғанда, ол, әлбетте, Эдди Сикотт және/немесе Лефти Уильямс алған бастапқы ойындардың кейбіреулерін алған болар еді.

Faber broke into the major leagues in 1914, starting 19 games and relieving in another 21; he posted a 2.68 ERA while winning 10 games and saving a league leading four games (a statistic that was not invented until 1959, and became an official baseball stat only in 1969). Through the 1910s, he varied between starting and relieving for a team that enjoyed a wealth of pitching talent. In he won 24 games, tied for second in the American League behind Walter Johnson, and led the league with 50 appearances. In one game that season, he pitched a three hitter with only 67 pitches. In he had a record of 16–13, and at one point started—and won—three games in two days. He saved his best work for the World Series against the New York Giants. After winning Game 2 in Chicago but losing Game 4 on the road, he came into Game 5 (at home) in relief and picked up the win as the Sox came back from a 5–2 deficit in the seventh inning to win 8–5. Faber went the distance in the clinching Game 6 two days later at the Polo Grounds, picking up his third win of the Series by a 4–2 score. As a consequence, he holds the all time American League record for pitching decisions in a single World Series with four. Faber once tried to steal third base when it was already occupied. He said that he saw the lead runner rounding third base on the previous play and he thought that the runner had scored a run. When the pitcher slowly entered his windup, Faber ran toward third base. However, in one game against Boston, he stole home, a rare feat for a pitcher. Faber spent most of 1918 in the United States Navy due to World War I. He returned in 1919 only to develop arm trouble. He had lost much weight during the war. He finished the year with a 3.83 ERA – the only time in his first nine seasons he posted a mark over 3.00. Those problems, along with a case of the flu possibly related to the Spanish flu pandemic, prevented him from playing in the scandal torn World Series against the Cincinnati Reds. Years later, catcher Ray Schalk said that had Faber been available, the fix would likely have never happened. Had Faber been healthy, he would almost certainly have gotten some of the starts that went to two of the conspirators, Eddie Cicotte and/or Lefty Williams.

1920-жылдардағы табысы

Фабер мансабының ең үлкен жетістігіне 1920 жылдардың басында қол жеткізді. «Тірі доп» дәуірі басталды, бірақ 1920 жылы тыйым салынғаннан кейін, 17 спитболл тастаушыға карьерасының соңына дейін оны тастауға рұқсат берген ережеге байланысты, ол барлық тастаушылардың ең табыстыларының бірі болды. Фабер Comiskey Park-тың кең аумағын пайдаланып, 1920 жылдан 1931 жылға дейін айына бір ғана хоумран жіберіп, барлығы 91 хоумранды қабылдады. Ол «өлген доп» (1920 жылға дейін) және «тірі доп» дәуірлерінде 100 немесе одан көп ойын жеңген алты тастаушының бірі болды. Фабер 1920 жылғы маусымды 23 жеңіспен аяқтады және лигадағы бастаған ойындар саны бойынша көшбасшы болды. 1921 жылдың жазында Фабер мен бірнеше басқа ойыншылар Чикагодағы «Black Sox» ісі бойынша сотқа шақырылғаннан кейін Вашингтонға сапардан қайтуға мәжбүр болды. Фабер сапарға барды, бірақ куәлік беруді сұрамады және бірде-бір ойынды жібермей, «White Sox» командасына оралды. Ол 1921 жылы 25, ал 1922 жылы 21 ойын жеңді, лигада ERA (1921–1922), иннинг (1922) және толық ойындар (1921–1922) бойынша көшбасшы болды. Ол сондай-ақ әр жылы лигадағы страйк-ауттар бойынша көшбасшылардың қатарында болды, кем дегенде 25 толық ойын және 300-ден астам иннинг тастады. Фабер өзінің жетістіктерінің көп бөлігін әдетте бәсекеге қабілетсіз «White Sox» командаларымен қол жеткізді. Олар 1910 жылдардың соңында күшті шабуылмен лиганың ең үздік командаларының бірі болған. Бұл команданың ядросы «Black Sox» скандалынан кейін мәңгілікке тыйым салынғаннан кейін, Фабердің соңғы 13 жылында «White Sox» тек екі жеңіске жеткен маусымды өткізді және ешқашан бесінші орыннан жоғары көтерілген жоқ. Фабер осы маусымда 25–15 есебімен, скандалдан қираған және 62–92 есебімен аяқталған команда үшін тамаша нәтиже көрсетті; 1921 жылдан 1929 жылға дейін оның есебі 126–103 болды. 1927 жылы Фабер әлі де қабілетті 40 жастағы Тай Коббтың 21 ойындық жеңіліс тізбегін үзді. Оның соңғы үлкен ойыны 40 жасында бір соққыға ұшыраған болуы мүмкін.

Кейінгі мансап

Соңғы бірнеше маусымда Фабер тағы да резервтік питчерлікке қайта оралды, 1931-1933 жылдар аралығында 96 рет қосалқы алаңнан (бульпеннен) ойынға шықты. Ол 45 жасында 254–213 есебімен, 3.15 ERA және 1471 соққысымен карьерасын аяқтады. Ол "Ақ шоқтар" (White Sox) командасының ең көп ойын өткізген рекордшысы, ал Тед Лайонс бұрынғы рекордтарын жаңартқанға дейін, команда тарихындағы жеңістер, бастамалар, толық ойындар және иннингтер бойынша рекордтарды ұстады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Фабер автокөлік сату және жылжымайтын мүлік бизнесімен айналысты. Кейін ол үш маусымға "Ақ шоқтар" командасының жаттықтырушысы болып қайта оралды.

Жеке өмір

1947 жылы Фабер өзінен 30 жасқа кіші Фрэнсис (Фран) Кнудтзонға үйленді. Фабер оның өзіне тым егделі екенін айтты, бірақ ол олардың үйленуі керек екенін қатыстырды. Фран лютеран дінінде болған және бұрын ажырасқан, ал олар шапшаң үйленді, бұл неке Фабердің католик отбасы арасында ұнамады. Дегенмен, кейбіреулері уақыт өте келе оны көбірек қабылдай бастады. Келесі жылы олардың Урбан С. Фабер II есімді, "Pepper" деп лақап аталған ұлы дүниеге келді. 14 жасында жүзу кезіндегі қатерлі оқиғада мойны сынған, бұл оның денсаулығына ұзақ мерзімді зиян келтірді. Фабер бейсболшылардың қаржылық немесе денсаулық проблемаларына тап болғандарына көмектесетін «Бейсбол Анонимдігі» атты қайырымдылық ұйымын құруға көмектесті. Кейін ол 80 жасқа дейін Кук округіндегі жолдарды зерттеу тобында жұмыс істеді. Ол көп жылдар бойы темекі шеккен, ал 1960 жылдары екі жүрек ұстамасынан кейін жүрек және өкпе проблемалары күшейе бастады. 1976 жылы Чикагода қайтыс болды және Акасия паркі зиратына жерленді.