Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маккартистер – 1896 жылғы 23 маусымда Канадада өткен федералды сайлауға қатысқан, католиктерге және француз канадалықтарына қарсы бағытталған, қысқа ғұмырлы саяси қозғалыс. Маккартистер қозғалысы мен Өнеркәсіп меценаттары Канададағы екі партиялық жүйеге бірінші қарсылық көрсетті. Дальтон Маккарти сайлауда жеңіске жеткен жалғыз "маккартист" болды (ол екі мандатқа үміткер болып, жеңіске жетті), ал қозғалыс 1898 жылы, оның қайтысынан кейін көп ұзамай таратылды.
The McCarthyites were a short lived anti Catholic and anti French Canadian political movement which contested the 23 June 1896 federal election in Canada. The McCarthyite movement and the Patrons of Industry represented the first challenge to the two party system in Canada. Dalton McCarthy was the only "McCarthyite" to win election (he contested and won two seats), and the movement disbanded in 1898, not long after his death.
Құрылысы мен саяси платформасы
Ирландияда туған заңгер Далтон Маккарти 1872 жылғы сайлауда Симко Норт округінен консерватор ретінде сайланды және одан кейінгі барлық сайлауда қайта сайланды. Премьер-министр Джон А. Макдональдтың шәкірті және "партияның ақылы" саналған Маккарти "басшылыққа лайықты мұрагер" деп есептелді. Алайда, 1891 жылы Маккарти партия басшысымен келіспеушіліктерге байланысты Консервативтік партиядан шығып, тәуелсіз кандидат ретінде сайлауға түсіп, жеңіске жетті. Маккарти католиктерге және француз канадалықтарына қатысты ұстанымымен белгілі болды. Ол Ұлыбритания мен оның отарлары мен доминиондарын бір трансұлттық федерацияға біріктіруді мақсат тұтқан Императорлық федерация лигасының канадалық бөлімшесін құрушылардың бірі болды. Маккарти сондай-ақ Тең құқықтар партиясымен байланысты болған, бірақ 1891 жылғы сайлауда оның тілімен қатыспады.
Dalton McCarthy, an Irish born lawyer, had been elected as a Conservative in Simcoe North in the 1872 election, and was re elected in every subsequent election. Seen as a protégé of Prime Minister John A. Macdonald and "the 'brains of the party'", McCarthy was seen as "a logical successor to leadership". However, in 1891, McCarthy left the Conservative Party after disagreements with its leader, and ran and won as an independent. McCarthy was notoriously anti Catholic and anti French Canadian. He was a founder of the Canadian branch of the Imperial Federation League, a group that sought to unite Britain and its colonies and dominions in a trans global federation. McCarthy also appears to have been associated with the Equal Rights Party, although did not run under its banner in the 1891 election.
1896 жылғы сайлау
1896 жылы Маккарти және оның тоғыз жақтасы Онтарио және Манитоба штаттарындағы сайлау округтерінде сайлауға түсті. Ол кезде кандидаттар бір уақытта бірнеше округте тіркеле алатын. Маккарти сайлауға қатысып, Онтарио штатының Симко Норт және Манитоба штатының Брэндон округтерінде жеңіске жетті. Симко Норт округінде қайта сайланғаннан кейін Маккарти Брэндон округінен бас тартты. Маккартишіл кандидаттар Ланарк-Саут, Гастингс-Норт және Дарем-Ист округтерінде екінші орынды иеленді, әрқайсысында 40%-дан астам дауыс жинады. Мюскока және Пэрри-Саунд округтерінде Маккартидің кандидаттары үштік жарыста 20,1% дауыс алды. Басқа округтерде Маккартишілдер нашар нәтиже көрсетіп, дауыс берушілердің 10%-ына немесе одан да азына ие болды. Барлық округтер бойынша Маккартишілдер барлығы 12 861 дауыс жинады, бұл халықтың дауысының 28,1%-ын құрады. Маккарти мен оның кандидаттарын Протестанттық қорғау қауымдастығы қолдады, бірақ Маккарти бұл қолдауды жоққа шығарды, өзінің Лигасының "Маккартишіл кандидаттар ретінде өз мүшелерін ұсынуға бағытталған PPA-ның ішкі саясатымен ешқандай қатысы жоқ" деді.
In 1896, McCarthy and nine of his supporters presented themselves for election in ridings in Ontario and Manitoba. At the time, candidates could present their names for election in more than one riding at a time. McCarthy sought election and won in both Simcoe North, Ontario, and Brandon, Manitoba. Having won re election in Simcoe North, McCarthy resigned the Brandon seat. McCarthyite candidates polled second in three other ridings, Lanark South, Hastings North and Durham East, scoring over 40% of the vote in each case. In Muskoka and Parry Sound, the McCartyite candidate won 20.1% of the vote in a three way race. In the other ridings, the McCarthyites did poorly, winning about 10% of the vote or less. Across all ridings, McCarthyites collected a total of 12,861 votes, or 28.1% of the popular vote. McCarthy and his candidates were supported by the Protestant Protective Association, though McCarthy publicly repudiated the support, saying his League "had 'nothing whatever to do'" with an internal PPA policy to nominate their members as McCarthyite candidates.
Сайлаудан кейінгі кезең
Жалғыз сайланған Маккартист ретінде Далтон Маккарти Уилфрид Лориердің либералдарымен одақ құрды. Бұл одақ сайлау кезінде басталды, себебі Маккартистер Консервативтерге қарсы дауыс бөлінбеуі үшін Оңтүстік Онтарионың бірнеше сайлау округтерінде Либералдық партиямен және Индустрияның қолдаушыларымен келісім жасады. 1898 жылдың басында атпен жүргенде болған апаттан қаза болмағанда, ол үкіметке тағайындалар еді. Оның ұлы Лейтон Маккарти әкесінің орнына өткен қосымша сайлауда жеңіске жетті. Оның жақтастары партияны қайта жандандыруға және Маккартидің католиктерге қарсы бағытын жалғастыруға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Партия сол жылы ресми түрде таратылды.
As the only elected McCarthyite, Dalton McCarthy forged an alliance with Wilfrid Laurier's Liberals. This alliance began during the election, as the McCarthyites made arrangements with the Liberal Party and the Patrons of Industry in some Southern Ontario ridings so as not to split the anti Conservative vote. He would likely have been appointed to cabinet had he not died following a carriage accident in early 1898. His son, Leighton McCarthy, won a by election to succeed his father. His followers attempted to revive the party and pursue McCarthy's anti Catholic theme, but were unsuccessful. The party was formally disbanded in the same year.