Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сандерленд графы – Англия құрамында екі рет құрылған атақ. Алғашқы құрылымы 1627 жылы Болтонның 11-ші бароны Эмануэль Скроптың иелігіне берілді. 1630 жылы ол қайтыс болғанда графтық тоқтатылып, барондық жойылды немесе тоқтатылды (осы атақ туралы толық ақпарат алу үшін Болтон бароны Скропқа қараңыз). Екінші құрылымы 1643 жылы роялист әскері Генри Спенсерге, Вормлейтонның 3-ші баронына берілді. Спенсер әулеті Уорвикширдегі Вормлейтон және Нортгемптонширдегі Алторп иелігін алған сэр Джон Спенсерден (1522 ж. қайтыс болған) таратылды. Оның немересі, сэр Джон Спенсер (1586 ж. қайтыс болған) Нортгемптоншир графтығының рыцары болды. Соңғысының немересі, сэр Роберт Спенсер 16 ғасырдың соңында парламентте Брэкли округін өкілдік етті. 1603 жылы сэр Роберт Англия құрамында Вормлейтон бароны Спенсері болып көтерілді. Одан кейін оның үлкен ұлы, екінші барон Уильям мұрагерлікке ие болды. Ол бұрын парламентте Нортгемптонширді өкілдік еткен. Оның үлкен ұлы жоғарыда аталған үшінші барон болды. 1643 жылдың шілде айында ол Англия құрамында Сандерленд графы атағын алды. Сол жылдың қыркүйек айында Ньюбери шайқасында лорд Сандерленд қаза тапты. Оның орнын екі жасар жалғыз ұлы Роберт, екінші граф иеленді. Кейін ол мемлекет қайраткері ретінде танылып, төрт рет Оңтүстік департаментінің мемлекеттік хатшысы болып қызмет етті. Оның үлкен ұлы, үшінші граф Чарльз та мемлекет қайраткері ретінде көзге түсті. Ол Ирландияның Лорд-лейтенанты, Лорд-приви-сейл, Солтүстік және Оңтүстік департаменттерінің мемлекеттік хатшысы, Кеңес Лорд-президенті және Қазынашылықтың бірінші Лорды болды. Алайда, оның саяси мансабы 1720 жылғы «Оңтүстік теңізінің көпіршігінен» кейін құлады. Лорд Сандерленд екінші әйелі леди Энн Черчилльге үйленді, ол атақты әскербасы Джон Черчилльдің, Марлбороның 1-ші герцогы мен Сара Дженнингстің екінші қызы еді. 1716 жылы Парламент қабылдаған арнайы заңға сәйкес, Марлборо герцогтігі герцогтың қыздары мен ұлдарына мұрагерлікке берілуге рұқсат етілді. Сандерлендтің орнын оның екінші әйелінен туған үлкен ұлы, төртінші граф Роберт иеленді. Ол 1729 жылы 27 жасында үйленбеген күйеусіз қайтыс болды, ал оның орнын оның інісі, бесінші граф Чарльз иеленді. 1733 жылы ол аналық әпкесі Генриетта Годольфиннің орнын басып, 3-ші герцог Марлборо болды. Спенсердің Вормлейтон барондығы мен Сандерленд графтығы содан бері герцогтық атағы болып қала берді. Сандерленд графы атағы герцогтың немересі тарапынан сыйлық атағы ретінде қолданылды. Джон Спенсер, үшінші граф Сандерлендтің екінші әйелінен туған төртінші ұлы, 1733 жылы ағасы Марлборо герцогтігін мұра еткеннен кейін Нортгемптонширдегі отбасылық иелікті иемденді. Оның ұлы Джон 1765 жылы граф Спенсер атағын алды. Роберт Спенсер, екінші баронның екінші ұлы, 1685 жылы виконт Тевиот болып тағайындалды.
Earl of Sunderland is a title that has been created twice in the Peerage of England. The first creation came in 1627 in favour of Emanuel Scrope, 11th Baron Scrope of Bolton. The earldom became extinct on his death in 1630 while the barony became either extinct or dormant (see Baron Scrope of Bolton for more information on this title). The second creation came in 1643 in favour of the Royalist soldier Henry Spencer, 3rd Baron Spencer of Wormleighton. The Spencer family descended from Sir John Spencer (d. 1522) who acquired the Wormleighton estate in Warwickshire and the Althorp estate in Northamptonshire. His grandson Sir John Spencer (d. 1586) was a Knight of the Shire for Northamptonshire. The latter's grandson Sir Robert Spencer represented Brackley in Parliament in the late 16th century. In 1603 Sir Robert was raised to the Peerage of England as Baron Spencer of Wormleighton. He was succeeded by his eldest surviving son, William, the second Baron. He had previously represented Northamptonshire in Parliament. His eldest son was the aforementioned third Baron. In July 1643 he was created Earl of Sunderland in the Peerage of England. Lord Sunderland was killed at the Battle of Newbury in September of the same year. He was succeeded by his two year old only son, Robert, the second Earl. He later gained great distinction as a statesman and notably served four times as Secretary of State for the Southern Department. His eldest surviving son, Charles, the third Earl, also gained prominence as a statesman. He was Lord Lieutenant of Ireland, Lord Privy Seal, Secretary of State for both the Northern and Southern Departments, Lord President of the Council and First Lord of the Treasury. However, his political career was ruined by the South Sea Bubble of 1720. Lord Sunderland married as his second wife Lady Anne Churchill, second daughter of the distinguished soldier John Churchill, 1st Duke of Marlborough and Sarah Jennings. The dukedom of Marlborough was allowed to descend to the Duke's daughters and their sons after a special Act of Parliament was passed in 1716. Sunderland was succeeded by his eldest surviving son by his second wife, Robert, the fourth Earl. He died unmarried in 1729 at the age of 27 and was succeeded by his younger brother, Charles, the fifth Earl. In 1733 he succeeded his maternal aunt Henrietta Godolphin, 2nd Duchess of Marlborough as third Duke of Marlborough. The barony of Spencer of Wormleighton and earldom of Sunderland have remained subsidiary titles of the dukedom ever since. Earl of Sunderland has been used as the courtesy title by the Duke's grandson. John Spencer, fourth son of the third Earl of Sunderland by his second wife, succeeded to the family estates in Northamptonshire in 1733 after his elder brother inherited the dukedom of Marlborough. His son John was created Earl Spencer in 1765. Robert Spencer, second son of the second Baron, was created Viscount Teviot in 1685.
Сандерленд графтары; Бірінші құрылған (1627)
Эммануэль Скроп, Сандерлендтің 1-ші графы (1630 жылы қайтыс болды)