Кіріспе

Жер астындағы нысандарды әуеден көруге мүмкіндік беретін белгілер

Егістік белгілері – жер астындағы археологиялық, табиғи және жақында пайда болған нысандарды әуеден немесе жоғарыдан, немесе уақытша платформадан көруге мүмкіндік беретін құралдар. Мұндай белгілер, сондай-ақ, құрғақшылық белгілері, топырақ белгілері және қырау белгілері жер бетінен көрінбейтін көмілген археологиялық ескерткіштерді анықтауға көмектеседі.

Сипаттама

Егістік белгілері дифференциалдық өсу принципіне байланысты туындайды. Өсімдіктердің өсуін бақылайтын факторлардың бірі – топырақтың жағдайы. Мысалы, жерге көмілген тас қабырға оның үстіндегі егіннің өсуіне әсер етеді, себебі оның болуы суды сол аймақтан аударып, құнарлы топырақтың орнын иеленеді. Керісінше, жер астындағы ор, құрамында табиғи топырақтан гөрі көбірек органикалық заттар бар, өте қолайлы жағдай жасайды және су табиғи түрде жиналады, жоғарыда өсетін өсімдіктерді қоректендіреді. Осы жағдайлардың айырмашылығы кейбір өсімдіктердің күштірек, демек биік өсуіне, ал басқаларының нашаррақ, демек төмен өсуіне себеп болады. Кейбір түрлер жемістерінің пісуі немесе жалпы түсі арқылы да реакция жасайды. Дифференциалдық өсімді жақсы көрсететін дақылдарға астық дақылдары, бұршақ және картоп жатады. Дифференциалдық өсім табиғи түрде төмендегі кез келген ерекшеліктерге ілеседі. Өсу айырмашылықтары жақыннан қарағанда шағын болса да, әуеден олардың үлгісі анық көрінеді, себебі шағын өзгерістер айналадағы өсімдіктердің қалыпты өсуінің аясында реңк немесе түс айырмашылықтары ретінде байқалады. Күн көкжиекке жақын болғанда, биік өсімдіктердің көлеңкелері де көрінеді. Егістік белгілері табиғаты бойынша тек маусымдық түрде көрінеді және өте ылғалды немесе құрғақ жылдардан басқа уақытта мүлдем көрінбей қалуы мүмкін. Құрғақшылықтар егіс іздеушілер үшін өте пайдалы болуы мүмкін, себебі әртүрлі өсім, әдетте шөп сияқты берік түрлерде де айқын көрінеді. 2010 жылғы құрғақшылық Ұлыбританияда егістік белгілерін бақылау үшін ерекше жағдай туғызды. Өсімдіктер мен шөптердің құрғақшылық алдындағы стрессі және өсімдіктердің денсаулығына әсер ететін басқа да факторларды инфрақызыл фотосуреттермен түсіруге болады. Балама тәсіл – жылулық бейнелеу, онда әртүрлі су жоғалту (тамырда судың болуына байланысты) температуралық айырмашылықтарды тудырады, нәтижесінде егіс өсуі кезінде кез келген уақытта көрінетін жылулық егістік белгілері пайда болады. Жылулық бейнелеу термиялық инерция (жылу жинағыш әсері) немесе дифференциалдық булану нәтижесінде археологиялық іздерді де анықтай алады. Қатысушы процестердің өзара әрекеттесуі күрделі болуы мүмкін және берілген нысан үшін оптималды бейнелеу уақытын болжау температураның өзгеруі мен салыстырмалы ылғалдылықты қоса алғанда, қоршаған орта жағдайларымен күрделіленеді. Термиялық инерция және дифференциалдық транспирация/булану қатысады. Археологтар үшін егістік белгілерінің пайдалылығы көбінесе ұшақтан тексерудің нәтижесі болды, бірақ бұл мүмкіндікті Rev. Гилберт Уайт «Сельборнның табиғи тарихында» (1789) Томас Пеннантқа жолдаған VI хатына қосымша жазбасында ұсынған, онда жергілікті халық үй салу үшін батпақ еменін іздеудегі табысы туралы айтқан, осы ағаштарды «айналасындағы батпаққа қарағанда жасырылған жерде ұзағырақ жатқан қалың мұздақ арқылы» табу арқылы анықтаған. Уайт бұл туралы «осындай байқауларды үйлер маңындағы ескі құдықтар мен арналарды анықтауға көмектесу арқылы пайдалануға болмай ма? Ал римдік бекеттер мен лагерьлерде – төсеніштерді, моншаларды және қабірлерді, сондай-ақ басқа да жасырын ежелгі жәдігерлерді табуға көмектесуге болмай ма?» деген сауал қойған.

Мысалдар

Егін егу белгілері байқалған археологиялық орындардың мысалдары – Шотландиядағы Балбриди және Феттерессо. 2009 жылы Стоунхендж маңындағы егін егу белгілерін зерттеу 6000 жылдық тарихқа ие, жер астындағы ежелгі құрылыстарды анықтады. Тағы бір мысал – 2007 жылы құрғақшылық кезінде алынған аймақтың көрінетін және жақын инфрақызыл фотосуреттері арқасында Римнің Альтинум қаласы қайта табылды, бұл қала кейіннен Венеция қаласының іргесі болды. Бұл суреттер жүгері мен соя егінінің күйзелісін көрсетті. Мукингтегі көп кезеңді орны астық егу белгілері мен топырақ белгілерін көрсететін әуе суреттерінің нәтижесінде ашылды. Осы орнының алғашқы суреттерін 1943 жылы Люфтваффе жасаған. Осы орнының маңыздылығы Кеннет Жозефтің 1959 жылы түсірген суреттерінен кейін анықталды. 1982 жылы Мукинг қазбаларын басқарған Маргарет Джонс, кейбір орндар тек егін егу белгілеріне сүйене отырып түсіндіріліп жатқанын айтты. Оның сөзіне göre, кейбір нысандар егін егу белгілерін көрсетпейді, ал кейбір егін егу белгілері қазба жұмыстарынан кейін күткендей емес екені анықталады.