Стэнли Джонсон: Британдық саяхатшы, жазушы және саясаткердің өмірбаяны
Stanley Johnson (writer)
Стэнли Джонсон: британ-француз саяхатшы, жазушы, саяси қайраткер (1940 ж.т.). Борис Джонсонның әкесі, Еуропалық парламент депутаты болған. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық-француз саясаткері және жазушысы (1940 жылы туған)
British French politician and writer (born 1940)
Стэнли Патрик Джонсон (18 тамыз 1940 жылы туған) – британдық-француз автор және бұрынғы саясаткер, 1979 жылдан 1984 жылға дейін Уайт және Гэмпширдің шығыс округінен Еуропалық парламент депутаты болды. Бұрын Дүниежүзілік банкте және Еуропалық комиссияда қызмет еткен, ол қоршаған орта және демографиялық мәселелер туралы кітаптар жазды. Оның алты баласының ішінде 2019 жылдан 2022 жылға дейін Ұлыбритания премьер-министрі болған Борис Джонсон бар. Ол Консервативтік партия мүшесі.
Stanley Patrick Johnson (born 18 August 1940) is a British French author and former politician who was Member of the European Parliament (MEP) for Wight and Hampshire East from 1979 to 1984. A former employee of the World Bank and the European Commission, he has written books on environmental and population issues. His six children include Boris Johnson, who was prime minister of the United Kingdom from 2019 to 2022. He is a member of the Conservative Party.
Жеке өмір
Стэнли Джонсон 1940 жылы Корнуолл штатының Пензанс қаласында Осман Кемалдың (кейін Уилфред Джонсон деп аталатын) және Айрин Уильямстың (Стенли Фред Уильямстың қызы, Бромли, Кент, сэр Джордж Уильямстың немересі және Мари Луиза де Пфефелдің немересі) ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесінің атасы, Осман үкіметінің соңғы ішкі істер министрлерінің бірі Әли Кемал Бей 1922 жылы Түркия Тәуелсіздік соғысы кезінде қаза тапты. Стенлидің әкесі 1909 жылы Борнмут қаласында дүниеге келді, оның тууы Осман Али Уилфред Кемаль ретінде тіркелді. Османның ағылшын-швейцариялық анасы Виннифред Брун бала туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Әли Кемал 1912 жылы Осман империясына оралды, содан кейін Осман Уилфред пен оның әпкесі Сельма ағылшын әжесі Маргарет Брунмен тәрбиеленді және оның қыздық атын Джонсон деп қабылдады, осылайша Стенлидің әкесі Уилфред Джонсон аталды. Джонсонның анасының әжесінің ата-анасы Хьюберт Фрайхерр фон Пфефель (Бавария Корольдігінің Мюнхен қаласында 1843 жылдың 8 желтоқсанында туған) және оның әйелі Хелен Арноус Ривьер (1862 жылдың 14 қаңтарында туған) болды. Хьюберт фон Пфефель Карл Фрейхерр фон Пфефельдің (1811 жылдың 22 қарашасында Саксония Корольдігінің Дрезден қаласында туған; 1890 жылдың 25 қаңтарында Мюнхенде қайтыс болған) және 1836 жылдың 16 ақпанында Аугсбургте Каролина фон Ротенбургпен (1805 жылдың 28 қарашасында Франкфурт еркін қаласында туған; 1872 жылдың 13 ақпанында Франкфурт қаласында қайтыс болған) некелесуінен туған ұл еді. Стэнли Джонсон Шерборн мектебінде оқыды. Оксфордтың Эксетер колледжінде ағылшын тілін оқып жүрген кезінде ол Тим Северин және Майкл де Ларрабеитимен бірге Марко Поло экспедициясына қатысып, Оксфордтан Венецияға, содан кейін Үндістан мен Ауғанстанға мотоциклмен және қосалқы вагонда саяхат жасады. Бұл оқиға 1964 жылы Севериннің "Марко Полоны іздеу" атты кітабының жарық көруіне әкелді, кітапта де Ларрабеити түсірген суреттер болды. Джонсон 1963 жылы Колумбия университетінде оқуға түсті, бірақ бір жылдан кейін оқуды тастады. Колумбияда оқып жүргенде ол Мэрилебонде суретші Шарлотта Фосетке үйленді, олармен төрт баласы болды: Борис, Консервативтік партияның бұрынғы басшысы және Ұлыбританияның премьер-министрі; Рейчел, журналист және "Леди" журналының бұрынғы бас редакторы; Джо, Орпингтон округінің бұрынғы консервативтік депутаты, университеттер жөніндегі бұрынғы мемлекеттік министр және "Financial Times" газетінің бұрынғы Lex бағанасының жетекшісі; және Лео, кинорежиссер және кәсіпкер. 2020 жылдың шілдесінде COVID-19 пандемиясы кезінде Джонсон өзінің Грекияның Афина қаласына саяхат еткен суреттерін Instagram-да жариялады. Либерал-демократтар партиясының депутаты Джейми Стоун оны карантин кезінде "барлық қажетсіз халықаралық сапарлардан аулақ болу" талабына қарамастан саяхаттағаны үшін сынады. Сол кезде Грекия шекарасын қайта ашқанмен, Ұлыбританиядан тікелей рейстерге тыйым салынған еді; Джонсон Грекияның ережелерін бұзып, Болгария арқылы саяхат жасады. 2020 жылдың желтоқсанында Джонсон өзінің анасы мен ата-анасы француз болғандықтан француз паспортына өтініш бергенін айтты. Кейіннен француз азаматтығын алғаннан кейін Джонсон өте қуанғанын мәлімдеді.
Stanley Johnson was born in 1940 in Penzance, Cornwall, the son of Osman Kemal (later known as Wilfred Johnson) and Irene Williams (daughter of Stanley Fred Williams of Bromley, Kent, who was the grandson of Sir George Williams, and Marie Louise de Pfeffel). His paternal grandfather, Ali Kemal Bey, one of the last interior ministers of the Ottoman government, was assassinated in 1922 during the Turkish War of Independence. Stanley's father was born in 1909 in Bournemouth, and his birth was registered as Osman Ali Wilfred Kemal. Osman's Anglo Swiss mother Winifred Brun died shortly after giving birth. Ali Kemal returned to the Ottoman Empire in 1912, whereafter Osman Wilfred and his sister Selma were brought up by their English grandmother, Margaret Brun, and took her maiden name, Johnson, Stanley's father thus becoming Wilfred Johnson. Johnson's maternal grandmother's parents were Hubert Freiherr von Pfeffel (born in Munich in the Kingdom of Bavaria on 8 December 1843) and his wife Hélène Arnous Rivière (born on 14 January 1862). Hubert von Pfeffel was the son of Karl Freiherr von Pfeffel (born in Dresden in the Kingdom of Saxony on 22 November 1811; died in Munich on 25 January 1890) by his marriage in Augsburg on 16 February 1836 to Karolina von Rothenburg (born in the Free City of Frankfurt on 28 November 1805; died in Frankfurt on 13 February 1872), herself said to be the illegitimate daughter of Prince Paul of Württemberg by Friederike Porth. Stanley Johnson attended Sherborne School, Dorset. While still an undergraduate studying English at Exeter College, Oxford, he took part in the Marco Polo Expedition with Tim Severin and Michael de Larrabeiti, travelling on a motorcycle and sidecar from Oxford to Venice and on to India and Afghanistan. The adventure led to the publication of Severin's 1964 book Tracking Marco Polo, with photographs by de Larrabeiti. Johnson started studying at Columbia University in 1963, but dropped out after a year. While at Columbia he married the painter Charlotte Fawcett in Marylebone, with whom he had four children: Boris, former Leader of the Conservative Party and Prime Minister of the United Kingdom; Rachel, journalist and former editor in chief of The Lady; Jo, former Conservative MP for Orpington, former Minister of State for Universities, and former Head of the Lex Column at the Financial Times; and Leo, film maker and entrepreneur. In July 2020, during the COVID 19 pandemic, Johnson posted pictures on Instagram of himself travelling to Athens, Greece. He was criticised by Liberal Democrat MP Jamie Stone for travelling at a time when guidance under lockdown was to avoid "all but essential international travel". At the time, Greece had reopened its borders but banned direct travel from the United Kingdom; Johnson had circumvented Greece's rules by travelling via Bulgaria. In December 2020, Johnson said that he was applying for a French passport as his mother and her parents were French. After subsequently being awarded French citizenship Johnson stated that he was delighted.
Мансап
Джонсон АҚШ-тың Харкнес стипендиясын алды, содан кейін 1960 жылдары Вашингтондағы Дүниежүзілік банкте жұмыс істеді. 1973 жылдан бастап ол Еуропалық Комиссияның (ЕК) Брюсселдегі ластануды алдын алу бөлімінің басшысы болды, 1979 жылдың мамырында ECPS басшысының кеңесшісі қызметін қысқа мерзімге атқарды, бір айдан кейін демалысқа кетті. 1984 жылы ол ЕК-де бұрынғы лауазымына оралды, 1990 жылы тағы демалысқа шықты, бұл жолы халықаралық экологиялық саясат саласында жұмыс істеді. 1994 жылы ол ЕК-ден ерте зейнетке шықты.
Johnson was the recipient of a United States, Harkness Fellowship and was then employed at the World Bank in Washington during the 1960s. He went on to become the Head of Prevention of Pollution Division at the European Commission (EC) in Brussels from 1973, acting briefly as advisor to the head of ECPS in May 1979, before taking a leave of absence a month later. He resumed his former role with the EC in1984, until taking a second leave of absence in 1990, this time to work in the field of international environmental policy. He retired early from the EC in 1994.
Саясат
1979 жылдың маусымынан бастап 84 Джонсон Консервативтік партияның Еуропалық парламент депутаты болып сайланды (95 000 дауыспен көпшілік) және Хэнтс Шиғысы және Уайт аралын өкілдік етті. 2016 жылғы Еуропалық Одаққа қатысу туралы референдумда "қал" жақтаушы болғаннан кейін, 2017 жылдың қазан айында ол Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуын қолдады, "қазір шығудың уақыты келді" деп мәлімдеді және Еуропалық Комиссия төрағасы Жан-Клод Юнкердің тәсілі мен көзқарасы өз ойын өзгертуге себеп болған маңызды фактор екенін айтты.
From June 1979 84 Johnson served as the elected Conservative Party MEP (95,000 majority) representing the area of Hants East and the Isle of Wight. Having supported the Remain campaign during the 2016 European Union membership referendum, in October 2017 he came out in support of the United Kingdom leaving the European Union, stating that "the time has come to bail out" and cited the approach and attitude of the European Commission president Jean Claude Juncker as a major factor in his change of mind.
Кітаптар және басқа да жазбалар
Ол қоршаған орта мәселелеріне арналған бірнеше кітап және тоғыз роман жариялаған, соның ішінде Джон Херттің қатысуымен 1998 жылы түсірілген "Комисар" романы. 1962 жылы ол поэзия бойынша Ньюдигейт сыйлығын жеңіп алды. 2005 жылдың 26 мамырынан бастап ол The Guardian газетінің G2 бөлімінде апталық бағана жазды және түрлі газеттер мен журналдарға, көбінесе қоршаған орта тақырыбында жазды. Ол 2009 жылдың наурыз айында "Стенли, мен ойлаймын" атты естеліктер кітабын жариялады. Оның 2015 жылғы "Вирус" романы – құпиялы вирустың пайда болуы және қауіпті пандемияны тоқтату үшін күрес туралы триллер.
He has published a number of books dealing with environmental issues and nine novels, including The Commissioner, which was made into a 1998 film starring John Hurt. In 1962 he won the Newdigate Prize for Poetry. For a time, starting on 26 May 2005, he wrote a weekly column for the G2 section of The Guardian, and continued to write for various newspapers and magazines, often on environmental topics. He wrote a memoir, Stanley I Presume, published in March 2009. His 2015 novel The Virus is a thriller about the rise of a mysterious virus and the fight to stop a deadly pandemic.
Теледидар
Ол Channel 4 каналының More4 арнасындағы «The Last Word» кешкі бағдарламасының алғашқы тұрақты жүргізушілерінің бірі болды және 2004 жылдың 7 мамырында «Have I Got News For You» бағдарламасына қатысты. 2017 жылдың қараша айында Джонсон «Мен атақтымын, мені осыдан алып шығыңдар!» реалити-шоуының он жетінші маусымына қатысушы ретінде расталды, ол он жетінші орынды иеленді. 2018 жылы ол BBC бағдарламасы «The Real Marigold Hotel»-де тағы сегіз атақты адаммен бірге қатысты. 2020 жылдың ақпан айында ол BBC Two арнасының «Celebrity Antiques Road Trip» бағдарламасында пайда болды.
He was one of the first regular hosts of the late night discussion programme The Last Word on Channel 4's More4 channel, and made an appearance on Have I Got News For You on 7 May 2004. In November 2017, Johnson was confirmed as a contestant for the seventeenth series of I'm a Celebrity Get Me Out of Here!, finishing in seventh place. In 2018 he appeared on the BBC programme The Real Marigold Hotel with eight other celebrities. In February 2020 he appeared on BBC Two's Celebrity Antiques Road Trip.
Марапаттар
1983 жылы ол жануарлардың әл-ауқатын жақсартудағы ерекше қызметі үшін RSPCA Ричард Мартин сыйлығымен марапатталды. Ол көп жыл бойы Бонн қаласындағы жабайы жануарлардың көшпелі түрлерін сақтау жөніндегі БҰҰ Қоршаған орта туралы конвенциясының елшісі болды. 2015 жылдың қазан айында Джонсон Еуропаның табиғатты қорғау саясатының негізгі құрамдас бөлігі – Хабитаттар директивасын (1992) құрудағы рөлі үшін Құстарды қорғау Корольдік қоғамының (RSPB) медалімен марапатталды. 2015 жылдың желтоқсан айында ол Дүниежүзілік табиғат қорынан «Тірі планета үшін лидер» сыйлығын алды.
In 1983 he received the RSPCA Richard Martin Award for Outstanding Services to animal welfare. He was for many years an ambassador for the UNEP Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals based in Bonn, Germany. In October 2015 Johnson was awarded the RSPB Medal by the Royal Society for the Protection of Birds for his role in the creation of one of the cornerstones of Europe's nature conservation policy – the Habitats Directive (1992). In December 2015 he received the World Wide Fund for Nature Leader for a Living Planet Award.
Қоғамдық мәлімдемелер
2018 жылдың тамызында Джонсон оның ұлы Борис Джонсонның бурка киетін мұсылман әйелдерін "хат жәшіктеріне" және "банк тонаушыларына" теңеген сөздерінің жеткіліксіз болғанын, ал осы сөздерге сын айту саяси қарсыластар тарапынан тудырылған "жасанды ашу" екенін мәлімдеді. 2022 жылдың маусым айында, Джонсонның саяхатшы Марко Поло туралы телешоу түсіру үшін Қытайға баруға дайындалып жатқан кезде, ол Ұлыбритания парламентінен Ұлыбританиядағы Қытай елшісіне парламентке кіруге қойылған тыйымды алып тастауды сұрады.
In August 2018, Johnson said his son Boris Johnson's comments that Muslim women who wear burkas look like "letterboxes" and "bank robbers" did not go far enough, and that criticism of the comments had been "synthetic indignation" created by political opponents. In June 2022, ahead of Johnson's visit to China for a television programme on the explorer Marco Polo, Johnson called for the UK parliament to lift a ban on the Chinese ambassador to the UK entering the parliamentary estate.
Ерлі-зайыптылардың бір-біріне қол тигізуі мен орынсыз қол тигізуі туралы айыптаулар
Биограф Том Бауэр өзінің бірінші әйелі Шарлотта Фосеттпен сұхбаттасып, "ол мені көп жылдар бойы бірнеше рет ұрды" деп жазды. Ол 1970 жылдардағы бір оқиға туралы былай деді: "Ол менің мұрнымды сындырды. Менің оған лайық екенімді сезіндірді. Мен шындықтың айтылуын қалаймын". 2021 жылдың 15 қарашасында Кэролайн Нокс Джонсонды 2003 жылы Блэкпулда өткен Консервативтік партия конференциясында оған тиісінше ұстамағанын айыптады. Джонсон "Кэролайн Нокс есімде жоқ" деді.
Biographer Tom Bower records in an interview with his first wife Charlotte Fawcett that 'he hit me many times, over many years'. She said of a 1970s incident "He broke my nose. He made me feel like I deserved it. I want the truth to be told." On 15 November 2021, Caroline Nokes accused Johnson of inappropriately touching her at the Conservative Party conference in Blackpool in 2003. Johnson said that he had "no recollection of Caroline Nokes at all".