Tzomet (, lit., Crossroads) is a small, right wing political party in Israel.
Тарих
Партияны генерал Рафаэль Эйтан 1982 жылы штаб бастығы лауазымынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1983 жылы құрды. Ол оны өзінің рухымен құрған және оны күшті ауыл шаруашылығы саласы бар, зайырлы, оңшыл партия ретінде қалыптастырған. Цомет мүшелері мен депутаттарының көпшілігі Тель-Адашимдегі (кішкентай мошав) Эйтанның көршілері болды. 1984 жылы Цомет партиясы Техия партиясымен біріккен тізімде сайлауға қатысып, Эйтан Кнессеттегі жалғыз мүшесі болды. Цомет пен Техия 1987 жылы бөлініп кетті, ал Цомет 1988 жылғы сайлауда тәуелсіз түсіп, екі орын жеңіп алды. Партия 1990 жылы Ицхак Шамирдің үкіметіне қосылды, ал Эйтан Ауыл шаруашылығы министрі болып тағайындалды. Алайда, партия 1991 жылғы желтоқсанда Шамирдің Мадрид конференциясына қатысуына наразылық білдіріп, коалициядан шықты. 1992 жылғы сайлауда Цомет зайырлылыққа бейімділіктің толқынына мініп, көптеген жас израильдіктердің қолдауын алды, нәтижесінде күтпеген жеті орын жеңіп алды. Үшеуі партиядан кетті, себебі Сегевке Ицхак Рабин Осло келісімдеріне дауыс берсе, Энергетика министрі лауазымын ұсынды, ал Цомет осы келісімдерге қарсы болды және оның дауысы болмаса, келісімдер қабылданбас еді. Партияның ыдырауы мен ішкі тартыстар оның танымалдығын төмендетті, бірақ 1996 жылғы сайлау алдында Эйтан премьер-министрлікке үміткер ретінде танылды. Ақырында Цомет «Ликуд» және «Гешер» партияларымен бірігіп «Ұлттық лагерь тізімі» деген атпен сайлауға қатысуды шешті. Цометке біріктірілген тізімде бірнеше жоғары орын берілді, ішінара Ликудтың өз кандидаттары Бенжамин Нетаньяху үшін бәсекелес болуынан қауіптенгендіктен, Эйтанның премьер-министрліктен бас тартуының сыйақысы ретінде. 1996 жылғы сайлау Израильдегі Кнессетке және премьер-министрге тікелей дауыс берудің алғашқы сайлауы болды. Біріккен тізімнің құрамында Цомет өзінің барлық бес Кнессет мүшесін Кнессетке қайтаруға қол жеткізді. Бірақ келесі бірнеше жылда Цомет тағы да бөлінді: Пини Бадаш жергілікті саясатқа қатысу үшін кетті, Моше Пелед Моледтпен біріккенге дейін өзінің Мехора фракциясын құру үшін бөлінді, ал Элиезер Сандберг Орталық партияны құру үшін кетті. Ликудтың алғашқы сайлауында сәтсіздікке ұшырағаннан кейін Орен Хазан Ликудтан кететінін және ұзақ уақыттан бері тоқтатылған Цомет партиясын басқаратынын мәлімдеді. Хазан партияны реформалады, Эйтанның зайырлылығынан және мемлекеттік саясаткерлік мінез-құлқынан бас тартып, Хазанның оңшыл популистік саясаты мен риторикасын қабылдады. Хазан басшылығымен Цомет Эйтан кеткеннен бергі ең жақсы нәтижені көрсетті, 2417 дауыс жинады. Хазанның шамалы жетістігіне қарамастан, бұл нәтиже сайлау шегіне жетпейді, және Орен Хазан Кнессеттегі мандатын жоғалтты. Хазанның партияны жаңғыртуға сәтті болмауынан кейін, ол Моше Гериннің қолына қайта оралды, ол партияны оның бастапқы түріне қайтарды, ауыл шаруашылығы мен қоныстануға баса назар аударды. Партия 2019 жылғы қыркүйектегі сайлауда одан да жақсы нәтиже көрсетті, 14 805 дауыс (жалпы дауыс берудің 0,33%) жинады.
The party was founded by General Rafael Eitan in 1983, after his retirement from the position of chief of staff in 1982. He headed it throughout its existence, and modeled it in his spirit as a secular, right wing party with a strong agricultural side. Many of Tzomet's members and MKs were neighbors of Eitan in Tel Adashim (a small moshav). Tzomet ran for the 1984 elections in a joint list with the Tehiya party, and Eitan was its only member of the Knesset. Tzomet and the Tehiya parted way in 1987, and Tzomet ran independently in the 1988 elections, winning two seats. The party joined Yitzhak Shamir's government in 1990, and Eitan was appointed Minister of Agriculture. However, the party left the coalition in December 1991 in protest at Shamir's participation in the Madrid Conference. In the 1992 elections, Tzomet rode a wave of secularist sentiment, gaining the support of many young Israelis, leading to a surprising result of eight seats. The three left the party because Segev was offered the position of Minister of Energy by Yitzhak Rabin if he voted in favour of the Oslo Accords, which Tzomet opposed, and which would not have passed without his vote. The splintering and infighting reduced the popularity of the party, despite this, ahead of the 1996 elections, Eitan became known as a potential candidate for PM. In the end Tzomet chose to run in a joint list with the Likud and Gesher under the name "National Camp List". Tzomet was ensured several relatively high places in the combined list, partly as a reward for the withdrawal of Eitan as prime minister candidate, as the Likud feared that he would act as a spoiler for their candidate, Benjamin Netanyahu. The 1996 elections were the first Israeli elections to feature a double vote: one for the Knesset, and one direct vote for the prime minister. As part of the joint list, Tzomet managed to get all five of its Knesset members back into the Knesset. However, over the course of the next few years, Tzomet continued to splinter: Pini Badash left to run in municipal politics, Moshe Peled broke away to form his own Mekhora faction before joining Moledet while Eliezer Sandberg left to form the Centre Party. Following his failure in the Likud primaries, Oren Hazan declared that he would leave the Likud and head his own party, taking over the long dormant Tzomet party. Hazan reformed the party, abandoning Eitan's secularism and statesmanlike conduct in favor of Hazan's own rightwing populist policy and rhetoric. Under Hazan, Tzomet received the best result since Eitan's departure, earning 2,417 votes. Despite Hazan's marginal success, this result was far from enough to reach the electoral threshold, and Oren Hazan lost his Knesset seat. Following Hazan's failure to revive the party, it returned to the hands of Moshe Gerin who brought the party back to its original form, focusing on agrarianism and settlement. The party received an even better result in the September 2019 elections, receiving 14,805 votes (0.33% of the popular vote).