Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жыландар туысы
Genus of snakes
Antaresia – Pythonidae тұқымдасына жататын, уы жоқ жыландар туысы. Бұл туыс Австралия және Жаңа Зеландия аймақтарына тән. Туыс «балалар питоны» деген жалпы атаумен белгілі, бұл атау оның типтік түрі – Antaresia childreni-дің атынан шыққан. Грей А. childreni-ді сол кездегі Британ мұражайының зоологиялық коллекциясын басқарған Джон Джордж Чилдреннің құрметіне атады. Бұл Pythonidae тұқымдасының ең кішкентай өкілдерін қамтиды. Қазіргі таңдағы мәліметтер бойынша, төрт түр және екі қосалқы түрі бар, бірақ бұрын олардың барлығы бір түрдің бөлігі деп есептелген. Жақында сипатталған «пигмей жолақты питон» деген жаңа форма жеке түр болуы мүмкін, бірақ оның талдауы әлі жүргізілмеген. Antaresia түрлерінің ең ірілерінің барлығы еркектер екені тіркелді, бұл осы туыстағы еркектердің ұрғашылар үшін бәсекелесуі мүмкін екенін көрсетеді. Мұндай мінез-құлық табиғатта ешқашан байқалған жоқ, тек тұтқындағы жануарларда ғана көрінді.
Antaresia is a genus of pythons, nonvenomous snakes in the family Pythonidae. The genus is native to Australasia. The genus is known by the common name Children's pythons, the name of the type species, Antaresia childreni. Gray named A. childreni in honour of his mentor, John George Children, who was a curator of the zoological collection at the British Museum around that time. It contains the smallest members of the Pythonidae. Four species and two subspecies are recognized, although they were all considered part of the same species until recently. A newly described form called the pygmy banded python may be a distinct species, but analysis has not yet been performed on this animal. The largest recorded examples of Antaresia species have all been males, suggesting males of the known species in this genus may compete for females. This behavior has never been witnessed in the wild, and has only been witnessed in captive specimens.
Тұтқында
Антарезия тұқымдасына жататын өкілдер көбінесе кішкентай мөлшері, ыңғайлы мінезі, жемге жақсы ден қоюы, төзімділігі және тұтқындық жағдайында күтімнің қарапайымдылығы себепті үй жануарлары ретінде ұсталады. Олар көбінесе бауырымен жорғалаушыларды, әсіресе жыландарды ұстауды бастаушылар үшін қолайлы түр деп есептеледі. Бұл жыландар шарықты питон сияқты кең танымал немесе әртүрлі түсті болмаса да, альбинодан және лейцистік түстен бастап эбен, меланистік және пиебальд сынды түрлі түстерге ие болуы мүмкін. Жекелемелер арасындағы түстің әртүрлілігі экзотикалық бауырымен жұмыс жасайтындар мен оларды көбейтетіндер үшін де тартымды. Тұтқындық жағдайында осы тұқымның өкілдері өте төзімді және 20%-дан 80%-ға дейінгі ылғалдылық деңгейіне бейімделе алады, себебі олар кең ауқымды ортада таралған. Тұтқынды жануарларда кездесетін тері ауыстыру проблемалары көбінесе ылғалдылықтың нашарлығынан емес, температураның тым жоғары немесе тым төмен болуынан туындайды. Антарезия түрлерін көбейту де салыстырмалы түрде оңай, бірақ кейбір жекелемелер (көбінесе еркектер) жұптасуға қызығушылық танытқанда тамақтан бас тартуы мүмкін.
The members of the genus Antaresia are often kept as pets due to their small size, docile temperaments, strong feeding responses, resiliency and easy captive care. They are often seen as a good beginner species for keeping reptiles, particularly snakes. While not as popular or diverse in colors as ball pythons, these snakes can range in color from albino and leucistic to ebony, melanistic, and piebald color morphs to name a few. The varying coloration between individuals also makes them quite attractive to many who work with and breed exotic reptiles. In captivity, the members of this genus are very tolerant of differing humidity levels ranging from 20% 80% due to the wide range of habitats they occur in, and shedding problems that occur in captive animals are usually the result of temperatures being too high or low rather than problems with humidity. Antaresia species are also fairly easy to breed, though some individuals (mostly males) may refuse to eat when they are interested in mating.