Кіріспе
Джозеф Галлоуэй (1731 жыл 29 тамыз – 1803 жыл) – американдық заңгер және 1700-ші жылдардың соңында АҚШ құрылымына дейінгі оқиғалардың маңызды саяси тұлғасы. Американың тәуелсіздігіне қатысты қатаң қарсылас болған ол, Революциялық соғыстың басында Солтүстік Америкадағы ең белгілі лоялистердің біріне айналды. Бай жер иесінің ұлы Галлоуэй 1740-шы жылдардың соңында заң оқуы кезінде Бенджамин Франклинмен жақын дос болып кетті. Франклинпен және қайын атасының Пенн отбасымен байланысы оны Америка колонияларындағы саяси тартысқа тартты. Галлоуэй 1756 жылы, 25 жасында Пенсильвания провинциялық ассамблеясына сайланды. Ол 18 жыл қызмет етті, оның сегізін ассамблея спикері ретінде өткізді. 1777 жылдың қыркүйегінде Филадельфия басып алынғаннан кейін, Хоу Галлоуэйді қаланың полиция және портын басқаруға тағайындады, сондай-ақ ол заңгерлік тәжірибесін бастады. Галлоуэй 1753 жылдың 18 қазанында Грейс Гроудонға үйленді. Оның әкесі, Лоренс Гроудон, Галлоуэйден де бай болды және Филадельфияның саяси және әлеуметтік өмірінде жақсы беделге ие болды. Галлоуэй мен оның әйелінің мінездері күшті болғандықтан, олардың некесі бақытсыз болды. Ол Пенн отбасының меншікті колониясы болған Пенсильванияға қарсы фракцияның белгілі мүшесі болды және оны патшалық колонияға айналдыруды ұсынды. Ол көптеген американдықтардың патшаға адал қалуға дайын екеніне сенді, егер оларға адалдықтарын шақыратын заңды және тиімді үкімет берілсе. 1768 жылы ол Франклин құрған Америка философиялық қоғамына сайланды және 1769 жылдан 1776 жылға дейін ұйымның вице-президенті болып қызмет етті. Галлоуэй империялық басқаруда реформа жасауға шақырды және сауда заңдарын, 1765 жылғы мөр бажы салығын және 1767 жылы қабылданған Тауншенд заңдарын сынады, сонымен қатар Ұлыбритания мен колониялар арасындағы дауларды бейбіт шешудің жоспарын ұсынды. Ол британдықтардың колонияларға салық салуға, басқаруға, бейбітшілікті сақтауға және колониялардың өркендеуіне көмектесуге құқығы бар деп есептеді. Конгресс Галлоуэйдің жоспарын өз журналынан шығарып тастауға дауыс берді, сондықтан ол оны 1775 жылы өзі жариялады, Парламенттің өкілеттіктері мен колониялық құқықтарды талдамағаны үшін Конгресті сынады. Ол бүкіл Британ империясы үшін жазбаша конституция мен бірлескен заң шығарушы орган құруды ұсынды.
Joseph Galloway (1731August 29, 1803) was an American attorney and a leading political figure in the events immediately preceding the founding of the United States in the late 1700s. As a staunch opponent of American independence, he would become one of the most prominent Loyalists in North America during the early part of the Revolutionary War. The son of a wealthy landowner, Galloway became close friends with Benjamin Franklin through his law studies in the late 1740s. His association with Franklin and his father in law's relationship with the Penn family drew him into the political drama then unfolding in the American colonies. Galloway was elected to the Pennsylvania Provincial Assembly in 1756 when he was just 25. He would go on to serve for 18 years, eight of them as assembly speaker. With the capture of Philadelphia in September 1777, Howe appointed Galloway to govern the city as Superintendent of both Police and Port. and he was admitted to the bar and began to practice law in Philadelphia. Galloway married Grace Growdon on October 18, 1753. Her father, Laurence Growdon, was even wealthier than the Galloways, well placed in the political and social lives of Philadelphia. Both Galloway and his wife had strong personalities, and consequently, theirs was an unhappy union. He was a prominent member of the faction which opposed Pennsylvania being a proprietary colony of the Penn family, and he called for it to be turned into a crown colony. He was a Loyalist, believing that most Americans would prefer to remain loyal to the Crown if only they were given a legitimate and effective government that would inspire their loyalty. In 1768, he was elected to the American Philosophical Society, which Franklin founded, and served as vice president of the organization from 1769 to 1776. Galloway urged reform of the imperial administration and was critical of the trade laws, the Stamp Act of 1765, and the Townshend Acts enacted in 1767, and he had a conciliatory plan to end the disputes between Britain and the colonies. He believed that the British had the right to tax and govern the colonies, keep the peace, and help the colonies to survive and flourish. Congress voted to expunge Galloway's plan from their journal, so he published it himself in 1775, reprimanding Congress for ignoring his analysis of Parliament's powers and colonial rights. He proposed a written constitution and joint legislature for the whole British Empire.
Американың Тәуелсіздік соғысы
1775 жылы Ассамблея Галлоуэйдің Ұлыбританиядан тәуелсіздік күресінен бас тартуын қабылдамады, сол себепті Галлоуэй Ассамблея мен Конгрестен шығып кетті. 1777 жылдың қысында ол генерал Уильям Хоуға қосылып, Филадельфия науқанына бірге қатысты. Британдықтар Филадельфияны басып алған кезде ол полиция бастығы болып тағайындалды және азаматтық басқаруды жүргізді.
Британиядағы жер аударылу
1778 жылы ол қызымен бірге Ұлыбританияға қашып кетіп, ешқашан Америка Құрама Штаттарына оралмады, Лондонда американдық лоялистердің жетекші өкілі болды. Пенсильванияның Бас Ассамблеясы оны жоғары сатқындыққа кінәлі деп танып, оның иеліктерін тәркіледі, соның ішінде Тревоуз үйі, қазір Граудон үйі деп аталады, және қазіргі Бенсалем қалашығы, Пенсильванияның көп бөлігі де оның иелігінде болған. Галлоуэй британдықтармен Филадельфиядан қашқанда, оның әйелі Грейс олардың мүлігінің құқықтарын сақтау үмітімен (оның ата-бабаларының мүлігі) қалада қалды. Олар оның кейін қызы мен күйеуіне қосыла алатынын күтті, бірақ Чарльз Уилсон Пил оны үйден қуды. Галлоуэй британдықтарды лоялистердің үлкен күші бар екеніне және британдық шаралар арқылы оларды қолдауға болатынына көндіруде ықпалды болды, осылайша Американың оңтүстігіне британдық шабуылды ұйымдастырды. Соғыстан кейін ол қалған өмірін діни зерттеулермен және жазумен өткізді.