Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негр лигасының бейсбол командасы
Negro league baseball team
«Хоумстед Грейс» (сондай-ақ «Вашингтон Грейс» немесе «Вашингтон Хоумстед Грейс» деп те аталады) – АҚШ-тың негр лигасынде ойнаған кәсіби бейсбол командасы. Команда 1912 жылы Камберленд Пози құрған, және 38 маусым бойы үздіксіз жұмыс істеді. Команданың бастапқы орны Пенсильвания штатындағы Питтсбургқа жақын «Хоумстед» қаласында болды. 1920 жылдары Питтсбург аймағында танымалдылығы артқандықтан, команда «Хоумстед» атауын сақтап, барлық үй ойындарын Питтсбургте, «Питтсбург Пиратс» командасының «Форбс Филд» және «Питтсбург Кроуфордс» командасының «Гринли Филд» стадиондарында өткізді. 1940 жылдан 1942 жылға дейін «Грейс» командасы үй ойындарының жартысын Вашингтон қаласында, ал қалған үй ойындарын Питтсбургте өткізді.
The Homestead Grays (also known as Washington Grays or Washington Homestead Grays) were a professional baseball team that played in the Negro leagues in the United States. The team was formed in 1912 by Cumberland Posey, and remained in continuous operation for 38 seasons. The team was originally based in Homestead, Pennsylvania, adjacent to Pittsburgh. By the 1920s, with increasing popularity in the Pittsburgh region, the team retained the name "Homestead" but crossed the Monongahela River to play all home games in Pittsburgh, at the Pittsburgh Pirates' home Forbes Field and the Pittsburgh Crawfords' home Greenlee Field. From 1940 until 1942, the Grays played half of their home games in Washington, D. C., while remaining in Pittsburgh for all other home stands.
Франчайзинг тарихы
"Сұрлар" бұрынғы өнеркәсіптік командадан өркендеді. 1900 жылы афроамерикалық ойыншылардың бір тобы бірігіп, Germantown Blue Ribbons командасын құрды, ол өнеркәсіптік лига командасы болды. Он жыл бойы "Көк ленталар" әр маусымда команданы құрып, аймақтағы ең жақсы командалармен ойнады. 1910 жылы команда менеджерлері қызметтен кетті. Ойыншылар команданы қайта ұйымдастырып, өздерін Мердок Грейс деп атады. 1912 жылы олар "Хомстед Грейс" болып өзгерді және франшиза тарихының соңына дейін осы атауды сақтап қалды.
The Grays grew out of an earlier industrial team. In 1900, a group of African American players had joined together to form the Germantown Blue Ribbons, an industrial league team. For ten years, the Blue Ribbons fielded a team every season and played some of the best sandlot teams in the area. In 1910, the managers of the team retired. The players reorganized the team and named themselves the Murdock Grays. In 1912, they became the Homestead Grays, the name they retained for the remainder of the franchise's history.
Америка/Шығыс-Батыс лигасы
Грейлер 1929 жылы Американың Негр лигасына қосылды, бірақ бұл лига бір маусым ғана созылды. Камберленд Пози ұйымдасқан лигадағы алғашқы бас жаттықтырушысы болды. "Сұрлар" 32-29 есебімен (үш тең түсумен) төртінші орынды иеленді. Команда 1932 жылға дейін тәуелсіз жұмыс істеді, содан кейін Пози East West Лигасын құрды; бұл лига да өзінің бірінші және жалғыз маусымын аяқтамай тарап кетті. Джуд Уилсон мен Пози бірігіп 1932 жылғы команданы 24-16 есебіне (бір тең түсумен) жеткізді, ал 1933 жылы "Грейлер" Негр Ұлттық лигасына қосылды.
The Grays did join the American Negro League in 1929, but that league lasted only one season. Cumberland Posey was their inaugural manager in organized league play. The Grays went 32 29 (with three ties) for a fourth place finish. The team operated independently again until 1932, when Posey organized the ill fated East West League; that league also collapsed before completing its first and only season. Jud Wilson and Posey combined to lead the 1932 team to a 24 16 record (with one tie) before the Grays joined the Negro National League in 1933
Ұлттық лигада үстемдік ету кезеңі
Пози келесі екі маусымды басқарды, нәтижесінде команда 3-ші және 7-ші орындарды иеленді. Аутфилдер Вик Харрис (Грейс командасының көп жылғы ойыншысы) 1936 жылы ойыншы-басқарушы болды. Питтсбург Кроуфордс командасының құлдырауына байланысты Джош Гибсон 1937 жылы Грейске қайта оралды, ал күшті соққы беруші Бак Леонардпен бірігіп, Грейс командасын күшейтті. 1937 жылдан 1948 жылға дейін Грейс командасы негрлер лигасының бейсболында беспрецеденттік табысқа жетті. Олар он екі маусымның онда бірінші орынды алды, ал алты маусымда ұйымдастырылған плей-офф бейсболында өнер көрсетті (олардың үшеуінде жеңіске жетті). Негр Ұлттық лигасына қатысуға бір рет, 1939 жылы талпыныс жасады, онда алты командадан тұратын лиганың ең үздік төрт командасы үш жеңіске жеткен постсезондық турнирде бақ сынасты. Олар Филадельфия Старз командасын бес ойында жеңіп, Балтимор Элит Джайантс командасына қарсы Чемпиондық серияға өтті. Бірақ Балтиморға бес ойында есе жіберді. Грейс командасы келесі екі маусымды оңай өтті; 1942 жылы қайта жандандырылған Негр әлем сериясында өнер көрсетті, бірақ Канзас-Сити Монархс командасына төрт ойында жеңілді. 1943 және 1944 жылдары Кэнди Джим Тейлор Грейс командасын басқарды. Олар әр жолы жеңіске жетіп, Серияға өтті. Харрис 1945 жылы Грейс командасын басқаруға оралды және төрт маусым бойы осы қызметін атқарды. Олар екі рет Серияға қатысты және 1948 жылғы Негр әлем сериясын жеңіп алды, бұл лигалардағы сапаның төмендеуінен бұрын өткен соңғы серия болды. Ұйымдастырылған лигалық бейсболдағы өмірінде Грейс командасы 629–377 есебімен ойнады, оның ішінде ANL және EWL лигаларында бір маусымнан және Негр Ұлттық лигасымен он бес жыл өткізді (онда 573–332 есебімен ойнады). Олар лигада он рет бірінші орынды алды және Негр әлем сериясына (екінші нұсқасы) бес рет қатысты, нәтижесінде үш чемпионат жеңіске жетті. Грейс командасы Ұлттық лигада болған уақытында бір ғана жеңіліс маусымын өткізді (1935, олар 26–36 есебімен аяқтады), бұл лиганың төменгі жартысында аяқтаған үш реттен бірі болды. Питтсбург Стиллерс командасының негізін қалаушы және иесі Арт Руни 1981 жылғы сұхбатында "кейде" "Негр лигасының Хоумстед Грейс командасын қаржылық тұрғыдан қолдағанын" және "футболдан гөрі бейсболға көбірек құмарланғанын" айтты.
Posey managed the next two seasons, leading them to a 3rd and 7th place finish, respectively. Outfielder Vic Harris (a long time player for the Grays) became player manager in 1936. With the near collapse of the Pittsburgh Crawfords, Josh Gibson returned to the Grays in 1937, combining with slugger Buck Leonard to power the Grays. From 1937 to 1948, the Grays went on an unprecedented run of success in Negro league baseball. They finished first place in the league in ten of twelve seasons while competing in organized playoff baseball in six of those seasons (which they won three). Their one challenge for the Negro National League came in 1939, which matched the top four teams (of a six team league) in a postseason tournament that required three victories. They beat the Philadelphia Stars in five games to reach the Championship Series against the Baltimore Elite Giants. They lost to Baltimore in five games. The Grays rolled through the next two seasons with ease; in 1942, they competed in the re born Negro World Series, which they lost in four games to the Kansas City Monarchs. For the 1943 and 1944 seasons, Candy Jim Taylor served as the manager for the Grays. They won the pennant each time to advance to the Series, which they won each time. Harris returned to manage the Grays for 1945, where he continued for four seasons. They went to the Series twice and won the 1948 Negro World Series, the final one to be played before the demise of quality in the leagues. During their tenure in organized league baseball, the Grays went 629–377, which included a season each in the ANL and EWL and fifteen years spent with the Negro National League (where they went 573 332). They finished first place in the league ten times while reaching the Negro World Series (second incarnation) five times, which resulted in three championships. The Grays had just one losing season in their time in the National League (1935, when they finished 26 36), which was also one of only three times they ever finished in the bottom half of a league. Pittsburgh Steelers founder and owner Art Rooney related in a 1981 interview that he "from time to time" had "helped financially support the Negro League team, the Homestead Grays, and . was a better baseball fan than football fan."
Негродан кейінгі лига ойындары
1948 жылғы маусымнан кейін Негро Ұлттық лигасының құлдырауынан соң, "Грейс" клубы тәуелсіз команда ретінде өмір сүруге тырысты және екінші деңгейдегі Негро Америкалық лигасына қосылды. "Грейс" бәсекеде үстемдік құрып, маусымның екі бөлігінде де жеңіске жетіп, лиганың чемпионы атанды. 1949 жылғы маусымнан кейін лига тарап, "Грейс" қайтадан турнелік ойындарға шықты. 1950 жылғы маусымын аяқтағаннан кейін, олар 1951 жылдың мамырында таратылды.
Following the collapse of the Negro National League after the 1948 season, the Grays struggled to continue as an independent club and joined the minor league Negro American Association. The Grays dominated the competition, won both halves of the split season and cruised to the league pennant. The league collapsed after the 1949 season and the Grays returned to barnstorming. After completing their 1950 season, they ultimately disbanded in May 1951.
Үй өсіру орындары
1930 жылдардың соңынан 1940 жылдарға дейін «Грейлер» командасы өз алаңдағы ойындарын Питтсбургтің «Пираттар» командасының үй стадионы – Форбс Филдте өткізді. Бірақ, осы уақыт аралығында клуб Вашингтон, округ Колумбия аймағын «үйден алыс үй» деп таныды және көптеген «үй» ойындарын Вашингтон «Сенаторлар» командасының стадионы – Гриффит стадионында өткізді. Осы ойындар кезінде олар «Вашингтон Грейс» немесе «Вашингтон Хоумстед Грейс» деп те аталатын.
From the late 1930s through the 1940s, the Grays played their home games at Pittsburgh's Forbes Field, home of the Pittsburgh Pirates. However, during this same period the club adopted the Washington, D. C. area as its "home away from home" and scheduled many of its "home" games at D. C.'s Griffith Stadium, the home park of the Washington Senators. During these games, they were alternatively known as the Washington Grays or Washington Homestead Grays.
Мұра
2002 жылдың 11 шілдесінде Питтсбург пен Хоумстедті Мононгахела өзені арқылы байланыстыратын Хоумстед жоғары деңгейлі көпірі, команданың құрметіне Хоумстед Грейс көпірі деп аталды.
On July 11, 2002, the Homestead High Level Bridge which connects Pittsburgh to Homestead over the Monongahela River at Homestead was renamed the Homestead Grays Bridge in honor of the team.