Кіріспе
Уэльс метеорологы (1886–1965)
актер сэр Дэвид Брунт, КБЭ, ФРС (17 маусым 1886 – 5 ақпан 1965) – Уэльс метеорологы. 1934 жылдан 1952 жылға дейін Лондондағы Императорлық колледждің метеорология профессоры болды. 1949 жылдан 1957 жылға дейін Корольдік қоғамның вице-президенті қызметін атқарды. Антарктидадағы Брунт мұздық шельфі оның құрметіне аталған. Уэльстің Монтгомеришир округіндегі Стейлиттл елді мекенінде туған. Әкесі отбасын Монмутшир кен аймағына көшіріп, көмір шахтасында жұмыс істеді. Дэвид 1899–1904 жылдары жергілікті Абертиллери мектебінде білім алды. 1904 жылы Аберистуиттегі Уэльс университетінің колледжіне стипендия бойынша қабылданды, онда математика, физика және химияны оқып, 1907 жылы математикадан бірінші дәрежелі диплом алды. Содан кейін Кембридж университетінің Тринити колледжіне түсіп, 1909 жылы Ұлттық Күн физикасы обсерваториясының Исаак Ньютон стипендиясын жеңіп алды. Кембриджді қорғағаннан кейін Бірмингем университетінде математика оқытушысы болып бір жыл, ал Керлеондағы Монмутшир оқу колледжінде екі жыл жұмыс істеді. 1916 жылы Корольдік инженерлер қатарына (метеорологиялық бөлім) қосылып, соғыс жылдарында химиялық соғыстағы төменгі қабаттардағы атмосфералық жағдайларды зерттеу бойынша маңызды жұмыстар атқарды. Кейіннен Әуе күштерінің метеорологы болды. Қызметтен босатылғаннан кейін 1921 жылы Әуе министрлігіне айналған Метеорологиялық басқармаға қосылды. Жеке зерттеулерін жалғастырып, сер Напиер Шоудың шақыруын қабылдап, Лондондағы Императорлық колледжде метеорология профессоры болып жұмыс істеді. Сер Напиер Шоу зейнеткерлікке шыққаннан кейін Брунт Ұлыбританиядағы метеорологияның тұрақты профессоры атанды және 1934 жылдан 1952 жылға дейін кафедраны басқарды. Екі жылдан кейін колледж мүшесі болып сайланды. Брунт–Вейсала жиілігін тәуелсіз түрде ашты. 1936–1939 жылдары тұманды таратудың теориялық негіздерін зерттеуге үлкен үлес қосты, бұл ақпарат FIDO тұманды тарату жүйесін әзірлеуде пайдаланылды. 1939 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1944 жылы Корольдік медальмен марапатталды. 1948 жылдан 1957 жылға дейін қоғамның хатшысы, ал 1949 жылдан 1957 жылға дейін вице-президенті болып қызмет етті. 1942–1944 жылдары Корольдік метеорологиялық қоғамның президенті болды және олардың Букан сыйлығымен, сондай-ақ 1947 жылғы Саймонс алтын медалімен марапатталды. Сондай-ақ, 1945–1947 жылдары Физикалық қоғамның президенті болды. 1949 жылы Бакалавр рыцары атағын алды және 1959 жылы Британ империясы орденінің командирі (KBE) болып тағайындалды.
the actor
Sir David Brunt, KBE, FRS (17 June 1886 – 5 February 1965) was a Welsh meteorologist. He was Professor of Meteorology at Imperial College, London from 1934 to 1952. He was vice president of the Royal Society from 1949 to 1957. The Brunt Ice Shelf in Antarctica is named after him. He was born in Staylittle, Montgomeryshire, Wales, the youngest of the nine children of farmworker John Brunt. His father moved the family to the mining district In Monmouthshire to work as a coal miner. David attended the local Abertillery School from 1899 to 1904. In 1904 he secured a scholarship to enter the University College of Wales at Aberystwyth, where he studied mathematics, physics and chemistry, gaining a first class honours degree in mathematics in 1907. He then went to Trinity College, Cambridge and in 1909 was elected to the Isaac Newton studentship at the National Solar Physics Observatory. After leaving Cambridge he spent a year as a lecturer in mathematics at the University of Birmingham and two years in a similar post at the Monmouthshire Training College, Caerleon. In 1916 he enlisted in the Royal Engineers (meteorological section) and during the war years did important work related to atmospherical conditions at low levels in chemical warfare. He later became meteorologist to the Air Force. After demobilisation he joined the Meteorological Office which in 1921 became the Air Ministry. He continued his personal research and accepted Sir Napier Shaw's invitation to join him as part time professor of meteorology at the Imperial College, London. After the retirement of Sir Napier Shaw, Brunt became the first full time professor of meteorology in Britain, holding the chair from 1934 to 1952. Two years later was elected a Fellow of the college. He independently co discovered the Brunt–Väisälä frequency. Between 1936 and 1939 he contributed to a theoretical understanding of fog dispersal, information used in the development of the FIDO fog dispersal system. He was elected a Fellow of the Royal Society (FRS) in 1939 and was awarded their Royal Medal in 1944. He went on to serve as their secretary from 1948 to 1957 and as their vice president from 1949 to 1957. He served as president of the Royal Meteorological Society from 1942 to 1944 and received both their Buchan prize and their 1947 Symons Gold Medal. He was also president of the Physical Society from 1945 to 1947. He was made a Knight Bachelor in 1949 and appointed Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE) in 1959.
Жеке өмір
1915 жылы Керлеонда жұмыс істеген кезде ол Монмутширдегі Нант-и-глодан Клаудия Мэри Элизабет Робертсқа үйленді, ол бұрын Абертиллери мен Аберистуитте оның бірге оқыған студенті болған. Олардың бір ұлы бар еді, ол отбасы құрмай қайтыс болды.