Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1781 жылы құрылған американдық банк
American bank established in 1781
Солтүстік Америка Банкі – АҚШ-тағы алғашқы жарғымен құрылған банк және елдің бірінші де-факто орталық банкі болып саналды. 1781 жылғы 26 мамырда Конфедерация Конгресімен жарғысы бекітіліп, 1782 жылғы 7 қаңтарда Филадельфияда ашылды. Банк негізінде 1781 жылғы 17 мамырда қаржы жөніндегі басқарушы Роберт Моррис ұсынған жоспар салынған, соның ішінде Джордж Вашингтонның АҚШ-тың алғашқы қазынашылық хатшысы болып тағайындалған революциялық дәуірдегі негізін қалаушы Александр Гамильтонның ұсыныстары да бар еді. Гамильтон кейіннен банктің Америка Тәуелсіздік соғысына "маңызды" үлес қосқанын атап көрсетсе де, Пенсильвания штатының үкіметі оның жеңілдіктеріне қарсылық танытып, штат заңнамасына сәйкес қайта тіркеді, бұл оны АҚШ Конституциясына сәйкес ұлттық банк ретінде пайдалануға мүмкіншілік бермеді. Конгресс 1791 жылы жаңа банк – АҚШ-тың Бірінші банкін құрды, ал Солтүстік Америка Банкі жекеменшік кәсіпорын ретінде өз қызметін жалғастырды.
The Bank of North America was the first chartered bank in the United States, and served as the country's first de facto central bank. Chartered by the Congress of the Confederation on May 26, 1781, and opened in Philadelphia on January 7, 1782. The bank's founding was based on a plan presented by Superintendent of Finance Robert Morris on May 17, 1781, including recommendations by Revolutionary era Founding Father Alexander Hamilton, who was appointed the first U. S. Secretary of the Treasury by George Washington. Although Hamilton later noted the bank's "essential" contribution to the American Revolutionary War, the Pennsylvania government objected to its privileges and reincorporated it under state law, making it unsuitable as a national bank under the U. S. Constitution. Congress instead chartered the First Bank of the United States, a new bank, in 1791, while the Bank of North America continued as a private concern.
Конгресс жарғысы
1781 жылдың мамыр айында Александр Гамильтон, Конфедерация мақалалары дәуіріндегі атқарушы биліктің конституциясы бекітіліп жатқан кезде, былтырғы жазда Роберт Морристі АҚШ-тың Қаржы басқарушысы лауазымына ұсынғанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ, де-факто орталық банк ретінде қызмет ететін ұлттық банк құру жөніндегі ұсынысын жасады. Моррис бұрын Хамильтонмен соғысты қаржыландыру мәселесі бойынша хат алмасып, Хамильтонның ұсынысына негізделген заң жобасын дереу әзірлеп, Конгреске ұсынды. Моррис Конгрессті Солтүстік Америка банкін құруға көндірді, ол АҚШ-тағы алғашқы жеке коммерциялық банк болды. Оның досы, доктор Хью Шиелл, капиталдық акцияға 5000 фунт стерлинг төледі.
In May 1781, Alexander Hamilton revealed that he had recommended Robert Morris for the position of Superintendent of Finance of the United States the previous summer when the constitution of the Articles of Confederation era executive was being solidified. He also proceeded to lay out a proposal for a national bank that would serve as a de facto central bank. Morris corresponded with Hamilton previously on the subject of funding the war, and immediately drafted a legislative proposal based on Hamilton's suggestion and submitted it to the Congress. Morris persuaded Congress to charter the Bank of North America, the first private commercial bank in the United States. His friend, Dr. Hugh Shiell, paid £5000 to the capital stock.
Акциялар ұсынысы
Гамильтонның бастапқы жарғысы әрқайсысы 400 долларлық 1000 акцияны таратты. Бенджамин Франклин федералистер мен олардың жаңа банкіне деген ниетін білдіру үшін бір акция сатып алды. Гамильтон "Публиус" деген псевдонимін қолданды, ол кейіннен 1780-ші жылдардың соңында АҚШ Конституциясын қабылдауды қолдаған "Федералисттік қағаздар"-да мәңгілікке қадалды. Революциялық соғыстан кейін Америкадағы ең бай адам болған деген қауесет бар Уильям Бингем қолжетімді акцияның 9,5%-ын сатып алды. Дегенмен, ең үлкен үлес, 63,3%, Роберт Моррис АҚШ үкіметі атынан Франциядан және Нидерландыдан алынған қарыз ақшасы есебінен сатып алды. Бұл банк капиталдауға алтын және күміс монеталармен, сондай-ақ вексельдермен үлкен сомада қаржы салуға мүмкіндік берді. Одан кейін ол осы қормен қамтамасыз етілген жаңа қағаз валюта шығарды.
The original charter as outlined by Hamilton called for the disbursement of 1,000 shares priced at $400 each. Benjamin Franklin purchased a single token share as a sign of good faith to Federalists and their new bank. Hamilton used his pseudonym "Publius", later immortalized in the Federalist Papers advocating in the late 1780s for adoption of the United States Constitution, to endorse the bank. William Bingham, rumored to be the richest man in America after the Revolutionary War, purchased 9.5% of the available shares. The greatest share, however, 63.3%, was purchased on behalf of the United States government by Robert Morris, using a gift in the form of a loan from France and a loan from Netherlands. This had the effect of capitalizing the bank with large deposits of gold and silver coin and bills of exchange. He then issued new paper currency backed by this supply.
Қызметкерлер
Филадельфия қаласының екі мерзім бойы мэрі болған және бір кезде қаланың құл саудасын басып озған импорт-экспорт фирмасында Морриспен серіктес болған Томас Уиллинг банктың алғашқы президенті болып тағайындалды. Ол 1781 жылдан 1791 жылға дейін осы лауазымды атқарды, одан кейін Джон Никсон оның орнына келді, ал ол дереу Америка Құрама Штаттарының Бірінші банкінің алғашқы президенті болды, бұл лауазымды 1791 жылдан 1807 жылға дейін иеленді.
Thomas Willing, who served two terms as mayor of Philadelphia and was a partner with Morris in an import export firm that once dominated the city's slave trade, was named the bank's first president. He held that office from 1781 to 1791, being succeeded by John Nixon, and moving immediately on to become the first president of the First Bank of the United States, a position he held from 1791 to 1807.
Банкноттар
Банк өз банкноттарын шығарды, олар қиын жағдайдағы Континенталь валюта қағаздарын алмастырды. Бұл банкноттар контрафактілікке қарсы шара ретінде қапталына түрлі түсті талшықтар енгізілген қағазға басылды. Континенталь қағаздарынан өзгеше, жаңа банкноттар сұрағанда күміспен төлеуге уәде берді. Осы өзгерістерге қарамастан, банк бастапқыда адамдарды жақсы кредиттік тарихына сендіруде қиындыққа тап болды, тіпті бір кезде банкноттарын төлеген адамдарды іздеп, ақшаны қайта салуға көндіру үшін өндіріп алушыларды (реквизиторларды) жұмысқа алды. Банктің үлкен қоры бар деген әсерді қалдыру үшін, ол ақша сандықтарын жертөлесінен әкеліп-алып келуді көрсетті. Акциялар толығымен жазылып, төленгеннен кейін күмән азайды және банкноттар номиналды құнына жетті, бұл оларға заңды төлем құралының маңызды ерекшелігін берді.
The bank issued its own notes that superseded the troubled Continental currency bills. These notes were printed on paper with colored fibers pressed into the reverse side as an anti counterfeiting measure. Unlike the Continental bills, the new notes carried a promise to pay silver on demand. Despite these changes, the bank had difficulty at first persuading people of its good credit, and at one point it employed repossessors to follow people who redeemed notes and urge them to deposit the money back. To promote the impression that it had a large reserve, the bank made a show of moving cash boxes to and from its cellar. Once the stock was fully subscribed and paid, doubts subsided and the notes rose to par value. giving them a crucial aspect of legal tender.
Жеке банк
Америка Тәуелсіздік соғысынан кейінгі экономикалық дағдарыста банктың қарыздарды өндіріп алудағы қаталдығы Пенсильвания тұрғындарының наразылығын тудырды, олар Пенсильвания Бас Ассамблеясына 1782 жылы берілген штаттық жарғыны жою туралы петиция жолдады. 1785 жылы жарғы жойылды, бірақ банк конгресс жарғысы бойынша, содан кейін Делавэр жарғысы бойынша қиындықтармен жұмысын жалғастырды. Келесі жылы Пенсильвания Бас Ассамблеясы бірнеше шектеулермен жаңа жарғы берді, оның ішінде ол алтыннан басқа ешқандай тауармен сауда жасауға құқығы болмады. Bank of North America, First Bank of the United States және Bank of New York Нью-Йорк қор биржасында саудаланған алғашқы акциялар еді. 1862 жылы Ұлттық банк туралы заң қабылданғаннан кейін Солтүстік Америка банкі жаңа заңға сәйкес жұмыс істеу үшін қызметін өзгертті. Оның ерекше тарихы мәселе тудырды: заң ұлттық банк атауында "ұлттық" сөзін міндетті түрде көрсетуді талап етті. Банк басшылығы бастапқы атауын мәртебелі деп есептеді және атау Конфедерация мен штаттық жарғылармен бекітілгенін мәлімдеді. Валюта бақылаушысы осы құқықтық мәселелерді тексеруге кіріспеді және банк атауын өзгертпестен қабылдады. Банк 1923 жылы Коммерциялық Сенім Компаниясымен бірігіп, Солтүстік Америка Банкі және Сенім Компаниясы болып құрылды, ол 1929 жылы Пенсильвания Өмір Сақтандыру және Аннуитеттер Компаниясымен біріктірілді. Бұл компания, Пенсильвания Банктік және Сенім Компаниясы ретінде жұмыс істеді, 1955 жылы Бірінші Ұлттық Банкпен бірігіп, 1991 жылы CoreStates Financial Corporation, 1998 жылы First Union/Wachovia және 2008 жылы Wells Fargo компанияларымен сатып алынған Бірінші Пенсильвания Банктік және Сенім Компаниясы болды.
In the economic turmoil that followed the American Revolutionary War, the bank's strictness in collecting debts drew opposition from Pennsylvania residents, who petitioned the Pennsylvania General Assembly to revoke the state charter granted to it in 1782. The charter was revoked in 1785, although the bank continued to operate with difficulty under its congressional charter and then under a Delaware charter. The following year, the Pennsylvania General Assembly granted a new charter with several restrictions, including that it could not trade any merchandise other than bullion. Bank of North America, First Bank of the United States, and Bank of New York were the first shares traded on the New York Stock Exchange. After the passage of the National Bank Act in 1862, the Bank of North America converted its business to operate under the new law. Its unique history presented a problem: the act required a national bank to include the word "national" in its name. The bank's management considered its original name a matter of prestige and took the position that the name remained fixed by the Confederation and state charters. The Comptroller of the Currency chose not to press these legal questions and admitted the bank without a name change. The bank merged in 1923 with the Commercial Trust Company to become the Bank of North America and Trust Company, which merged in 1929 with the Pennsylvania Company for Insurances on Lives and Granting Annuities. That company, operating as the Pennsylvania Company for Banking and Trust, merged with the First National Bank in 1955 to become The First Pennsylvania Banking and Trust Company, which was acquired by CoreStates Financial Corporation in 1991, by First Union/Wachovia in 1998, and by Wells Fargo in 2008.