Бирмингем қаласының көлік инфрақұрылымына шолу

Кіріспе

Бірмингемдегі көлік инфрақұрылымына шолу

Бірмингем Англияның орталық бөлігінде орналасқандықтан, маңызды көлік торабы болып табылады. Қала теміржол, автомобиль жолдары және су көлігі арқылы жақсы байланысқан. Қаладағы қоғамдық көлік және маңызды тас жолдар Transport for West Midlands (TfWM) бақылауында.

Тарих

Бірмингемдегі алғашқы теміржол станциясы 1837 жылы уақытша теміржол сарайы ретінде ашылған Воксхолл станциясы болды. Ол Уоррингтоннан Гранд Джанкшн теміржолының уақытша Бирмингем аялдамасы ретінде қызмет етті. Керзон-стрит теміржол станциясы 1838 жылы қаладағы тұрақты аялдама ретінде ашылды, ал Воксхолл 1869 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы (LNWR) аясында қайта салынғанға дейін тек жүк станциясы болды. Керзон-стрит станциясының кіреберіс залы бүгінгі күні Филип Хардвик жобалаған, ол теміржол желісінің Лондон аялдамасындағы Эустон Арк дизайнымен үйлеседі. Бұл бірінші санаттағы мұражай және әлемдегі ең көне сақталған монументалды теміржол архитектурасы. Ол 1966 жылы барлық теміржол қозғалысы үшін жабылды. 1854 жылы ашылған Нью-Стрит станциясы, ал Керзон-Стрит станциясы жолаушылар үшін қолданыстан шығып, тек мерекелік экскурсиялар үшін пайдаланылды. Нью-Стрит теміржол желілерінің торабына айналып, олардың арасындағы байланысты жеңілдетті. Осыған қарамастан, 1880 жылдары Нью-Стрит станциясын кеңейту қажет болды, соның салдарынан Дерби мен Бристоль арасындағы Мидленд теміржолы пойыздары енді 1840 жылы ашылған Кемп-Хилл теміржол станциясын пайдаланбайтын болды. Сноу-Хилл станциясы 1852 жылы Ливери-стрит станциясы ретінде ашылған Бірмингемдегі келесі ірі станция болды. Ол Лондон Паддингтон мен Вулвергемптонның төменгі деңгейін байланыстырды. Станция 1871 жылы ұзын пойыздарды қабылдау үшін қайта салынды, содан кейін 1906 және 1912 жылдар аралығында тағы да қайта жаңартылды. Соңғы жоба станцияның Нью-Стритпен бәсекелесуі үшін жүзеге асырылды. Бірмингемдегі желідегі басқа станциялар – Сохо және Уинсон Грин, сондай-ақ Хокли. Сноу-Хиллге түсетін қысымды азайту үшін 1909 жылы Солтүстік Уорвикшир желілерінің аялдамасы ретінде Мур-стрит станциясы ашылды. Екі станция 1968 жылы жабылған туннель арқылы байланысты, ал 1987 жылы Мур-стрит жаңа станциясы аяқталғаннан кейін British Rail арқылы қайта ашылды. 1960 жылдардағы Бичингтің кесулері Сноу-Хилл станциясын қажетсіз деп жариялады, және станция 1972 жылы Вулвергемптонның төменгі деңгейіне дейінгі желімен бірге жабылды. Станция 1977 жылы бұзылды, тек бастапқы қақпалары мен билет кассасының тақтасы ғана сақталды. Алайда, 1980 жылдары British Rail компаниясы Бірмингемнің қалалық көлік жоспарының бөлігі ретінде Сноу-Хилл станциясын қайта ашуға шешім қабылдады. Ол 1987 жылы толығымен жаңартылған аумақтың бөлігі ретінде қайта ашылды, ал бұрынғы қонақүйдің орнына жаңа кеңсе ғимараттары салынды, ал станцияның алдында көп қабатты тұрақ орналастырылды. 2011 жылы Сноу-Хилл станциясын Зергерлік Шаршыға байланыстыратын жаңа кіреберіс ашылды, ол A41 Queensway ішкі айналымдық жолының екінші жағында орналасқан. 1986 жылы Мур-стрит бастапқы станцияға іргелес орналастырылды. Алайда, 2002 жылы Мур-стрит станциясы Birmingham Alliance және Chiltern Railways компанияларымен 11 миллион фунт стерлинг сомасында қайта жаңартылды және жаңа платформалармен байланысты сауда және тамақтану орталығына айналдырылды. Харборн тармақ желісі 1875 жылы ашылып, Нью-Стритті Харборнның шеткі ауданымен байланыстырды. LNWR-мен байланыс Monument Lane-де құрылды. Филиал Харборн теміржол станциясында аяқталды. Желі жолаушылар санының төмендеуінен зардап шеге бастады, бұл автобустардың танымалдылығының артуына және Нью-Стрит станциясындағы маршруттардың тығырылуынан туындаған пойыздардың кешігуіне байланысты болды. Икнильд Порт Роуд станциясы 1931 жылы жабылды, ал басқа станциялар 1934 жылғы 26 қарашада жолаушылар үшін жабылды. Желіде соңғы рет жолаушылар пойызы 1950 жылғы 3 маусымда арнайы рейспен жүрді. Желі 1963 жылғы 4 қарашада жүк тасымалы үшін жабылды. 1978 жылы Крос-Сити желісі құрылды, ол Реддитч пен Нью-Стрит арасындағы бұрынғы Мидленд теміржолы желісін Селли-Ок арқылы және Нью-Стрит пен Личфилд арасындағы Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы желісін қамтиды. Ол 1974 жылы Бирмингемге қосылған Саттон Колдфилдті қаланың орталығымен байланыстырады. Бұл желі Саттон Колдфилдке жалғыз жолаушылар қызметін ұсынады; 1879 жылы ашылған және 1965 жылы жолаушылар үшін жабық болған Саттон Парк желісі әлі де Борборлық Бирмингемнен аулақ жүретін жүк желісі ретінде қолданылады.

The first railway station to open in Birmingham was Vauxhall station, which opened in 1837 as a temporary railway shed. It served as the temporary Birmingham terminus of the Grand Junction Railway from Warrington. Curzon Street railway station opened in 1838 as the permanent terminus in the city and Vauxhall became a goods only station until it was rebuilt and opened in 1869 under the London & North Western Railway (LNWR). The Curzon Street station entrance hall remains today in its original form, designed by Philip Hardwick, mirroring his design of the Euston Arch at the London terminus of the railway line. It is Grade I listed and is the world's oldest surviving piece of monumental railway architecture. It closed to all railway traffic in 1966. New Street station opened in 1854, and Curzon Street station fell out of passenger use, running only holiday excursions for the public. New Street helped by becoming a hub for railway lines, easing connections between them. Despite this, an extension of New Street station was required in the 1880s so that Midland Railway trains between Derby and Bristol no longer needed to use Camp Hill railway station which opened in 1840. Snow Hill station was the next major station to open in Birmingham, opening in 1852 as Livery Street station. It connected London Paddington to Wolverhampton Low Level. The station was rebuilt in 1871 to accommodate longer trains and again between 1906 and 1912. The latter scheme was undertaken so that the station could compete better with New Street. Other stations on the line in Birmingham were Soho & Winson Green and Hockley. To alleviate pressure on Snow Hill, Moor Street station was opened in 1909 as a terminus for the North Warwickshire lines. The two stations were linked by tunnel which closed in 1968, only to be reopened in 1987 under British Rail, when the new Moor Street station was completed. The 1960s Beeching cuts stated Snow Hill station as being unnecessary and the station closed in 1972 along with the line to Wolverhampton Low Level. The station was demolished by 1977, with only the original gates and booking hall sign surviving. However, in the 1980s, British Rail decided to re open Snow Hill station as part of the cross city transport plan for Birmingham. It reopened in 1987 as part of a completely redeveloped site with new office buildings replacing the original hotel, and multi storey car parking over the station concourses. In 2011 a new station entrance was opened linking Snow Hill station to the Jewellery Quarter, on the other side of the A41 Queensway inner distribution road. In 1986, Moor Street was relocated adjacent to the original station. However, in 2002, the original Moor Street station was renovated by the Birmingham Alliance and Chiltern Railways at a cost of £11 million, and converted into a shopping and refreshment area connected to the new platforms. The Harborne Branch Line opened in 1875, connecting New Street to the outlying suburb of Harborne. A connection to the LNWR was created at Monument Lane. The branch terminated at Harborne railway station. The line began to suffer from falling passenger numbers, largely due to the increasing popularity of buses but also due to train delays as a result of congestion of routes at New Street station. Icknield Port Road station closed in 1931, and the other stations closed to passengers on 26 November 1934. The last passenger train to run on the line was an enthusiasts' special on 3 June 1950. The line closed to freight traffic on 4 November 1963. In 1978 the Cross City Line came into being, comprising the former Midland Railway line between Redditch and New Street via Selly Oak and the London and North Western Railway Line between New Street and Lichfield. It connects Sutton Coldfield, which was absorbed into Birmingham in 1974, with the Birmingham city centre. This line provides the only passenger service to Sutton Coldfield; the Sutton Park Line, opened in 1879 and closed to passengers in 1965, is still in use as a freight only line avoiding central Birmingham.

Негізгі желілік қызметтер

Көптеген теміржол желілері Бірмингем Нью-Стрит теміржол станциясында түйіседі, ол Ұлыбритания теміржол желісінің торабы болып табылады және Бірмингемге және одан қалааралық бағыттардағы көптеген пойыздардың аялдамасы болып табылады. Chiltern Railways компаниясының Лондон Мэрилебоунға қатынайтын пойыздары Мур-Стрит станциясында тоқтайды, ал көпшілігі Сноу-Хилл станциясына дейін жалғасады. Нью-Стрит станциясы Gateway Plus деп аталған 500 миллион фунт стерлингтік жоба аясында қайта жаңартылды. Жоба жолаушыларға арналған жағдайды жақсартты және станцияның жолаушылар сыйымдылығын арттырды, ол бұрынғыдан екі есе көп жүк көтеріп тұрған. Жобаның бірінші кезеңі 2013 жылдың сәуірінде ескі залдың жабылуымен аяқталды. Жоба 2015 жылы толыққанды аяқталды. High Speed 2 жобасының бірінші кезеңі Лондонмен байланысатын Бірмингемге алғашқы тармағын ашады. Екінші кезең Бірмингемнен Лидс және Манчестерге жаңа жоғары жылдамдықты байланыстар құрады. Нью-Стрит станциясы жаңа жоғары жылдамдықты пойыздарға жеткілікті сыйымдылыққа ие болмағандықтан, Керзон-Стритте, бұрынғы станция орнының бір бөлігінде және Мур-Стрит станциясына жақын жаңа, арнайы жоғары жылдамдықты теміржол станциясы салынады. Бірмингем халықаралық әуежайына жақын орналасқан "Бирмингем Интерчэйдж" атты жаңа станция ашылады, ол қаланың әуежайын және Ұлттық көрме орталығын қамтамасыз етеді.

Жергілікті қызмет

Бірмингем мен Вест-Мидлендс графтығында Вест-Мидлендс пойыздарымен жүзеге асырылатын және Вест-Мидлендс үшін көлік (TfWM) (бұрын Centro деп аталған) тарапынан қолдау көрсетілетін теміржол қызметтерінің желісі бар. 2014/15 жылдары TfWM аймағында шамамен 51 миллион жолаушы теміржолмен сапар жасады. Бірмингемде Лондоннан басқа Англияда теміржолмен жүретін халықтың ең жоғары үлесі осы қалада. Соңғы онжылдықтарда теміржолмен Бірмингемнің орталық бөлігіне жасалатын сапарлардың үлесі күрт өсті: 2012 жылы қысқа уақыт ішінде қала орталығына жасалған сапарлардың 27 пайызы теміржолмен жасалса, 2001 жылы бұл көрсеткіш 17 пайыз, ал 1991 жылы 12 пайызды құрады. Бірмингем және Вест-Мидлендс графтығының көптеген жергілікті қалалық теміржол желілері Нью-Стрит станциясынан басталады, оның ішінде Крос-Сити желісі, Чейс желісі және Ковентри-Вулвергемптон желісі бар. Сноу-Хилл және Мур-стрит станциялары арқылы өтетін үш қалалық бағыт бар. Қазіргі уақытта тек жүк тасымалы үшін пайдаланылатын Оңтүстік Бірмингемдегі Кемп-Хилл желісіне жолаушылар тасымалын қайта орнату жоспары қарастырылуда, бұл Бірмингем-Мур-стрит станциясына қосымша жаңа желілер салу арқылы жүзеге асырылады. Бұл Бірмингемнен және басқа да бағыттарға жаңа қалалық қызметтерді ұйымдастыруға мүмкіндік береді.

Батыс Мидлендс метрополитені

Вест-Мидлендс метро – TfWM ұсынған жеңіл рельсті трамвай жүйесі. Қазіргі уақытта жүйеде Бірмингемді Вулвергемптонмен Вест-Бромвич және Веднесбери арқылы байланыстыратын бір желі бар. Вулвергемптоннан Бірмингем Сноу-Хиллге дейінгі алғашқы желі 1999 жылы ашылды. 2016 жылы желі Бірмингем қаласының орталығымен Бірмингем Сноу-Хиллден Бірмингем Нью-Стрит станциясына дейін ұзартылды, содан кейін 2021 жылға дейін жұмыс жүргізіліп, Сентенэри скверіне дейін жеткізілді. Қазіргі уақытта Five Ways және Эджбастонға, сондай-ақ қала орталығының шығыс жағына қосылатын жаңа желілерді салу жұмыстары жүріп жатыр. Бирмингем мен Вест-Мидлендс аймағында жүйені ұзарту бойынша ұзақ мерзімді жоспарлар бар. Бриерли-Хилл, Дигбет және Бирмингем әуежайына 3 жаңа желі салынып жатыр. Уолсолл, Стоурбридж, Квинтон, Уэднесфилд, Солихалл және Нью-Кросс ауруханасына бағытталған тағы да бірнеше желілерге 1,7 миллиард фунт стерлинг инвестиция тартылып, қазіргі уақытта жоспарлау/дамыту кезеңінде.

Бірмингем корпорациясы трамвайлары

Бірмингем қалалық трамвай компаниясы 1904 жылдан 1953 жылға дейін Бірмингем қаласында трамвай желісін пайдаланды. Бұл Ұлыбританиядағы ең ірі тар салмақты трамвай желісі болды және Лондон, Глазго және Манчестерден кейін Ұлыбританиядағы төртінші үлкен трамвай желісі еді.

Жер асты жүйесі

1950 жылдардың басында үкімет маңызды байланыс желілерін қорғау мақсатында бірқатар нығайтылған жер асты телефон станцияларын салуды жоспарлады. Бірмингемдегі «Анкер» станциясының құрылысы 1953 жылы жаңа жер асты теміржол желісі салынып жатыр деген сылтаумен басталды. Жұмыстар 1956 жылға дейін жүргізілді, содан кейін халыққа жобаның экономикалық тұрғыдан тиімсіздігі туралы хабарланды.

Соңғы кезде Бірмингем қалалық кеңесін басқаратын Консерваторлар мен Либерал-демократтар одағы Мидленд метросын кеңейтуге балама ретінде жер асты жүйесін ұсынды. 150 000 фунт стерлингтік мүмкіндіктерді зерттеу жүргізілді, онда қалаға қызмет ететін 3 миллиард фунт стерлингтік заманауи жер асты жүйесінің артықшылықтары мен кемшіліктері қарастырылды. Есептің нәтижелеріне сүйене отырып, қалалық кеңес көшедегі метро жүйесін салу жоспарларын мақұлдады.

Автобустар мен автобустар

Бірмингемде кең автобус желісі бар. Вест-Мидлендс аймағындағы қоғамдық көліктің 84%-ы автобустармен жүзеге асырылады. Вест-Мидлендс аймағында тіркелген жергілікті автобус қызметтерін шамамен 50 оператор ұсынады. Аймақтағы ең ірі автобус операторы – National Express West Midlands, ол барлық сапарлардың 80%-дан астамын қамтиды. Компания 2008 жылы National Express брендінің жаңаруына байланысты атын Travel West Midlands-тен өзгертті. National Express West Midlands Бірмингем қаласының орталығынан басталатын және A4040 айналма жолымен өтетін, Еуропадағы ең ұзын қалалық автобус маршруты – 11-маршрут негізінде үлкен желіге ие. Желінің көп бөлігі коммерциялық негізде жұмыс істейді, ал кейбір маршруттар (әдетте кешкі және демалыс күндері) TfWM қолдауымен іске асырылады. Кіші операторлар National Express West Midlands компаниясымен бәсекелесіп немесе TfWM-мен келісімшарт бойынша түрлі қызметтер ұсынады. Олардың қатарында Diamond West Midlands және The Green Bus бар. Бірмингемнен орташа қашықтыққа автобус қызметтерін First Midland Red (Вустер және Реддитч қалаларына) жүзеге асырады. Arriva Midlands Стаффордширдегі Тамворт және Кингсбери қалаларына бағыттар ұсынады. Johnsons Coach & Bus Travel қала маңының оңтүстігінен Stratford upon Avon (20-маршрут) және Redditch (150/X50 маршруттары) сияқты алыс қашықтыққа автобус қызметтерін іске асырады. Бірмингем қаласының орталығына көптеген автобустар келіп тұрғанына қарамастан, енді автобус станциясы жоқ. Оның орнына автобустар қала орталығын қоршаған жолдардағы аялдамаларда тоқтайды, оларға аудандық кодтар берілген (мысалы, Moor Street Interchange = MS*). Әуежайға Бирмингем-Питерборо жолындағы Coleshill Parkway станциясынан шығатын экспресс автобуспен де жетуге болады, ол сағатына төрт рет қатынайды және шамамен он бес минутты алады. Сонымен қатар, National Express Coventry қалалық орталықтан тұрақты автобус қызметтерін ұсынады. Moor Street Queensway-ден Ковентриге бағытталған X1 нөмірі әуежай және Ұлттық көрме орталығы арқылы өтеді. Бірмингем National Express автобус желісінің де маңызды торабы болып табылады, бас кеңсесі Бірмингемде орналасқан. Компания өзінің торабынан, бұрынғы Дигбет автобус станциясының орнында салынған жаңа автобус станциясынан қызмет көрсетеді. Құрылыс жұмыстары кезінде жақын маңдағы Оксфорд көшесінде уақытша автобус станциясы орналасқан. Компанияның флагмандық NXL Shuttle қызметі Лондонға, сондай-ақ Ұлыбританияның барлық ірі әуежайлары мен қалаларына жиі рейстер ұсынады. Олардың көпшілігі солтүстіктен оңтүстікке қарай жүретін транзиттік бағыттар болып табылады, ал Бирмингем олар үшін транзиттік мүмкіндіктерді ұсынады. Бірмингемге Megabus автобустары да қызмет көрсетеді, олар Нью-стрит станциясының батысындағы Брунел-стритте тоқтайды.

Birmingham has a wide bus network. 84% of public transport use in the West Midlands is by bus. There are approximately 50 operators of registered local bus services in the West Midlands. The largest bus operator in the area is National Express West Midlands, which accounts for over 80% of all journeys. The company changed its name from Travel West Midlands in 2008 as a part of National Express' re branding. National Express West Midlands operates a large network based on a range of services radiating out of Birmingham City Centre and the route 11 bus service, the longest urban bus service in Europe which chiefly follows the A4040 circular road. Most of the network is operated on a commercial basis, with some services (usually evenings and Sundays) supported by TfWM. Smaller operators provide a range of services, either in competition with National Express West Midlands or under contract to TfWM. These include Diamond West Midlands and The Green Bus. Medium distance bus services from Birmingham include First Midland Red operating services to Worcester and Redditch. Arriva Midlands operates services to Tamworth and Kingsbury in Staffordshire. Johnsons Coach & Bus Travel operate longer distance bus services from the south of the conurbation such as the 20 to Stratford upon Avon and the 150/X50 to Redditch. Despite the large number of buses serving Birmingham City Centre there is no longer a bus station. Instead buses terminate at bus stops on roads surrounding the city centre which are given codes assigned by area (e. g. Moor Street Interchange = MS*). The airport can also be reached via an express bus service from Coleshill Parkway station, on the Birmingham to Peterborough Line which run four times per hour and take around fifteen minutes. Alternatively, National Express Coventry runs a regular bus service from the City Centre. The number X1 from Moor Street Queensway to Coventry runs via the airport and the National Exhibition Centre. Birmingham is also a major hub in the National Express coach network, whose headquarters are in Birmingham. The group operates services from its hub at Birmingham coach station, a new coach station on the site of the former Digbeth coach station. A temporary coach station was located in nearby Oxford Street whilst building work was undertaken. The company's flagship NXL Shuttle service operates services to London with frequent services to all major airports and cities in Britain. Many of these are cross country services operating from north to south, for which Birmingham provides interchange facilities. Birmingham is also served by Megabus coaches that stop at Brunel Street, west of New Street station.

Таза ауа аймағы

Бірмингем 2021 жылдың 1 маусымында таза ауа аймағын енгізді, ол қала орталығына (A4540 айналма жолындағы барлық жолдар) кіретін ластаушы көліктерден төлемақы алады. Ауаның нашар сапасы Бірмингемде жылына шамамен 900 адамның өліміне себеп болады, ал үкімет қалаға ластануды азайтуды бұйырды. Күнделікті төлемақы 2006 жылға дейін жасалған бензинді автомобильдер үшін 8 фунт стерлинг, ал 2015 жылға дейін жасалған дизельді автомобильдер үшін 50 фунт стерлинг, жүк көліктері мен автобустар үшін 50 фунт стерлинг.

Велоспорт

Sustrans-тың Ұлттық велосипед жолы 5 Бірмингемнің орталығы арқылы өтеді және Сметвиктегі 81-ші ұлттық велосипед жолымен байланысады. 535-ші ұлттық велосипед жолы Саттон Колдфилдтен басталып, Бірмингем Сноу Хилл теміржол стансасының солтүстігінде аяқталады. 2021 жылы Transport for West Midlands Вест-Мидлендс аймағында, оның ішінде Бірмингем орталығында 300-ден астам велосипед пен 43 док станциясын қамтитын велосипед жалға беру жүйесін іске қосты. Бірмингемнің қала шетіндегі аудандарда велосипед жүруге арналған арнайы инфрақұрылым әлі де жеткіліксіз.

Тарих

Бірмингемнің алғашқы әуежайы 1909 жылдан 1958 жылға дейін жұмыс істеген Касл Бромвич әуежайы болды. Тағы бір әуежай 1939 жылғы 8 шілдеде Элмдон әуежайы ретінде ашылды және қазірге дейін Бірмингем әуежайы ретінде жұмыс істеп келеді. 1951 жылдан 1952 жылға дейін Лондонға жолаушылар тасымалын жүзеге асырған Хей Миллс Ротор станциясы деп аталатын вертолет алаңы болды, ал жүк тасымалы 1954 жылға дейін жалғасты. 1950 жылдары Баскервилл үйінің жанында тағы бір вертолет алаңы орналасқан.

Ағымдағы

Бірмингемге Бірмингемнің шығысындағы Солихалл ауданында орналасқан Бірмингем әуежайы қызмет көрсетеді, ол Ұлыбританиядағы жолаушылар ағыны бойынша жетінші ең қызықты әуежай (2013 жылғы мәлімет бойынша). Әуежайға жақын жердегі Бірмингем халықаралық теміржол стансасы арқылы теміржол желісі байланысқан. Әуежай мен теміржол стансасы бастапқыда Maglev жүйесі болған, кейін кабельдік SkyRail жолаушылар тасымалдауышына айналған AirRail Link арқылы қосылған. Пойыз қатынасын Avanti West Coast, CrossCountry, Transport for Wales және West Midlands Trains компаниялары жүзеге асырады. Автобус қатынасы әуежайдан Бирмингем – Лестер теміржол желісіндегі Коулшилл Парквей теміржол стансасына дейін жүреді. Бұл байланыс Шығыс Мидлендс аймағына қолжетімділікті жақсартады, сондай-ақ Солтүстік Уорвикшир және Оңтүстік-Шығыс Стаффордширге қосымша байланыс ұсынады. Әуежайдан Бирмингемге екі басты автобус маршруты бар: X1 (Бирмингем – Әуежай – Ковентри), ол тәулігіне 24 сағат бойы жұмыс істейді, және X12 (Бирмингем – Челмсли Вуд – Әуежай – Солихалл) автобусы. Әуежайдан жүзеге асырылатын автобус қызметтерінің көп бөлігі National Express West Midlands (бұрын Travel West Midlands деп аталған) компаниясымен және 75 сияқты Уорвикшир қаржыландыратын басқа да қызметтермен жүзеге асырылады.

Құбырлар

Бірмингемдегі каналдар желісі өнеркәсіптік революция кезінде ауыр жүктерді тасымалдау үшін салынған, және қала бүгінгі күнге дейін елдің каналдар желісінің орталығы болып табылады. Қала ішінде 56 шақырымға созылатын каналдар бар, олардың көп бөлігі әлі де кеме жүзуге жарамды. Бірмингемнің Венециядан гөрі көбірек каналға ие екендігі жиі айтылады, бұл 14 шақырымдық (9 миль) айырмамен рас. Алайда, Бірмингемге жартылай қалалық аймақтар да кіреді және ол Венециядан әлдеқайда үлкен қала, сондықтан каналдардың тығыздығы (шоғырлануы) одан әлдеқайда төмен. Су жолының түрі – ішкі су жолы, ол бірнеше үйлерге басты қол жеткізуді қамтамасыз етеді.