Кіріспе
Англияның Гертфордшир округындағы бас теміржол вокзалы.
Тарих
Уотфордта ашылған алғашқы теміржол станциясы Сент-Олбанс-роудтың солтүстік жағында, қазіргі станциядан шамамен жоғарырақ орналасқан. Бұл кішкентай, бір қабатты қызыл кірпіштен салынған ғимарат 1836–37 жылдары Лондон мен Бирмингем теміржолының (L&BR) алғашқы бөлігі ашылғанда салынды. Станцияда бірінші және екінші сыныпты күту бөлмелері, пойыз жөнелту алаңы, вагон депосы және локомотивтер үйі болды. Платформалар терең ойыста орналасқан, оған баспалдақпен түсуге болады. 21 жыл бойында жұмыс істеген кезде, бұл станция сонымен қатар корольдік отбасы мүшелеріне де қызмет етті. 1846–49 жылдары Келесі патшайым Аделаида Кассиобери үйінде тұрғанда, станция оған арналған патшалық күту бөлмесімен жаңартылды. Сонымен қатар, 1843 жылғы қарашада сэр Роберт Пилді аралауға барған кезде Королева Виктория мен Принц Альберт та осы станцияны пайдаланған, олар Виндзор қамалынан жолмен келіп, Уотфордтан пойызға отырған.
The old station closed when it was replaced by a new, larger station, which opened on 5 May 1858. The new Watford Junction station was located south of St Albans Road in order to accommodate the newly constructed branch line to St Albans. The junction station was rebuilt in 1909, and was extensively redeveloped in the 1980s. The Grade II listed Old Station House still stands at 147A St Albans Road, a rare surviving example of architecture from the beginning of the railway age; today, the building is occupied by a second hand car dealership. In 1862, the Watford and Rickmansworth Railway opened a route from Watford to Rickmansworth (Church Street). Now mostly closed, this route began by running south and west to a more central station on Watford's High Street, which remains in use. From 1846, the L&BR was absorbed into the London and North Western Railway (LNWR) and Watford Junction was now run by this large, ambitious company. Seeking to compete with local buses and trams, the LNWR built an additional suburban line from Euston to Watford in the early years of the 20th century, now known as the Watford DC line. This veered away from the main line at Bushey to loop around Watford to pass through the High Street station. A second suburban branch line was also built from High Street west towards Croxley Green to serve new housing developments in that area. Both branches were later electrified as part of this improvement plan, on the same DC three rail system. The Rickmansworth branch was connected to the Main Line, via two through platforms, with a junction to the north; these platforms have since been partly built over and their remaining southern sections form part of the present DC lines terminus. At one time, tube style trains were used on the branches to counter the low voltage caused by the lack of a sub station near Rickmansworth. The Bakerloo line was extended to Watford Junction in 1917, giving a shared service north of Willesden Junction with the main line electric trains which served and Broad Street stations. However, since 1982 the line north of has only been served by what is now the London Overground service from Euston station; this service uses these DC lines for its all stations local service. Oyster card capability was extended to this station on 11 November 2007 on both the London Overground and Southern; it was extended to London Midland services on 18 November 2007. However, the station is outside London fare zones 1–9 and special fares apply. With the electrification of the entire West London line in the 1990s, it became practical to run services from Watford Junction to Clapham Junction, allowing passengers to cross London without changing trains. Southern operated an hourly service from Milton Keynes, now starting from Watford Junction, to East Croydon with connections to Brighton and Gatwick. There is a well known expression, North of Watford, which is used to mean the north of England, especially a place remote from London. An alternative variant phrase, North of Watford Junction, was used with similar meaning in the past, referring to Watford Junction railway station. The expression reflects the station's position as the last urban stop on the main railway line out of London to the north of England. In more recent years, it has been suggested that the phrase references Watford Gap services on the M1, however the original saying was in existence well before its opening in 1959.
Ескі станция 1858 жылдың 5 мамырында жаңа, үлкен станция ашылғанда жабылды. Жаңа Уотфорд Джанкшн станциясы Сент-Олбанс-роудтың оңтүстігінде, жаңа салынған Сент-Олбансқа баратын тармақ желісіне орын беру үшін орналасқан. Джанкшн станциясы 1909 жылы қайта салынды және 1980 жылдары кеңінен жаңартылды. ІІ санаттағы Ескі Станция ғимараты әлі де 147А Сент-Олбанс-роудта тұр, бұл теміржол дәуірінің басынан сақталған сәулет өнерінің сирек мысалы. Бүгінде ғимаратта қолданылған автомобильдерді сататын дүкен орналасқан. 1862 жылы Уотфорд және Рикмансуорт теміржолы Уотфордтан Рикмансуортқа (Черч-стрит) қатынайтын бағыт ашты. Көбінесе жабық, бұл бағыт оңтүстікке және батысқа қарай Уотфордтың Жоғары көшесіндегі орталық станцияға дейін жүргізілді, ол әлі де қолданыста. 1846 жылдан бастап L&BR Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолының (LNWR) құрамына кірді, ал Уотфорд Джанкшн енді осы үлкен, амбициялы компания басқаратын болды. Жергілікті автобустар мен трамвайлармен бәсекелесу үшін LNWR 20 ғасырдың басында Юстондан Уотфордқа қосымша қала маңы желісін салды, ол қазір Уотфорд DC желісі деп аталады. Бұл Бушидегі негізгі желіден бұрылып, Уотфордты айналып өтіп, Жоғары көше станциясынан өтеді. Сол аймақтағы жаңа тұрғын үйлерге қызмет көрсету үшін High Street батысынан Croxley Green бағытына екінші қала маңы желісі де салынды. Екі тармақ та осы жақсарту жоспарының бөлігі ретінде бірдей DC үш рельстік жүйеде электрлендірілді. Рикмансуорт тармағы екі платформа арқылы негізгі желіге қосылды, солтүстікке қарай бұрылыс болды. Бұл платформалар кейіннен ішінара салынды, ал олардың қалған оңтүстік бөлімдері қазіргі DC желілерінің аялдамасының бөлігін құрайды. Бір кезде Рикмансуорт маңында қосалқы станцияның болмауынан туындаған төмен кернеуді жеңілдету үшін тармақтарда түтікше тәрізді вагондар пайдаланылды. Бейкерлу желісі 1917 жылы Уотфорд Джанкшнға дейін ұзартылды, бұл Уиллесден Джанкшнынан солтүстікке қарай негізгі желідегі электр пойыздарымен және Брод-стрит станцияларымен бірлескен қызмет көрсетті. Алайда, 1982 жылдан бері солтүстікке қарай тек Лондонның жер асты желісімен қызмет көрсетілуде. Бұл қызмет барлық станцияларда тоқтайтын жергілікті қызмет үшін осы DC желілерін пайдаланады. Oyster картасының мүмкіндігі 2007 жылдың 11 қарашасында Лондонның жер асты және Оңтүстік желілерінде осы станцияға ұзартылды, ал 2007 жылдың 18 қарашасында Лондон Мидленд қызметтеріне ұзартылды. Алайда, станция Лондонның 1–9 тарифтік аймақтарынан тыс жерде орналасқан және арнайы тарифтер қолданылады. 1990 жылдары Батыс Лондон желісінің электрлендірілуімен Уотфорд Джанкшннан Клэпхэм Джанкшнға дейін қызмет көрсету мүмкін болды, бұл жолаушыларға пойызды ауыстырмай-ақ Лондонды кесіп өтуге мүмкіндік берді. Оңтүстік Милтон-Кейнстен сағат сайын қызмет көрсетті, қазір Уотфорд Джанкшннан басталып, Брайтон мен Гатвикке қосылатын Шығыс Кройдонға дейін барады. «Солтүстік Уотфорд» деген әйгілі сөз бар, ол Англияның солтүстігін, әсіресе Лондоннан алыс жерді білдіреді. Бұрын Уотфорд Джанкшн станциясына қатысты ұқсас мағынада «Солтүстік Уотфорд Джанкшн» деген сөз де қолданылған. Бұл сөз станцияның Лондоннан Англияның солтүстігіне қарай бағытталатын негізгі теміржол желісіндегі соңғы қалалық аялдамасы ретіндегі орналасуын көрсетеді. Соңғы жылдары бұл сөз тіркесі М1 тас жолындағы Уотфорд Гэп қызметін білдіреді деп айтылды, алайда түпнұсқалық сөз 1959 жылы ашылғанға дейін пайда болған.
The old station closed when it was replaced by a new, larger station, which opened on 5 May 1858. The new Watford Junction station was located south of St Albans Road in order to accommodate the newly constructed branch line to St Albans. The junction station was rebuilt in 1909, and was extensively redeveloped in the 1980s. The Grade II listed Old Station House still stands at 147A St Albans Road, a rare surviving example of architecture from the beginning of the railway age; today, the building is occupied by a second hand car dealership. In 1862, the Watford and Rickmansworth Railway opened a route from Watford to Rickmansworth (Church Street). Now mostly closed, this route began by running south and west to a more central station on Watford's High Street, which remains in use. From 1846, the L&BR was absorbed into the London and North Western Railway (LNWR) and Watford Junction was now run by this large, ambitious company. Seeking to compete with local buses and trams, the LNWR built an additional suburban line from Euston to Watford in the early years of the 20th century, now known as the Watford DC line. This veered away from the main line at Bushey to loop around Watford to pass through the High Street station. A second suburban branch line was also built from High Street west towards Croxley Green to serve new housing developments in that area. Both branches were later electrified as part of this improvement plan, on the same DC three rail system. The Rickmansworth branch was connected to the Main Line, via two through platforms, with a junction to the north; these platforms have since been partly built over and their remaining southern sections form part of the present DC lines terminus. At one time, tube style trains were used on the branches to counter the low voltage caused by the lack of a sub station near Rickmansworth. The Bakerloo line was extended to Watford Junction in 1917, giving a shared service north of Willesden Junction with the main line electric trains which served and Broad Street stations. However, since 1982 the line north of has only been served by what is now the London Overground service from Euston station; this service uses these DC lines for its all stations local service. Oyster card capability was extended to this station on 11 November 2007 on both the London Overground and Southern; it was extended to London Midland services on 18 November 2007. However, the station is outside London fare zones 1–9 and special fares apply. With the electrification of the entire West London line in the 1990s, it became practical to run services from Watford Junction to Clapham Junction, allowing passengers to cross London without changing trains. Southern operated an hourly service from Milton Keynes, now starting from Watford Junction, to East Croydon with connections to Brighton and Gatwick. There is a well known expression, North of Watford, which is used to mean the north of England, especially a place remote from London. An alternative variant phrase, North of Watford Junction, was used with similar meaning in the past, referring to Watford Junction railway station. The expression reflects the station's position as the last urban stop on the main railway line out of London to the north of England. In more recent years, it has been suggested that the phrase references Watford Gap services on the M1, however the original saying was in existence well before its opening in 1959.
Мотивті қуат қоймасы
LNWR 1856 жылы стансада локомотив депосын салды, ол 1872 жылы үлкенірек ғимаратпен ауыстырылды және 1890 жылы тағы кеңейтілді. 1965 жылғы наурыз айында Британ темір жолдары оны жапты.
Қайта дамыту
1984 жылы Викториялық станция ғимараттары бұзылып, станция заманауи архитектуралық стильде қайта салынды; станцияның үстінде саяхат орталығы және жүк көліктері мен автобустар өндіретін Iveco компаниясы орналасқан ірі кеңсе ғимараты бар. 19 ғасырға тән кейбір күту залдары сақталғанмен, 1987 жылы олар да бұзылды. Автотұрақты кеңейту және қосымша орын жасау үшін Сент-Олбанс тармақ желісі солтүстікке қарай өзгертілді, ал бұрынғы Сент-Олбанс платформалары қазір көбінесе Southern қызметтері пайдаланатын бір ғана соқпаққа айналды. Станция алды 2013 жылы кеңінен қайта жаңартылды. Ат жалағы тәрізді такси тұрағы ғимараттың жанына жылжытылып, станция кіреберісінің алдында кең жаяу жүргіншілер аймағы құрылды, сондай-ақ автобус станциясы да кеңейтілді. Жол жүйесіндегі мәселелерге байланысты автобустар автобус станциясына кіре алмай, орны ауыстырылған автотұраққа да қол жеткізу қиындықтар тудырды. London Northwestern Railway жобаны қайта қарауды қарастырып жатыр. Келесі 10 жылда станция мен оның төңірегін одан әрі дамыту жоспарлануда. Алайда, Уотфорд Анкшен станциясын қайта жаңарту жобасы Көлік министрлігі ұсынған жобалардың алдын ала іріктеу тізіміне енгендіктен, бұл жоспарлар кейінге шегелеуі мүмкін.
1954 жылғы апат
1954 жылдың 3 ақпанында Уотфорд туннелінде жолаушылар экспресс поезді рельс сынғандықтан дербизден шықты. Поезд стансаға кірген кезде соңғы үш вагон бөлініп қалды. Олардың біреуі платформаға соқтығысты. Өтіп бара жатқан жолаушылар экспресс поезді сынықтарға жақын өтті, бірақ жеңіл ғана зақымдануға ұшырады. Он бес адам жарақат алды.
1975 жылғы апат
1975 жылғы 23 қаңтарда Манчестерден Юстонға бағытталған экспресс-пойыз Уотфорд өткелінің оңтүстігінде рельс жолына құлап түскен конструкцияларды соғып, рельстен шығып кетті. Одан кейін ол Юстоннан Глазгоға бағытталған жүк пойызымен соқтығысты. Манчестер пойзының машинисі қаза болды, сегіз жолаушы және үш теміржол қызметкері жарақат алды. Конструкциялар бірнеше минут бұрын Дагенхемнен Хейлвудқа автокөлік бөліктерін тасымалдаған "Форд" компаниясының жүк пойызынан құлап түскен. Жүк пойызының вагондары Дагенхемнен шыққанда мөрленген болса да, апаттан кейін пойыз тексерілгенде, олардың үшеуінің есіктері ашық болды. Ресми тергеу көрсеткендей, есіктер ұрылар немесе вандалдар тарапынан бұзылған, мүмкін пойыз тоқтаған кезде.
1996 жылғы апат
1996 жылдың тамызында Network SouthEast компаниясы басқаратын 321-сыныпты жолаушылар пойызы қызыл сигналды (қауіпті сигнал) өткізіп кетті. Уотфорд тоғысынан оңтүстікке қарай шамамен 700 метр жерде тұрған жолаушылар пойызына 321-сыныпты бос вагондар пойызы шағылысты.
2014 жылғы оқиға
2014 жылдың 26 қазанында Лондон Мидленд компаниясы басқаратын Лондон Эустонға 06:42 сағатындағы 350-ші класс электрлік пойыз желі бойындағы жабдық шкафының есігіне соқтырылып, есіктердің біріне зақым келтірді; бірақ ешкім қаза тапқан жоқ немесе жарақат алмады. RAIB оқиғаны тергеп, алдыңғы түні жүргізілген жөндеу жұмыстары кезінде желі бойындағы шкафтың есігі тиісінше бекітілмегенін анықтады. Тергеу сондай-ақ техникалық қызметкерлердің тоқтаусыз түнгі жұмыс, үнемі қосымша жұмыс және ұйқының жетіспеуі салдарынан шаршаған болуы мүмкін екенін көрсетті.
2016 жылғы апат
2016 жылдың 16 қыркүйегінде 350 264 класты электрлік пойыз Уотфорд туннеліне кіре бергенде, бұрынғы түндегі қатты жаңбыр салдарынан болған көшкінге ұшырап, рельстен шығып кетті. Содан кейін 350-сыныптағы 350 233 бірлігі рельстен шығып кеткен пойызға соқтығысты. Екі адам жарақат алды, және үш күн бойы пойздардың қозғалысы тоқтап қалды.
Лондонның жер асты
Уотфорд Анкшн станциясындағы Лондондық жерүсті қызметтері ЭМУ пойыздарымен жүзеге асырылады. Станциядан сағатына Лондон-Эустонға және кері бағытта төрт пойыз қатынайды, олар Уотфорд-Ди-Си желісі арқылы барлық станцияларда тоқтайды.
Лондонның Солтүстік-Батыс темір жолы
Лондонның Солтүстік-Батыс темір жолы Уотфорд тоғысында электропоездтер (ЭП) арқылы қызмет көрсетеді. Станцияға сағат сайын Лондон Юстон мен Тринг арасында әр бағытта екі аялдама пойыздар, сондай-ақ сағат сайын Лондон Юстон мен Милтон Кейнс Орталық арасында әр бағытта екі аялдама пойыздар қатынайды. Бұған қоса, Лондон Юстон мен Бирмингем Нью-стрит арасында Нортгемптон арқылы сағаттық шала жылдам қызмет көрсетіледі, ол Лондон Юстоннан және оған тоқтамай жүреді.
Байланыстар
Жергілікті автобустар Лондондағы Хитроу әуежайы, Стэнмор, Уксбридж және Брент-Кросс, Букингемширдегі Амершам, Чешем және Хай-Уайкомб, Гертфордширдегі Хэтфилд, Харпенден және Гертфорд, Бедфордширдегі Лютон әуежайы және Эссекстегі Харлоу сияқты бағыттарға қатынайды. Нақты маршруттарға Лондон автобус маршруттары 142, 258 және Лондоннан тыс Arriva Shires & Essex маршруттары 20, 320, 321, 322, 328 және 725, сондай-ақ басқа Intalink маршруттары 306 (оқушылар сапары), 336, 352, 501, 635, W1, W2, W3, W4, W20 және W30 жатады. Warner Bros. Studio Tour London – The Making of Harry Potter шаттл автобусының 311 маршруты да станция алдынан шығады. Green Line 724 маршруты станция алдында тоқтайды. Ол 5-аялдамадан тікелей Сент-Олбанс және Харлоуға, ал 2-аялдамадан Хитроу орталық және Рикмансворт станциялары арқылы Хитроу 5-терминалына қатынайды.
Уотфорд-Джанкшн станциясының аймағын жақсарту
Станцияны және оған қосылатын жолдарды жаңарту жоспарлануда. Жобаға жаңа көп қабатты тұрақ және станцияға жаңа кіру жолы кіреді, ол A412 жолын Colonial Way-ге, содан кейін A4008 M1 байланыс жолына жалғастырады. Аталған жоба қазіргі уақытта алдын ала іліктесу кезеңінде, онда қаржыландыру үшін іріктеу негіздемесін ұсыну қажет. Егер Уотфорд станциясын жаңарту жобасы қабылданса, ол 24-тен астам көлік жобасымен бірге шамамен 600 миллион фунт стерлинг көлеміндегі қаржы үшін бәсекелесетін даму қорына көшіріледі.
Кроксли темір жолы
Кроксли темір жолы деп аталатын ұсыныс, кейін Метрополитен желісінің кеңейтілуі ретінде танылған, Метрополитен желісінің тармағын пайдаланылмаған Кроксли Грин тармағы арқылы Уотфорд қатынас стансасында аяқтауға бағытталған еді. Жолаушылар тасымалына 2020 жылы ашылуы күтілген, бірақ қаржыландыру мәселелеріне байланысты жоба тоқтатылды.
Батыс Лондон желісін жақсарту
Лондон және Оңтүстік-Шығыс бағытының пайдалану стратегиясы құжаты, Network Rail компаниясының 2011 жылдың шілдесінде жариялаған нұсқасында, Уотфорд тоғысына және одан қызметтерді жақсарту, Батыс Лондон желісін WCML желісімен тиімдірек байланыстыру және High Speed 2 жобасын күтіп, Лондон Эустон станциясындағы платформалық кеңістікті "босату" бойынша бірнеше ұсыныстар келтірілген. Уотфорд тоғысы мен Батыс Лондон желісі арасындағы орбиталық бағыттағы сұраныстың үнемі өсуін ескере отырып, ең жоғары жүктеме кезіндегі қызметтердің едәуір артуы қажет, өйткені қазіргі қызмет Уотфорд тоғысы мен Кенсингтон Олимпия бағыттары арасындағы жалғыз байланыс құралады. Бұл ұсыныс Батыс Лондон желісі – Уотфорд-Джанкшн/Милтон-Кейнс Орталық бағытындағы ең жоғары жүктеме кезіндегі қызметтерді сағатына 3 рет, ал жүктемесі төмен кезеңдегі қызметтерді сағатына бір рет емес, 30 минут сайын ұлғайтуды, сондай-ақ, Оңтүстік пойыздарының құрамын 4 вагоннан 8 вагонға дейін ұлғайтуды көздейді, бұл жолдардағы тығындықты азайтуға көмектеседі. Есепте, Батыс жағалау магистраліне жалғасатын Crossrail бағытындағы жаңа станцияның жанында туннель салу ұсынылады. Теміржол қызметтерін Лондон орталығы арқылы бағытту Уотфорд тоғысы сияқты станциялардан Вест-Энд станцияларына тікелей байланыс жасауға мүмкіндік береді және Эустон станциясындағы кептелісті азайтады; сыйымдылық шектеулеріне байланысты қазіргі уақытта аяқталуы жоспарланған Crossrail қызметтерін шығысқа қарай жалғастыруға болады, бұл желіні тиімді пайдалануға мүмкіндік береді. Бұл ұсыныс әзірге ресми түрде бекітілмеген және қаржыландырылмаған, бірақ 2014 жылдың тамызында көлік министрі Патрик Маклауглин жасаған мәлімдемеде үкімет Crossrail желісін Тринг пен Милтон-Кейнс Орталық станцияларына дейін ұзарту мүмкіндігін белсенді түрде қарастырып жатқаны айтылды.
Лондон-Юстон/Уотфорд-Айлсбери бағытындағы қызметтер
Темір жол операторы Chiltern Railways 2008 жылы Уотфорд-Джанкшн-ден жаңа шығыс-батысқа тікелей темір жол бағыты, жаңа Кроксли темір жол желісі және Лондон-Айлсбери бағытының солтүстік бөлігі арқылы жүргізілуі мүмкін екенін ұсынды. Бұл ұсынысты немесе Айлсбериден Лондон Эустонға қосылуды көлік саласын қолдайтын Greengauge 21 тобы қолдады. 2006 жылы Гертфордшир округі кеңесінің баяндамасында осыған ұқсас мүмкіндіктер қарастырылған.
Уотфорд пен Сент-Олбанс арасындағы автобус жолы (Абби автобус жолы)
2015 жылғы маусымда Гертфордшир округі кеңесі жариялаған темір жол стратегиясының жобасы Абби желісі үшін жеңіл рельстік көлік ұсыныстарын қайта қарастырды, сонымен қатар темір жол жолын алып тастап, оның орнына басқарылатын автобус жолымен алмастыруды ұсынды.