Кіріспе
Фрэнк Оливер Ховард (8 тамыз 1936 - 30 қазан 2023), "Хондо", "Вашингтон монументі" және "Капитал жазалаушы" деген лақап есімдерімен танымал, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы, жаттықтырушы және бас бапкер болған. Ол карьерасының көп бөлігін Лос-Анджелес Доджерс және Вашингтон Сенаторс/Техас Рейнджерс командаларында өткізді. Спорттағы ең қауметті ойыншылардың бірі саналатын Ховардтың бойы 2 метр, ал салмағы бұрынғы Сенаторс/Рейнджерс командасының жаттықтырушысы Билл Зейглердің мәліметінше, шамамен 136 килограмм болған. Ховард Доджерс сапында Ұлттық лиганың "Жылдың жаңа ойыншысы" атағын жеңіп алды. Ол екі рет Американ лигасындағы хоум-рандар, жалпы базалар бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ бір реттен слаггинг проценті, ұрылған ұпайлар және таңбалар бойынша жеңіске жетті. Ховард төрт мәрте МЛБ жұлдыздарының құрамына іліккен. Ол мансабында 382 хоум-ран соқты және зейнетке шыққаннан кейін Вашингтон Нэшнлс командасының арнаулы сарайына енгізілді.
Frank Oliver Howard (August 8, 1936 – October 30, 2023), nicknamed "Hondo", "the Washington Monument" and "the Capital Punisher", was an American professional baseball player, coach, and manager in Major League Baseball (MLB) who played most of his career for the Los Angeles Dodgers and Washington Senators/Texas Rangers franchises. One of the most physically intimidating players in the sport, Howard was 6 feet (2 m) tall and weighed between , according to former Senators/Rangers trainer Bill Zeigler. Howard was named the National League's Rookie of the Year in for the Dodgers. He twice led the American League in home runs, and total bases and once each in slugging percentage, runs batted in, and walks. Howard was a four time MLB All Star. He hit 382 career home runs and was inducted into the Washington Nationals Ring of Honor after his retirement.
Ерте өмір
Фрэнк Оливер Ховард 1936 жылдың 8 тамызында Огайо штатының Колумбус қаласында Джон мен Эрма Ховардтың отбасында алты баланың үшіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі Чесапик және Огайо темір жолында машинист болған және бұрын жартылай кәсіби бейсбол ойнаған, кейіннен ұлының осы ойынға деген қызығушылығын қолдады. 1957 жылы ол бір ойында орташа есеппен 20,1 ұпай және 15,3 допты қайтару (ребонд) жинады, ал келесі жылы Ұлттық баскетбол лигасының «Филадельфия Уорриорс» командасы оны таңдап алды.
Лос-Анджелес Доджерс
Говардтың орнына 1958 жылы Лос-Анджелес Доджерс ұйымымен 108 000 долларлық қол қою бонусына қол қойды (қазіргі шақтағы доллармен есептегенде). Говард 1958 жылғы маусымды B класты Иллинойс-Индиана-Айова лигасының «Грин-Бэй Блюджэйс» командасында өткізді. Ол лигада 37 хоум-ран соғып, 119 ұпай (RBI) жинады. Ол «The Sporting News» журналының кіші лигадағы «Жылдың үздік ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды. 23 хоум-ран соғып, 77 RBI жинағаннан кейін .268-дік орташа көрсеткішпен ол NL лигасының «Жылдың жаңашылы» атанды. Оң қолындағы бас бармағының сүйегіне жарақат алғандықтан 1961 жылғы маусымның басында алаңға шыға алмады. Ол 72 ойынды бастап, 15 хоум-ран соғып, .296 орташа көрсеткіш жинаған команданың аутфилдеріне айналды. Маусым «Доджерс» және «Сан-Франциско Гиантс» командаларының бірінші орынды тең бөлісуімен аяқталды. Соңынан өткен үш ойындық плей-офф кезеңінде Говард 11 соққыда бір ғана соққы берді, ал бірінші ойында Билли Пирске қарсы үш рет соққыға ұшырады, соның ішінде соңғы соққы да осы ойында болды; бірақ екінші ойында 8-7 есебімен жеңіске жетіп, бір ұпай мен бір RBI жинады. «Гиантс» үш ойыннан кейін жеңіске жетті, бірақ Говард MLB ең құнды ойыншы сыйлығы үшін дауыс беруде тоғызыншы орынды иеленді. 1962 жылы Говардтың көрсеткіші .273 орташа, 28 хоум-ран және 64 RBI-ға төмендеді; бірақ «Доджерс» жеңіске жетті, ал оның жоғарғы қабаттан соққан жеке хоум-раны Уайти Фордтан Әлем сериясының 4-ші ойынында бесінші иннингте есепті ашты, бұл «Лос-Анджелес» командасына 2-1 есебімен жеңіске жетіп, «Нью-Йорк Янкис» командасын жеңуге көмектесті.
Вашингтон сенаторлары
1964 жылғы 4 желтоқсанда «Доджерс» командасы Говардты, Фил Ортеганы, Пит Рихертті және Дик Ненді «Вашингтон сенаторларына» Клод Остин, Джон Кеннеди және қолма-қол ақшаға айырбастады. Говард «Лос-Анджелес» командасының төртінші аутфилдерінен «Сенаторлардың» негізгі ойыншысына айналды. 1965 жылы, «Вашингтондағы» алғашқы маусымында, ол 143 ойында 21 хоум-ран соғып, .289 көрсеткіш жинады. 1967 жылы Говард 36 хоум-ран соғып, Хармон Киллебрю мен Карл Ястремскиден кейін үшінші орын алды. 1968 жылдың 12-18 мамыр аралығында бір апта ішінде Говард 20 соққыда 10 хоум-ран соқты. Сол жылы ол төртінші рет «All Star» командасына іліккен. 1968 жылдан бастап Говард аутфилдте күнделікті ойнаудың салдарынан туындайтын шаршаңқыны азайту үшін бірінші базада жиі-жиі пайда бола бастады. Тед Уильямс 1969 жылы «Сенаторлардың» бас жаттықтырылушысы болды және Говардқа шыдамдырақ болуға көмектесті. Ол Говардты алғашқы жылдам допты өткізіп жіберіп, питчерлерді қиын жағдайға түсіруге шақырды, бұл кеңес Говардтың базаға шығу көрсеткіштерін едәуір арттырып, алғашқы жылы 45 соққыны азайтты. Бір жыл өткен соң, Говард тағы 32 базаға шығып, 132 базамен АЛ-де көшбасшы атанды. 1969 жылы Говард 48 хоум-ран соқты (лигадағы көшбасшы Киллебрюден бір кем), 111 ұпай жинады (Реджи Джексоннан кейін екінші орын), .296 орташа көрсеткіш және .574 слаггинг көрсеткішін иеленді. «Сенаторлар» тарихындағы ең жақсы маусымын өткізді – 86-76, бірақ Шығыс дивизионында «Балтимор Ориолс» командасынан қалып қойды. Ол тағы да 340 жалпы базамен АЛ-де көшбасшы атанды, бұл «Вашингтон» ойыншысының ең жоғары көрсеткіші, сонымен қатар 111 RBI қосты; «MVP» дауыс беруде төртінші орын алғаны оның мансабындағы ең жоғары жетістігі болды. 1970 жылы ол АЛ-де хоум-рандар (44) және RBI (126) бойынша көшбасшы болды. 2 қыркүйекте ол үш қасақана басудан Сэм Макдауэллден (сол жақтан тастаушы) алды – екеуі де иннингтің басында болды. Макдауэлл Говард соққыға түскенде екінші базаға ауысты. Ол 1970 жылғы «MVP» жарысында бесінші орын алды және бір бірінші орынды иеленді. Говард «Сенаторлар» командасы үшін RFK стадионындағы соңғы рет тұрақты маусымда хоум-ран соқты, 30 қыркүйекте «Янкиз» командасының питчері Майк Кекиштен соңғы соққысында. Жақсы көретін жанкүйерлерге қош айтып, Говард шапанын трибунаға лақтырып, көпшілікке сүйіспеншілікпен үнсіз сәлем жолдады. Ойыннан кейін ол: «Бұл жағдайды қалай жақсартуға болады? Мен сияқты жігіт өмірінде бес рет үлкен қуанышқа кенеледі. Бұл мен үшін бүгінгі ең үлкен жетістік болды. Мен оны қабірге дейін алып жүремін. Бұл – Утопия. Мен одан да жақсы ештеңе істей алмаймын. Қалғаны тек төмен қарай болады».
Кейінгі мансап
Сенаторлар Далас/Форт-Уортқа көшіп, «Техас Рейнджерлері» атанды. Говард «Рейнджерлер» сапындағы алғашқы хоум-ранды соқты, ол Норм Кэшпен бірінші базада кезекпен ойнап, .242 көрсеткішті тіркеді. 1 қыркүйек мерзімінен кейін «Тигрлер» қатарына қосылғандықтан, ол 1972 жылғы «Тигрлердің» плей-офф тізіміне жарақтамады. 1974 жылы үлкен лигада жұмыс таба алмаған Говард Жапонияның Тынық мұхиты лигасында «Тайхэййо клуб Арыстандары» командасымен келісім жасады. Алғашқы соққысында арқасын жарақаттап, одан кейін ешқашан ойнамады.
Менеджер және жаттықтырушы ретінде
Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін, Милуоки Брюэрс Говардты 1976 жылғы маусымда Спокан командасын басқаруға алды. Ал 1981 жылғы маусымға дейін Сан-Диего Падрес командасының бас бапкері болып тағайындалды. Падрес командасы сол маусымның екі бөлігінде де соңғы орынды иеленді, бұл маусым ереуіл салдарынан қысқартылды, және Говард жұмыстан босатылды. Олардың жалпы есебі 41–69 болды, бұл сол маусымда МЛБ-дағы ең нашар көрсеткіш еді, ал олардың 0.373 жеңіс көрсеткіші Падрес тарихындағы ең төменгі көрсеткіш болып табылады, себебі 1969 жылы құрылған кезде 52–110 (0.321) көрсеткішті жариялаған еді. Говард 1982 жылы Нью-Йорк Метс командасының үшінші база жаттықтырушысы болды, онда Бамбергер бас бапкер болды, және 1983 жылғы маусымда Бамбергер отставкаға кеткеннен кейін бас бапкерлік қызметін өз мойнына алды. Говард 1983 жылғы маусымның соңғы 116 ойынын басқарды. Метс соңғы орынға ие болды және Метс Говардты бас бапкер ретінде сақтап қалмады. Оның орнына, ол келесі маусымда бірінші база жаттықтырушысы болып қайта оралды. 2000 жылдан 2008 жылға дейін ол Янкилерде ойыншы дамыту бойынша нұсқаушы ретінде жұмыс істеді. Вашингтон Нэшнлс Говардты 2016 жылдың тамыз айында өздерінің Арнаулы салтанат залына енгізді.
Жеке өмір
Хауард екі рет үйленген. Оның бірінші әйелі Кэрол Йохански болды, ол Грин-Бэй Пресс-Газетте хатшы болып жұмыс істеген. Олар 1958 жылы танысып, үйленді және Висконсин штатының Грин-Бей қаласына қоныстанды, содан кейін алты бала тәрбиеледі де, ажырасып кетті. 1991 жылы Хауард екінші әйелі Доннаға үйленді. Оның денесі Вирджиния штатының Фолс-Черч қаласындағы Ұлттық естелік саябағында жерленген.