Кіріспе
Американдық актриса, модель, тележұлдыз (1921–2001)
Вирджиния Рут "Дженни" Льюис (туған тегі Эгнор; 29 қараша 1921 – 9 қазан 2001), кәсіби тұрғыда Дагмар деген атпен танылған, американдық актриса, модель және тележұлдыз болған. 1950 жылдары ол теледидардағы алғашқы танымал әйелдердің біріне айналып, көптеп баспасөз беттерінде жарияланды.
Ерте өмір
Эгнор Батыс Вирджиния штатының Яуки қаласында дүниеге келді және Хантингтон қаласындағы орта мектепті Рути есіммен бітірді. Ол Хантингтон бизнес мектебінде оқыды және «Уолгринс» дүкенінде кассир, официант, бутерброд жасаушы және сусын дайындаушы болып жұмыс істеді. 1941 жылы Анджело Льюиске үйленгеннен кейін ол Нью-Йоркке көшіп барды, онда ол Лонг-Айлендтегі Әскери-теңіз күштерінің фери құрамасында қызмет ететін теңіз офицері болды.
Бродвей
Эгнор өзінің сахналық аты ретінде Джени Льюисті қабылдады (бұл оның нақты өмірдегі үйленген аты Вирджиния Льюис болатын). Өзін айналыстырып отыру үшін ол сән фотографының моделі болды, ал 1944 жылы басқа модельдер оны комедианттар Оле Олсен мен Чик Джонсонға кастингке шақырды. Шоу-бизнесте тәжірибесі болмаса да, ол олардың Бродвейдегі музыкалық ревюіне, «Laffing Room Only» («Тек күлкі бөлмесі») – Шуберт қойылымы, «Зимний сад» театрында қатысты. Олсен мен Джонсонмен бірге ол 1944 жылдың 23 желтоқсанынан 1945 жылдың 14 шілдесіне дейін төрт сахналық көріністе өнер көрсетті. Осыдан кейін Columbia Records продюсері Митч Миллер Синатра мен Дагмардың орындауындағы «Mama Will Bark» жаңалықты дуэтін жаздырды. Бұл жазба оның мансабындағы ең нашар туындылардың бірі деп есептелгенімен, Billboard чарттарында 21-орынға ие болды. Дагмар 1951 жылдың 16 шілдесіндегі Life журналының мұқабасында Альфред Эйзенштейдтің суретімен жарияланды. Журналдың ішкі фотоэссесі үшін Life фотографтары оны репетицияларға ертіп, сондай-ақ Батыс Вирджиниядағы туған қаласына демалысқа сүйемелдеді.
Дагмар асханасы
1952 жылы ол қысқа ғана уақытқа, сенбі күні кешкі Дагмардың асханасын жүргізді (ол NBC телеарнасында шығыс уақыты бойынша сағат 12:15-те көрсетілді), онда ол ән айтты, би биледі, әскери қызметшілермен сұхбаттасып, комедиялық номерлер орындады. Бағдарламаның негізгі идеясы – көрермен қатарынан келген әскери қызметшілерге Дагмармен бірге сахналық қойылымдарда рөлдер берілді. Дагмардың әпкесі Жан, "Дагмардың асханасы" бағдарламасының актерлерінің құрамында болды. Жан бұрын Бродвейде хор қызы болып жұмыс істеген, сондай-ақ Дагмардың хатшысы болып жұмыс істеді, оның әпкесіне келіп түсетін хаттарды басқарды, кейде айына 8000 хатқа дейін жететін.
Кейінгі мансап
Телевизиялық шоуы аяқталғаннан кейін Дагмар Лас-Вегастағы шоуларда және жазғы театрларда өнер көрсетті. Либерас бір сұхбатында оны жоғары бағалап, мансабының басында оған үлкен мүмкіндік бергенін айтты. 1950 жылдары Дагмар H. V. Калтенборн, Димс Тейлор, Франк Конниф, Пегги Энн Гарнер және Борис Карлоффпен бірге "Кім мұны айтты?" ойын шоуының тұрақты қатысушысы болды. Ол кейде "What's My Line?", "The Mike Wallace Interview" және "Masquerade Party" (бір рет Джон Л. Льюис кейпінде) сияқты шоуларда қонақ ретінде пайда болды, ал 1960 жылдары "Hollywood Squares", "The Mike Douglas Show" және басқа да шоуларда көрінді. Дагмар 1965 жылы жарық көрген Патрик Деннистің "Бірінші ханым" романында суреттелген бірнеше әртістердің бірі болды, ол субретка және президенттің кеңесшісі Глэдис Голдфойл рөлінде ойнады. 1950 жылдардағы автомобиль дизайнында "Дагмар бамперы" деген сленгтік термин Кадиллак, Бьюик, Паккард және басқа да АҚШ автомобильдерінің алдыңғы бөлігіндегі екі ұшты хромды проекцияларды сипаттау үшін пайда болды, бұл актрисаның дене бітімі мен танымал киімдеріне сілтеу болды.
Жеке өмір
Анджело Льюиспен некесі аяқталғаннан кейін, ол 1950-ші жылдардың көп бөлігінде актер Дэнни Дейтонға, содан кейін 1967 жылы оркестр жетекшісі Дик Хиндзге тұрмысқа шықты. Түнгі клубтарда көп жылдар бойы жұмыс істегеннен кейін, ол 1996 жылдың маусым айында отбасына жақын болу үшін Батыс Вирджиния штатындағы Середо қаласына көшіп барды. Өмірінің соңғы жылдары ол ағасы Боб Эгнор және оның әйелімен бірге тұрды. Дагмар 2001 жылдың 9 қазанында Середода 79 жасында қайтыс болды, қайтыс болу себебі жарияланбады. 2006 жылы ол Батыс Вирджинияның Хантингтон қаласындағы Радио және технология мұражайында жаңа құрылған Батыс Вирджинияның Атақ-даңқ залына енгізілген алғашқы тұлғалардың бірі болды.