Филадельфия Белл: «Papergate» және футболдық скандал

Кіріспе

World Football League командасы (1974–1975)

Филадельфия Белл – 1974 жылы және 1975 жылы маусымның бір бөлігінде жұмыс істеген World Football League франшизасы. Белл командасы 1974 жылы Оңтүстік Филадельфиядағы JFK стадионында өз үй ойындарын өткізді. Команданың логотипі – "Еркіндік қоңырауының" суреті. 1975 жылы команда JFK стадионында ойнауды тоқтатып, Франклин Майданға көшті.

Құрылу

Белл 1974 және 1975 жылдары бірдей меншік иелігін сақтаған екі WFL командасының бірі болды (екіншісі – канадалық миллионер Джон Бассеттің «Мемфис Саутхмен» командасы). Бұл топты Филадельфиядағы беделді бизнесмен және спортшы Джон Б. Келли басқарды, ол танымал Келли отбасының мүшесі еді, оның ішінде оның қарындасы Грейс Келли – киножұлдызы, кейін Монако ханшайымы болған. Меншік тобының негізгі қаржылай демеушісі Джон Босакко болды, ол бірінші маусымда белсенділік танытып, франшизаның басқаруын өз қолына алды. Босакко WFL-дің өміршең бола алатынына сенді және 1974 жылғы маусымнан кейін Гари Дэвидсонды комиссар қызметінен шеттетуде маңызды рөл атқарды.

1974 жылғы маусым

Бас бапкер Рон Уоллер басқарған «Белл» жаңа құрылған лигадағы ең танымал команда болып көрінді, үйінді ашылу ойынына 55 534 жанкүйер, ал екінші үй ойынына 64 719 жанкүйер келді (TVS синдикаттық бағдарламасы ретінде ұлттық теледидар арналарында көрсетілді). Бұл көрсеткіштер, кем дегенде сырттай қарағанда, «Беллдің» NFL-дің «Иглз» командасынан озып кеткенін білдірді, олар өткен күзде өткен жеті үй ойынына орта есеппен 59 206 жанкүйер жинаған еді. Алайда, «Белл» екі аптадан кейін билет сатудан қалалық салық төлеген кезде, олар қақпаны бұрын-соңды кәсіби спортта көрілмеген деңгейде көтеріп көрсеткені анықталды. Бұл оқиға 1974 жылдың 4 тамызында «Филадельфия Инкуайер» газетінде бағаншы Фрэнк Долсон жариялады. «Белл» қызығушылықты арттыру үшін бірнеше аймақтық кәсіпорындарға билеттерді жеңілдікпен сатты, ал олардың көпшілігі билеттерді тегін немесе төмен бағамен таратты. Үйінді ашылу ойынына нақты келген жанкүйерлер саны 13 855 (55 534 емес) болды, ал екінші ойынға бар болғаны 6 200 (жарияланған 64 719-дың 10 пайызынан да аз) адам келді. Одан да жаман жағдай, WFL-дің әкімшілік вице-президенті Тед Палмквист «Филадельфия Дэйли Ньюс» газетіне берген сұхбатында лиганың жанкүйерлер санын арттырғанын білгенін мойындады. «Papergate» (баспасөз бұл оқиғаны осылай атады) «Белл» және WFL-дің беделін түсірді және екеуі де қалпына келмеген сәтсіздікке ұшырады. Оқиға жарияланғаннан кейін жанкүйерлер саны күрт төмендеді және қайта қалпына келмеді. «Белл» соңғы жеті үй ойынында барлығы 62 126 жанкүйер жинады, бұл олардың екінші үй ойынындағы жарияланған көрермендер санынан азырақ болды. Егер алғашқы екі ойынға келген ақы төлеген жанкүйерлерді есепке алсақ, «Белл» маусым бойына орта есеппен 9 131 жанкүйер жинады. 1974 жылдың 16 қазанындағы ең төмен көрсеткіш тіркелді, сол күні қатты жаңбыр жауып тұрған сәрсенбі күнгі ойынға барлығы 750 жанкүйер ғана JFK стадионына келді. Ойын алаңында «Беллдің» көрсеткіштері жақсы болмады: команданы жарқын квотербек Кинг Коркоран басқарды, ол мансабының көп бөлігін кіші лигаларда өткізді, себебі ол резервтік квотербек орнына келісуден бас тартты (Коркоран жаттықтырушы Уоллермен бірге жақында жабылып қалған Атлантік жағалау футбол лигасының «Поттстаун Файербердс» командасында ойнаған еді). «Филадельфия» 1974 жылы 9–11 есебімен жеңіліске ұшырады, плей-оффтың соңғы орны үшін «Шарлотта Хорнетс» командасынан бір ойын қалып қойды. «Беллдің» өзі алаңда 8–11 есебімен жеңіліске ұшырады, бірақ «Чикаго Файр» командасы «Филадельфияға» келе алмай, таратылғандықтан, оларға жеңіс берілді. Алайда, WFL басшыларының өтініші бойынша, олар «Шарлоттаның» орнына плей-оффқа өтті, себебі «Флорида Блейзерс» Орландодағы бірінші раундқа тек 1 000 билет сата алды, бұл қаржылық қиындыққа тап болған «Хорнетс» (маусым ортасында Нью-Йорк қаласынан көшіп келген) командасына қонақ үй және жол шығындарын жабуға жеткіліксіз болды. «Беллдің» қаржылық жағдайы жақсырақ болды және олар бұл шығындарды өтеуге қабілетті болды. Олар Орландоға сапар шекті, онда «Блейзерс» командасына 18:3 есебімен жеңілді, трибуналарда 10 000-нан аз жанкүйер болды.

Led by head coach Ron Waller, the Bell appeared to be the most popular team in the fledgling league, announcing crowds of 55,534 for the home opener and 64,719 for the second home game (which was nationally televised as syndicated programming by TVS). These figures meant that, at least on the surface, the Bell were outdrawing the NFL's Eagles, who averaged 59,206 fans for their seven home games the previous autumn. However, when the Bell paid city taxes on the ticket sales two weeks later, it emerged that they had inflated the gate on a scale previously unprecedented in professional sports. The story was broken in the Philadelphia Inquirer on August 4, 1974, by columnist Frank Dolson. In an apparent attempt to pique interest, the Bell had sold block tickets to several area businesses at a discount, and in turn, many of these businesses had given away the tickets for free or at reduced prices. The actual paid attendance for the home opener had been only 13,855 (rather than 55,534); and for the second game a mere 6,200 (less than 10% of the announced "64,719"). Even worse, the WFL's administrative vice president. Ted Palmquist, admitted to the Philadelphia Daily News that the league was aware of the inflating of attendance. "Papergate" (as it was dubbed by the press) made both the Bell and the WFL look foolish, and proved to be a debacle from which neither recovered. After the scandal broke, attendance fell through the floor and never recovered. The Bell drew a total of only 62,126 fans— less than the supposed crowd for their second home game— for their last seven home games combined; if only paid fans for their first two games are included, the Bell drew a paltry average of 9,131 fans per game for the season. The nadir came on October 16, 1974, when only 750 fans found their way to JFK for a Wednesday night game played in a torrential downpour. On the field, the Bell were mediocre: they were led by flashy quarterback King Corcoran, who had spent most of his career in the minor leagues due to his refusal to accept a backup QB slot (Corcoran had even played under Coach Waller with the Pottstown Firebirds of the recently closed Atlantic Coast Football League). Philadelphia managed only a 9–11 mark in 1974, one game behind the Charlotte Hornets for the final playoff spot the Bell were actually 8–11 on the field, but were awarded a win by forfeit when the Chicago Fire dissolved before they could travel to Philadelphia for the season finale. However, at the request of WFL officials, they advanced to the playoffs anyway in place of Charlotte as the Florida Blazers could sell only 1,000 advance tickets for the first round matchup in Orlando, which was nowhere near enough for the financially troubled Hornets (who had moved from New York City in mid season) to cover their hotel and travel expenses. The Bell, in contrast, were somewhat better financed, and could cover these expenses. They traveled to Orlando, where they lost to the Blazers, 18 3, in front of less than 10,000 fans.

1975 жылғы маусым

Папергейт жанжалына қарамастан, «Белл» WFL-дің ең мықты франшизаларының бірі саналды және лига жақсы басқарылғанда сәтті болуға мүмкіндігі болған еді. Босакко, «Мемфис Саутменс» командасының иесі Джон Ф. Бассетт және «Гавайилердің» Сэм Баттисон 1975 жылы команда құра алатын үш иесінің бірі деп есептелді; осы үш команда 1974 жылғы маусымның әр аптасында жалақысын төлеп берген. 1975 жылғы маусым басталғанда, жаттықтырушы Уоллер Глассборо мемлекеттік университетіндегі жаттығу лагерінде болашақ NFL Даңқы залының мүшесі Уилли Вудпен ауыстырылды, осылай ол қазіргі заманғы кәсіби футбол командасының алғашқы афроамерикандық бас жаттықтырушысы болды. Тіпті теледидарда да «Белл» құрметке ие бола алмады. 1975 жылдың 29 тамызында WTAF спорттық екі ойынды көрсетті, оның бірі – Филадельфия «Уингс» лакросс командасының матчы, екіншісі – «Беллдің» Анахаймдегі «Оңтүстік Калифорния Күн» командасына қарсы ойыны. Футбол матчы түнгі сағат 22:30-ға жоспарланған, бірақ «Уингс» матчы ұзаққа созылғандықтан көрермендер басталғанын жіберіп алды. «Белл» жанкүйерлері де соңынан қалуы мүмкін еді: WTAF «алдын ала міндеттеме» деген сылтаумен төртінші ширек аяқталуға алты минут қалғанда трансляцияны күрт тоқтатты. Кейін станция түнгі сағат 01:30-да эфирден шықты; ойын («Күн» жеңіске жетті, 58:39) тек сағат 02:06-да аяқталды. («Филадельфия Дейли Ньюс» газетіндегі хабарламаға сәйкес, «ойынның соңғы алты минуты теледидарда көрсетілсе, «Белл» клубына телефон желісі үшін шамамен 5000 доллар шығын тиюі мүмкін», сондықтан клуб төлеп отырған трансляция үш сағаттан кейін тоқтатылды.) «Белл» лига таратылған кезде 1975 жылы 4–7 есебімен рекордты көрсетті. Қатысушылардың саны аз болды, команданың Франклин Филдте өткен ең көп қатысқан ойынына бар болғаны 5000-ге жуық жанкүйер келді. 18 қазандағы «Белл» матчына бар болғаны 1293 жанкүйер келгеннен кейін команда да, WFL де толығымен таратылды. Винс Папале, 2006 жылғы «Invincible» фильмінің шабыт көзі, «Филадельфия Иглз» командасымен үш жыл жұмыс істегенге дейін екі маусым бойы «Белл» командасының қанатты шабуылшысы болды. Папале мен Кинг Коркоран екеуі де жақында аймақта белсенді болған екінші лига – Сиборд футбол лигасының ойыншылары болды.

Despite the Papergate fiasco, the Bell were reckoned as one of the WFL's stronger franchises and at least had the potential to have been successful had the league been better run. Bosacco was one of only three owners, along with the Memphis Southmen's John F. Bassett and The Hawaiians' Sam Battisone, thought to be capable of fielding a team in 1975; those three teams had been the only ones to meet payroll every week of the 1974 season. As the 1975 season got underway, Coach Waller was replaced during training camp at Glassboro State University by future NFL Hall of Famer Willie Wood, making him the first African American head coach of a modern pro football team. Even on TV, the Bell couldn't get any respect. On August 29, 1975, WTAF aired a sports doubleheader, featuring a Philadelphia Wings lacrosse match followed by the Bell's game against the Southern California Sun in Anaheim. The football game was scheduled for 10:30 pm EDT, but since the Wings game ran long, viewers missed the beginning. Bell fans would miss the end of the contest, too: WTAF abruptly cut the broadcast off with six minutes remaining in the fourth quarter, pleading a "prior commitment". The station then signed off for the night at 1:30 am; the game (won by the Sun, 58 39) didn't end until 2:06 am. (According to a Philadelphia Daily News story, "keeping the final six minutes of the game on TV could have cost the Bell an estimated $5,000 in telephone line charges," so the broadcast, which the club was evidently paying for, was cut off at the three hour mark.) The Bell had a record of 4–7 in 1975 at the time of the league's dissolution. Attendance remained anemic, with the team's best attended game at Franklin Field drawing barely 5,000 fans. After only 1,293 fans attended the Bell's October 18 contest, both the team and the WFL folded for good. Vince Papale, the inspiration for the 2006 film Invincible, played wide receiver for the Bell for two seasons prior to his three years with the Philadelphia Eagles. Both Papale and King Corcoran had recently played in the Seaboard Football League, the minor league that was active at the time in the area.