Джон Дейли: Американ журналисі және тележүргізушісінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық журналист және ойын шоуының жүргізушісі (1914–1991)

Джон Чарльз Патрик Кроган Дейли (20 ақпан 1914 – 24 ақпан 1991) 1945 жылдың 12 сәуірінде президент Франклин Д. Рузвельттің қайтысы туралы телеграф арқылы алғаш хабар таратқан, осы хабарды жеткізу үшін "Wilderness Road" бағдарламасын тоқтатқан адам. Осы хабарламалар тарихи жазбалардың альбомдарында, радио және теледидардағы деректі фильмдерде сақталған. 1959 жылдың шілдесінде Associated Press тілшісі Джон Скалимен бірге Дейли Мәскеуден Бірінші хатшы Никита Хрущев пен вице-президент Ричард М. Никсон арасындағы танымал "Ас үй пікірсайысы" туралы баяндады.

Теледидар

Дейлидің теледидарға алғашқы қадамы "Celebrity Time" ойынының қатысушысы ретінде болды. Продюсер Гил Фэйтстің айтуынша, Дейли шоудың беделін төмендетуге бағытталған өзгерістерге қарсы болды. Дейли ресми тәртіпке талап қойды; мысалы, ол қатысушыларға "Ханшайым" немесе "Мырза" деп тіл қатады, ал Дейли мен қатысушылар модератордың ғылыми беделіне сай ресми киім киеді. 1960 жылдардың ортасында, эфирдегі бағдарлама аяқталуға таяу, Фэйтс көрермендерге әртүрлілік үшін ойынға әдеттегі форматтан тыс, қатысушылардың өнімдерін немесе қызметтерін сахнада көрсететін ойын-сауық элементтерін қосу туралы идея ұсынды, бірақ Дейли оған: "Егер мұндай нәрселерді істегің келсе, "Менің сырым бар" бағдарламасында істе" деді. Фэйтс айтқандай, продюсерлер оны шоудың модераторы ретінде жоғалтудан қорқып, Дейлиге қарсы шыға алмады, сондықтан формат Дейли төрағалық ететін үстелімен сақталды. Тек Дейли кеткеннен кейін ғана Фэйтс форматты кеңейте алды, қайта жаңғырған "Менің желіме не?" бағдарламасы 1968 жылы қайта жаңғыртылды. 1952 жылы осы бағдарламаның қысқа радио нұсқасы да Дейлидің қатысуымен жарық көрді. Бағдарлама сонымен қатар бірнеше халықаралық нұсқаларға және 1968 жылы АҚШ-та қайта жаңғыртуға себеп болды, бірақ Дейли оған қатыспады. 1950 жылдары ол ABC компаниясының вице-президенті болды. Ол "Кім айтты?", "Мен үшін жаңалық", "Сөзіңізге сене білеміз" және "Ашық тыңдау" бағдарламаларын жүргізді. 1958 жылдан бастап Дейли "Файрстоун дауысы" бағдарламасының хабаршысы болды. Ол сондай-ақ 1940 жылдардың соңынан 1960 жылдардың ортасына дейін бірнеше телешоулар мен фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады, соның ішінде "Bye Bye Birdie" (тақырыптық кейіпкердің армияға шақырылуын жариялаған тілші ретінде) және ауылдық комедиялық сериалдың премьералық эпизодында хабаршы ретінде көрінді. 1949 жылы ол CBS телеарнасының қысқа мерзімді газет драмасында "The Front Page" рөліне ие болды, онда оның қатысуы мен журналистік тәжірибесі серияға шынайылық сыйлайды деп есептелді. 1950 жылдары Дейли ABC-нің жаңалықтар, арнайы шаралар, қоғамдық істер, діни бағдарламалар және спортқа жауапты вице-президенті болды және үш рет Пибоди сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол 1954 жылғы 18 мамырда ABC телеарнасында көрсетілген "Моторола телесағаты" бағдарламасының "Атомдық шабуыл" атты хабаршысының дауысын берді. Бұл хабарлама Нью-Йорк қаласының шетіндегі отбасының елу шақырым қашықтықтағы сутегі бомбасының шабуылынан кейінгі жағдаймен күресуі туралы айтады. Ол кезде бұл екі американдық телеарнасында бір уақытта жұмыс істейтін телеарна тұлғасының сирек кездесетін жағдайы болды. (Дейли CBS-ке емес, "What's My Line?" бағдарламасының продюсерлеріне, Goodson Todman Productions компаниясына жұмыс істеді. Ол кейде NBC-нің "The Today Show" бағдарламасында да жұмыс істеді, бұл Дейлиді үш желіде бір уақытта жұмыс істейтін азаматтардың бірі етті.) NBC Today Show бағдарламасының жүргізушісі ретінде оның ең есте қаларлық күндерінің бірі Харпо Маркс өзінің "Харпо сөйлейді" кітабын жарнамалаған қонақ болған кез еді. Маркс Дейлиге камера алдында хаос туғызды. Дейли NBC желісіндегі тікелей эфирде күлімсіреп қалды. Гарпо Маркс сегменті кинескопқа түсірілген, сондай-ақ "What's My Line?" бағдарламасының көп бөлігі де тікелей эфирде көрсетілді, бірақ ABC желісі үшін Дейлидің барлық 15 минуттық тікелей эфирлік жаңалықтары өшірілгендіктен жоғалды. Дегенмен, Дейлидің ABC-дегі қызметінен алынған шағын видеоклип 1977 жылғы сәуір айында Чарльз Куральт жүргізген CBS News арнайы бағдарламасында "When Television Was Young" көрсетілді. Сонымен қатар, Дейлидің жаңалықтарына арналған бір минуттық промо-ролик сақталған және оны онлайн көруге болады. Дейлидің ABC жаңалықтарының соңғы сөзі "Жақсы түн, жақсы ертең" болды. Ол 1960 жылғы 16 қарашада ABC-ден кетті, себебі желі 1960 жылғы президенттік сайлау түнінің алғашқы сағатын Багс Банни мультфильмдері мен "The Rifleman" сериалын көрсету үшін кешіктірді, ал CBS және NBC Кеннеди-Никсон президенттік сайлауының және басқа да маңызды дауыс санауларының нәтижелерін хабарлады. Дейлидің отставкаға кетуіне себеп болған "соңғы тамшы" - бұл ABC-нің сол кездегі президенті Леонард Голденсонның Time Inc. компаниясын бұрын Дейли басқарған деректі фильмдерді бірлесіп өндіруге шақыруы болды. 1967 жылдың мамыр айында "What's My Line?" бағдарламасының соңғы жылында Дейли бағдарлама аяқталғаннан кейін "Америка дауысының" директоры болады деп хабарланды. Ол 1967 жылғы 20 қыркүйекте осы лауазымға келді, бірақ 1968 жылғы 6 маусымға дейін ғана қызмет етті, себебі ол АҚШ Ақпараттық агенттігіндегі өзінің бастығы Леонард Х. Маркс өзінің артынан кадрлық өзгерістер жасады деп мәлімдеді. 1968 жылдың желтоқсанынан 1969 жылдың қаңтарына дейін Дейли NET телеарнасында "Critique" атты өнер және гуманитарлық ғылымдар бағдарламасын жүргізді. Ұлттық гуманитарлық ғылымдар қоры, Old Dominion Foundation (кейіннен Эндрю У. Меллон қоры) және Louis Calder Foundation (қағаз өнеркәсібінің көшбасшысы) қаржыландырған "Critique" бағдарламасы бастапқыда 26 апталық бағдарламаға жоспарланған. Алайда, Дейли бағдарламаның Newark, New Jersey қаласындағы WNDT лицензияланған станциясы бағдарламаның "Huui, Huui" атты сериясынан WCBS радиосының тілшісі Дэвид Голдманның оны ұнатпаған сөзін жоймағандықтан бес бағдарламадан кейін отставкаға кетті. "Critique" бағдарламасын жүргізген Дейлидің соңғы және ең танымал қонағы Бронксте туған әнші, ән жазушы және пианист Лаура Ниро болды, ол, мүмкін, 1968 жылғы 4 желтоқсанда жазылған және 1969 жылғы 1 қаңтарда эфирге шығарылған бағдарламада "And When I Die", "The Man Who Sends Me Home", "Captain Saint Lucifer", "Mercy on Broadway", "You Don't Love Me When I Cry" және "Save the Country" әндерінің демо-нұсқаларын орындады, сондай-ақ оның менеджері Дэвид Геффенмен сұхбаттасты. Дейли отставкаға кеткеннен кейін "Critique" бағдарламасының тағы бір эпизоды ғана өндіріліп, 1969 жылғы сәуірде The Doors тобының музыкалық қонақтары болған эпизоды эфирге шықты. Дейли "What's My Line?" бағдарламасының синдикаттық нұсқасын жүргізбеді, бірақ ол 1975 жылы ABC телеарнасы үшін бағдарламаның 25 жылдығына арналған бағдарламаны бірлесіп жүргізді. Дейли 1966 жылдан 1982 жылға дейін Пибоди сыйлығының қазылар кеңесінің мүшесі болды. Ол 1980 жылдардың көп бөлігін консервативті ойлау орталығы American Enterprise Institute-тің жиын модераторы ретінде өткізді.

Daly's first foray into television was as a panelist on the game show Celebrity Time. According to producer Gil Fates, Daly was resistant to changes that would have diminished the show's dignity. Daly insisted on a formal procedure; for example, he addressed the panelists as "Miss" or "Mister", and both Daly and the panelists always wore formal attire in keeping with the moderator's scholarly bearing. Toward the end of the network run, in the mid 1960s, Fates broached the idea of expanding the usual format to include playful, on stage demonstrations of the contestants' products or services, for the sake of variety, only to be met with Daly's "Look, kiddo. If you want to do stuff like this, do it on I've Got a Secret." The producers, Fates said, were unable to challenge Daly for fear of losing him as the show's moderator, and the format remained sedentary with Daly presiding from his desk. Only after Daly's departure was Fates able to expand the format, when the retooled What's My Line? was revived for syndication in 1968. The series spawned a brief radio version in 1952, also hosted by Daly. The series also inspired a multitude of concurrent international versions and a syndicated U. S. revival in 1968 in which Daly did not participate. He was a vice president at ABC during the 1950s. He did hosting duties on Who Said That?, It's News to Me, We Take Your Word, and Open Hearing. Daly was a narrator on The Voice of Firestone starting in 1958. He also had several television and movie guest appearances from the late 1940s to the mid 1960s, including an uncredited role in Bye Bye Birdie (as the reporter announcing the title character's induction into the Army) and as the narrator, in a mock documentary style, on the premiere episode of the rural comedy series Green Acres. In 1949 he starred in the short lived CBS Television newspaper drama The Front Page, where it was thought that his presence and journalistic experience would give the series more authenticity. During the 1950s, Daly became the vice president in charge of news, special events, and public affairs, religious programs and sports for ABC and won three Peabody Awards. In addition, he provided the voice of a Conelrad radio announcer on the May 18, 1954, broadcast of The Motorola Television Hour on ABC titled Atomic Attack, which showcases a story about a family in a New York City suburb dealing with the aftermath of an H bomb attack fifty miles away. At the time, this was a very rare instance of a television personality working on two different US broadcast TV networks simultaneously. (Daly did not work for CBS but for the producers of What's My Line?, Goodson Todman Productions. He also filled in occasionally on NBC's The Today Show, making Daly one of the few people to work simultaneously on all three networks.) One of his most memorable days as host of NBC's Today Show was when Harpo Marx was a guest promoting his book Harpo Speaks. Marx caused chaos on camera for Daly. Daly became completely convulsed in laughter during the live telecast on the NBC network. Although the Harpo Marx segment was preserved via kinescope, and so were most live telecasts of What's My Line?, all of Daly's 15 minute live newscasts for the ABC network were lost due to wiping. However, a small clip from Daly's ABC tenure was featured, ironically, in a CBS News special entitled When Television Was Young, hosted by Charles Kuralt, aired in April 1977. In addition, a small one minute promo for Daly's newscast has also survived and is available to view online. Daly's closing line on the ABC newscasts was "Good night, and a good tomorrow." He resigned from ABC on November 16, 1960, after the network preempted the first hour of 1960 presidential election night coverage to show Bugs Bunny cartoons and The Rifleman from 7:30 to 8:30 pm while CBS and NBC were covering returns from the Kennedy–Nixon presidential election and other important vote counts. Daly stated that "the last straw" that led to his resignation was the decision of the then president of ABC, Leonard Goldenson, to bring in Time Inc. to co produce documentaries that had previously been under Daly's direction for the network. In May 1967, during the final year of What's My Line?, it was announced that Daly would become the director of the Voice of America after the show ended. He assumed the position on September 20, 1967, but lasted only until June 6, 1968, when he resigned over a claim that Leonard H. Marks, his superior at the U. S. Information Agency, had been making personnel changes behind Daly's back. From December 1968 to January 1969, Daly hosted the arts and humanities program "Critique" on NET. Funded by the National Endowment for the Humanities, the Old Dominion Foundation (later the Andrew W. Mellon Foundation), and the Louis Calder Foundation (paper industry leader), “Critique” was originally scheduled for 26 weekly programs. However, Daly resigned after only five programs because the producing station of the program, Newark, New Jersey licensed WNDT, declined to delete a remark by WCBS radio reporter David Goldman that Daly considered obscene from a taped program in the series titled "Huui, Huui," an opening production of the New York Shakespeare Festival Public Theater. The most notable and last guest on a "Critique" program hosted by Daly was Bronx born singer/songwriter/pianist Laura Nyro, probably recorded on December 4, 1968, and originally broadcast on January 1, 1969, in which she performed demos of "And When I Die," "The Man Who Sends Me Home," "Captain Saint Lucifer," "Mercy on Broadway," "You Don't Love Me When I Cry," and "Save the Country," and also featured an interview with her manager David Geffen. Following Daly's resignation, only one more episode of "Critique" was produced and broadcast, an April 1969 episode featuring The Doors as the musical guests. Daly did not host the syndicated version of What's My Line?, although he did co host a 25th anniversary program about the show for ABC in 1975. Daly was a member of the Peabody Awards Board of Jurors from 1966 to 1982. He spent most of the 1980s as a frequent forum moderator for the American Enterprise Institute, a conservative think tank.

Тилтон мектебі

Тилтон мектебінде, оның білім алған орнында, Дейли есімімен аталған марапат бар, ол "мектеп отбасының мүшесі ретінде үздіктікке ұмтылу және терең берілуі Джон Дейлидің Тилтонмен байланысына ұқсайтын адамдарға беріледі: сөзбен де, іс-әрекетпен де үздіксіз және кеңінен танылған қолдау көрсету, басқаларды жалпы тәжірибе мүмкін емес деп санайтын мақсаттарға жетуге шабыттандыру". Жыл сайын Түлектер күнінде Тилтон мектебі сенбі күнгі Мектеп жиналысында ең үздік түлектерін марапаттайды. Назарға алуға болатын төрт марапат: "Жылдың түлегі", "Джордж Л. Плимптон" сыйлығы, "Джон Чарльз Дейли" сыйлығы және "Суретшілердің даңқ залы".

Жеке өмір

Ол екі рет үйленді, алғаш 1937 жылдың қаңтарында Маргарет Крисвелл Нилге (1913–1967) үйленді. Осы некеден Джон Нил Дейли, Джон Чарльз Дейли III есімді екі ұлы мен Хелен Грант "Банси" Дейли атты қызы дүниеге келді. 1959 жылдың сәуір айында олар ажырасып кетті.

Өлім

Дейли 1991 жылғы 24 ақпанда Мэриленд штатының Шеви Чейс қаласындағы үйінде жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Оның әйелі Вирджиния Уоррен Дейли 2009 жылғы 19 ақпанда 80 жасында дүние салды.