Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оптикалық иллюзияның түрі. Мүмкін емес нысан (мүмкін емес фигура немесе шешілмейтін фигура деп те аталады) – бұл екі өлшемді фигурадан тұратын оптикалық иллюзияның түрі, ол дереу және табиғи түрде үш өлшемді нысанның проекциясын көрсетеді деп түсініледі, бірақ нақты нысан ретінде өмірге келе алмайды. Мүмкін емес нысандар психологтар, математиктер және суретшілердің қызығушылығын тудырады, бірақ толығымен бір ғылым саласына жатпайды.
Type of optical illusion
An impossible object (also known as an impossible figure or an undecidable figure) is a type of optical illusion that consists of a two dimensional figure which is instantly and naturally understood as representing a projection of a three dimensional object but cannot exist as a solid object. Impossible objects are of interest to psychologists, mathematicians and artists without falling entirely into any one discipline.
Түсіндірмелері
Мүмкін емес нысандар біздің 2D суреттерді үш өлшемді нысандар ретінде түсіндіруге деген табиғи құлшынысымыздың салдарынан мазасыздық тудыруы мүмкін. Сондықтан Некер текшесінің суреті, "диагональдармен қосылған екі квадрат, дұрыс емес жазық пішіндермен оралған квадрат немесе кез келген басқа жазық пішін" емес, көбінесе текше ретінде қабылданады. Мүмкін емес нысанның әртүрлі бөліктерін қарастыру адамды нысанның 3D екендігін қайта қарастыруға мәжбүр етеді, бұл сананы шатастырады. Көп жағдайда, оның мүмкін еместігі бірнеше секунд қарағаннан кейін анық болады. Дегенмен, 3D нысанға қатысты алғашқы түйсік, оған қарсылық туғаннан кейін де сақталады. Мүмкін емес нысандардың оңай көрінбейтін, оның мүмкін еместігін анықтау үшін нысанның геометриясын зерделі түрде қарастыру қажет болатын, одан да нәзік мысалдары да бар. Роджер Пенроуз алгебралық топологияның кохомология тұжырымын қолданып, мүмкін емес нысандарды математикалық тұрғыдан сипаттау және анықтау туралы жазған.
Impossible objects can be unsettling because of our natural desire to interpret 2D drawings as three dimensional objects. This is why a drawing of a Necker cube would most likely be seen as a cube, rather than "two squares connected with diagonal lines, a square surrounded by irregular planar figures, or any other planar figure". Looking at different parts of an impossible object makes one reassess the 3D nature of the object, which confuses the mind. In most cases the impossibility becomes apparent after viewing the figure for a few seconds. However, the initial impression of a 3D object remains even after it has been contradicted. There are also more subtle examples of impossible objects where the impossibility does not become apparent spontaneously and it is necessary to consciously examine the geometry of the implied object to determine that it is impossible. Roger Penrose wrote about describing and defining impossible objects mathematically using the algebraic topology concept of cohomology.
Тарих
Мүмкін емес нысанның алғашқы мысалы Марсель Дюшанның 1916 жылғы "Аполинер эмальдаған" атты жарнамасынан келген. Онда ақ эмаль бояуымен төсек жақтауын бояп жатқан қыз бейнеленген, және ол қарама-қайшы перспективалық сызықтарды әдейі пайдаланып, мүмкін емес нысанды жасауға тырысады. Нысанның әдейі мүмкін еместігін көрсету үшін, жақтаудың бір бөлігі жоқ. Швециялық суретші Оскар Рейтерсвард көптеген мүмкін емес нысандарды әдейі жасаған алғашқылардың бірі болды. Ол "мүмкін емес фигуралардың әкесі" деп аталады. 1934 жылы ол Пенроуз үшбұрышын, Пенроуздардан бірнеше жыл бұрын сызып шықты. Рейтерсвардтың нұсқасында үшбұрыштың қабырғалары текшелерге бөлінген. 1956 жылы британдық психиатр Лионель Пенроуз және оның ұлы, математик Роджер Пенроуз, "Британдық психология журналына" "Мүмкін емес нысандар: Визуалды иллюзияның ерекше түрі" деген қысқа мақала ұсынды. Мақала Пенроуз үшбұрышы және Пенроуз баспалдағымен суреттелген. Мақалада Эшер туралы айтылған, оның еңбектері олардың осы тақырыпқа қызығушылығын оятып, бірақ олар білмеген Рейтерсвард туралы есімдер жоқ. Мақала 1958 жылы жарияланды. 1930 жылдардан бастап голланд суретшісі М.С. Эшер перспектива парадокстары бейнеленген көптеген суреттер жасады, олар бірте-бірте мүмкін емес нысандарға қарай дамыды.
An early example of an impossible object comes from Apolinère Enameled, a 1916 advertisement painted by Marcel Duchamp. It depicts a girl painting a bed frame with white enamelled paint, and deliberately includes conflicting perspective lines, to produce an impossible object. To emphasise the deliberate impossibility of the shape, a piece of the frame is missing. Swedish artist Oscar Reutersvärd was one of the first to deliberately design many impossible objects. He has been called "the father of impossible figures". In 1934, he drew the Penrose triangle, some years before the Penroses. In Reutersvärd's version, the sides of the triangle are broken up into cubes. In 1956, British psychiatrist Lionel Penrose and his son, mathematician Roger Penrose, submitted a short article to the British Journal of Psychology titled "Impossible Objects: A Special Type of Visual Illusion". This was illustrated with the Penrose triangle and Penrose stairs. The article referred to Escher, whose work had sparked their interest in the subject, but not Reutersvärd, of whom they were unaware. The article was published in 1958. From the 1930s onwards, Dutch artist M. C. Escher produced many drawings featuring paradoxes of perspective gradually working towards impossible objects.