«Филадельфиялық эксперимент» (1984) фильмі – 1943-тен 1984 жылға уақыт саяхаты жасаған теңізшілердің ғарыш фантастикалық оқиғасы. Қауіпті экспериментті тоқтату үшін күрес!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1984 жылы Стюарт Раффиллдің түсірген ғылыми фантастикалық фильмі.
1984 science fiction film directed by Stewart Raffill
"Филадельфия эксперименті" – 1984 жылы түсірілген американдық ғылыми фантастикалық фильм. Оны Стюарт Раффилл режиссерлік еткен, басты рөлдерде Майкл Паре, Бобби Ди Чикко, Кен Холлидей және Нэнси Аллен ойнайды. Фильм "Филадельфия эксперименті" туралы қалалық аңызға негізделген. 1943 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңізшілері Дэвид Хердег (Паре) және Джим Паркер (Ди Чикко) USS Eldridge кемесінде жүргізілген ғылыми эксперимент апатқа ұшырағанда 1984 жылға уақыт бойынша итеріліп жіберіледі. Фильм екі ер адамның болашақта тірі қалуға тырысуы және бүкіл әлемнің тағдырына қауіп төндіретін экспериментті тоқтату үшін уақытпен күресуі туралы айтады.
The Philadelphia Experiment is a 1984 American science fiction film. It is directed by Stewart Raffill, stars Michael Paré, Bobby Di Cicco, Kene Holliday and Nancy Allen and is based on the urban legend of the Philadelphia Experiment. In 1943, United States Navy sailors David Herdeg (Paré) and Jim Parker (Di Cicco) are thrown forward in time to the year 1984 when a scientific experiment being performed aboard the USS Eldridge suffers a catastrophe. The film follows the two men as they attempt to survive the future and race against time to put an end to the experiment that now threatens the fate of the entire world.
Сюжет
1943 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңізшілері Дэвид Хердег пен Джим Паркер Филадельфия портына келген эсминец USS Eldridge-де қызмет етеді. Доктор Джеймс Лонгстрит және оның командасы кемені радарларға көрінбейтін ету үшін тәжірибе жүргізеді, бірақ ақаулық кемені жоғалып кетуіне себеп болады. Дэвид пен Джим тәжірибені тоқтатуға тырысады, бірақ сәтсіз аяқталып, қашу үшін суға секіріп түседі. Олар түнгі уақытта шағын қалаға түседі, ол да бірден жоғалып кетеді, оларды шөл даласында жалғыз қалдырады. Белгісіз ұшақтың (вертолеттің) пайда болуынан қорқып, қашып кетеді, ал Джим электр тоғынан зардап шегеді. Соңында олар жол жиегіндегі дәмханаға жетеді. Джимнің энергиясы екі ойын автоматтарын бұзып, иесімен жанжалға себеп болады. Көлік тұрағына қашып, Эллисон есімді әйелді кепілге алып, оларды айдап кетуге мәжбүрлейді. Айналасындағы жағдайдан қыңырқанған олар, Эллисонның 1984 жыл екенін айтқанда таңғалады. Полиция оларды ұстап алады. Джимнің ауруы күшейе түсіп, ауруханаға түседі, бірақ жарық сәулесімен аурухана төсегінен жоғалып кетеді. Содан кейін Дэвид пен Эллисон Дэвидті ұстауға келген әскери полициядан қашып құтылады. Олар Джимнің туған жері Санта-Паула, Калифорнияға жақын екенін білгенде, оның отбасын табуға тырысуға шешім қабылдайды. Джимнің әйелі Памела, қазір қарт әйел, Дэвидті 1943 жылдан таниды. Ол Элдридж жоғалып кеткеннен кейін бірнеше минуттан соң қайта пайда болғанын айтады. Джим де 1984 жылға уақытша сапар шеккені туралы шындықты айтқаны үшін жазаланып, ауруханаға жатқызылған. Дэвид өзінің ешқашан қайтып келмегенін біледі. Дэвид терезеден қарт Джимді көреді, бірақ Джим онымен сөйлесуден бас тартады. Дэвид пен Эллисон кетіп бара жатқанда, әскери полицияның жақындағанын көріп, Джимнің ранчосы арқылы жылдам қуалау басталады. Екеуі де қуалайтын көлік апатқа ұшырап, өртеніп кеткен кезде қашып құтылуға тырысады. Өртеніп жатқан қирандылардан Дэвид Лонгстритті атаған құжаттарды құтқарып алады. 1943 жылғы Филадельфия тәжірибесіне Лонгстриттің қатысы бар екенін білген Дэвид оны табуға шешім қабылдайды. Бірге уақыт өткізген кезде Дэвид пен Эллисон бір-біріне ғашық болады. 1984 жылы Лонгстрит Элдридж тәжірибесінде қолданылған технологияларды, ядролық қарудан қорғану үшін қалқан жасау үшін пайдалануға тырысады. Жабдықты сынаған кезде қалқанды қала "гиперғарышқа" түсіп кетеді. Ғалымдар тәжірибені тоқтатуға тырысады, бірақ материяны өзіне тартатын және өте тұрақсыз ауа райына себеп болатын құбылыс пайда болады. Лонгстрит бұл құбылыс әлемді жалмап кететінін болжайды. Ғалымдар зондты құбылысқа жіберіп, оның ішінде Элдриджді табады. Олар екі тәжірибе Элдридж генераторларымен байланысқандығын және құбылысты қуаттандырғанын болжайды. Дэвид Лонгстриттің үйіндегі көмекшіні ұстап алып, оны базаға алып кіруге мәжбүрлейді. Лонгстрит Дэвидке жағдайды түсіндіреді және Элдриджден аман қалған теңізшілердің айтуынша, кеме 1943 жылы Дэвид генераторды сөндіргеннен кейін Филадельфияға оралған. Лонгстрит Дэвидтің Элдриджге барып, тәжірибені тоқтатуы керек екенін айтады, әйтпесе құбылыс Жерді жояды. Дэвид тәжірибені тоқтатуға және құбылысқа кіруге мүмкіндік беретін қорғаныш костюмін киеді. Ол "Элдридж" палубасына түсіп, ауыр жарақат алған экипаж мүшелерін табады. Ол генератор бөлмесіне жүгіріп барып, өрт сөндіру балтасымен вакуумдық түтіктерді қиратады. Генератор тоқтап, Дэвид Джимді іздейді. Джимнің аман екеніне көз жеткізген соң, Дэвид кемеден секіріп, жоғалып кетеді. 1943 жылы Лонгстрит және басқалар Филадельфияда "Элдридждің" қайта пайда болғанын көріп, экипаж мүшелерінің ауыр күйгенін, ал басқалары кеме қаңқасына тірідей біткенін көреді. 1984 жылы жоғалған қала қайта пайда болады, Эллисон мен Дэвид қайта қосылады.
In 1943, United States Navy sailors David Herdeg and Jim Parker serve aboard destroyer escort USS Eldridge, docked in Philadelphia. Doctor James Longstreet and his team conduct an experiment to render the ship invisible to radar, but a malfunction causes the ship to disappear. David and Jim's attempts to stop the experiment fail and they jump overboard to escape. They land during the night in a small town, which also disappears, leaving them marooned in a desert. Startled by the appearance of an unfamiliar aircraft (a helicopter), they flee and Jim is nearly electrocuted by an electric fence. Eventually, they find their way to a roadside diner. An energy discharge from Jim destroys two arcade games, forcing an altercation with the owner. Fleeing to the parking lot, they take a woman named Allison hostage and force her to drive them away. Confused by their surroundings, they are shocked when Allison tells them that the year is 1984. They are tracked and apprehended by the police. Jim, who is suffering increasingly severe seizures, is hospitalized before disappearing from his hospital bed in a flash of light. David and Allison then evade military police, who have arrived to take David into custody. Learning that they are near Jim's birthplace, Santa Paula California, David decides to try to find his family. Jim's wife Pamela, who is now a senior citizen, immediately recognizes David from 1943. She says that the Eldridge had reappeared minutes after disappearing. Jim had also returned and had been chastised and hospitalized after telling the truth about temporarily visiting 1984. David finds that he himself never returned. David sees an elderly Jim outside a window but Jim refuses to speak with him. As David and Allison leave, they see military police approaching and a high speed chase through Jim's ranch ensues. The two manage to elude them when the pursuing vehicle crashes and burns. From the burning wreck, David salvages documents mentioning Longstreet. Recognizing that Longstreet had been involved with the Philadelphia experiment in 1943, David decides to find him. As they spend time together, David and Allison fall in love. In 1984, Longstreet has attempted to use the same technologies that were used in the Eldridge experiment to create a shield as protection from an ICBM attack. When the equipment was tested, the shielded town disappeared into "hyperspace". The scientists are unable to shut down the experiment, which has created a vortex that is drawing matter into it and causes extremely unstable and severe weather. Longstreet predicts that the vortex will continue to expand until the entire world is consumed. The scientists send a probe into the vortex and discover the Eldridge inside. They theorize that the two experiments have linked together with the generators on the Eldridge powering the vortex. David captures an assistant at Longstreet's home and forces the man to take them onto the base. Longstreet explains the situation to David and tells him that, according to surviving sailors from the Eldridge, the ship returned to Philadelphia in 1943 after David shut down the generator. Longstreet says that David must go through the vortex to the Eldridge and terminate the experiment or the vortex will destroy the Earth. David is outfitted with a protective suit to allow him to shut down the experiment and catapulted into the vortex. He lands on the deck of the Eldridge, where he finds crew members badly injured. He hurries to the generator room and smashes arrays of vacuum tubes using a firefighting axe. The generator shuts down and David looks for Jim. Assured that Jim is fine, David jumps over the side of the ship and disappears. Back in 1943, Longstreet and others watch the Eldridge reappear in Philadelphia, revealing crew members with severe burns, while others have been fused alive into the ship's hull. In 1984, the missing town reappears as Allison and David are reunited.
Жазу және әзірлеу
Джон Карпентер түпкілікті жобаны жазды. Ол оны "үлкен, шашыраған оқиға" деп атады. "Мүлдем дұрыс емес, бірақ қандай керемет оқиға". Мен оны жазып жатқанда үшінші актіні түсіне алмадым. Бір досым команданың оларды сол жерге жібергендерге кек алуын ұсынды, бірақ мен бұл "Тұманға" тым ұқсайды деп ойладым. Стюарт Раффил фильмге қатысқан кезде сценарий тоғыз рет қайта жазылғанын айтады. Ол фильмді жасауға келісті, бірақ келесі қайта жазуды "қорқынышты" деп тапты. Студия басшысы Раффилдің сценарийге енгізген өзгерістермен келісті, тіпті түсірілімге үш апта ғана қалғанда: "Сондықтан ол бұрын-соңды сценарийді диктанттаған ба екенімді сұрады. Мен оған олай емес екенімді айттым. Ол: "Мен сенің үйіңе күнде бір қызды жіберемін, ол сен айтқан оқиғаны жазып, диалогты толықтырады, содан біз соны жасаймыз" деді. Мен: "Жарайды" дедім. Міне, солай істедім". Негізгі түсірілім 1983 жылдың 28 қарашасында басталды. Фильмнің бір бөлігі Солт-Лейк-Сити және Юта штатындағы Уендовер, Колорадо штатындағы Денвер, Калифорния штатындағы Санта-Паула және Оңтүстік Каролина штатындағы Чарльстон қалаларында түсірілді. Патриоттар нүктесінде орналасқан USS Laffey (DD 724) эсминеці фильмде USS Eldridge рөлін сомдады. Басқа түсіру орындарына 1983 жылы Купер өзенінің көпірі деп те белгілі болған Джон П. Грейс ескерткіш көпірі, Чарльстон порты, Уильям Энстон үйі, Вендовер әуе күштері базасы және Бонневилл тұзды далалары кірді.
John Carpenter wrote an original draft. He called it a "great shaggy dog story. Absolute crap, but what a great story. While I was writing it, I couldn’t figure out the third act. A friend suggested the revenge of the crew against the people who put them there, but I thought it was too much like The Fog". Stewart Raffill says by the time he became involved with the film, the script had been rewritten nine times. He agreed to do the film, subject to the next rewrite which he thought was "terrible". The head of the studio agreed with Raffill's additions to the script, even though it was only three weeks before filming: "So, he asked if I had ever dictated a screenplay before. I told him I had not. Then he said, ‘Well, I’m gonna send someone to your house, a girl, every afternoon, and just dictate the story you told me and fill in the dialogue and we’ll make that.’ And I said, ‘Okay.’ So that's what I did." Principal photography began on November 28, 1983. Parts of the film were shot in Salt Lake City and Wendover, Utah, Denver, Colorado, Santa Paula, California, and Charleston, South Carolina. The destroyer USS Laffey (DD 724), then on display at Patriots Point, represented USS Eldridge in the film. Other shooting locations included the John P. Grace Memorial Bridge, which was also known as the Cooper River Bridge in 1983, Charleston Harbor, the William Enston Home, Wendover Air Force Base, and the Bonneville Salt Flats.
Марапаттар
1985 жылы Нэнси Аллен Ғылыми фантастика, фантастика және қорқыныш фильмдері академиясының Сатурн сыйлығының «Үздік әйел актер» номинациясына ие болды. 1985 жылы Стюарт Раффил Фантафестивальде «Үздік фильм» сыйлығын жеңіп алды.
1985, Nancy Allen was nominated by the Academy of Science Fiction, Fantasy and Horror Films for the Saturn Award for Best Actress. 1985, Stewart Raffill won the Best Film Award at Fantafestival.
Оқиғаның жалғасы және қайта жасау
1993 жылы "Филадельфия эксперименті II" атты жалғасы шықты, онда актерлік құрамы мен түсірілім тобы толығымен жаңа болды. 2012 жылы SyFy арнасында түпнұсқа фильмнің теледидарға арналған жаңа нұсқасы көрсетілді. Майкл Паре осы нұсқада да ойнайды, бірақ басқа рөлде.
A sequel called Philadelphia Experiment II, featuring a different cast and crew, was released in 1993. A made for television reconception of the original film was released in 2012 on SyFy. Michael Paré also appears in this version, but in a different role.