Кіріспе
Британдық бас-гитарист және әнші
Марк Реймонд Кинг (20 қазан 1958 жылы туған) – ағылшын музыканты. Ол Level 42 джаз-фанк тобының жетекші әншісі және бассисті. Кинг бас-гитараны шұқылап ойнау стилімен танымал, MusicRadar оны "80-ші жылдары поп музыкасына шұқылауды енгізген адам" деп сипаттады. Кинг 2015 жылдың қазан айында британ музыкасына қосқан үлесі үшін BASCA алтын белгісімен марапатталды. Ол 2017 жылғы Progressive Music Awards сыйлығында "Outer Limits" (Шексіз мүмкіндіктер) жүлдесін жеңіп алды.
Ерте өмір
Кинг Англияның оңтүстік жағалауындағы Уайт аралындағы Коузде туып өсті. Оның әкесі Реймонд Кинг сүт шаруасы болған, ал отбасы сүт шаруасына тиесілі үйde тұрған. 2006 жылы газетке берген сұхбатында Кинг: "Соғыстан кейінгі кезең еді, бір мыс кран, сырттағы әжетхана және оттың алдында мырыш ванна тұрды" деп еске алды. Кейін ол Ньюпорттың шетіндегі Кемп Хилл және Олбани түрмелерінің аумағында тұрды. Ол Китбридж орта мектебінде оқыды, онда балалық шақтағы сүйіктісі Трейси Уилсонмен танысты, кейін ол онымен арыстаған ән жазды. Содан кейін ол Коуз орта мектебіне барып оқыды. Алғашқыда Кинг музыкалық карьерасын домбырашы ретінде бастады (әкесі оған алғашқы жиынтығын 10 фунт стерлингке сатып алғаннан кейін тоғыз жасында бастады) және 11 жасында гитара үйренуді қолға алды. 1974 жылы, он бес жасқа келгенде, Кинг болашақ Level 42 тобының мүшесі Фил Гулдпен танысты. Гулд жас Кингті еске алды: "Ол мен құрған топпен бірге концерттің біріне келді. Өзінің домбырасын алып келді де, мені сахнадан ығыстырып тастады, себебі ол менен әлдеқайда жылдам ойнады". Гулд жас Кингті "өте жақсы гитарист" деп еске алады, ол "бағдарламалау, синтезатормен тәжірибе жасауды ұнатқан. Ол - табиғи музыкант еді". Бас гитарист ретінде мансабын бастамас бұрын, ол Re Flex тобында домбырашы болды.
42-деңгей
Кинг 19 жасында Лондонға көшіп, 1979 жылы Фил Гулд, клавишник Майк Линдуп және Филдің гитарист ағасы Бунмен Level 42 тобын құрды. Өзі барабаншы болғанымен, Кинг музыкалық аспаптар дүкені Macari’s-те жұмысқа орналасқаннан кейін бас-гитарада ойнауға үйренуге мәжбүр болды. 1984 жылғы мамыр айындағы Music U. K журналына берген сұхбатында ол былай деді:
«Лондонға көшіп келгенге дейін барабан ойнап келдім. Мен әрқашан жақсы барабаншы болғым келді, бірақ мен бас-гитарист болғаным өте күлкілі. Бас-гитарада ойнауға бастағаным Лондонға келгенде жұмыс іздеп, тек Чарринг Кросс көшесіндегі Macari’s дүкенінде жұмыс таба алғанымда болды. Мен музыкамен байланысты бірдеңе істегім келді, және бұл жақсы орын сияқты көрінді. Бірақ Macari’s барабан сатпады, сондықтан мен бас-гитарада ойнай аламын деп жалған айттым. Олар: «Жарайды, бас-гитараларды сат, жинап, кофе әкел және т.б.» деді. Дегенмен, Кингтің табиғи ритмдік сезімі оның ерекше бас-гитара ойнау стиліне, сондай-ақ сол кездегі Ұлыбританиядағы джаз-фанктің танымалдылығына үлкен үлес қосты. Олардың алғашқы концерттерінің бірінде, Райдтегі La Babalu клубында Level 42 тобын шағын тәуелсіз Elite лейблінің басшысы Энди Сойка байқап, олармен келісімшарт жасасты. Келесі жылы олар Polydor компаниясымен келісімшартқа отырды және Кинг келесі тоғыз жыл бойы топпен бірге жаздырып, гастрольдік сапарлар жасады. Олардың бірінші Top 40 синглы «Love Games» 1981 жылы шықты, бұл топтың Top of the Pops бағдарламасында алғаш рет пайда болуын хабарлады. 1983 жылы «The Sun Goes Down (Living It Up)» әні шыққанда үлкен табысқа жетті. Level 42 тобында болғанда Кингтің бас-гитарада ойнау шеберлігіне сұраныс артты. Оны Ник Кершоу өзінің екінші альбомы «The Riddle» (1984) үшін, ал Мидж Юр өзінің «The Gift» (1985) және «Answers to Nothing» (1988) альбомдарына ойнауға шақырды. Level 42 1981 жылы The Police тобының алдын ашты, содан кейін 1986 жылы Стив Уинвуд пен Queen, ал 1987 жылы Мадоннамен бірге гастрольдік сапарлар жасады. Level 42 2006 жылы «Retroglide» альбомын шығарды және одан кейін Еуропалық турнеге шықты. Level 42 (құрамы: Марк Кинг, Майк Линдуп, Гэри Хазбенд, Натан Кинг, Шон Фримен) 2008 жылдың күзінде гастрольдік сапар жасады.
Жеке жұмыс
1984 жылы ол өзінің тұңғыш жеке альбомын – Influences шығарды, одан кейін 1998 жылы One Man альбомы жарық көрді. 1999 жылы ол пайдаланбаған әндер жинағын Trash альбомы түрінде ұсынды; атау жазбалардың шикі, өңделмеген табиғатына меңзеді (бұл жазбаларды Virgin Records компаниясы One Man альбомына енгізілетін тректердің пайдасына қабылдамады). Trash тарихи релиз болды, себебі ол жазба компаниясының қолдауысыз шығарылды және бастапқыда www.level42.com сайтындағы Кинг жариялаған қарапайым қонақ кітабы арқылы жанкүйерлерге ұсынылды. Apple Mac, CD жағып жазатын құрылғы және сия қаламмен принтерді пайдаланып, Кинг CD-ні өзі жасап, жанкүйерлерге тікелей жіберді, құны 17 фунт стерлинг және почта ақысы. Ол алғашқы даналарға қол қойып, нөмірледі. Альбомның танымалдылығын болжамағандықтан, бастапқы CD-лер 100 даналық серияның бір бөлігі ретінде нөмірленді. CD туралы ақпарат тез тарады және Кинг ақырында 1000-нан астам данасын сатты. Trash-тен кейінгі жылдары Кинг сәтті «үй жасаған» формуласын қайталап, Live at the Jazz Cafe, Live on the Isle of Wight және Live at Reading Concert Hall сияқты тікелей концерттердің бірнеше жазбаларын шығарды (бұл шоу Марк Кингтің жеке өнері ретінде орындалғанына қарамастан, Кинг CD шығаруға аз уақыт қалғанда оның құқықтарын сақтап қалғандықтан Level 42 атымен шығарылды). Universal Music W14 компаниясымен келісімшартқа қол қойғанмен, Кинг өзінің Summerhouse Record лейблінде тікелей концерттерді шығаруды жалғастырды, оның алғашқысы 2007 жылғы Retroglide Live DVD болды. 1998 жылы One Man және оны қолдау үшін Ұлыбританиядағы гастрольдермен қайтадан танымал болғаннан бері Кинг Еуропа бойынша және Индонезияға дейін тұрақты түрде гастрольдік сапарлар жасады. Trash-тен басқа, ол сегіз жыл ішінде Level 42 брендімен 2006 жылдың қыркүйегінде шыққан Retroglide студиялық альбомын ғана шығарды. 2016 жылы Кинг Стюарт Коупленд, Адриан Белев және Витторио Косма қатысқан Gizmodrome супертобына қосылды. Топ 2017 жылдың қыркүйегінде дебюттік альбомын шығарды. 2019 жылы Кинг "Get the Money" альбомындағы "Queen of the Clowns" әнінде ойнап, ән шырқады.
Ойын стилі
Марк Кинг 1980-ші жылдары бас-гитарада ойнаудың "шлеп және поп" стилін дамытуға және танымал етуге көмектесті. "Шалпақтау және тартыс" стилі 1970-ші жылдары Ларри Грэм сияқты фанк-бассистермен қалыптасты, ал Стенли Кларк және Маркус Миллер сияқты джаз-фьюжн басистер оны одан әрі дамытты. Кинг осы техниканы пайдаланып, ойнау жылдамдығын арттырды және бас партиясын ойнағанда түрлі перкуссиялық эффектілерді жасауға мүмкіндік беретін техникалық элементтерді енгізді. Кингке ең үлкен әсер еткен музыкант – Том Тейлор болды, ол Кинг 12 жасында гитара сабақтарын берген. Кингтің бас-гитарада ойнау стилі көбінесе үздіксіз 16-шы ноталарға (немесе сегіздік ноталарға) негізделген, оны кейде "пулемет" стилі деп атайды. Бұл "пулемет" стилі бас бармақпен шалпақтау, тартыс, саусақпен тарту және ладтарды басудың үйлесімі арқылы жылдам ойнаудан тұрады. Кинг сонымен қатар комик Роуланд Ривронмен және британдық музыканттар Марк Кнопфлер, Motörhead-тен Лемми, Дэвид Гилмор және Гэри Мурмен бірге "The Easy Guitar Book Sketch" атты комедиялық қойылымға қатысты.
Құралдар
Кинг жылдар бойы бас гитараның әртүрлі үлгілерін пайдаланған, ең көп қолданылатын екі бренд – Jaydee ("Love Games" әніндегідей) және Status Graphite (оның жеке жұмыстарында көрінеді). Jaydee бас гитараларын Джон Бирчтің бұрынғы қызметкері Джон Диггинс жасаған; Jaydee – оның инициалдарының (J. D.) дыбысталуымен аталған. Марк Кинг 1980 жылдан бері Status Graphite бас гитараларын қолданады, оның ішінде 2000 сериясы мен Empathy үлгілері бар. Status LED-тері барлық Status модельдері үшін қосымша опция болып табылады. Status Graphite бас гитаралары Англияда Роб Грин қолмен жасайды. Ол қолданған тағы бір белгілі бас – Alembic (әсіресе жекешелендірілген Series II модельдері), соның ішінде Signature Mark King моделі, Pangborn бас, Zon бас ("World Machine" альбомындағы "Lying Still" әнінде). Кингтің алғашқы лады жоқ бас гитарасы – Жапонияда жасалған "Moon" Jazz стиліндегі бас болды. Кингтің екі Music Man Stingray бас гитарасы да болған (негізінен "Guaranteed" және "Forever Now" альбомдарын жазу кезінде пайдаланылған), MB4 MIDI интерфейсімен жабдықталған Wal бас гитарасы ("Guaranteed" альбомындағы "Lasso the Moon" трекінде қолданылған). 1996 жылы Кинг қысқа мерзімге Fender Jazz Bass бас гитараларын пайдаланған. 42 "Mark King" Jazz Bass бас гитарасы жасалды, олар американдық Deluxe сериясына негізделген, Кингтің талаптарына сәйкес жасалып, орнатылған. Олардың барлығы SIM LED шамдарымен, тегіс радиусты саусақ тақталарымен және оның қолтаңбасымен ойылған арнайы мойын тақтасымен жабдықталған. Сондай-ақ 1999 жылы Кинг Берни Гудфеллоудың Англияда қолмен жасаған екі GB Spitfire бас гитарасын пайдаланды. Кинг RotoSound ішектерін қолдайды және олардың Funkmaster (.30 .50 .70 .90) жиынтығын өз аспаптарында қолданады.
Mark King has used Status Graphite basses since the 1980s including the Series 2000 and Empathy models. In November 2000, Rob Green and Mark King developed the Status KingBass, a headless, double cut away bass with a woven graphite through neck, Status Hyperactive pickups and active electronics. Status LEDs are a custom option on all Status models. Status Graphite basses are handmade in England by Rob Green. Other known basses he has used are Alembics (specifically custom Series II models), of which there is a Signature Mark King model, Pangborn basses, a Zon bass (on the album "World Machine" for the song "Lying Still"). King's first fretless bass was a Japanese made "Moon" Jazz style bass. King also owned two Music Man Stingray basses (mainly used for the recording the Guaranteed and Forever Now albums), a Wal bass, which was fitted with an MB4 MIDI interface (used on the album Guaranteed, on the track "Lasso the Moon"). In 1996, King briefly used Fender Jazz Basses. A limited run of 42 "Mark King" Jazz Basses were made, based on the American Deluxe series, built and set up to King's specifications. They all came fitted with SIM's LED lights, flat radiused fingerboards and a custom neck plate engraved with his signature. Also in 1999, King used two GB Spitfire basses, handmade in England by Bernie Goodfellow. King endorses RotoSound strings and uses their Funkmaster set (.30 .50 .70 .90) on his instruments.
Жеке өмір
1988 жылы әйелі Пиядан ажырасуға аздай қалғанда Кинг туған жері – Уайт аралына қайтып келді. 1990 жылдары Кинг Райд қаласында паб сатып алды. Пабқа оның үш баласының аттарынан құралған Джо Дафло деген ат берілді; ұлы Д’Арси және қыздары Джоли мен Флори. Кинг 2000 жылы пабты сатты, ол Англияның оңтүстігіндегі жағалау қалаларындағы пабтар желісінің бір бөлігіне айналды. Кинг қазіргі әйелі Риамен және 1996 жылы дүниеге келген кіші қызы Марлимен бірге тұрады. Ол 2010 және 2011 жылдың қараша айында Корольдік Альберт залында өткен «Принц Трасты» рок-галасында өнер көрсетті. Кинг туған Уайт аралының туризм «елшісі» қызметін атқарады.
Дискография
42-деңгейлі топтың дискографиясы үшін, 42-деңгейлі топтың дискографиясына қараңыз.