Клайв Синклер: Инноватор және кәсіпкер өмірі

Кіріспе

Англиялық кәсіпкер және өнертапқыш (1940–2021)
Somerset Maugham сыйлығының иегері

Сэр Клайв Марлс Синклер (30 шілде 1940 – 16 қыркүйек 2021) – ағылшын кәсіпкері және өнертапқышы, компьютер индустриясындағы пионер және 1970-ші жылдар мен 1980-ші жылдардың басында тұтынушыларға арналған электрониканы дамытқан бірнеше компанияның негізін қалаушы ретінде танымал. «Instrument Practice» журналының редакторының көмекшісі болып бірнеше жыл жұмыс істегеннен кейін, Синклер 1961 жылы Sinclair Radionics Ltd компаниясын құрды. 1972 жылы ол әлемдегі алғашқы жіңішке электрондық қалталық калькуляторын (Sinclair Executive) жасады. Содан кейін Синклер 1980 жылы Sinclair Research Ltd компаниясымен үй компьютерлерін өндіруге кірісті, нәтижесінде Sinclair ZX80 (Ұлыбританияда 100 фунт стерлингтен арзан тұратын алғашқы үй компьютері) және 1980-ші жылдардың басында ZX81, ZX Spectrum және Sinclair QL пайда болды. Sinclair Research компаниясы Ұлыбритания мен Еуропадағы үй компьютерлері индустриясының алғашқы кезеңдеріндегі маңызды рөлімен, сондай-ақ британдық бейне ойын индустриясының қалыптасуына көмектескенімен кеңінен танылды. Синклер бірнеше коммерциялық сәтсіздіктерге де ұшырады, олардың ішінде Sinclair Radionics Black Watch сағаты, Sinclair Vehicles C5 аккумуляторлық электр көлігі және Sinclair Research TV80 жалпақ экранды CRT портативті теледидары бар. C5-тің сәтсіздігі мен компьютер нарығының әлсіреуі Синклерді 1986 жылға дейін компанияларының көп бөлігін сатуға мәжбүр етті. 2010 жылға дейін Синклер жеке көлік құралдарына, соның ішінде қолға сыятын бүгілетін велосипедке, A bike-қа назар аударды. Клайв Синклер 30 шілде 1940 жылы Миддлсекстің Илинг қаласында Джордж Синклер мен Тора Эдит Элла Марлз отбасында дүниеге келді. Ол анасымен бірге қауіпсіздік үшін Лондоннан Девонға, әйеліне қонаққа барып, содан кейін Тейнмут қаласына көшті. Біраз уақыттан кейін Илингтегі үйлерінің бомбаға ұшырағаны туралы телеграмма келді. Синклердің әкесі Беркширдегі Бракнелл қаласында үй тапты. Оның інісі Иэн 1943 жылы, ал қарындасы Фиона 1947 жылы дүниеге келді. Ол он жасқа келгенде, әкесі қаржылық қиындықтарға тап болды. Ол машина жасау құралдарын шығарып, АҚШ-тан миниатюралық тракторларды импорттауды жоспарлаған еді, бірақ бизнестен бас тартуға мәжбүр болды.

Sir Clive Marles Sinclair (30 July 1940 – 16 September 2021) was an English entrepreneur and inventor, best known for being a pioneer in the computing industry and also as the founder of several companies that developed consumer electronics in the 1970s and early 1980s. After spending several years as assistant editor of Instrument Practice, Sinclair founded Sinclair Radionics Ltd in 1961. He produced the world's first slimline electronic pocket calculator (the Sinclair Executive) in 1972. Sinclair then moved into the production of home computers in 1980 with Sinclair Research Ltd, producing the Sinclair ZX80 (the UK's first mass market home computer for less than £100) and in the early 1980s, the ZX81, ZX Spectrum and the Sinclair QL. Sinclair Research is widely recognised for its importance in the early days of the British and European home computer industry, as well as helping to give rise to the British video game industry. Sinclair also had several commercial failures, including the Sinclair Radionics Black Watch wristwatch, the Sinclair Vehicles C5 battery electric vehicle, and the Sinclair Research TV80 flatscreen CRT handheld television set. The failure of the C5, along with a weakened computer market, forced Sinclair to sell most of his companies by 1986. Through 2010, Sinclair concentrated on personal transport, including the A bike, a folding bicycle for commuters which was small enough to fit in a handbag. Clive Sinclair was born to George Sinclair and Thora Edith Ella Marles on 30 July 1940, in Ealing, Middlesex. He and his mother left London for safety to stay with an aunt in Devon, where they eventually moved to Teignmouth. A telegram arrived shortly afterwards, bringing the news that their home in Ealing had been bombed. Sinclair's father found a house in Bracknell in Berkshire. His brother Iain was born in 1943 and his sister Fiona in 1947. By the time he was ten, his father had financial problems. He had branched out from machine tools and planned to import miniature tractors from the U. S.; he had to give up the business.

Синклер радиотехникасы

Синклердің Микро жиынтығы 1958 жылғы 19 маусымда, оның A деңгейіне емтихан беруге үш апта қалғанда, жаттығу дәптерінде ресмилендірілді. Синклер радио схемасын, Mark I үлгісін, компоненттер тізімімен бірге салған: жиынтығына 9/11 (49½p), сондай-ақ түрлі түсті сым мен қосымша материалдар, гайкалар мен бұрандалар, сонымен қатар 9 шиллингке (45p) бұрғыланған целлюлоид шасси. Кітапта сол кездегі Radio Constructor журналының жарнама бағалары (9d (3¾p)/сөз, ең төменгі шегі 6/ (30p)) және Practical Wireless журналының (5/6 (27½p) әр жол немесе жолдың бөлігі) көрсетілген. Синклер айына 1000 дана өндіруді жоспарлап, жеткізушілерге әр компоненттен 10,000 данаға тапсырыс берді. Синклер Бернард баспасы үшін «Практикалық транзисторлық қабылдағыштар» кітабын жазды, ол 1959 жылдың қаңтарында жарық көрді. Ол сол жылдың соңында және одан кейін тоғыз рет қайта басылды. Оның «Практикалық стерео нұсқаулығы» 1959 жылдың маусымында жарық көрді және 14 жыл ішінде жеті рет қайта басылды. Синклер Бернардтың қызметкері ретінде жазған соңғы кітабы – 1962 жылдың мамырында жарық көрген «Жаңадан бастаушылар үшін қазіргі транзисторлар схемалары». Бернард Бабаниде ол 13 конструкторлық кітап жазды. 1961 жылы Синклер Sinclair Radionics Ltd. компаниясын тіркеді. Оның бастапқы таңдауы – Sinclair Electronics, бірақ ол тіркелген еді; Sinclair Radio қолда бар болғанмен, дұрыс естілмеді. Sinclair Radionics 1961 жылдың 25 шілдесінде құрылды. Содан кейін ол миниатюралық транзисторлық қалта радиосының дизайнын алып, оны жиынтық түрінде өндіруге демеуші іздеді. Ақырында ол компаниясының 55%-ын 3000 фунт стерлингке сатып алуға келіскен адамды тапты, бірақ келісім аяқталмады. Ол 1969 жылдың сәуір айында соңғы рет редактордың көмекшісі ретінде қызмет етті. UTP арқылы Синклер 36 өндірушінің мыңдаған құрылғыларына қол жеткізді. Ол Semiconductors Ltd (сол кезде Plessey компаниясы шығарған жартылай өткізгіштерді сатқан) компаниясымен байланысқа шығып, жөндеуге жарамсыз заттарды тапсырыс берді. Ол екі естіме аппарат батареясымен жұмыс істейтін миниатюралық радионың дизайнын жасады және Semiconductors компаниясымен микроаллоид транзисторларын 6d (2½p) әрқайсынан 10,000 данадан тұратын қораптарда сатып алу туралы келісім жасады. Содан кейін ол өзі сапаны бақылау сынақтарын жүргізіп, қайта аталған MAT 100 және 120 модельдерін 7s 9d (38¾p) және 101 және 121 модельдерін 8s 6d (42½p) бағасымен сатты. Sinclair Radionics 1975–1976 жылдары алғашқы қаржылық шығынға ұшырады, және Синклер жоғалған қаражатты қалпына келтіруге көмектесетін инвесторларды іздеді. Ол ақырында Ұлттық Кәсіпкерлік Кеңесімен (NEB) жұмыс істеді, ол 1976 жылы компанияның 43% үлесін сатып алды, бірақ бұл қаржы инъекциясы тым кеш болды, өйткені осы уақытқа дейін басқа компаниялар нарықта ұқсас өнімдерді арзан бағамен жасауды бастады. NEB Sinclair Radionics өнімдерін ықшамдап, сағаттар мен теледидар желілерін сатты және Синклерге көмектесу үшін Норман Хьюитті басқарушы директор ретінде тартты. Синклер Хьюитпен және NEB-мен жұмыс істеуге тырысса да, олармен арақатынасы нашарлады, өйткені NEB Синклердің көзқарасына сенімсіздік танытты. 1979 жылы NEB Sinclair Radionics компаниясын таратып, оның құралдар бөлімін Sinclair Electronics деп атады, ал теледидар бөлімін Binatone компаниясына, ал калькулятор бөлімін ESL Bristol компаниясына сатты. Синклер осы кезде компаниядан кетіп қалды. NEB Sinclair Radionics компаниясына салған 7 миллион фунт стерлингтік инвестицияны шығын ретінде жазды.

Sinclair's Micro Kit was formalised in an exercise book dated 19 June 1958, three weeks before his A levels. Sinclair drew a radio circuit, Model Mark I, with a components list: cost per set 9/11 (49½p), plus coloured wire and solder, nuts and bolts, plus celluloid chassis (drilled) for nine shillings (45p). Also in the book are the advertisement rates for Radio Constructor at the time (9d (3¾p)/word, minimum 6/ (30p)) and Practical Wireless (5/6 (27½p) per line or part line). Sinclair estimated producing 1,000 a month, placing orders with suppliers for 10,000 of each component to be delivered. Sinclair wrote a book for Bernard's Publishing, Practical transistor receivers Book 1, which appeared in January 1959. It was re printed late that year and nine times subsequently. His practical stereo handbook was published in June 1959 and reprinted seven times over 14 years. The last book Sinclair wrote as an employee of Bernard's was Modern Transistor Circuits for Beginners, published in May 1962. At Bernard Babani, he wrote 13 constructor books. In 1961, Sinclair registered Sinclair Radionics Ltd. His original choice, Sinclair Electronics, had been taken; Sinclair Radio was available but did not sound right. Sinclair Radionics was formed on 25 July 1961. Then he took his design for a miniature transistor pocket radio and sought a backer for its production in kit form. Eventually he found someone who agreed to buy 55% of his company for £3,000, but the deal didn't finalise. His last appearance as assistant editor was in April 1969. Through UTP, Sinclair had access to thousands of devices from 36 manufacturers. He contacted Semiconductors Ltd (who at that time sold semiconductors made by Plessey) and ordered rejects to repair. He produced a design for a miniature radio powered by a couple of hearing aid cells and made a deal with Semiconductors to buy its micro alloy transistors at 6d (2½p) each in boxes of 10,000. He then carried out his own quality control tests, and marketed his renamed MAT 100 and 120 at 7s 9d (38¾p) and 101 and 121 at 8s 6d (42½p). Sinclair Radionics suffered its first financial loss in 1975–1976, and Sinclair sought potential investors to help recover the lost funds. He eventually worked with the National Enterprise Board (NEB), which bought a 43% interest in the company in 1976, but this injection of funds was found to be too late as by this point, other companies were starting to make similar products at lower costs on the market. The NEB streamlined Sinclair Radionics' product line, selling off the watch and television lines, and brought in Norman Hewitt as a managing director to assist Sinclair. While Sinclair made efforts to work with Hewitt and the NEB, his relationship with these worsened, as the NEB had little faith in Sinclair's vision. By 1979, the NEB opted to break up Sinclair Radionics, holding its instruments division as Sinclair Electronics, and selling its television division to Binatone and its calculator division to ESL Bristol. Sinclair himself left the company at this point. Effectively NEB wrote off its estimated £7 million investment into Sinclair Radionics as a loss.

Синклер зерттеулері

Синклер NEB-мен айналысып, проблемалардың күшейте түскенін байқағанда, ол бұрынғы қызметкері Кристофер Карриге 1977 жылдың шілдесінде «Кембридж ғылымы» деп аталған «құтқару кемесі» компаниясын құруды тапсырды. Олар Кембридж университетіне жақын орналасқандықтан осылай атады және Карриге университеттен алынған идеялар негізінде технологияны дамытуды жоспарлады. «Кембридж ғылымының» алғашқы өнімдерінің бірі – компанияны қаржылық тұрақты ұстауға көмектескен қол калькуляторы жиынтығы болды. Синклер Radionics компаниясынан кетіп, Карриге «Кембридж ғылымында» қосылған кезде, нарықта арзан микропроцессорлар пайда бола бастады. Синклер микропроцессорды оқыту жиынтығын сату идеясын ойлап тапты және 1978 жылдың маусымында «Кембридж ғылымы» National SC/MP чипіне негізделген MK14 жиынтығын шығарды. 1979 жылдың мамырында Синклер Радионикстің бұрынғы қызметкері Джим Уэствуд, Синклердің осы жаңа компанияға алған қызметкері, «Кембридж ғылымында» ZX80 жобасын бастады; ол 1980 жылдың ақпанында жиынтық түрінде 79,95 фунт стерлингке және жиналған күйде 99,95 фунт стерлингке сатылды. ZX80 бірден табысқа ие болды, және Ұлыбританияда сатудан басқа, Синклер компьютерді АҚШ-қа енгізуге тырысты. BBC көрермендерге компьютерлік техника мен бағдарламалауды үйрету үшін телесериал дайындап жатқанын естіген Синклер мен Карри, BBC-ге өз компанияларының компьютерлерін негізгі құрал ретінде таңдауға қысым жасады. Бұл Синклердің ZX81 стандартын BBC үшін стандарт ретінде алға жылжытты. ZX81 жиынтық түрінде 49,95 фунт стерлингке және пошта арқылы тапсырыспен 69,95 фунт стерлингке сатылды. Ақырында, BBC Acorn-ды таңдады және Acorn Atom-ның ізбасары ретінде стандарттады, бастапқыда Acorn Proton деп аталды, бірақ соңында BBC Micro деп аталды. Бұл ZX желісіндегі түсті шығаруды қолдайтын алғашқы компьютер болды. ZX Spectrum нарықтағы басқа компьютерлерге қарағанда, соның ішінде BBC Micro, VIC 20 немесе Apple II-ге қарағанда қолжетімді болды және Ұлыбританиядағы экономикалық төмендеу мен жоғары жұмыссыздық кезінде Синклер оны өнімділік үшін арзан үй компьютері ретінде ұсынды. Алайда, ол сол жылы жасөспірімдер мен жас ересектерге танымал сыйлыққа айналды. Бұл көптеген жастардың ZX Spectrum-те бағдарламалауды үйренуіне, оның жаңа түс мүмкіндіктерін пайдаланып, британдық юморға негізделген қызықты бейне ойындар жасауына әкелді, олар ауызша және пошта арқылы сатылды. ZX Spectrum-ті пайдаланатын «бөлме кодтаушылары» деп аталатын жастар Ұлыбританияның бейне ойын индустриясының басталуына ықпал етті. 1984 жылға қарай ZX Spectrum үшін 3500-ден астам ойын шығарылды. ZX Spectrum танымалдылығы Батыс Еуропаға тарады. Синклер сол кездегі Кеңес блогының құрамында болған Шығыс Еуропа елдеріне импорттауға мүмкіндік алмағанмен, осы елдерде ZX Spectrum-ның көптеген арзан көшірмелері пайда болды, бұл ұқсас «бөлме кодтаушыларының» бейне ойынды дамытуын одан әрі серпілтті. ZX Spectrum Ұлыбританияда ең көп сатылатын компьютерге айналды, 1992 жылы өндірілімі тоқтатылғанға дейін 5 миллионнан астам дана сатылды. Қосымша қаражатпен Синклер 1982 жылы Баркер және Уодсворт минералды суды бөтелкеге толтыру зауытын компанияның бас кеңсесіне айналдырды. 1983 жылдың қаңтар айында американдық «Time» журналы персоналды компьютерді 1982 жылғы «Жылдың машинасы» деп атады, ал Синклер компьютер индустриясынан шыққан алты адамның бірі болып ерекшеленді.

While Sinclair was dealing with the NEB and had seen problems developing, he had a former employee, Christopher Curry, establish a "lifeboat" company, called Science of Cambridge Ltd, in July 1977, called such as they were located near University of Cambridge, and planned for Curry to develop technology from ideas from the school. An early product from Science of Cambridge was a wrist calculator kit, which helped to keep the company financially afloat. By the time that Sinclair had left Radionics and joined Curry at Science of Cambridge, inexpensive microprocessors had started appearing on the market. Sinclair came up with the idea of selling a microprocessor teaching kit, and in June 1978, Science of Cambridge launched the MK14 kit, based on the National SC/MP chip, in June 1978. In May 1979, Jim Westwood, a former Sinclair Radionics employee Sinclair hired for this new company, started the ZX80 project at Science of Cambridge; it was launched in February 1980 at £79.95 in kit form and £99.95 ready built. The ZX80 was immediately successful, and besides sales in the UK, Sinclair also sought to introduce the computer into the United States. On hearing that the BBC was preparing to run a television series to teach viewers about computing and programming, both Sinclair and Curry pressured the BBC to choose computers from their respective companies to use as the primary tool. This pushed the development of the Sinclair ZX81 ahead as Sinclair's standard for the BBC. The ZX81 was launched at £49.95 in kit form and £69.95 ready built, by mail order. Ultimately, the BBC chose Acorn and standardized on a successor to the Acorn Atom—originally named Acorn Proton, but ultimately branded as the BBC Micro. It was the first computer in the ZX line to support colour output. The ZX Spectrum remained more affordable than other computers on the market, including the BBC Micro, the VIC 20 or Apple II, and during a time of recession and high unemployment in the UK, was positioned by Sinclair as a low cost home computer for productivity applications. However, it also proved to be a popular gift for teenagers and young adults that year. This led to a number of these young people learning to program on the ZX Spectrum, using its newfound colour support, to make quirky video games inspired by British humour which they sold through word of mouth and mail order. So called "bedroom coders" using the ZX Spectrum gave rise to the start of the UK's video game industry. By 1984, over 3,500 games had been released for the ZX Spectrum. The popularity of the ZX Spectrum spread to Western Europe. While Sinclair could not import into Eastern European countries still within the Soviet bloc at the time, numerous low cost clones of the ZX Spectrum sprung up within these countries, further boosting the start of video game development by similar bedroom coders. The ZX Spectrum went on to become the UK's most sold computer, selling more than 5 million units before it was discontinued in 1992. With the additional funds, Sinclair converted the Barker & Wadsworth mineral water bottling factory into the company's headquarters in 1982. In January 1983, American news magazine Time named the personal computer the 1982 "Machine of the Year," and Sinclair was one of six individuals from the computing industry who were spotlighted in the accompanying feature.

Sinclair Vehicles және нарықтың құлдырауы

Sinclair Research табыстылығын жалғастыра келе, 1983 жылғы наурыз айында Sinclair Vehicles Ltd. жаңа компаниясын құрды. Бұл компанияны дамыту үшін Sinclair Research капиталының 10% және оның өзінің акцияларының бір бөлігі сатылып алынған қаржымен қамтамасыз етілді. Синклер 1970-жылдардан бері Sinclair Radionics кезінде электр көліктеріне қызығушылық танытқан және 1979 жылдан бері Radionics-тің бұрынғы қызметкері Тони Вуд Роджерспен бірлесіп, нарыққа жаңа көліктің прототипін жасау жұмыстарын жүргізіп келді. Компанияның жалғыз өнімі – 1985 жылғы қаңтарда ұсынылған Sinclair C5 болды. Sinclair C5 нарықты зерттеусіз жасалғандықтан, сәтсіздікке ұшырады. Ол жоғары бағасы, ойыншық сияқты көрінісі, қауіпсіздік мүмкіндіктерінің болмауы, ауа райының әсеріне ұшырауы және тік көтерілген жолдарда педальмен жүру қажеттілігі үшін көп сынға ұшырады және мазақталды. Синклер алғашқы жылы 100 000 C5 сатылатынын күткенімен, тек 14 000 дана өндіріліп, сол жылдың тамызында C5 өндірісі тоқтатылғанға дейін 4 500 дана сатылды. Синклер үшін тағы бір сәтсіздік – Sinclair Research TV80 болды. Бұл катодты сәулелі түтікпен жұмыс істейтін, дамыруы бірнеше жылға созылған миниатюралық, көшіруге қолайлы теледидар. TV80 1983 жылы нарыққа дайын болған кезде, 1982 жылы Жапонияда Sony Watchman ұсынылған еді. Осы коммерциялық сәтсіздіктерге қарамастан, C5 және TV80 кейіннен өз уақытынан бұрын жасалған өнімдер деп есептелді. C5 қазіргі электр көліктің алғы күші, ал TV80 – смартфонда бейне көрумен салыстырылады. Бағаның төмендеуі салдарынан тұтынушылар бұл компьютерлерді өнімділік құралдары емес, ойыншықтар деп қарады, және Sinclair Research 1984 жылғы мерекелік маусымдағы жоспарланған сату деңгейіне жетпеді. 1985 жылы Acorn компаниясы тергеуге түсті, бұл компьютер индустриясында, соның ішінде Sinclair Research компаниясында қаржылық тұрақтылыққа қатысты алаңдаушылықтарды тудырды. Daily Mirror және Pergamon Press иесі Роберт Максвелл, 1985 жылдың маусымында жарияланған 12 миллион фунт стерлингтік сатып алу арқылы Sinclair Research-ке көмектесуді жоспарлады. Алайда, 1985 жылдың тамызында Синклер Диксонс тобынан 10 миллион фунт стерлингтік ұсыныс алғандықтан келісім күшін жойды. Sinclair Research-ке қаражаттың жетіспеуі және C5 сәтсіздігі Синклер үшін қаржылық қиындықтар тудырды. 1985 жылдың қазанында Sinclair Vehicles банкротқа ұшырады, ал 1986 жылдың сәуірінде Синклер Sinclair Research компаниясының көп бөлігін Amstrad компаниясына 5 миллион фунтқа сатты. Sinclair Research Ltd компаниясы Ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстарын жүргізетін және компанияның дамытқан технологияларын пайдалану үшін құрылған бірнеше еншілес компаниялардағы үлестерді басқаратын холдингтік компанияға айналды. Олардың ішінде Anamartic Ltd (кеңдік масштабта интеграция) және Cambridge Computer Ltd (Z88 портативті компьютері және спутниктік теледидар қабылдағыштары) бар.

As Sinclair Research continued to be successful, Sinclair launched a new company, Sinclair Vehicles Ltd., in March 1983 to develop electric vehicles, using 10% of the capital generated by Sinclair Research and selling some of his own shares to fund the new venture. Sinclair had an interest in electric vehicles since the 1970s at Sinclair Radionics, and had been working with Tony Wood Rogers, a former Radionics employee, since 1979 to start developing prototypes of a new vehicle for the market. The company's only product was the Sinclair C5 which launched in January 1985. The Sinclair C5 was considered a significant failure, having been developed without any market research. It was widely criticised and widely ridiculed for its high price, its toy like appearance, lack of safety features and exposure to the elements, and the need for the user to pedal the vehicle up steeper hills. Whilst Sinclair had anticipated 100,000 C5's would be sold in the first year, only 14,000 units were produced and 4,500 sold before the C5 line was terminated in August that same year. Another noted misfire for Sinclair was the Sinclair Research TV80, a flatscreen portable mini television utilising a cathode ray tube, which took several years to develop, and by the time the TV80 was ready for market in 1983, the Sony Watchman had been released in Japan in 1982. Despite these commercial failures, both the C5 and TV80 have since been considered products ahead of their time, with the C5 a precursor to the modern day electric car and the TV80 comparable to watching videos on smartphones. The price drops meant that consumers saw these computers as more toys rather than productivity tools, and Sinclair Research missed its planned sales milestones for the 1984 holiday season. Into 1985, Acorn fell under investigation which propagated solvency concerns throughout the computer industry, including Sinclair Research. Robert Maxwell, the owner of The Daily Mirror and Pergamon Press, planned to help Sinclair Research through its £12 million acquisition via Pergamon's Hollis Brothers division, announced in June 1985. However the deal was aborted in August 1985 as Sinclair found an offer with the Dixons Group of only £10 million. The lack of funds for Sinclair Research and the failure of the C5 created financial difficulties for Sinclair. Sinclair Vehicles was placed into receivership by October 1985, and in April 1986, Sinclair sold the bulk of Sinclair Research to Amstrad for £5 million. Sinclair Research Ltd. was reduced to an R&D business and holding company, with shareholdings in several spin off companies, formed to exploit technologies developed by the company. These included Anamartic Ltd. (wafer scale integration) and Cambridge Computer Ltd. (Z88 portable computer and satellite television receivers).

Кейінгі жылдар

1990 жылға қарай Синклер зерттеулері Синклерден және тағы екі қызметкерден тұрды, бұл 1985 жылығы өркендеген шағындағы 130 қызметкерден азайды. 2003 жылы Синклер зерттеулері Гонконгтағы Daka фирмасымен ынтымақтастыққа түсті. Daka үшін Кройдонның жанында авторлық төлемдер негізінде өнімдерді әзірлеу үшін зертхана құрылды. Екі фирма Sea Scooter және мүгедектер коляскасын жасау бойынша жұмыс істеді. 1997 жылы ол 10 пенс монетасының мөлшеріндегі Sinclair XI радиосын ойлап тапты. Бірақ X1 нарыққа шыға алмады.

Тану

Синклер Ұлыбританияда жеке компьютер индустриясын дамытуға қосқан үлесі үшін бірнеше награда алды. Ол 1983 жылы Патшайымның туған күніне орай жасалған наградалар тізімінде рыцарь дәрежесіне ие болды. 1988 жылы Лондонның Ұлттық портрет галереясы фотограф Саймон Льюистің Синклердің суретін өздерінің тұрақты коллекциясына сатып алды.

Жеке өмір

Синклер покер ойыншысы болды және Channel 4 телеарнасындағы Late Night Poker бағдарламасының алғашқы үш сериясында қатысты. Ол "Celebrity Poker Club" ойынының бірінші финалында жеңіске жетті. Ол сондай-ақ бірнеше Нью-Йорк марафонына қатысты, оның ішінде бірнеше Нью-Йорк марафонына қатысқан. Компьютерлік технологиямен айналысқанына қарамастан, Синклер Интернетті пайдаланбады, себебі "маған айналада техникалық немесе механикалық заттардың болуы ұнамайды, ол өнертабыс процесінен алаңдатады" деді. 2010 жылы ол өзі компьютерлерді пайдаланбайтынын және электрондық поштадан гөрі телефонды пайдалануды артық көретінін айтты. 2014 жылы ол: "Егер сіз адамдармен бәсекелесіп, олардан ақыл-ойымен озып кететін машиналар жасасаңыз, біздің аман қалуымыз өте қиын болады. Бұл – сөзсіз" деп болжады. Оның Эннмен бірінші некесі 1985 жыл шамасында компанияларымен байланысты қаржылық қиындықтардың салдарынан жиырма жылдан кейін ажырасып кетті. Эннмен некесінен үш баласы болды. 2021 жылдың 16 қыркүйегінде Синклер он жылдан астам уақыт бойы күрескен қатерлі ісіктен кейін Лондонда қайтыс болды. Ол 81 жаста еді. Синклердің өліміне орай Элон Маск, Сатья Наделла, Оливер Твинз, Дебби Бествик, Чарльз Сесил және Дэвид Брабен сияқты көптеген адамдар оның компьютерлік және бейне ойындарына қосқан үлесін еске алды. "Таймс" газетінің бас редакторы оның өлімінен кейін Синклерді "жетістікке жету үшін сәтсіздік өте маңызды" екенін еске түсіретін, сэр Джеймс Дайсон және Александр Грэм Белл сияқты Ұлыбританияның ұлы өнертапқыштарының табандылығымен тең өнертапқыш ретінде сипаттады.