Эрик Карр: Kiss тобының барабаншысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық барабаншы (1950–1991)
боксшы

Пол Чарльз Каравельо (12 шілде 1950 – 24 қараша 1991), көбінесе Эрик Карр деген атпен танымал, американдық музыкант. 1980 жылдан 1991 жылы қайтыс болғанға дейін Kiss рок-тобының барабаншысы болды. Питер Крисс кеткеннен кейін Каравельо Kiss тобының жаңа барабаншысы болып таңдалды. Ол "Эрик Карр" сахналық есімін ойлап тапты және сахнадағы Fox кейіпкерін жасады. 1991 жылы жүрек рагынан қайтыс болғанға дейін Kiss тобының мүшесі болып қалды.

Ерте өмір

1950 жылы 12 шілдеде Альберт (1927–2022) және Конни Каравельо (1929–2010) отбасында Пол Чарльз Каравельо ретінде дүниеге келген Карр итальяндық тектен шыққан. Ол Нью-Йорк қаласындағы Бруклиннің Шығыс Нью-Йорк ауданындағы 1043 Белмонт даңғылында өсті. Әкесі көбінесе жұмыста болғандықтан, Карр оны көп көрмеді және "әкесімен бірге бейсбол ойынына немесе осындай шараларға бармады". Ол бөлмесінде көп уақытын жалғыз өткізіп, ойыншық солдаттармен және ойыншық монстрлармен ойнады. Каравельо өнер және дизайн орта мектебінде оқыды. Бастапқыда ол карикатурашы болуды жоспарлаған, бірақ көп ұзамай ойын өзгертті және фотосурет салуды үйренуге шешім қабылдады. Оның айтуынша, ол "орта мектептегі барлық күндерін" босқа өткізді. "Жұмыс істемедім, мансабымды дамыту үшін ештеңе жасамадым, уақытымды текке кетіріп, достарыммен бірге қараңғы бөлмеде мас болып жүрдім. Мұғалім келгенде бір жақты әйнектен көре алатындықтан, бізді ешқашан ұстаған жоқ. Күнде мас бола бермейтінмін, білсіңдер. Сол кездегі жарты стақан арақ ішкен адамның да мас болуы мүмкін еді". Ол ас үйден бірнеше кітап пен ыдыстарды жинап, импровизациялық барабан жиынтығын жасады және барабан ойнауды өзі үйрене бастады. Каравельо орта мектебіндегі шашы ұзын болған екі оқушының бірі болды, себебі ол Beatles тобын жақсы көретін. Ол "Шашымды тегіс ету үшін Dippity Do қолданар едім. Менде Beatles тобының шашындай шаш болғым келді, бірақ шашым қисық болғандықтан, оны Beatles тобының шашындай тегіс ете алмадым. Сондықтан Dippity Do алып, шашымды соған малып, анамның нейлон шұлығының бір бөлігін алып, бір шетінен түйін байлап, басыма ұры сияқты киер едім. Мен осылай екі жыл бойы ұйықтадым, әр түн сайын басымда осы шұлықпен жатар едім". Олар латиноамерикандық музыка мен Beatles әндерін ойнады. The Allures тобы ұзаққа созылмады, шамамен бірнеше ай ғана. Содан кейін Каравельо орта мектептегі досы Томас шақырып, оған бас гитарада ойнауды ұсынды, олар басқа музыканттарды іздеді. Орта мектепке басталғаннан кейін ол гитарада ойнауды үйренуге қызығушылық танытқан Джонмен танысты. Үш жас музыкант топты The Cellarmen деп атады, өйткені олар Каравельоның жертөлесінде жаттықты. Томас пен Каравельо көп ұзамай команда ретінде жұмыс істей бастады және ақырында Beatles тобынан шабыттанған "Your Turn to Cry" және "I Cry at Night" әндерін жазды. Барабаншы топқа сенімді болды және топтың атын стильді жазуды ойлап тапты, содан кейін "The Cellarmen" деген жазуды барабанының алдыңғы жағына басып шығарды. Алайда, топ 1965 жылдың соңында немесе 1966 жылдың басында тарады. 1966 жылдың наурыз айында Каравельо клавишашы Виктор Коэнмен және бассист Дейв Барткимен танысты. Гитарашы Боб Прайор бірнеше аптадан кейін топқа қосылды. Олар әр түрлі әндерді орындады және клубтарда ойнауға жетілуді мақсат етті. Олар аптасына бірнеше рет жаттығып, көп ұзамай көптеген әндерді дайындады. The Cellarmen атауын сақтады, өйткені сол кезде олардың жаңа барабан терісін сатып алуға жеткілікті ақшасы болмады. Сонымен қатар, топ әлі де Каравельоның жертөлесінде жаттықты, сондықтан атау орынды болды. The Cellarmen тобының алғашқы концерті 1966 жылдың тамызында өтті. Олар тек сол кездегі танымал музыканы орындайтын кавер-топ еді. The Cellarmen 1968 жылдың соңына дейін бірге ойнады. Екі жарым жыл бойы олар музыкалық және қаржылық жағынан дамыды және Нью-Йорктегі ірі брондау агенттігі Ruston & Brenner оларды өкілдік етті. Олар сондай-ақ Каравельо бұрынғы The Cellarmen тобымен жазған екі әнді жазды. Екі ән Jody Records лейблінде шықты. The Cellarmen тобының соңғы айларында Каравельо барабан жиынтығына екінші барабан қосты. Ол Cream және Jimi Hendrix сияқты ауыр музыканы зерттей бастады. The Cellarmen тобы тарағаннан кейін Каравельо "Things That Go Bump In The Night" атты жаңа топ құрды. Бұл топ ауыр музыка орындады, бірақ клубтарда танымал бола алмады және көп ұзамай тарады. 1969 жылдың көктемінде Каравельо The Cellarmen тобындағы үш бұрынғы әріптесімен және вокалист Гэри Фреймен бірге Smack тобына қосылды. Каравельо бұл топпен тек күзге дейін жұмыс істейтінін мәлімдеді. Ruston & Brenner жаз бойы Smack тобын брондауды жалғастырды және топ клубтарда көп ұзамай сұранысқа ие болды. 1969 жылдың күзінде Каравельо Smack тобынан кетіп қалды, бірақ оған қосылатын басқа топ болмады. 1970 жылдың қараша айында ол Salt & Pepper деп аталатын топқа қосылды, бұл бірнеше жанрдағы музыканы орындайтын кавер-топ; топтың аты солай болды, өйткені мүшелерінің жартысы қара, жартысы ақ. Оның бұрынғы тобының мүшесі Виктор Коэн клавишашы болды және Каравельоны топқа ұсынды. Salt & Pepper көбінесе Top 40 әндерін орындады. Ол кейіннен былай деп еске алды: "Ол кездегі Top 40 - бұл барлық нәрсе - фанк, балладалар, рок, кантри және басқа да әртүрлі музыкалар. Ол радио үшін керемет кезең болды". Ruston & Brenner олардың бұзылған жабдықтарын ауыстыру үшін қайырымдылық шарасын өткізді. The Lightning альбомы және Diamond-тың соңғы альбомы Tiger, Tiger екеуі де чарттарға енбеді. Нәтижесінде Каравельоның 1970 жылдан бері таныс адамдармен жұмысы аяқталды. Diamond Mother Nature Father Time тобын турға шақырмады және Mother Nature Father Time тобы 1979 жылдың қазан айында тарады. Кейін Каравельо бұл топты "негізінен тоғыз жыл бойы отбасым сияқты" деп сипаттады.

Born as Paul Charles Caravello on July 12, 1950, to Albert (1927–2022) and Connie Caravello (1929–2010), Carr was of Italian descent. He grew up at 1043 Belmont Ave. in the East New York section of Brooklyn in New York City. Because his father worked most of the time, Carr did not see that much of him, and "never went to a baseball game or that kind of stuff" with his father. He spent a lot of time alone in his room, playing with toy soldiers and toy monsters. Caravello attended the High School of Art and Design. He planned at first to be a cartoonist, then changed his mind quickly thereafter and decided to study photography. According to him, he ended up wasting "absolutely every day of high school. I got no work done, did nothing to further my career, wasted time, and wound up getting drunk in the darkroom with my friends all the time. We never got caught because we could see through the one way glass whenever a teacher would come. It wasn't like I was getting drunk every day, you know. Half a cup of vodka in those days was enough to get you drunk." He collected several books and pots from the kitchen to create a makeshift drum kit and began teaching himself how to play drums. Caravello was one of only two students in his high school who had long hair, mostly due to his love of the Beatles. He recalled that "I used to Dippity Do my hair down, to make it stay flat. I used to have a Beatles haircut, but my hair's curly, so I couldn't get it to lay flat like the Beatles'. So I'd get the stuff Dippity Do, drench my hair with it, and I'd take a piece of my Mom's nylon stocking, tie a knot in one end, and pull it over my head like a burglar. I was sleeping like that for probably two years with that on my head every night." They played a blend of Latino music and Beatles songs. The Allures did not last long, perhaps only a few months. Caravello then asked his friend in junior high school, Thomas, to join him on bass while they looked for other musicians. Shortly after starting high school he met John, who was interested in learning to play the guitar. The three young musicians called the group The Cellarmen because they practiced in Caravello's cellar. Thomas and Caravello soon began working as a team and eventually wrote two Beatles inspired songs, "Your Turn to Cry" and "I Cray at Night." The drummer felt confident in the band and soon designed stylized lettering of the band's name and printed The Cellarmen on the front of his kick drum. However, the band broke up in late 1965 or early 1966. In March 1966, Caravello met keyboardist Victor Cohen and bassist Dave Bartky. Guitarist Bob Pryor joined the band within a few weeks. They played cover songs and their goal was to become good enough to play in the clubs. They practiced several times a week and soon had considerable number of songs ready. They kept The Cellarmen name because at the time they did not have enough money to purchase a new kick drum skin. Besides, the band still practiced in Caravello's cellar, so the name was appropriate. The Cellarmen's first gig was in August 1966. They were strictly a cover band playing popular music of the times. The Cellarmen played together until late 1968. In the two year and a half years together they had progressed musically and financially, and were represented by Ruston & Brenner, a large booking agency in New York City. They also recorded the two songs Caravello had written with the previous iteration of The Cellarmen. The two songs appear on the Jody Records label. During the last few months with The Cellarmen, Caravello added a second kick drum to his kit. He began exploring heavier music, such as Cream and Jimi Hendrix. After The Cellarmen disbanded. Caravello formed a new band called Things That Go Bump In The Night. This band played heavy music, but failed to gain traction in the clubs and soon disbanded. In the spring of 1969, Caravello joined his three former bandmates from The Cellarmen and vocalist Gary Fray in their band, Smack. Caravello insisted he would work with this cover band only until the fall. Ruston & Brenner continued booking Smack through the summer and band was soon in demand in the clubs. In the fall of 1969, Caravello left Smack, but he did not have another band to join. In November 1970 he joined a band called Salt & Pepper, a cover band playing music from multiple genres; the band was named that because half of the members were black and half were white. His old bandmate, Victor Cohen, was the keyboardist and recommended Caravello to the band. Salt & Pepper played mostly Top 40 songs. As he described it later, "Top 40 in those days was everything – funk, ballads, rock, country, and everything. It was a great time for radio.". Ruston & Brenner held a benefit to replace their ruined equipment. The Lightning album and Diamond's latest album Tiger, Tiger both failed to chart. The result was the end of the Caravello's work with people he had known since 1970. Diamond did not hire Mother Nature Father Time to tour and Mother Nature Father Time broke up in October 1979. Caravello later described the band as "like my family basically for nine years."

Аудиция

Каравельо Kiss тобына өтініш білдіріп, Kiss-тің қазіргі "Шанди" синглінің кассеталық таспасын жіберді, бірақ Пол Стэнлидің вокалын емес, өзінің вокалын қосып. "Бұл керемет естілді!" – жылдар өткен соң ол қуана еске алды. Өтінішті көзге түсіріп, ерекшелеу үшін ашық қызғылт түсті папкаға салды. Каравэллоның белгілі болмауы, топқа мүшелерінің құпиясын сақтау үшін маңызды артықшылық болған шығар. Пауль Стэнли: "Бізге есімдері бұрын ешкімге белгісіз адам қажет еді. Өткен аптада Род Стюарттың тобында немесе Rainbow тобында ойнаған адамды біз қаламаймыз" деді. Каравэллоның Kiss құрамына енгенін жариялаған баспасөз хабарламасын шығармас бұрын, оның нақты жасынан үш жыл кемітті – бір жағынан оның кім екенін анықтауға тырысатындарды шатастыру үшін, екінші жағынан, көпшіліктен таңдалған жас жанкүйер – жаңа Kiss барабаншысы деген имидж жасауға көмектесу үшін.

Сахналық макияж және кейіпкер

Каравельо сынақтан өткеннен кейін уақыт тар болды және топқа оның тұңғыш концертіне дейін кейіпкердің бейнесі мен сахналық есімін ойластыру қиын болды. "Біз оған ешқашан топқа қабылданғанын айтпадық, - деді Пол Стэнли 1983 жылы USA Network Night Flight бағдарламасында, - Біз жай ғана: "Екі аптадан кейін ойнаймыз" дедік". Пол Стэнли Каравельоның "Расти Блейд" сахналық есімін қалағанын, бірақ Стэнли одан бас тартқанға дейін айтты. Каравельо "Эрик Карр" есімін өте мұқият таңдады. Ол төрт мүшенің толық сахналық есімдерінің әрқайсысы үш буыннан тұратындығын, ал Крисс есімінің қалған үш мүшенің есімдерінің буын үлгісіне кері екенін байқады – "Питер Крисс" екі буыннан соң бір буыннан тұрады. Ол өзінің сахналық есімін Питер Крисс есімімен бірдей ырғақты етуді шешті, сондықтан екі буынды бірінші есім мен бір буынды тегін таңдады, осылайша төрт есімді бірге айтқанда да құлаққа жағымды болсын. Карр өзінің туған есімін Каравельодан қысқартты, ал Эрик есімін сол кездегі қарындасы жасаған есімдер тізімінен таңдады. Пауль Каравельо оның заңды аты болып қалды. Kiss бейнесі үшін Карр бастапқыда "Шаянды" бейнесін сынады; алайда, майлы бояумен осы бейнені жасау өте қиын болды – қолайлы макияж дизайны жасалмады, ал "Шаянды" костюмі "аққан сары түсті" еді! Пол Стэнлидің бұл бейне Big Bird-ке ұқсайтынын айтқаннан кейін идеядан бас тартылды. Топтың мерзімі шектеулі болғандықтан (Каррдың сахналық дебютіне екі апта қалғанда) Карр "Түлкі" бейнесі үшін макияж дизайнын ойлап тапты; Симмонсқа ұнады, осылайша кейіпкер дүниеге келді. Бастапқы дизайн Каррдың алғашқы фотосессиясынан және KISS мүшесі ретіндегі дебюттік концертінен кейін бірнеше күн ішінде өңделді. Каррдың алғашқы ресми өнер көрсетісі 1980 жылдың 25 шілдесінде Нью-Йорктегі Палладиумда болды. Оның ата-анасы, ұлының Kiss тобында екенін ешкімге айтпауды ескертті (жаңа мүшенің макияжсыз қалай көрінетінін ешкім білмейтін құпияны сақтау үшін), концертке келді және Каррмен бірге жөндеу шеберханасында жұмыс істеген досы оларды таныды – және жаңа Kiss мүшесі оның бұрынғы әріптесі екенін білмеді. "Сендер мұнда не істеп жүрсіңдер?" - деді Каррдың әкесі Альберт Каравельо "Түлкі туралы аңыз" DVD-де, - "Kiss-ті ұнатасың ба?" Мен: "Иә!" - дедім". Келесі күні KISS менеджері Билл Оукойн Каррға оның макияжының көрермендерден ешқандай айырмашылығы жоқ екенін айтып, домбырашыдан Түлкі макияжын жақсартуын өтінді. 30 шілдеде Карр 1980 жылдың қыркүйек айында эфирге шыққан "Балалар да адамдар" атты жастар телешоуының эпизодында жұртшылыққа таныстырылды. Бұл оның көптеген жанкүйерлер танитын макияжының тұңғыш ресми көрсетілісі болды. 1980 жылғы Рождествода Kiss ұйымы Каррға Porsche сатып алды, осылайша олардың жаңа домбырашысы рок-жұлдызының стиліне сәйкес келуі керек болды. Көлік жиі бұзылып, Каррға көптеген қиындықтар тудырды. Еуропалық тур қазан айының ортасында аяқталды, содан кейін KISS Австралияға 8 қарашадан бастап 2 желтоқсанға дейін Оңтүстік континент пен Жаңа Зеландияда төрт апталық турнеге ұшып кетті. 11 концерттің 10-ы сатылып бітті, ең көп көрермен Мельбурн қаласында (45 000) болды. Каррдың KISS-пен алғашқы гастролі 13 елде 41 концерттен тұрды. Каррдың Kiss-пен бірге шыққан алғашқы альбомы 1981 жылы шыққан "(Музыкадан) The Elder" болды, бұл топтың мистикалық арт-рок бағытына бет бұруын көрсетті. Каррдың альбомға қосқан үлесінің бірі - "Under the Rose" - 6/8 уақытпен жазылған және григориандық ән стилімен жазылған сирек Kiss әндерінің бірі. Карр сонымен қатар Фрели және продюсер Боб Эзринмен бірге "Аралдан қашуды" жазды. Бұл Kiss жазған екінші аспаптық ән. Альбомның нашар сатылуы мен төменгі рейтингтік позиция Kiss-ке The Elder-ді қолдау үшін гастрольге шығуға мүмкіндік бермеді. 1982 жылдың жазында KISS негізінен Каррдың домбырасы мен оның ерекше стилі бар хард-рок альбомын жасауға арнады. Creatures of the Night 1982 жылдың 25 қазанында жарық көрді. Каррдың барабандарының қатты ревербтері бұрын Kiss альбомында естілмеген ерекше дыбыс болды. Альбомда тоғыз ән бар, олардың ешқайсысын Карр жазған жоқ. 1982 жылдың желтоқсан айының соңында Kiss 1979 жылғы Dynasty турнесінен бері Солтүстік Америкада алғашқы турнесін бастады. Бұл Каррдың Солтүстік Америкадағы алғашқы гастролі болды. Турнеге қатысушылар аз болды және 1983 жылдың сәуір айының басында 53-ші концерттен кейін аяқталды. Маусым айында Kiss Бразилияда алғаш рет ойнады. Kiss-ке деген сұраныс жоғары болды, Рио-де-Жанейро шоуында шамамен 137 000 адам болды. Карр "All Hell's Breakin' Loose" (Lick It Up альбомынан), "Under the Gun" (Animalize альбомынан) және "No, No, No" (Crazy Nights альбомынан) әндерін жазуға қатысты. Карр ән жазуды музыка жазудан қиын деп тапты, Крисс сияқты бір ретімен. 1989 жылы Kiss гитарисі Брюс Куликпен бірге демо жазды. Карр музыкасын жазды, бас гитара мен барабанды орындады, ал Кулик гитарада ойнады. Карр өлең жазуда шебер болмағандықтан, демоны Симмонсқа Марвин Гейдің 1965 жылғы "Ain't That Peculiar" классикалық өлеңінің сөздерімен ұсынды. Симмонс жаңа өлең сөздерін жазды, оны Карр келесі Hot in the Shade альбомы үшін жазды. Ән "Little Caesar" деп аталды. Ол осы әнді бірнеше рет орындады, бірақ турненің алғашқы айынан кейін орындалмады. Каррдың Kiss-пен соңғы тікелей өнер көрсетісі 1990 жылдың 9 қарашасында Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде болды. Қосымша мүше ретінде Карр жалақы алатын қызметкер болды және негізгі төрт мүшеге қарағанда дауыс беру құқығына ие болмады, олар пайданы және дауыс беру құқығын тең бөлісті. Каррдың Kiss тобындағы жылдарындағы оның қызметкер статусы оған үлкен наразылық тудырды. Ол өзін шеттетілген және әділсіздікке ұшыраған екінші дәрежелі Kiss мүшесі сезінді, мысалы, Симмонс пен Стэнлидің лимузиніне мінуге рұхсат етілмеді, Kiss eXposed VHS сияқты бейнелерде минималды көрсетілді немесе Asylum альбомының мұқабасынан жартылай қиылып қалды. Сол мәртебедегі әріптесі Брюс Куликпен салыстырғанда, Карр одан да көбірек көңілсіздікке ұшырады және бақытсыз болды, 1991 жылғы ауруханаға жатқан кезде Kiss оны тастап кеткендей сезінді. Өзінің өмірбаянында Питер Крисс Каррды Симмонс пен Стэнлидің "ақылдан шығарған" адамдарының бірі ретінде тізімдеді: Карр "қонақ бөлмесінде жалаңаяқ отырып, жалюзилерді түгел жапқан күйде, ішіп, сыртқа шығудан бас тартты". Алайда, бұл мәлімдеме күмәнді, өйткені Карр мен Крисс Каррдың Kiss тобында болған 11 жыл ішінде бірнеше рет ғана кездесті. Екі домбырашы достық қарым-қатынаста болды, бірақ олар үнемі хабарласып тұрмады және жақын достар емес еді. Каррдың Kiss-пен соңғы жазбасы "God Gave Rock 'N' Roll to You II" әні үшін болды, онда ол қосымша вокалда ойнады. Каррдың Kiss-пен соңғы жұмысы 1991 жылдың шілдесінде Kiss "God Gave Rock 'N' Roll to You" әніне бейнебаян түсірген кезде болды, онда Карр барабан ойнады. Каррдың тобенің соңғы ресми көрсетілісі 1991 жылдың қыркүйегінде MTV Video Music Awards салтанатында болды.

After Caravello passed the audition, time was short and the band had some trouble coming up with a character persona and a stage name for him before his debut concert. "We never actually told him he was in the band," stated Paul Stanley on USA Network's Night Flight program in 1983, "We just said: "In two weeks we're playing.'" Paul Stanley alleged that Caravello wanted to use the stage name "Rusty Blade" until Stanley dissuaded him. Caravello decided on "Eric Carr" quite carefully. He noticed that while the four members' full stage names were each three syllables long, Criss' name was the inverse of the other three band members' name syllable pattern – 'Peter Criss' was two syllables followed by a single syllable. He decided to make his stage name sound the same rhythmically as Peter Criss' by choosing a double syllable first name and a single syllable last name so that when people said all four names together it would still fit the same to the ear. Carr was shortened from his birth name Caravello, and he chose Eric from a list of first names his girlfriend at the time had created. Paul Caravello remained his legal name. For his Kiss persona, Carr initially tried "The Hawk"; this concept was apparently very difficult to realize in greasepaint – a suitable make up design was never created, and the "Hawk" costume was a "bright orange yellow!" The idea was dropped after Paul Stanley mentioned that it looked like Big Bird. With the band on deadline (only two weeks before Carr's stage debut), Carr came up with the make up design for the persona of "The Fox"; Simmons liked it and thus the character was born. The original design was modified within days of Carr's initial photo sessions and debut concert as a KISS member. Carr's first public performance was with the band in New York City's Palladium on July 25, 1980. His parents, warned to not tell anyone their son was in Kiss (to maintain the mystique that no one knew what the new member looked like without make up), attended the concert, and were recognized by a friend who worked with Carr at a repair shop – and had no idea the new Kiss member behind the kit was his former coworker. " 'What are you doing here?' ", Carr's father, Albert Caravello, related in the Tale of the Fox DVD, " 'You like Kiss?' I said, "Yeah!' " The next day, Bill Aucoin, KISS manager, told Carr that his makeup was indistinguishable from the audience and asked the drummer to refine his Fox makeup. On July 30, Carr was introduced to the public on an episode of the syndicated television youth show Kids Are People Too!, which aired in September 1980. This was the first time he wore the makeup that most fans identity him with. For Christmas in 1980, the Kiss organization bought Carr a Porsche—so their new drummer would ride around in appropriate rock star style. The car broke down often, and caused Carr quite a bit of grief. The European tour ended in mid October, after which KISS flew to Australia for a four week run on the Southern Continent and New Zealand, beginning on November 8 and concluding on December 2. Of the 11 shows, 10 were sold out and the highest attendance occurred in Melbourne (45,000). Carr's first tour with KISS saw the band play 41 shows in 13 countries. Carr's first album with Kiss was 1981's (Music from) The Elder, which marked a departure for the band toward a mystical art rock direction. One of Carr's contributions to the album, "Under the Rose", is one of the few Kiss songs written in 6/8 time and featured a Gregorian chant style chorus. Carr also cowrote "Escape From The Island" with Frehley and producer Bob Ezrin. It was only the second instrumental recorded by Kiss. Poor album sales and lower chart position did not allow Kiss to tour to support The Elder. During the summer of 1982, KISS dedicated themselves to creating a hard rock album that predominantly featured Carr's drumming and his unique style. Creatures of the Night was released on October 25, 1982. The heavy reverb on Carr's drums was a unique sound not previously heard on a Kiss album. The album featured nine songs, none of which were written by Carr. In late December 1982, Kiss began their first tour of North America since the 1979 Dynasty tour. It was Carr's first North American tour. The tour was poorly attended and ended in early April 1983 after only 53 shows. In June Kiss played in Brazil for the first time. The pent up demand for Kiss resulted in high attendance, with approximately 137,000 people at the Rio de Janeiro show/

Carr received writing credits on "All Hell's Breakin' Loose" from Lick It Up, "Under the Gun" from Animalize, and "No, No, No" from Crazy Nights. Carr said he found writing lyrics harder than writing music. using the same backing track as Criss. In 1989, he recorded a demo with Kiss lead guitarist Bruce Kulick. Carr wrote the music, played bass and drums, while Kulick played guitar. As Carr was not a proficient lyricist, he presented the demo to Simmons with the words to Marvin Gaye's 1965 classic "Ain't That Peculiar". Simmons wrote new lyrics, which Carr recorded for the subsequent Hot in the Shade release. The song was released as "Little Caesar". He performed the song a few times, but it wasn't performed beyond the first month of the tour. Carr's last live performance with Kiss was November 9, 1990, in New York City, at Madison Square Garden. As a replacement member, Carr was a paid employee and did not have voting privileges, unlike the four founding members who shared profits and voting rights equally. Through Carr's years in Kiss, his rank as an employee was a source of significant discontent for him. He felt excluded and unfairly treated as a second class Kiss citizen, for instance not being allowed to share Simmons' and Stanley's limousine, only getting minimal exposure in videos such as the Kiss eXposed VHS, or being partially cropped out of the Asylum album cover. Unlike fellow bandmember Bruce Kulick with the same status, Carr grew ever more frustrated and unhappy, culminating in his feeling ditched by Kiss during his 1991 hospitalization. In his autobiography, Peter Criss listed Carr as one of the people that Simmons and Stanley "drove mad": Carr "was reduced to sitting in his hotel room naked with the blinds all drawn, drinking and refusing to come out.". However, this account is questionable as Carr and Criss only met a few times during the 11 years Carr was in KISS. The two drummers were on friendly terms but did regularly contact each other and were not friends. Carr's last recording with Kiss was for the song "God Gave Rock 'N' Roll to You II", which featured him on backing vocals. The last time Carr worked with Kiss was in July 1991 when Kiss filmed the video for "God Gave Rock 'N Roll to You" with Carr playing drums. Carr's last public appearance with the band was at the MTV Video Music Awards in September 1991.

Пол Стэнлидің естеліктері

2014 жылы «Face the Music: A Life Exposed» атты естеліктерінде Kiss тобының жетекшісі Пол Стэнли Каррды мейірімді және талантты, бірақ мазасыз жан деп сипаттады. Карр Kiss тобының негізін қалаушы мүшесі де, алғашқы барабаншысы да бола алмайтынына қатты алаңдады. Жаңадан барабаншы Эрик Сингермен танысқаннан кейін және Kiss тобымен жақсы қарым-қатынаста болғанына қарамастан, өзін сенімсіз сезініп, Карр Сингердің оны жаңа барабаншы ретінде алмастыратынын болжады, бұл 1992 жылы (Карр қайтыс болғаннан кейін) орындалды. Ұзақ уақыт бойы ол тіпті Стэнлимен де сөйлеспеді. Стэнли кітабында Каррдың бірнеше есімде қалған оқиғаларын еске алады, соның ішінде ол бір әйел фотографпен бірге шығып, кейіннен ваннада шампан әйнегі ұстаған кезде оның жалаңаш суреттерін түсірген. Фотограф оларды жарияламауға уәде бергенін айтқан (бірақ фотолар фотографпен байланысты журналда көп ұзамай жарияланды).

Тәуекелдері мен стилі

Карр – күшті, қатты соққы беретін барабаншы және 1980-ші жылдардағы классикалық барабан дыбысын қабылдаған алғашқы барабаншылардың бірі болды: жоғары реверберацияланған және төмендегі ырғақты дыбыс. 1980 жылы Kiss тобына жіберген өтінішінде Карр өзінің барабан стилінің ауыр металдан және хард-роктан бастап поп пен жаңа толқынға дейін жететінін айтып, "Мен көп жағдайға оңай бейімделе аламын" деді. Ол Джон Бонэм, Кит Мун және Ленни Уайтты өзіне әсер еткендер ретінде атады. Сонымен қатар, Карр The Beatles тобының және олардың барабаншысы Ринго Старрдың жанкүйері болды. Бір сұхбатында ол былай деп еске алады: "Мен бүкіл 'Beatlemania' қозғалысына тартылдым. Мен барабанды ырғақтың сезімі мен ол сізді қозғайтын әсері үшін ұнаттым, тіпті отырып тұрғанда да. Мен Рингоның ойнайтын тәсілін жақсы көретінмін. Сол кезде мен онымен бірдей едім". Карр музыканың барлық түрлерін ұнатты; ән жазушы Адам Митчелл Каррдың фолк, R&B және басқа да рок емес стильдер туралы көп білетінін айтқан. Симмонс Каррдың күшті барабан стилі Kiss тобын джазға шабыттанған Крисс барабаншысы болған кездегіден гөрі ауыр топқа айналдырды деді.

Ауру және өлім

1991 жылдың ақпан айында Карр ауырып қалды. Дәрігерлер алғашқы тексерулерде емделе алатын денсаулық мәселелерін анықтады. Бірақ, қосымша тексерулер оның жүрегіне қатерлі ісік шаққан екенін көрсетті. 1991 жылдың сәуірінде Карр оң жақ қарыншасындағы және өкпесіндегі ісіктерді жою үшін бірнеше операция жасады, мақсаты – жүрегінің жұмысын қалпына келтіру және ісіктің өсуін тоқтату болатын. Каррдың диагнозы белгілі болғаннан кейін, Пол Стэнли мен Джин Симмонс оны сессиялық барабаншы Эрик Сингермен ауыстырып, топтың жаңа альбомы "Revenge" үшін жазбаларды бастады. Операциялардан кейін жазылғаннан соң Карр Стэнли мен Симмонсты оны қайтадан топқа қабылдауға көндіруге тырысты. Стэнли мен Симмонс бас тартты; олар Каррға қатерлі ісігінің емделуіне назар аударуын, ал денсаулығы жақсарғаннан кейін Kiss-ке оралуға рұқсат беретінін айтты. Дәрігерлер Каррдың ауруханадан кетуіне ешқандай жағдайда рұқсат бермеді, ол қаншалықты жалбарынса да. Джин Симмонс Эрик Каррдың ең сүйікті тағамының McDonald's екенін, ал ол Пол Стэнлимен бірге Каррды қоса, барлығына картоп фри және басқа да тағамдар әкеп, бөлісіп жейтінін айтты. 1991 жылдың ортасында топ "God Gave Rock and Roll to You II" атты жаңа әнінің бейнеклипін түсіруге дайындалып жатты. Денсаулығы нашар болғанына қарамастан, Карр Стэнли мен Симмонстан оны бейнеклипке түсіруге рұқсат сұрады. Дәрігерлер Каррдың өмір сүруіне екі-үш ай ғана қалғанын хабарлағаннан кейін олар келісті. Дәрігерлер Каррдың соңғы апталарын қалағанындай өткізуіне және бақытты болуына мүмкіндік беруді жөн көрді. Карр 1991 жылдың шілдесінде бейнеклип түсіру үшін Лос-Анджелеске ұшты. Карр сол кезде болашақ модель/актриса Кэрри Стивенспен шамамен төрт жылдық қарым-қатынаста болды. Ол оған туған күніне сақина сыйлағысы жоспарлаған. Каррдың жанкүйерлеріне жақын болуын ескере отырып, оның отбасы жерлеу рәсімін жұртшылыққа ашты, бірақ жерлеуді жекелендірілген шара ретінде сақтады. Карр Нью-Йорк штатының Ньюбург қаласындағы Седар-Хилл зиратында жерленген. Бұл туралы сол кезде жарияланбағанмен, Каррдың өлімі оның отбасы мен Kiss үшін даулы мәселе болды. Пол Стэнли мен Джин Симмонс екеуі де Каррдың оларды топтан шығарып, қиын кезде қолдау көрсетпегені үшін "жаман жігіттер" деп айыпталды. Олар бұл туралы оның жерлеу рәсіміне келгенге дейін білмеді, және Каррдың отбасы мен достары оларға деген немқұрайлылықтарын көрсетті. Стэнли өзінің автобиографиясында Каррды жамандыққа ұшыратқан деген айыптаманың жалған екенін және ол оны қолдау үшін дұрыс деп санайтынын жазды. Алайда Каррдың қызметі кезінде Стэнли "басқарылмас күйде жылағанын" мойындады және Каррдың ауру кезінде оған қалай қарағаны үшін өкінді.

In February 1991, Carr began feeling ill. Medical tests initially revealed what appeared to be manageable health issues. However, further tests determined that he had heart cancer. In April 1991, Carr underwent a series of surgeries to remove tumors in his right atrium and lungs in an effort to restore heart function and prevent the cancer's growth. Soon after Carr's diagnosis, Paul Stanley and Gene Simmons replaced him with session drummer Eric Singer to commence new recordings for the band's upcoming album Revenge. After recovering from the multiple surgeries, Carr pressed Stanley and Simmons to let him back in the band. Stanley and Simmons refused; both have stated they repeatedly told Carr to focus on his cancer treatments and they would allow him to return to Kiss once he regained his health. The doctors refused to let Carr leave the hospital on any conditions, no matter how he pleaded with them. Gene Simmons revealed that Eric Carr's favorite food was McDonald's, and that he and Paul Stanley would sneak out to bring back fries and other food to share with everyone, including Carr. By mid 1991, the band was preparing to shoot the music video for their upcoming single "God Gave Rock and Roll to You II". Despite his poor health, Carr asked Stanley and Simmons to allow him to be in the video. They ultimately agreed, after the doctors let the band know that Carr had only two or three months left to live. The doctors decided that Carr might as well do what he wanted and be happy in his last few weeks. Carr flew to Los Angeles to film the video in July 1991. Carr had also been in a nearly four year relationship with future model/actress Carrie Stevens at the time of his death. He had been planning on giving her an engagement ring for her birthday. In keeping with Carr's accessibility to his fans, his family decided to open his funeral service to the public while reserving the interment as a private event. Carr is interred in Cedar Hill Cemetery in the town of Newburgh, New York. Although it was not publicized at the time, Carr's death was considered controversial amongst his family and Kiss. Both Paul Stanley and Gene Simmons were labeled the "bad guys" by Carr for booting him out of the band and not supporting him in his time of need. The two were not made aware of this until they attended his funeral and were treated with hostility by Carr's family and friends. Stanley wrote in his autobiography that, at the time, he believed the allegation of mistreating Carr was simply untrue and that he did what he thought was right to support him. However, during Carr's service, Stanley admitted to "sobbing uncontrollably" and came to regret how he had treated Carr during his illness.

Рокология және рок-хедтер және аяқталмаған істер

Kiss-тің бұрынғы гитарисі Брюс Кулик, Каррдың отбасымен бірге 1999 жылы Каррдың бірінші және жалғыз жеке альбомын шығарды, ол Rockology деп аталды, және онда Кулик пен Карр бірлесіп жұмыс істеген көптеген демо жазбалар бар (әндер жазушы және досы Адам Митчеллмен бірге). Альбомда Каррдың жетекші вокалмен және бас-гитарамен орындалған бірнеше әндері бар, сондай-ақ гитарада Кулик пен Митчелл Каррға көптеген қосымша вокалмен көмектеседі. Бұл альбомға "Somebody's Waiting" және "Tiara" әндері кіреді, ол бастапқыда "Rockheads" деп аталатын жоспарланған балалар мультсериалы үшін жазылған, төрт кейіпкері бар (Slider, Clive, Scruffy және Punky) рок-тобының пародиасы, олардың әрқайсысының өзіндік ерекшеліктері мен мінездері бар. Карр конькимен сырғанаушы, культты фильм "Желді қала қызуы" жұлдызы Перри Каравеллоның туысы болуы мүмкін деген болжам бар. Дегенмен, 2021 жылдың соңында Instagram арқылы хабарласқанда, ол: "KISS тобынан Эрик Карр ма? Менің ойымша, мүмкін, бірақ мен сенімді емеспін" деп жауап берді. 2011 жылы Каррдың отбасы оның жарық көрмеген әндерінен тұратын "Аяқталмаған істер" альбомын шығарды. Альбом 18 әннен тұрады, ұзақтығы 43 минут, және Каррдың 1980 жылы KISS-ке қабылдауға жіберген таспасынан тікелей алынған "Shandi" әні де осы альбомда бар.