Жүнко Ониши: Жаз пианистісінің шығармашылығы мен жолы
Junko Onishi (musician)
Жапон джаз пианисі Junko Onishi туралы мақала. Post bop стилінде ойнайды, Blue Note лейблында 8 альбом шығарған, әйгілі музыканттармен бірге жұмыстасқан.
Junko Onishi (大西 順子) is a Japanese jazz pianist; she plays in the post bop genre.
Ерте мансап
Беркли музыкалық колледжінде оқығаннан кейін, Ониши Нью-Йорк қаласына көшіп барды, онда ол Джо Хендерсон, Бетти Картер, Кенни Гаррет және Мингус Династиясымен бірге орындады. Ол сондай-ақ Джеки Маклин, Холли Коул және Билли Хиггинс сияқты музыканттармен жұмыс істеді және Blue Note (Жапонияда «Somethin' Else») лейблы үшін жетекші ретінде сегіз CD жаздырды. 1994 жылдың мамыр айында Джунко Ониши Village Vanguard клубында бір апта бойы Wynton Marsalis-тің тобының мүшелері – басист Реджинальд Вил және барабаншы Херлин Райлимен бірге өнер көрсетті. Ол Дьюк Эллингтон, Телониус Монк және Орнет Коулманды өзінің басты шабыт көздері деп атаса да, оның ойнау стилі Маккой Тайнерді және Кенни Киркленд, Малгрю Миллер сияқты замандастарын еске түсіреді. Ониши 1997 жылғы «Blue Note: A Story of Modern Jazz» деректі фильмінде өзінің «Play, Piano, Play» альбомынан «Trinity» («Quick») әнін орындап көрінді.
After studying at Berklee College of Music, Onishi moved to New York City, where she played with Joe Henderson, Betty Carter, Kenny Garrett, and Mingus Dynasty. She has also worked with Jackie McLean, Holly Cole, and Billy Higgins, among others, and recorded eight CDs for Blue Note (Somethin' Else in Japan) as a leader. In May 1994, Junko Onishi played for a week at the Village Vanguard, with Wynton Marsalis's sidemen, bassist Reginald Veal, and drummer Herlin Riley. Although she lists Duke Ellington, Thelonious Monk, and Ornette Coleman as her primary influences, her playing is also reminiscent of McCoy Tyner and contemporaries such as Kenny Kirkland and Mulgrew Miller. Onishi appeared in the documentary Blue Note: A Story of Modern Jazz (1997), playing the song "Trinity" ("Quick") from her album Play, Piano, Play.
Үзіліс және кейінгі мансап
Ониси 1990-шы жылдардың соңында оқу мен жаттығуды таңдап, өнер көрсетуді тоқтатты. 1999 жылы оның ұстазы Жаки Байард қайтыс болғанда, ол екі жыл бойы мүлдем ойнауды тоқтатты: "Мен бәрін жоғалтқанымды сезіндім; енді менде ешқандай ұстаз жоқ екендей болды". Ол қайтадан ойнауға шешім қабылдағанда өзінің техникасын қайта дамытуға тура келді және ойнаудың физикалық талаптарына төзе алу үшін спорт залына баруды бастады. Blue Note 2009 жылы "Musical Moments" атты трио альбомын шығарды. "Барокко" (Verve) альбомы, онда Ониси әлдеқайда үлкен топты басқарды, бір жылдан кейін жарық көрді.
Onishi stopped performing in the late 1990s, having chosen to study and practice. When Jaki Byard, her mentor at that time, died in 1999, she stopped playing completely for two years: "I felt like I lost everything; I felt like I didn't have any more mentors". She had to redevelop her technique when she decided to return, and started going to a gym to help her cope with the physical demands of playing. Blue Note released her trio album, Musical Moments in 2009. Baroque (Verve), with Onishi leading a much larger group, followed a year later.