Герби Хэнкок: Американдық джаз сазгерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Herbert Jeffrey Hancock – американдық джаз пианисті, оркестр жетекшісі және композитор (1940 жылы туған).

Герберт Джеффри Хэнкок (1940 жылдың 12 сәуірінде туған) – американдық джаз музыканты, оркестр жетекшісі және композитор. Хэнкок мансабын трубашы Дональд Бёрд тобымен бастады. Көп ұзамай ол Майлс Дэвис квинтетіне қосылды, онда джаз ырғақ секциясының рөлін қайта анықтауға көмектесті және пост-боп дыбысының негізгі сәулетшілерінің бірі болды. 1970 жылдары Хэнкок жаз фьюжн, фанк және электро стильдерін сынап көрді, синтезаторлар мен электрониканың кең ауқымын пайдаланды. Осы кезеңде ол өзінің ең танымал және ықпалды альбомы – «Head Hunters» альбомын шығарды. Хэнкоктің ең танымал композициялары: «Cantaloupe Island», «Watermelon Man», «Maiden Voyage» және «Chameleon» – барлығы да джаз стандарттары. 1980 жылдары ол бассист/продюсер Билл Ласвеллмен бірлесіп жасаған «Rockit» электрондық инструменталды хит-синглын жариялады. Хэнкок 2007 жылы Джони Митчеллге арналған «River: The Joni Letters» альбомы үшін «Жылдың альбомы» сыйлығын қоса алғанда, «Оскар» және 14 «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылдан бері Хэнкок Лос-Анджелестегі Калифорния университетінде профессор болып жұмыс істейді, ол UCLA Herb Alpert музыка мектебінде сабақ береді. Ол сондай-ақ Герби Хэнкок джаз институтының төрағасы. Көптеген джаз пианистері сияқты, Хэнкок классикалық білім алды. Ол жеті жасында фортепианода ойнай бастады, оның таланты ерте танылды. Бала кезінде дарынды музыкант ретінде танылған ол, 1952 жылдың 5 ақпанында 11 жасында Чикаго симфониялық оркестрімен (CSO көмекші дирижері Джордж Шик жетекшілік еткен) Моцарттың фортепиано концертінің №26, D мажор, K. 537 (Coronation) шығармасының бірінші бөлімін орындады. Жасөспірім шағында Хэнкок джаз мұғалімі болған жоқ, бірақ Джордж Ширинг, Эрролл Гарнер, Билл Эванс және Оскар Петерсон сияқты джаз пианистерінің жазбаларын тыңдап, өзінің музыкалық сезімін және гармонияны түсінуін дамытты. Оған Hi Lo's вокалдық тобының жазбалары да әсер етті. Оның сөзімен айтқанда: «Hi Lo's дыбыстарын естіген кезде, мен оларды тани бастадым. Мен әртүрлі дыбыстарды ести бастадым, сонда мен одан да алыс дауысты дыбыстарды үйрендім – мысалы, «Speak Like a Child» альбомында қолданған гармониялар. Мен мұны Клэр Фишердің Hi Lo's әндерін аранжировкалауынан үйрендім. Клэр Фишер менің гармониялық тұжырымдамамды қалыптастыруға үлкен үлес қосты, ол және Билл Эванс, сондай-ақ Равель мен Гил Эванс, ақыры. Міне, осыдан шықты». 1960 жылы ол Крис Андерсонды бір рет ойнағанын естіп, оны оқушы ретінде қабылдауын өтінді. Хэнкок Андерсонды өзінің гармониялық гуруы ретінде жиі еске алады. Хэнкок 1960 жылы Гриннелл колледжін электр техникасы және музыка мамандықтары бойынша бітірді. Содан кейін Хэнкок Чикагоға көшіп барды, ал Гриннелл оған 1972 жылы көркем өнер докторы дәрежесін берді. Бэрд сол кезде Нью-Йорктегі Манхэттен музыка мектебінде оқып жүрді және Хэнкокқа Витторио Джаннинимен композицияны зерттеуді ұсынды (ол 1960 жылы қысқа уақытқа солай істеді). Пианист тез арада танымал болды және Оливер Нельсон мен Фил Вудспен бірге келесі сессияларда ойнады. Ол өзінің алғашқы жеке альбомын 1962 жылы Blue Note Records үшін жазды. «Watermelon Man» (Takin' Off) Монго Сантамарияға хит-сингл сыйлады, бірақ Хэнкок үшін одан да маңыздысы, Takin' Off сол кезде жаңа топ құрастырып жатқан Майлс Дэвистің назарын аударды. Хэнкокты Дэвиске жас домбырашы Тони Уильямс таныстырды, ол жаңа топтың мүшесі болды.

Herbert Jeffrey Hancock (born April 12, 1940) is an American jazz musician, bandleader, and composer. Hancock started his career with trumpeter Donald Byrd's group. He shortly thereafter joined the Miles Davis Quintet, where he helped to redefine the role of a jazz rhythm section and was one of the primary architects of the post bop sound. In the 1970s, Hancock experimented with jazz fusion, funk, and electro styles, using a wide array of synthesizers and electronics. It was during this period that he released perhaps his best known and most influential album, Head Hunters. Hancock's best known compositions include "Cantaloupe Island", "Watermelon Man", "Maiden Voyage", and "Chameleon", all of which are jazz standards. During the 1980s, he enjoyed a hit single with the electronic instrumental "Rockit", a collaboration with bassist/producer Bill Laswell. Hancock has won an Academy Award and 14 Grammy Awards, including Album of the Year for his 2007 Joni Mitchell tribute album River: The Joni Letters. Since 2012, Hancock has served as a professor at the University of California, Los Angeles, where he teaches at the UCLA Herb Alpert School of Music. He is also the chairman of the Herbie Hancock Institute of Jazz He attended Hyde Park High School. Like many jazz pianists, Hancock started with a classical education. He started playing piano when he was seven years old, and his talent was recognized early. Considered a child prodigy, he played the first movement of Mozart's Piano Concerto No. 26 in D Major, K. 537 (Coronation) at a young people's concert on February 5, 1952, with the Chicago Symphony Orchestra (led by CSO assistant conductor George Schick) at age 11. Throughout his teens, Hancock never had a jazz teacher; however, he developed his ear and sense of harmony by listening to the records of jazz pianists such as George Shearing, Erroll Garner, Bill Evans and Oscar Peterson. He was also influenced by records of the vocal group the Hi Lo's. In his words:
by the time I actually heard the Hi Lo's, I started picking that stuff out; my ear was happening. I could hear stuff and that's when I really learned some much farther out voicings – like the harmonies I used on Speak Like a Child – just being able to do that. I really got that from Clare Fischer's arrangements for the Hi Lo's. Clare Fischer was a major influence on my harmonic concept he and Bill Evans, and Ravel and Gil Evans, finally. You know, that's where it came from. In 1960, he heard Chris Anderson play just once and begged him to accept him as a student. Hancock often mentions Anderson as his harmonic guru. Hancock graduated from Grinnell College in 1960 with degrees in electrical engineering and music. Hancock then moved to Chicago, Grinnell also awarded him an honorary Doctor of Fine Arts degree in 1972. Byrd was attending the Manhattan School of Music in New York at the time and suggested that Hancock study composition with Vittorio Giannini (which he did for a short time in 1960). The pianist quickly earned a reputation, and played subsequent sessions with Oliver Nelson and Phil Woods. He recorded his first solo album Takin' Off for Blue Note Records in 1962. "Watermelon Man" (from Takin' Off) was to provide Mongo Santamaría with a hit single, but more importantly for Hancock, Takin' Off caught the attention of Miles Davis, who was at that time assembling a new band. Hancock was introduced to Davis by the young drummer Tony Williams, a member of the new band.

Майлс Дэвис Квинтет (1963-1968) және Blue Note Records (1962-1969)

1963 жылғы мамыр айында Хэнкокқа едәуір назар аударылды. Дэвистің тобында болғанда, Хэнкок Blue Note лейблі үшін өзінің атымен және Уэйн Шортер, Уильямс, Грант Грин, Бобби Хатчерсон, Риверс, Бёрд, Кенни Дорхам, Хэнк Мобли, Ли Морган, Фредди Хаббард және Эрик Долфи сияқты басқа музыканттармен бірге ондаған жазу сессияларын жүзеге асырды. Хэнкок сонымен қатар үлкен ансамбльдермен бірнеше аса танымал болмаған, бірақ сыншылар тарапынан жоғары бағаланған альбомдарды жазды – My Point of View (1963), Speak Like a Child (1968) және The Prisoner (1969). Аталған альбомдарда дәстүрлі джаз аспаптарымен қатар флюгельхорн, альт флейта және бас тромбоны да қолданылды. 1963 жылғы Inventions and Dimensions альбомы дерлік толығымен импровизацияланған музыкадан тұрды, онда Хэнкок бассист Пол Чемберс және екі латын перкуссия шебері – Уилли Бобо мен Освальдо "Чихуахуа" Мартинеспен бірлесіп жұмыс істеді. Осы кезеңде Хэнкок Микеланджело Антонионидің "Blowup" (1966) фильміне музыкалық сүйемелдеме (саундтрек) жазды, бұл оның мансабындағы көптеген фильмдерге жазған саундтректердің алғашқысы болды. Фильмдерге арналған саундтректерден басқа, Хэнкок американдық теледидар жарнамаларында қолданылған көптеген музыкалық тақырыптарды жазды, олар Pillsbury's Space Food Sticks, Standard Oil, Tab диеталық кока-коласы және Virginia Slims темекісі сияқты сол кезде кең танымал өнімдерге арналған еді. Хэнкок сондай-ақ F. William Free компаниясының Silva Thins темекісіне арналған жарнамалық роликтер сериясы үшін тыңшылар стиліндегі тақырыпты жазды, аранжировкалады және дирижерлік етті. Оған бұл музыкалық шығарма қатты ұнады, оны ән ретінде жазғысы келді, бірақ жарнама агенттігі рұқсат бермеді. Ол гармонияны, темп пен тонды қайта жазып, осы шығарманы 1969 жылғы "The Prisoner" альбомынан "Қорқынышпен өмір сүретін" ("He Who Lives in Fear") деп жазды. Дэвис Хэнкоктың тобымен жұмыс істеген кезеңінің соңында өзінің жазбаларына рок және эстрада музыкасының элементтерін енгізе бастады. Кейбір бастапқы қарсылықтарға қарамастан, Хэнкок Дэвистің талабы бойынша Fender Rhodes электр пианиносын қоса алғанда, электр клавиатураларын ойнауды бастады. Хэнкок жаңа аспаптарға тез бейімделді, бұл оның болашақ шығармашылық еңбектерінде маңызды рөл атқарды. Бразилиядағы бал айынан кешігіп келгені үшін Хэнкок Дэвистің тобынан шығарылды. 1968 жылдың жазында Хэнкок өзінің жеке секстетін құрды. Алайда, Дэвис жаңа дыбыс іздеу үшін квинтетін таратып жіберсе де, Хэнкок жұмыс тобынан кеткеніне қарамастан, келесі бірнеше жыл бойы Дэвистің жазбаларында пайда бола берді. Ол "In a Silent Way", "A Tribute to Jack Johnson" және "On the Corner" альбомдарына қатысты.

Hancock received considerable attention when, in May 1963, yet. While in Davis's band, Hancock also found time to record dozens of sessions for the Blue Note label, both under his own name and as a sideman with other musicians such as Wayne Shorter, Williams, Grant Green, Bobby Hutcherson, Rivers, Byrd, Kenny Dorham, Hank Mobley, Lee Morgan, Freddie Hubbard, and Eric Dolphy. Hancock also recorded several less well known but still critically acclaimed albums with larger ensembles – My Point of View (1963), Speak Like a Child (1968) and The Prisoner (1969), albums which featured flugelhorn, alto flute and bass trombone in addition to the traditional jazz instrumentation. 1963's Inventions and Dimensions was an album of almost entirely improvised music, teaming Hancock with bassist Paul Chambers and two Latin percussionists, Willie Bobo and Osvaldo "Chihuahua" Martinez. During this period, Hancock also composed the score to Michelangelo Antonioni's film Blowup (1966), the first of many film soundtracks he recorded in his career. As well as feature film soundtracks, Hancock recorded a number of musical themes used on American television commercials for such then well known products as Pillsbury's Space Food Sticks, Standard Oil, Tab diet cola, and Virginia Slims cigarettes. Hancock also wrote, arranged and conducted a spy type theme for a series of F. William Free commercials for Silva Thins cigarettes. Hancock liked it so much he wished to record it as a song but the ad agency would not let him. He rewrote the harmony, tempo and tone and recorded the piece as the track "He Who Lives in Fear" from his The Prisoner album of 1969. Davis had begun incorporating elements of rock and popular music into his recordings by the end of Hancock's tenure with the band. Despite some initial reluctance, Hancock began doubling on electric keyboards, including the Fender Rhodes electric piano at Davis's insistence. Hancock adapted quickly to the new instruments, which proved to be important in his future artistic endeavors. Under the pretext that he had returned late from a honeymoon in Brazil, Hancock was dismissed from Davis's band. In the summer of 1968 Hancock formed his own sextet. However, although Davis soon disbanded his quintet to search for a new sound, Hancock, despite his departure from the working band, continued to appear on Davis records for the next few years. Appearances included In a Silent Way, A Tribute to Jack Johnson and On the Corner.

Майлы Альберт (1969) және Мванзи дәуірі (1971-1973)

1969 жылы Хэнкок Blue Note лейблынан шығып, Warner Bros. Records компаниясымен келісімшарт жасасты. 1969 жылы Хэнкок Билл Косбидің анимациялық телешоуының саундтрегін жазды. Саундтректен алынған музыка кейіннен Fat Albert Rotunda (1969) альбомына енді, ол R&B стиліндегі, күшті джаздық элементтері бар альбом болды. Альбомдағы ең джазды әндердің бірі, көңілді "Tell Me a Bedtime Story" балладасы кейіннен Квинси Джонстың Sounds and Stuff Like That!! (1978) альбомы үшін электронды дыбыстағы ән ретінде қайта өңделді. Хэнкокты электронды музыкалық аспаптар қызықтырды. Дэвистің Bitches Brew (1970) альбомының үлкен әсерімен бірге, бұл қызығушылық электронды аспаптарды акустикалық аспаптармен үйлестіретін бірнеше альбомдарға әкелді. Хэнкоктың электронды музыкаға жасаған алғашқы қадамдары Хэнкоктан, бассист Бастер Уильямс пен барабаншы Билли Харттан тұратын секстеттен және үш мүйізші – Эдди Хендерсон (труба), Джулиан Пристер (тромбон) және мульти-инструменталист Бенни Моппиннен құралды. Патрик Глисон синтезаторларды ойнау және бағдарламалау үшін қосылды. Глисон қосылғаннан кейін секстет септетке айналды және Хэнкоктың атымен үш альбом шығарды: Mwandishi (1971), Crossings (1972) (екеуі де Warner Bros. Records лейблында) және Sextant (1973) (Columbia Records лейблында жарық көрді). Тағы екі альбом, Realization және Inside Out, Хендерсонның атымен, шамамен бірдей құраммен жазылды. Музыка джаздың негізгі бағытынан тыс, күшті импровизациялық сипатқа ие болды және заманауи классикалық композиторлардың электрондық музыкасының ықпалын көрсетті. Хэнкоктың 1971–73 жылдары шыққан үш альбомы кейін "Мвандиши" альбомы ретінде белгілі болды, осы дәуірде Хэнкок кейде қолданған суахили тіліндегі есімімен аталды ("Мвандиши" суахили тілінде "жазушы" деген мағынаны білдіреді). Алғашқы екеуі, Fat Albert Rotunda альбомымен бірге, 1994 жылы шыққан 2 CD жинағы Mwandishi: The Complete Warner Bros. Recordings-те қолжетімді болды. "Hornets" әні кейіннен 2001 жылы Future2Future альбомында "Virtual Hornets" деп қайта өңделді. Хэнкок пен Глисон Fender Rhodes фортепианосы, ARP Odyssey, ARP 2600, ARP Pro Soloist Synthesizer, Mellotron және Moog synthesizer III сияқты аспаптарды пайдаланды.

Hancock left Blue Note in 1969, signing with Warner Bros. Records. In 1969, Hancock composed the soundtrack for Bill Cosby's animated prime time television special Hey, Hey, Hey, It's Fat Albert. Music from the soundtrack was later included on Fat Albert Rotunda (1969), an R&B inspired album with strong jazz overtones. One of the jazzier songs on the record, the moody ballad "Tell Me a Bedtime Story", was later re worked as a more electronic sounding song for the Quincy Jones album Sounds and Stuff Like That!! (1978). Hancock became fascinated with electronic musical instruments. Together with the profound influence of Davis's Bitches Brew (1970), this fascination culminated in a series of albums in which electronic instruments were coupled with acoustic instruments. Hancock's first ventures into electronic music started with a sextet comprising Hancock, bassist Buster Williams and drummer Billy Hart, and a trio of horn players: Eddie Henderson (trumpet), Julian Priester (trombone), and multireedist Bennie Maupin. Patrick Gleeson was eventually added to the mix to play and program the synthesizers. The sextet, later a septet with the addition of Gleeson, made three albums under Hancock's name: Mwandishi (1971), Crossings (1972) (both on Warner Bros. Records), and Sextant (1973) (released on Columbia Records); two more, Realization and Inside Out, were recorded under Henderson's name with essentially the same personnel. The music exhibited strong improvisational aspect beyond the confines of jazz mainstream and showed influence from the electronic music of contemporary classical composers. Hancock's three records released in 1971–73 later became known as the "Mwandishi" albums, so called after a Swahili name Hancock sometimes used during this era ("Mwandishi" is Swahili for "writer"). The first two, including Fat Albert Rotunda were made available on the 2 CD set Mwandishi: the Complete Warner Bros. Recordings, released in 1994. "Hornets" was later revised on the 2001 album Future2Future as "Virtual Hornets". Among the instruments Hancock and Gleeson used were Fender Rhodes piano, ARP Odyssey, ARP 2600, ARP Pro Soloist Synthesizer, a Mellotron and the Moog synthesizer III.

Басты аңшылардан (1973) құпияларға (1976)

Ханкок The Headhunters тобын құрды, секстеттен тек Мопинді қалдырып, басист Пол Джексонды, перкуссионист Билл Саммерсті және барабаншы Харви Мейсонды қосты. Head Hunters (1973) альбомы хитке айналды, поп аудиториясына жол тауып, бірақ оның джаз тыңдаушылары арасында сынға ұшырады. Стивен Эрлвин AllMusic журналындағы ретроспективті шолуында: «Head Hunters бастапқы шығарылымынан кейін үш онжылдықтан соң да жаңа және жанды сезіледі, ал оның жанрлық икемділігі тек джаз ғана емес, фанк, соул және хип-хопқа да зор әсер етті», – деді. Барабаншы Мейсонның орнына Майк Кларк келді, ал топ 1974 жылы Thrust атты екінші альбомын шығарды. (Жапониядағы өнер көрсетілімінен жазылған, осы алғашқы екі Head Hunters альбомынан композициялар құралған концерттік альбом 1975 жылы Flood деген атпен шықты). Бұл альбом да алдыңғысына жақын деңгейде қабылданды, бірақ коммерциялық сәттілік тұрғысынан сол деңгейге жете алмады. The Headhunters 1975 жылы Ханкоксыз Survival of the Fittest атты тағы бір сәтті альбом шығарды, ал Ханкок өзі көбірек коммерциялық альбомдар жасауды бастады, көбінесе топ мүшелері қатысқан, бірақ енді The Headhunters деп аталатын жоқ. The Headhunters 1998 жылы Return of the Headhunters альбомы үшін Ханкокпен қайта бірікті, ал топтың бір нұсқасы (Джексон мен Кларкпен бірге) ойнауды және жазуды жалғастыруда. 1973 жылы Ханкок "The Spook Who Sat by the Door" фильміне саундтрек жазды. 1974 жылы "Өлім тілегі" атты алғашқы фильмге саундтрек жазды. Оның есінде қалған әндерінің бірі "Joanna's Theme" 1997 жылы Шортермен бірге шығарған 1+1 дуэтінде қайта жазылды. Ханкоктің 1970-ші жылдардағы келесі джаз-фанк альбомдары Man Child (1975) және Secrets (1976) болды, олар Ханкоктың келесі онжылдықта таңдайтын коммерциялық бағытына ишара жасады. Бұл альбомдарда Headhunters тобының мүшелерімен қатар, басқа да музыканттар маңызды рөлдерде ойнады.

V.S.O.P. (1976) -ден Future Shock (1983) -ге дейін

1978 жылы Хэнкок Чик Кореамен дуэт жазды, ол он жыл бұрын Дэвис тобында оны алмастырған еді. Ханкок сондай-ақ «The Piano» (1979) атты акустикалық фортепианодан жеке альбом шығарды, ол тек Жапонияда ғана жарық көрді. (АҚШ-та 2004 жылы шықты). «Dedication» (1974), V. S. O. P.'s «Tempest in the Colosseum» (1977) және «Direct Step» (1978) сияқты басқа Жапонияда ғана шыққан альбомдар да бар. «VSOP: Live Under the Sky» альбомы 2004 жылы АҚШ үшін қайта жазылды және 1979 жылдың шілде айында өткен турдың екінші концертіне де орын берді. 1978 жылдан 1982 жылға дейін Хэнкок джаз, диско және поп музыкасын біріктіретін көптеген альбомдарды жазды, бастапқысы – «Sunlight» (соңғы тректе Уильямс пен Пасториус сияқты қонақ музыканттар бар) (1978). Ол вокодер арқылы ән шырқап, «I Thought It Was You» атты британдық хитке ие болды, бірақ сыншылар оған әсерленбеді. Бұл оның келесі альбомында вокодерді жиі пайдалануына себеп болды, «Feets, Don't Fail Me Now» (1979), ол оған «You Bet Your Love» атты тағы бір Ұлыбританиялық хитін сыйлады. Бұл 1980 жылдары брейк-дансерлер мен хип-хоп өкілдері үшін әнұранға айналды. Бұл скретчтің қолданылуын көрсететін алғашқы танымал сингл болды, сонымен қатар Годли мен Крейм режиссерлік еткен және Джим Уайтингтің роботтарға ұқсайтын бірнеше суреттерін көрсеткен инновациялық анимациялық музыкалық видеосы да бар еді. Видео MTV-де танымал болды және Ұлыбританияда 8-орынға ие болды. Видео MTV Video Music Awards марапатында бес номинацияда жеңіске жетті. Бұл сингл белгілі бассист және продюсер Билл Ласвеллмен ынтымақтастыққа бастады. Хэнкок Ласвелл өндірген үш альбомнан тұратын серияда электронды музыкамен тәжірибе жасады: «Future Shock» (1983), «Grammy» сыйлығын жеңіп алған «Sound System» (1984) және «Perfect Machine» (1988). Осы кезеңде ол «Grammy» сыйлығының сахнасында Стиви Уодермен, Говард Джонспен және Томас Долбимен бірге синтезаторда джем-сессиясын өткізді. 1980 жылдардағы аса танылмаған туындылардың қатарында «Jazz Africa» (1987) жанды альбомы және гамбиялық кура ойнаушысы Фодэй Муса Сусомен бірлесіп жазылған «Village Life» (1984) студиялық альбомы бар. Сонымен қатар, 1985 жылы Хэнкок «Duran Duran» тобының «Arcadia» жобасының «So Red the Rose» (1985) альбомында қонақ ретінде өнер көрсетті. Ол сондай-ақ 1980 жылдардың ортасынан бастап BBC білім беру сериясының PBS арнасында қайта көрсетілген нұсқасының кіріспе және қорытынды бөлімдеріне түсініктемелер берді, ол – «Rockschool» (соңғы Жин Симмонстың «Rock School» сериясымен шатастырмау керек). 1986 жылы Хэнкок «’Round Midnight» фильмінде өнер көрсетті және рөл сомдады. Ол сонымен қатар фильмге музыкалық қосымшаны жазды, ол үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. 1980 жылдары оның кинодағы жұмысы өте көп болды, оның ішінде «A Soldier's Story» (1984), «Jo Jo Dancer, Your Life Is Calling» (1986), «Action Jackson» (1988, Майкл Каменмен бірлесіп), «Colors» (1988) және Эдди Мерфидің «Harlem Nights» (1989) комедиясының музыкасы бар. Ол телеарналар үшін жарнамалық музыка да жазатын. «Maiden Voyage» шын мәнінде, әйелдерге арналған парфюм жарнамасы ретінде басталған. «Perfect Machine» гастрольдік тобының аяқталуымен Хэнкок 15 жылдан астам қарым-қатынаста болған «Columbia Records» лейблінен кетуге шешім қабылдады.

In 1978, Hancock recorded a duet with Chick Corea, who replaced him in the Davis band a decade earlier. Hancock also released a solo acoustic piano album, The Piano (1979), which was released only in Japan. (It was released in the US in 2004). Other Japan only albums include Dedication (1974), V. S. O. P.'s Tempest in the Colosseum (1977), and Direct Step (1978). VSOP: Live Under the Sky was a VSOP album remastered for the US in 2004 and included a second concert from the tour in July 1979. From 1978 to 1982, Hancock recorded many albums of jazz inflected disco and pop music, beginning with Sunlight (featuring guest musicians including Williams and Pastorius on the last track) (1978). Singing through a vocoder, he earned a British hit, "I Thought It Was You", although critics were unimpressed. This led to more vocoder on his next album, Feets, Don't Fail Me Now (1979), which gave him another UK hit in "You Bet Your Love". and became a worldwide anthem for breakdancers and for hip hop in the 1980s. It was the first mainstream single to feature scratching, and also featured an innovative animated music video, which was directed by Godley and Creme and showed several robot like artworks by Jim Whiting. The video was a hit on MTV and reached No. 8 in the UK. The video won in five categories at the inaugural MTV Video Music Awards. This single ushered in a collaboration with noted bassist and producer Bill Laswell. Hancock experimented with electronic music on a string of three LPs produced by Laswell: Future Shock (1983), the Grammy Award winning Sound System (1984), and Perfect Machine (1988). During this period, he appeared onstage at the Grammy Awards with Stevie Wonder, Howard Jones, and Thomas Dolby, in a synthesizer jam. Lesser known works from the 1980s are the live album Jazz Africa (1987) and the studio album Village Life (1984), which were recorded with Gambian kora player Foday Musa Suso. Also, in 1985 Hancock performed as a guest on the album So Red the Rose (1985) by the Duran Duran spinoff group Arcadia. He also provided introductory and closing comments for the PBS rebroadcast in the United States of the BBC educational series from the mid 1980s, Rockschool (not to be confused with the most recent Gene Simmons' Rock School series). In 1986, Hancock performed and acted in the film 'Round Midnight. He also wrote the score/soundtrack, for which he won an Academy Award for Original Music Score. His film work was prolific during the 1980s, and included the scores to A Soldier's Story (1984), Jo Jo Dancer, Your Life Is Calling (1986), Action Jackson (1988 with Michael Kamen), Colors (1988), and the Eddie Murphy comedy Harlem Nights (1989). Often he would also write music for TV commercials. "Maiden Voyage", in fact, started out as a cologne advertisement. At the end of the Perfect Machine tour, Hancock decided to leave Columbia Records after a 15 plus year relationship.

1990-2000 жылдар

Бұл кету 1990-шы жылдардың бірінші жартысында жазу үзілісіне және бірнеше жинақ альбомдардың шығуына әкелді. Ханкок Картер, Уильямс, Шортер және Дэвиске табыс еткен Уоллес Ронимен бірге 1994 жылы шыққан «A Tribute to Miles» альбомын жазды. Альбомда екі тікелей орындалым және студияда жазылған әндер болды, ал Рони Дэвистің рөлін трубашы ретінде орындады. Альбом «үздік топтық альбом» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Ханкок 1990 жылы Джек ДеДжоннет, Дейв Холланд және Пэт Метеньмен бірге «Parallel Realities» турына қатысты, оның аясында 1990 жылдың шілдесінде Монтрё джаз фестивалінде өнер көрсетті, сондай-ақ 1991 жылы Терренс К. Карсонның басты рөлде ойнаған «Livin' Large» комедиялық фильміне музыка жазды. 1994 жылы шыққан «Dis Is da Drum» альбомымен Ханкок эсид-джаз жанрына қайта оралды. Сондай-ақ 1994 жылы ол Red Hot Organization жинақ альбомы «Stolen Moments: Red Hot + Cool» альбомында пайда болды. Альбомның мақсаты – афроамерикалық қауымдастығына қатысты ЖИТС эпидемиясы туралы хабардар ету және қаржы жинау болды. 1995 жылы шыққан «The New Standard» альбомында Ханкок пен Джон Скофилд, ДеДжоннет және Майкл Брекер сияқты жұлдыздар тобы болды. Олар Nirvana, Stevie Wonder, The Beatles, Prince, Peter Gabriel және басқалардың поп әндерін жаңаша орындады. 1997 жылы Шортермен бірге шыққан «1+1» дуэт альбомы сәтті болды, ал «Aung San Suu Kyi» әні «үздік инструменталдық композиция» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Ханкок 1998 жылы өзінің «Gershwin's World» альбомымен үлкен жетістікке қол жеткізді, онда Джордж пен Ира Гершвиннің стандарттарын Ханкок орындады, ал Wonder, Joni Mitchell және Шортер сияқты көптеген қонақ жұлдыздар қатысты. Ханкок «Gershwin's World» альбомын қолдау үшін Cyro Baptista, Terri Lynne Carrington, Ira Coleman, Eli Degibri және Eddie Henderson қатысқан секстетпен әлемді аралады.

2000 жылдан 2009 жылға дейін

2001 жылы Хэнкок Future2Future жазды, ол Хэнкокты Ласвеллмен қайта біріктірді және электроника элементтерін, сондай-ақ The X Ecutioners тобының диджеі Роб Свифттің өнерін ұсынды. Кейін Хэнкок топпен гастрольде болды және "Rockit" музыкалық видеосы қоса алғанда, басқа құраммен концерттік DVD шығарды. Сондай-ақ 2001 жылы Хэнкок Брекер және Рой Харгроувпен бірлесіп, Дэвис пен Джон Колтрейнге арналған тікелей концерттік альбом жазды, ол Directions in Music: Live at Massey Hall деп аталды және Торонтода тікелей жазылған. Үштік альбомды насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты және 2005 жылға дейін гастрольде болды. 2005 жылы "Possibilities" атты дуэттік альбом жарық көрді. Онда Карлос Сантана, Пол Саймон, Энни Леннокс, Джон Майер, Кристина Агилера, Стинг және тағы басқалармен бірлескен туындылар орын алды. 2006 жылы "Possibilities" екі номинацияда Грэмми сыйлығына ие болды: "A Song for You" (Агилера қатысқан нұсқасы) "Үздік поп-инструментальдық орындау" номинациясына, ал "Gelo No Montanha" (гитарада Трей Анастасиомен бірге) "Үздік инструментальдық орындау" номинациясына ұсынылды, бірақ ешқайсысы жеңіске жетпеді. 2005 жылы Хэнкок Бениннің гитаристі Лайонел Луике қатысқан жаңа квартетпен Еуропа бойынша гастрольдік сапар жасады, амбиенттен тура джазға және африкалық музыкаға дейінгі әртүрлі дыбыстарды зерттеді. Сонымен қатар, 2005 жылдың жазында Хэнкок Headhunters тобын қайта құрып, олармен бірге гастрольде болды, соның ішінде The Bonnaroo Music & Arts Festival-де өнер көрсетті. Бұл құрамда Headhunters тобының ең алғашқы мүшелері болған жоқ. Топқа Маркус Миллер, Каррингтон, Луике және Майер кірді. Хэнкок сол жазда Bonnaroo фестивалінің тұңғыш резиденциялық суретшісі атанды. 2006 жылы Sony BMG Music Entertainment (Хэнкоктің бұрынғы лейблі Columbia Records-ты сатып алған) екі дискілік жинақты шығарды – The Essential Herbie Hancock. Бұл жинақ оның Warner Bros., Blue Note, Columbia және Verve/Polygram студияларындағы жұмыстарының алғашқы толық жинағы болды. Бұл Хэнкоктің 2002 жылғы Columbia лейблінен шыққан The Herbie Hancock Box жинағынан кейінгі екінші ірі жинағы еді, ол алғашқыда пластикалық 4x4 кубта, ал 2004 жылы ұзын қорапта жарық көрді. 2006 жылы Хэнкок Джош Гробан мен Эрик Муке (Deep Forest тобының негізін қалаушысы) бірлесіп "Machine" атты жаңа ән жазды. Ол Groban-ның "Оян" (Awake) альбомында орын алды. Хэнкок сонымен қатар гитарист Луикемен бірге Луикенің 1996 жылғы дебюттік альбомы Virgin Forest-те (ObliqSound лейблінде) бірлесіп орындады және импровизация жасады, нәтижесінде екі импровизациялық трек жазылды – "Le Réveil des agneaux (The Awakening of the Lambs)" және "La Poursuite du lion (The Lion's Pursuit)". Митчеллдің ұзақ жылдар бойы серіктесі және досы болған Хэнкок 2007 жылы "River: The Joni Letters" альбомын шығарды, ол оның шығармашылығына құрмет көрсетті. Нора Джонс, Тина Тернер және Корин Бейли Рей осы альбомда вокалдық партияларды орындады. Леонард Коэн Хэнкоктің фортепианосына арналған сөздік бөлімді жазды. Митчелл өзі де осы альбомда қатысты. Альбом 2007 жылдың 25 қыркүйегінде, Митчеллдің сол кездегі ең соңғы альбомы Shine-мен бірге жарық көрді. River 2008 жылы "Жылдың үздік альбомы" номинациясында Грэмми сыйлығын жеңіп алды. Альбом сонымен қатар "Үздік заманауи джаз альбомы" номинациясында Греммиді жеңіп алды, ал "Both Sides Now" әні "Үздік аспаптық джаз солосы" номинациясына ұсынылды. Бұл тарихта джаз альбомының екі Грэмми сыйлығын жеңіп алуының екінші реті болды. 2008 жылдың 14 маусымында Хэнкок басқалармен бірге Калифорния штатының Темекула қаласындағы Оңтүстік жағалаудағы шарап зауытында Rhythm on the Vine шарасында Шрайнерс балалар ауруханасының игілігі үшін өнер көрсетті. Шара Шрайнерс ауруханасына 515 000 доллар көмектесті. 2009 жылдың 18 қаңтарында Хэнкок "Біз бірміз" (We Are One) концертінде өнер көрсетті, ол Америка президенті Барак Обаманың инаугурациялық салтанаттарының басталуын белгіледі. Хэнкок 2009 жылғы Classical BRIT Awards-та классикалық пианист Ланг Лангпен бірге Rhapsody in Blue шығармасын орындады. Хэнкок 2010-12 жылдарға Лос-Анджелес филармониясының джаз саласындағы шығармашылық директоры болып тағайындалды.

In 2001, Hancock recorded Future2Future, which reunited Hancock with Laswell and featured doses of electronica as well as turntablist Rob Swift of The X Ecutioners. Hancock later toured with the band, and released a concert DVD with a different lineup, which also included the "Rockit" music video. Also in 2001 Hancock partnered with Brecker and Roy Hargrove to record a live concert album saluting Davis and John Coltrane, entitled Directions in Music: Live at Massey Hall, recorded live in Toronto. The threesome toured to support the album, and toured on and off through 2005. The year 2005 saw the release of a duet album called Possibilities. It featured duets with Carlos Santana, Paul Simon, Annie Lennox, John Mayer, Christina Aguilera, Sting and others. In 2006, Possibilities was nominated for Grammy Awards in two categories: "A Song for You" (featuring Aguilera) was nominated for a Grammy Award for Best Pop Instrumental Performance, and "Gelo No Montanha" (featuring Trey Anastasio on guitar) was nominated for a Grammy Award for Best Instrumental Performance, although neither nomination resulted in an award. Also in 2005, Hancock toured Europe with a new quartet that included Beninese guitarist Lionel Loueke, and explored textures ranging from ambient to straight jazz to African music. Plus, during the summer of 2005, Hancock re staffed the Headhunters and went on tour with them, including a performance at The Bonnaroo Music & Arts Festival. This lineup did not consist of any of the original Headhunters musicians. The group included Marcus Miller, Carrington, Loueke and Mayer. Hancock also served as the first artist in residence for Bonnaroo that summer. Also in 2006, Sony BMG Music Entertainment (which bought out Hancock's old label, Columbia Records) released the two disc retrospective The Essential Herbie Hancock. This set was the first compilation of his work at Warner Bros., Blue Note, Columbia and Verve/Polygram. This became Hancock's second major compilation of work since the 2002 Columbia only The Herbie Hancock Box, which was released at first in a plastic 4 × 4 cube then re released in 2004 in a long box set. Also in 2006, Hancock recorded a new song with Josh Groban and Eric Mouquet (co founder of Deep Forest), entitled "Machine". It is featured on Groban's CD Awake. Hancock also recorded and improvised with guitarist Loueke on Loueke's 1996 debut album Virgin Forest, on the ObliqSound label, resulting in two improvisational tracks – "Le Réveil des agneaux (The Awakening of the Lambs)" and "La Poursuite du lion (The Lion's Pursuit)". Hancock, a longtime associate and friend of Mitchell, released a 2007 album, River: The Joni Letters, that paid tribute to her work, with Norah Jones and Tina Turner adding vocals to the album, as did Corinne Bailey Rae. Leonard Cohen contributed a spoken piece set to Hancock's piano. Mitchell herself also made an appearance. The album was released on September 25, 2007, simultaneously with the release of Mitchell's newest album at that time: Shine. River won the 2008 Album of the Year Grammy Award. The album also won a Grammy for Best Contemporary Jazz Album, and the song "Both Sides Now" was nominated for Best Instrumental Jazz Solo. That was only the second time in history that a jazz album won those two Grammy Awards. On June 14, 2008, Hancock performed with others at Rhythm on the Vine at the South Coast Winery in Temecula, California, for Shriners Hospitals for Children. The event raised $515,000 for Shriners Hospital. On January 18, 2009, Hancock performed at the We Are One concert, marking the start of inaugural celebrations for American President Barack Obama. Hancock also performed Rhapsody in Blue at the 2009 Classical BRIT Awards with classical pianist Lang Lang. Hancock was named as the Los Angeles Philharmonic's creative chair for jazz for 2010–12.

2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2010 жылдың маусым айында Хэнкок The Imagine Project жобасын жариялады. 2010 жылдың 5 маусымында ол өзінің альма-матер – Гриннелл колледжінен Түлектер сыйлығын алды. 2011 жылдың 22 шілдесінде Парижде өткен салтанатты шарада ол ЮНЕСКО-ның Мәдениеттер аралық диалогты ілгерілету жөніндегі ізгі ниет елшісі болып тағайындалды. 2013 жылы Хэнкок Калифорния университетінің Лос-Анджелес бөлімшесіне (UCLA) профессор болып қосылды, онда ол UCLA музыка факультетінде джаз музыкасын оқытты. 2010 жылдың маусымында Keyboard журналына берген сұхбатында Майкл Галлантпен Хэнкок өзінің Fazioli фортепианосының оған жаңа идеялар мен шабыт сыйлағанын айтты. 2013 жылдың 8 желтоқсанында ол сахналық өнердегі жетістіктері үшін Кеннеди орталығының сыйлығымен марапатталды, ал Snoop Dogg және Beastie Boys тобынан Mixmaster Mike сияқты артистер оның музыкасын орындады. Ол Flying Lotus-тың 2014 жылдың қазан айында шыққан You're Dead! альбомында қатысты. Хэнкок 2014 жылы Гарвард университетінде Поэзия бойынша Чарльз Элиот Нортон профессоры болды. Осы лауазымды иеленушілер поэзия тақырыбында алты лекциядан тұратын «Нортон лекциялары» сериясын оқып, поэзияны «тіл, музыка немесе бейнелеу өнеріндегі барлық поэтикалық өрнектерді қамтитын ең кең мағынада түсіндіреді». Бұрынғы Нортон лекцияларына Леонард Бернштейн, Игорь Стравинский және Джон Кейдж сияқты музыканттар кірген. Хэнкоктың тақырыбы – «Джаз этикасы». Хэнкоктың келесі альбомын Terrace Martin продюсерлік етеді, онда Wayne Shorter, Kendrick Lamar, Kamasi Washington, Thundercat, Flying Lotus, Lionel Loueke, Zakir Hussein және Snoop Dogg сияқты джаз және хип-хоп артистері қатысады. 2015 жылдың 15 мамырында Хэнкок Вашингтон университетінен (Сент-Луис) құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы атағын алды. 2018 жылдың 19 мамырында Хэнкок Ренсселер политехникалық институтынан құрметті диплом алды. 2022 жылдың 26 маусымында Хэнкок Гластонбери фестивалінде өнер көрсетті. Хэнкок джаз дуэті Domi мен JD Beck-тің дебюттік альбомы NOT TiGHT-тағы "MOON" трегінде ойнады, ол 2022 жылдың 29 шілдесінде жарық көрді. 2023 жылдың 4 ақпанында Хэнкок Нигерияның Лагос қаласындағы Eko Hotel-де өткен Arise Fashion Week & Jazz Festival фестивалінде өнер көрсетті.

In June 2010, Hancock released The Imagine Project. On June 5, 2010, he received an Alumni Award from his alma mater Grinnell College. On July 22, 2011, at a ceremony in Paris, he was named UNESCO Goodwill Ambassador for the promotion of Intercultural Dialogue. In 2013, Hancock joined the University of California, Los Angeles faculty as a professor in the UCLA music department teaching jazz music. In a June 2010 interview with Michael Gallant of Keyboard magazine, Hancock talks about his Fazioli giving him inspiration to do things. On December 8, 2013, he was given the Kennedy Center Honors Award for achievement in the performing arts with artists like Snoop Dogg and Mixmaster Mike from the Beastie Boys performing his music. He appeared on the album You're Dead! by Flying Lotus, released in October 2014. Hancock was the 2014 Charles Eliot Norton Professor of Poetry at Harvard University. Holders of the chair deliver a series of six lectures on poetry, "The Norton Lectures", poetry being "interpreted in the broadest sense, including all poetic expression in language, music, or fine arts". Previous Norton lecturers include musicians Leonard Bernstein, Igor Stravinsky and John Cage. Hancock's theme is "The Ethics of Jazz". Hancock's next album is being produced by Terrace Martin, and will feature a broad variety of jazz and hip hop artists including Wayne Shorter, Kendrick Lamar, Kamasi Washington, Thundercat, Flying Lotus, Lionel Loueke, Zakir Hussein and Snoop Dogg. On May 15, 2015, Hancock received an honorary doctor of humane letters degree from Washington University in St. Louis. On May 19, 2018, Hancock received an honorary degree from Rensselaer Polytechnic Institute. On June 26, 2022, Hancock performed at the Glastonbury Festival. Hancock was featured on the track "MOON" by the jazz duo Domi and JD Beck on their debut album NOT TiGHT, released July 29, 2022. On February 4, 2023, Hancock performed at the Arise Fashion Week & Jazz Festival at Eko Hotel, Lagos, Nigeria.