Кіріспе

Теориялық физикада ориентифолд – 1987 жылы Аугусто Сагнотти ұсынған орбифолд тұжырымының кеңейтілген түрі. Ерекшелігі – ішектік теорияда орбиталық топтың тривиальды емес элементтері ішектің бағытын кері қайтаруды қамтиды. Сондықтан ориентифолд жасау нәтижесінде бағытталмаған ішектер пайда болады – бағыты жоқ және екі қарама-қарсы бағыты эквивалентті ішектер. I типтегі ішек теориясы – мұндай теорияның ең қарапайым мысалы және оны IIB типтегі ішек теориясын ориентифолдтау арқылы алуға болады. Математикалық тұрғыдан алғанда, егер тегіс манифольд, екі дискретті, еркін әрекет ететін топтар және әлемдік беттік паритет операторы (мұндай ) болса, ориентифолд бөлшектік кеңістік ретінде келесідей өрнектеледі: . Егер бос болса, онда бөлшектік кеңістік орбифолд болады. Егер бос болмаса, онда ол ориентифолд болады.

Сызық теориясына қолдану

Сызық теориясында тығыз кеңістік – теорияның артық өлшемдерін орап, қалыптасқан кеңістік, нақтырақ айтқанда, алты өлшемді Калаби-Яу кеңістігі. Ең қарапайым, қолданылатын тығыз кеңістіктер – торды өңдеу арқылы құрылған кеңістіктер.

Суперсимметрияның бұзылуы

Алты өлшемдер, жота теориясының суперсимметриясын ішінара бұзу арқылы, оны феноменологиялық тұрғыдан тиімді ету мақсатында Калаби-Яу түрінде болады. II типті жота теорияларында 32 нақты суперзаряд бар, ал алты өлшемді торда тығыздалғанда олардың бәрі сақталады. Бірақ, егер Калаби-Яу алтылыққа тығыздалса, суперсимметрияның 3/4 бөлігі жойылып, 8 нақты суперзарядқа (N=2) ие төрт өлшемді теория пайда болады. Бұл суперсимметрияны одан әрі бұзу үшін, жалғыз ғана феноменологиялық тұрғыдан тиімді суперсимметрияға, N=1-ге дейін, суперсимметрия генераторларының жартысы жойылмалы, және бұл ориентациялық проекцияны қолдану арқылы іске асырылады.