Уистреам, Франция: Нормандия аймағындағы шағын портовый қала. Балық аулау, демалыс және Кен қаласына қатынайтын паромдар орталығы. Географиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2021 жылғы француз фильмі
the 2021 French film
Уистрем (wistʁe. am) – Францияның солтүстік-батысындағы Нормандия аймағындағы Кальвадос департаментіндегі коммуна. Уистрем – балық аулау қайықтары, демалыс кемелері және паромдық порты бар шағын порт қаласы. Ол Кан қаласының порты қызметін атқарады. Қала Кан-а-ла-Мер каналының тегіс жеріне шектес орналасқан.
Ouistreham (wistʁe. am) is a commune in the Calvados department in Normandy region in northwestern France. Ouistreham is a small port with fishing boats, leisure craft and a ferry harbour. It serves as the port of the city of Caen. The town borders the mouth of the Canal de Caen à la Mer.
Орман атауының шығу тегі
Ouistreham атауы саксондық "ham" сөзінен шыққан, яғни "ауыл" дегенді білдіреді. Атаудың бірінші бөлігіне нақты түсіндірме жоқ. Көптеген адамдар бұл атаудың этимологиясын орта француз тіліндегі "ouistre" (көне француз тілінде "oystre") сөзімен байланыстырады, яғни "устрица" дегенді білдіреді. Бірақ көптеген тіл білімі мамандары саксондық шығу тегін жақтайды, бұл "Батыс" немесе "батысқа қарай" дегенді білдіреді (кейбір тіл білімі мамандары бұл атау саксон тілінде "Шығыс" дегенді білдіретін сөзден шыққан деседі), себебі Викинг Нормандиясында Англиядан келген саксон тілінде сөйлейтін қоныс аударушылар болған. Егер осы теория дұрыс болса, "Ouistreham" атауы Кенттегі "Westerham" атауымен дыбыстас болып келеді.
The name Ouistreham derives from Saxon ham, meaning 'village'. There is no clear explanation for the first part of the name. A popular etymology is based on Middle French ouistre (Old French oystre), meaning 'oyster'. Actually most linguists agree on a Saxon origin, meaning Western or West (though some other linguists have claimed that it derives from the Saxon word meaning Eastern), because of the presence of Saxon speaking settlers from England in Viking Normandy. If we follow this theory, 'Ouistreham' is a homonym of 'Westerham' in Kent.
Тарих
Уистрем орта ғасырлардан бері сауда порты болып табылады. Қазіргі порт «Port de Caen Ouistreham» құрамына кіреді. 20 ғасырдың басынан бері ол «Рива Белла» жағалауындағы суға түсу пляжы ретінде танымал. 1944 жылғы 6 маусымда No. 4 командасы Уистремге (коды «Sword») қонды және 177 француз еркін жауынгері No. 10 (Inter Allied) командасының құрамында алға жылжудың бастамасын алды. Уистремге жасалған шабуыл «Ең ұзақ күн» фильмінде көрсетілген, бірақ фильмдегі Уистремнің түсірілген орны жақын маңдағы Порт-ан-Бессин ауылы болды. Орна өзенінің сол жағалауында, Беновиль маңында «Римдік лагерь» (Катильон немесе Кастильон) орналасқан. Ол қиратылған, қазір солтүстік-батыс қамалдың ғана шағын бөлігі қалды. Шындығында, қазіргі археология оның Римдік лагерь болғандығын жоққа шығарады, кем дегенде Жоғарғы империя кезеңінен емес. Археологтар Галлияның солтүстігінде осы кезеңге жататын Римдік лагерьті таба алмаған, тек Рессонс-ле-Лонгтағы Арлейннен басқа (Эна департаменті). Төменгі империя кезеңінен де емес деп саналады. «Римдік лагерь» немесе «Цезарь лагері» термині көбінесе Темір ғасырына немесе Орта ғасырға жататын құрылыстарға қолданылады. Сент-Самсон шіркеуі мен ондық астық сақтау қоймасы Уистрем қаласының шекарасында орналасып, осы қаланың орталық бөлігін құрайды. Теңізге жақындығының арқасында қала жағалауға қарай, солтүстікке қарай дамыды. Уистрем балықшылар мен фермерлердің ауылы болды, оның экономикасы теңіз саудасымен байланысты. Уистрем портының дамуы Каен және Ренвиль тастарын өндіру мен экспорттаудың нәтижесінде болды. Бұл қалада әлі де дәстүрлі балықшылар үйлері сақталған. 1779 жылы Орна өзенінің жағалауын ағылшын шабуылдарынан қорғау мақсатында Вобанның жоспарлары бойынша Уистрем, Колльвиль және Мервильде үш редут салуға шешім қабылданды. Бұл редуттар 1816 жылы қарусыздандырылды, ал Уистремдегісі жеке тұлғаға сатылып, сарайға айналдырылды. Редуттың қалдықтары әлі де «Petit Château de la Redoute» сарайында, 38 Boivin Champeaux бульвары бойынша көрініс тапқан. 1866 жылы жағажайға жақын алғашқы вилла салынды. Оның иесі, Каендегі корсет өндіруші Лонгпре мырза, оған «Belle Rive» деген ат берді. Уистрем жағалауындағы күн батуы Италияда көрген суреттеріне ұқсас екенін байқаған суретшінің арқасында «Belle Rive» «Riva Bella» деп аталды. Бірте-бірте құмды төбелер мен батпақтар жойылып, виллалар салына бастады және алғашқы казино құрылды. 20 ғасырдың басында демалыс орындары, сәнді виллалар, талассотерапия және Уистрем казиносы айналасында теңіз жағалауындағы курорт дамыды. 1891 жылдың 15 тамызында Société anonyme des Établissements Decauville Aîné Уистрем мен Люк-сюр-Мер арасындағы жергілікті маңызы бар тар темір жолды (60 см енді) уақытша ашты. 1891-1892 жылдары Див-сюр-Мер және Каенге дейін созылған бұл желі 1894 жылы Société anonyme des Chemins de fer du Calvados компаниясына тиесілі болды. Ол Calvados теміржол желісінің ең табысты желісі болып ұзақ жылдар бойы сақталды. 1930 жылдары басқа желілер бірінен соң бірі жабылып, ал Люк-Уистрем-Каен желісі сақталды. Құнсыздану кезінде зақымданған ол 1944 жылы жабылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уистремді неміс әскерлері басып алды. 1942 жылдан бастап жағажай аймағы бейтарап аймаққа айналды; Атлантика қабырғасының қорғанысына орын беру үшін теңіз жағасындағы 123 вилла қиратылды: 80 бетонды құрылыстар мен жағажайға қарап тұрған артиллерия бақылау бекеті («үлкен бункер») салынды. 1944 жылдың 6 маусымында бұл бақылау бекеті стратегиялық маңызға ие болды және оны басып алу Сворд-Бич жағажайындағы десанттық операцияның сәтті жүзеге асуын қамтамасыз етті. Коммандер Филипп Киффердің No. 4 командасы, 177 француз теңізшілерінен (Лорд Ловаттың бірінші арнайы бригадасының құрамдас бөлігі) тұрады, Беновиль (Пегас көпірі) және Ранвиль көпірлеріне жетіп, Уистремдегі көшедегі шайқастан кейін 6-шы DAP (Британдық әуе десанттық әскері) десанттық жасағымен байланыс жасады. 2014 жылдың 6 маусымында Уистремде Нормандияға түскен әскерлердің 70 жылдығына арналған халықаралық салтанат өтті (тек Францияда 5 миллион көрермен, ал әлем бойынша 1,2 миллиард). Салтанатқа 1800 ардагер, 19 мемлекет басшысы, 8000 құрметті қонақ және Уистрем тұрғындары қатысты.
Ouistreham has been a trading port since the Middle Ages. The harbour is now a part of "Port de Caen Ouistreham". Since the beginning of the 20th century, it has been a bathing beach on the "Riva Bella". On 6 June 1944, No. 4 Commando landed at Ouistreham (codenamed Sword) and fought their way to Pegasus Bridge, with the 177 Free French of the No. 10 (Inter Allied) Commando given the honour of spearheading the advance. The assault on Ouistreham was featured in the movie The Longest Day, although the film location for Ouistreham was at the nearby village of Port en Bessin. A "Roman camp" (Catillon or Castillon) was located on the left bank of the Orne near Bénouville. It has been leveled, only a small part of the northwest rampart remains. In reality, modern archeology excludes the hypothesis that it is a Roman camp, at least not from the High Empire, archaeologists having never unveiled a Roman camp dating from this period in the North from Gaul, apart from Arlaines at Ressons le Long (Aisne), and probably not from the Lower Empire either. The expression Roman Camp or Caesar's Camp generally applies to works dating from the Iron Age or the Middle Ages. The Saint Samson church and the tithe barn make from the border of the town of Ouistreham the heart of this city. Its proximity to the sea meant that the town developed towards the shore, to the north. Ouistreham was a village of fishermen and farmers where the activity was also linked to maritime trade. Ouistreham experienced the development of its port thanks to the extraction and export of Caen and Ranville stone. There are still some typical fishermen's houses in this town. In 1779, to protect the shore of the Orne from English attacks, it was decided to build three redoubts according to Vauban's plans, at Ouistreham, Colleville and Merville. These redoubts were disarmed in 1816, that of Ouistreham was sold to a private individual who transformed it into a mansion. Remains of the redoubt are still visible at the "Petit Château de la Redoute" at 38 boulevard Boivin Champeaux. In 1866, a first villa was built near the beach. Its owner, Mr. Longpré, manufacturer of corsets in Caen, gave it the name of Belle Rive. A painter who had noticed that the sunsets on the shores of Ouistreham resembled those he had had the opportunity to admire in Italy, de Belle Rive made it Riva Bella. Little by little the dunes and swamps disappear to give way to villas and the first casino is built. At the very beginning of the 20th century, the seaside resort developed around these luxurious villas and leisure facilities: thalassotherapy and the Ouistreham casino. On 15 August 1891 the société anonyme des Établissements Decauville Aîné provisionally opened a narrow gauge railway of local interest (60 cm) between Ouistreham and Luc sur Mer. This line, extended in 1891–1892 to Dives sur Mer and Caen, was taken over in 1894 by the Société anonyme des Chemins de fer du Calvados. It will remain for a long time the most profitable line of the Calvados Railways network. While the other lines were closed one after the other in the 1930s, the Luc Ouistreham Caen line was retained. Damaged during the landing, it closed in 1944. During the Second World War, Ouistreham was occupied by German troops. From 1942, the beach area became a no man's land; 123 villas by the sea were demolished to make way for the defenses of the Atlantic Wall: 80 concrete structures and an artillery observation post overlooking the beach “the big bunker” were built. On 6 June 1944 this surveillance post became a strategic place and its capture ensured the landing point on the beach of Sword Beach. Commander Philippe Kieffer's No. 4 commando comprising the 177 French marines (forming an integral part of Lord Lovat's first special brigade) then reached the bridges of Bénouville (Pegasus Bridge) and Ranville and thus operated the junction with the paratroopers of the 6th DAP (British Airborne) after street fighting in Ouistreham. On 6 June 2014 Ouistreham hosted the international ceremony for the 70th anniversary of the Normandy landings and battle (5 million viewers in France alone; 1.2 billion worldwide). There were 1,800 veterans, 19 heads of state and 8,000 guests of honor and people from Ouistreham in the stands.
Әдебиетте
Жорж Сименон "Le port des brumes" немесе ағылшын тілінде "The Misty Harbour" деп аталатын Магред туралы әңгімесін Уистрем қаласында өткізеді. 1932 жылы алғаш жарық көрген бұл туындыда, арналар мен су жолдарына қызығушылығы зор болған Сименон, сол кездегі порттың табиғатын және атмосферасын көркем суреттеп көрсетеді.
Georges Simenon set a Maigret story in Ouistreham entitled "Le port des brumes" or "The Misty Harbour" in English. Published first in 1932, Simenon who had a deep interest in canals and waterways evoked the nature and atmosphere of the port at that time.
Көлік
Уистрем портынан Портсмутқа арна арқылы белгіленген паром қызметі бар, оны "Бриттани Ферри" компаниясы жүзеге асырады. 2017 жылы Уистрем арнаны кесіп өтуге тырысатын мигранттар мен босқындардың жаңа өзегіне айналды, осының нәтижесінде британ үкіметі ондағы қауіпсіздікті күшейтуге көмектесті.
The port of Ouistreham has a scheduled cross Channel ferry service to Portsmouth, operated by Brittany Ferries. During 2017, Ouistreham became a new focal point for migrants and refugees trying to cross the Channel, leading the British government to contribute to improved security there.