Кіріспе

Transatlanticism – Death Cab for Cutie рок тобының 2003 жылғы 7 қазанда Barsuk Records лейблы арқылы шығарған төртінші студиялық альбомы. Олардың мансабындағы осы кезеңде топ жарты онжылдыққа жуық гастрольдік сапарлар жасап, жазу студиясында жұмыс істеді. Топ мүшелері арасындағы шиеленіс күшейген кезде, олар біраз уақытқа бөлініп, жеке жобалармен айналысуға шешім қабылдады. Атап айтқанда, Бен Гиббард электрондық музыка шебері Днтелмен (Джимми Тамборелло) бірлесіп, "Пошта қызметі" деген атпен Give Up альбомын шығарды. Death Cab 2002 жылдың соңында Transatlanticism альбомын жасау үшін қайта бірікті, ол 2003 жылдың маусымына дейін бес күндік сессиялармен жазылды. Бұл альбом – ұзақ қашықтықтағы махаббат тақырыбын зерттейтін тұжырымдық альбом. Гиббард лирикалық мәтіндердің авторы, олар көңіл көтеріңкі емес және махаббатқа деген қажеттілікке бағытталған. Музыкалық тұрғыдан алғанда, альбом атмосфералық дыбыстар мен аспаптардың қарапайымдығын осы тақырыпты кеңейту үшін пайдаланады. Альбомның атауы да Атлант мұхитына сілтеме жасайды және оны географиялық және эмоционалдық алшақтықтың метафорасы ретінде қолданады. Топтың гитарисі Крис Уолла бұл альбомды, бұрынғы жұмыстарындағы сияқты өзі продюсерлік етті. Альбомның мұқабасын суретші Адде Рассел жасады. Альбом шығар алдында Give Up альбомы үлкен жетістікке ие болды, тіпті платиналық статусқа ие болды – инди-рок әртістері үшін бұл сирек кездесетін жағдай. Сонымен қатар, топ The O.C. теледрамасында еске алынды, бұл олардың танымалдығын арттырды. Transatlanticism альбомына деген үміттер жоғары болды, топқа жаңаша назар аударылды. Альбом сәтті болды: ол Billboard 200 тізімінде 97-орынды иеленді және Американың дыбыс жазу индустриясының қауымдастығы (RIAA) АҚШ-та 500 000 дана сатылғаны үшін алтын сертификат берді. Альбом музыка сыншыларынан мақтау алды, олар оның эмоционалдық тереңдігі мен кең музыкалық көлемін жоғары бағалады. Бұл топтың барабаншысы Джейсон Макгеррмен бірге шыққан тұңғыш альбомы.

Өмірбаян

Death Cab for Cutie тобы 1997 жылы Вашингтон штатының Беллингхем қаласында әнші-әндерші Бен Гиббард, көп құралды орындаушы Крис Уолла, бассист Ник Хармер және барабаншы Натан Гуд құрды. Гиббард пен Уолла Батыс Вашингтон университетінде оқып жүргенде танысып, музыкалық талғамдарымен жақындасты. Төрттік "You Can Play These Songs with Chords" атты шектеулі кассеталық альбомымен дебют жасады. Келесі жылы топ музыканы адал түрде дамыту үшін Сиэтл қаласына көшті. Олардың толыққанды дебюттік альбомы "Something About Airplanes" Сиэтлдегі тәуелсіз Barsuk Records лейблінде жарық көрді. Олар үздіксіз гастрольдер арқылы тыңдарман базасын кеңейте берді және 2000 жылы "Бізде фактілер бар және біз 'Иә' деп дауыс береміз" атты екінші альбомын шығарды. Топ бірнеше рет перкуссияшыларын ауыстырды: Гудтың орнына Джейсон Толздорф Ларсон, одан кейін Майкл Шорр келді, олармен бірге 2001 жылы үшінші студиялық альбомын, "The Photo Album" жазды. "The Photo Album" альбомын жасау қаржылық себептерге байланысты асығыс болды. Топтың әр мүшесі жақында күндізгі жұмысынан кетіп, енді топтың табысы олардың негізгі күнкөріс көзіне айналды. Олар сондай-ақ жыл соңында гастрольдік турнеге шығуды жоспарлағандықтан, жазба процесі жедел және қиын болды. Уолла осы уақытта Thermals және Decemberists топтарының альбомдарын өндіріп, жазбаға деген қызығушылығын арттыра берді. Ал топ келесі альбомы үшін жұмысты бастаған кезде, жағдай сабасына келді. Шорр топтан кетіп, оның орнына барабаншы Джейсон Макгерр келді. Оның қосылуы топқа тұрақтылық әкелді, өйткені оның сабырлы мінезі топтың бұрынғы қарым-қатынастарын жақсартуға көмектесті.

Жазу және өндіріс

Трансатлантикалық қатынастар 2002 жылдың желтоқсаны мен 2003 жылдың маусымы аралығында жазылды. Ол бұл студияны "топтың бесінші мүшесі" деп атады, оның шалғай орналасқан жері оған "өте әдемі жағдайда студияда жұмыс істеуге" мүмкіндік берді. Топ жазу процесін бірнеше айға және студияларға бөліп жүргізуге әдейі күш салды, себебі олардың алдыңғы альбомын қысқа мерзімде жазу тәжірибесі жағымсыз болған. Алдыңғы альбомның теріс атмосферасына қарастыратын болсақ, "Трансатлантикалық қатынастар" альбомының жұмыс ортасы мейірімді және шығармашылыққа толы болды. Жазу кезінде шабыт алу үшін квартет музыкант Брайан Ино мен суретші Питер Шмидт бірлесіп 1975 жылы жариялаған, шығармашылықты дамытуға бағытталған карточкалық әдіс – Oblique Strategies-ті қолданды. Топ 12 ән жазды, бірақ олардың біреуін толық аяқтамады.

Құрамы

Он бір трек қамтитын Transatlanticism альбомы – оқшаулану, қайғы және қашықтықтағы махаббат тақырыптарын зерттейтін тұжырымдамалық жұмыс. Лоран Виера Chicago Tribune газетінде альбомның мазмұнын «шынайы махаббат әндері мен ащы балладалар» деп сипаттады. LP-ді жасау кезінде Гиббард «географиялық кедергілерді жеке, эмоционалдық тосқауылдардың метафорасы ретінде қарастыруға қызығушылық танытты». Альбомның атау трегіне шабыттанған Гиббард Хитроу әуежайында бір-бірімен қоштасып тұрған адамдарды байқап, олардың көпке дейін көріспеуі мүмкін екенін түсінді. «Адамдар өзін бөліп тұрған орындар мен жағдайларға көше алса, не болар еді деген керемет ой келді», – деді Гиббард әннің туындауы туралы жазушы Энди Гринвальдқа. Уалла Гиббардтың жазу өнері бұрынғы жұмыстарға қарағанда жақсарғанын, кейін оны «оның жасаған ең шынайы және тікелей жазуы, бұрынғыдан гөрі ашық және қорғалмаған» деп атады. Гиббард өзінің әндерін топқа жіберді, олар оларды алып, қайта жаңартатын. Музыканттар әр әнді алып, оның мелодиясы мен сөзіне дейін талдап, шығармашылық тұрғысынан қажет деп тапса, бастапқы аранжировканы толығымен өзгертетін. «Біздің барлығымыздан көбірек пікір сұрап, олардың енгізген үлесіне рұқсат беру арқылы, біз бір-бірімізге жаңа салаларды зерттеуге және тәуекелге баруға көмектесе аламыз», – деді Хармер. Джим Фуссили The Wall Street Journal газетінде жазғандай, альбомдағы мазмұн «көбінесе көңіл көтерілмейтін, [бірақ] оптимизмге ұмтылатын» болды. Келефа Санне The New York Times газетінде жазғандай, альбомның қашықтықтағы махаббат тақырыбы әр әннің «бір ғана, нәзік дыбыстағы мелодиялық желіге – үзілген гитара аккордтарына, қайталамалы фортепианоға» сүйенуінде жатыр.

Шығару

Death Cab for Cutie Transatlanticism туралы алғаш рет 2003 жылдың 25 маусымында Pitchfork сайтында хабарлады. Альбомдар арасында топ өзінің әндерін танымал телесериал The O. C. бағдарламасында қолдануға лицензия берді, бұл оларды кеңірек аудиторияға таныстыруға көмектесті. "A Lack of Color" сериалында қолданылды, ал топ екінші маусымның бір бөлімінде "Title and Registration" және "The Sound of Settling" әндерін сериалдың ойдан шығарылған музыкалық алаңында орындады. Бұл жарнама, сондай-ақ Гиббардтың басқа жобасы – The Postal Service жобасының үлкен сәттілігі, көпшіліктің Transatlanticism-ға деген қызығушылығын едәуір арттырды. Альбом шығар алдында интернетке тарап кетті; Гиббард мұны "жақсы жайт" деп атады, "егерде қарапайым адамдар оны шығарғанға дейін тыңдау мүмкіндігіне ие болса, маған ұнайды" деді. 2007 жылға қарай, альбом 530 000 дана сатылды, музыка журналисі Грег Кот бұл "инди-рок стандарттары бойынша үлкен сәттілік" деп бағалады. 2013 жылы альбомның он жылдығын мерекелеу үшін Barsuk лейблы альбомды винилде қайта шығарды. Лейбл сондай-ақ Transatlanticism Demos, Transatlanticism әндерінің демо үлгілерінен жинақ шығарды.

Мұра

Трансатлантизм инди-роктың мәдени күшке айналған сәтінде жарық көрді, ол әдеттегі жанкүйерлер қауымынан тыс кең танымал болды. Death Cab, Shins, Modest Mouse және Interpol сияқты топтардың танымалдылығы мен альбом сатылымы арта түсті. Бұл альбом эмо музыкасын ұнататын жанкүйерлер үшін де сәтті болып саналды. Spin журналының сол кездегі басты мақаласында жазушы Энди Гринвальд «Death Cab интимді, жабық инди-рокты жасөспірімдердің эмо мәдениетіне жеткізудің жолын тапты» деген пікір білдірді. Топтың шарттарын алу үшін ірі жазба компаниялары арасында бәсеке туды, A&R өкілдері оларды Американың Coldplay тобына балама ретінде қарастырды. Гиббард топтың артып келе жатқан беделіне қуанышпен қарады: «Біз енді инди-рок тобы болмаймыз. Біз жетістіктерімізбен мақтанамыз, бірақ мен үшін жанр мен жас санатының шегінен тыс аудиторияға жету әлдеқайда қызықты». 2004 жылдың қараша айына қарай топ Barsuk компаниясымен жол ажырасып, Atlantic Records компаниясымен ұзақ мерзімді, жаһандық келісімге қол қойды. Топпен келісімшарт жасау процесі қиын, бір жылға созылған; Atlantic квартеттің Barsuk компаниясымен жасасқан келісімшартының қалған бөлігін сатып алып, оларға тиіс болған қалған екі альбом үшін де ақы төлеуге мәжбүр болды. Гиббард Transatlanticism альбомын топтың ең сүйікті альбомы деп атады, сондай-ақ Give Up және Transatlanticism альбомдарының жарық көргенімен «Мен ешқашан осылай шығармашылыққа толы жылды бастан кешірген емеспін» деді.

Трек тізімі

Барлық өлеңдердің мәтіні Бен Гиббард жазған.