Худабахш: Кашмирлік саңқылдық және оттан жүрушінің өмірі
Kuda Bux
Худабахш (1905-1981) – Пәкістан мистигі, әйгілі фокусник және оттан жүруші. Кашмирде туған, профессор Мурдан өнер алған. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пәкістандық мистик және сиқыршы (1905–1981)
Pakistani mystic and magician (1905–1981)
Худабакш (15 қазан 1905 – 5 ақпан 1981), туған аты Худа Бхш, британдық үстемдік кезінде өнер жолын бастаған сиқыршы және отпен жүргінші.
khudabaksh (15 October 1905 – 5 February 1981), born Khudah Bukhsh, was a magician and firewalker beginning during Crown Rule.
Өмірбаян
Худа Бухш 1905 жылы Кашмирдің Ахнур қаласында кашмирлік отбасында дүниеге келген. Оның әкесі теміржол билеттерін тексеруші болып жұмыс істеген. Бухш кейін Пәкістан азаматы болды. Он үш жасында ол үйден шығып, профессор Мур деген суретшіден сиқыр өнерін үйренді. Бірнеше айдан кейін ол театр тобына сиқыршы ретінде қосылды. Үш жыл өткен соң Куда Хардварға барып, йогтың шәкірті болды. Шәкірттікке қабылдану үшін дінге бейімділігін көрсетті. Йог Кудаға санасын бағыттап үйретті, осы арқылы ол өзінің барлық қабілеттерін дамыта алды деп мәлімдеді. 1930 жылдардың ортасында ол АҚШ-қа келді және тұрақты түрде сиқыршы болып жұмыс істеді. Соңында глаукома салдарынан көзін жоғалтты. 1970 жылы "Сарай" оған өнер стипендиясын табыстады. Қартайған шағында ол әдетте "Сарайда" түнде болып, сиқыршылар Дай Вернон мен Хай Бергпен карта ойнайтын. Ол 1981 жылы 75 жасында ұйқыда қайтыс болды. Өнер көрсетулеріне назар аудару үшін ғалымдардың пікірін сұрап, жариялылық жасады.
Khudah Bukhsh was born in Akhnur, Kashmir in 1905, to an ethnic Kashmiri family. His father worked as a railway ticket inspector. Bukhsh later became a Pakistani citizen. When he was thirteen, he left home to learn magic from a performer named Professor Moor. After a few months, he joined a theater group as a magician. Three years later, Kuda went to Hardwar to study with a yogi. He pretended to be religious to be accepted as a disciple. The yogi taught Kuda to train his subconscious mind, which is how he claimed to be able to perform all of his feats. In the mid 1930s, he arrived in the United States where he worked steadily as a magician. He eventually lost his eyesight to glaucoma. The Magic Castle gave him a Performing Fellowship in 1970. In his old age, he was a nightly regular at the Castle where he would play cards with magicians Dai Vernon and Hy Berg. He died in 1981 in his sleep, aged 75. He generated publicity for his performances by seeking the scrutiny of scientists.
Көзін байлау
Ең танымал қойылымдарының бірінде ол көзін жұмсақ қамыр шарларымен жауып, көзін байлап, бүкіл басын мата жолақтарымен орап, соған қарамастан көре алатын еді. Көзін байлаған күйі көрерменнің қолындағы тиындардың күнін оқитын, журналдың кішкентай шрифтын оқитын, шарап шелектеріне жасырынып инеге жіп салатын, ешқашан көрмеген сөздерді қайта жазатын, балалардың басына үскіргішпен банка атып, тағы да көптеген тәжірибелер жасаған. Бакс бірде Нью-Йорктегі Бродвей көшесімен көзін жауып велосипед тепеді. Ол бірде, әйел терісінің кез келген бөлігі оған тәжірибе жасау үшін жеткілікті дейтінін айтқан және қолымен есіктің артынан "Сэмюэл Джонсонның өмірі" кітабын оқыған.
In one of his best known performances he would cover his eyes with soft dough balls, blindfold himself, swath his entire head in strips of cloth, and yet still be able to see. While blindfolded he would read the dates on coins which were held in a spectator's hand, read the fine print of a magazine, thread a needle while covered in a wine barrel, duplicate words he had never seen written, shoot a can on children's heads with a pellet gun and many other tricks. Bux once cycled with his eyes covered along Broadway in New York City. He once said any piece of exposed skin was all he needed to perform the trick and read The Life of Samuel Johnson from behind a door with his hand.
Өртпен жүру
1935 жылы Бакс Лондон университетінің Психикалық зерттеулер кеңесінің ғалымдары мен жаңалықтар тілшілерінің алдында ыстық көмірдің үстінен жүрді. 9 қыркүйекте ол 25x3x1 фут өлшемді траншея арқылы сынақ жүрісі жасады. Бакс траншеяның тым тар және беткей екенін сезінді. Сегіз күннен кейін траншея екі есе кеңейтілді, бірақ 3 дюймге дейін тереңдеді. Отпен жүру көрсетіліміне дейін және кейін Бакстың аяқтары тексерілді, қорғаныш химиялық заттар, кремдер немесе шөптер қолданылмағаны анықталды. Бұл күні жел қатты болды және оттың беткі температурасы жоғары еді. 17 қыркүйектегі трюк фотоға түсіріліп, бейнежазбаға алынды. Time журналы Бакстың үшінші рет жүруді қайталауды сұрағанда жылап, бас тартқанын хабарлады. Бакс 2 тамыз 1938 жылы Манхэттендегі NBC Radio City студиясында отпен жүруін қайталады. Radio City тұрақ орнына 3 фут (1 метр) тереңдікте шұңқыр қазылды. Оған ағаш бөренелер мен көмір қалдықтары салынып, өртенді. Бакс шұңқырдың жартысына дейін төрт қадам басып, шығып кетті. Бакс көмірдің үстінен өткеннен кейін, кейбір кадрларды қашырып алған оператор қайта түсіруді сұрады. Бакс отпен жүруді қайталауға келісті. Тағы да, оның аяқтары отпен жүру көрсетіліміне дейін және кейін тексерілді. Роберт Рипли: «Куда Бакстың аяқтары тіпті жылы емес еді» деді. Оқиғаның кинохроникалық кадрлары Роберт Риплидің таңғажайып өмірі мен дәуірі: Сенесіз бе, жоқ па! телебиографиясында көрсетілген. Бұл Бакстың соңғы көрсетілімі болды. Гарри Прайс бұл тәжірибенің аяқтардың нақты орналасуы арқасында жасалғанын болжады. Бакстың 1935 жылғы жүрісінен бірнеше күн өткен соң Джозеф Даннингер өзінің Психикалық зерттеулер жөніндегі әмбебап кеңесіне логикалық түсіндірме берді. Ол көмірдің тез суытатынын және оның бетінде қорғаныш күл қабаты қалыптығын атап өтті. Жылдам жүру арқылы күюден аулақ болуға болады. Даннингер тыңдаушыларына отпен жүрудің «хай ватари» (火渡) деп аталатын ежелгі жапондық тәсіл екенін еске салды.
In 1935, Bux walked over hot coals in front of an audience of scientists from the University of London Council for Psychical Research and news reporters. On September 9, he made a test walk across a 25x3x1 foot trench. Bux felt the trench was too shallow and narrow. Eight days later, the trench was twice as wide but 3 inches shallower. Bux's feet were checked before and after the firewalking demonstration to verify that no protective chemicals, topical creams or herbs were used. It was a very windy day and the surface temperature of the fire was over The September 17th stunt was photographed and filmed. Time reported that Bux wept when he was asked to repeat the walk a third time and refused to do it. Bux repeated his firewalk at NBC Radio City Studios in Manhattan on 2 August 1938. A 3 feet (1 m) hole was dug in the Radio City parking lot. Wooden logs and bags of charcoal were set on fire in it. Bux took four steps across the pit before exiting halfway across. After Bux walked through the coals, a cameraman who had missed some of the stunt asked for a retake. Bux obliged by repeating the firewalk. Again, his feet were checked before and after the firewalking demonstration. Robert Ripley said, "Kuda Bux's feet were not even warm." There is newsreel footage of this event in the TV biography The Incredible Life and Times of Robert Ripley: Believe It or Not!. It was the last time Bux would perform the stunt. Harry Price suggested that the feat was performed by specific placement of the feet. Just days after Bux's 1935 walk, Joseph Dunninger gave a more logical explanation to his Universal Council for Psychic Research. He pointed out that charcoal cools rapidly, and it also has a protective layer of ash. By walking quickly on it, one could avoid being burned. Dunniger reminded his audience that firewalking is an old Japanese trick known as "hai wattari" (火渡).