Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бридалбейн және Голландия графы – Шотландия ақсүйек титулы. Ол 1681 жылы Гленоркинің 5-ші баронеті, сэр Джон Кэмпбелл үшін жасалған, ол бұрын Кейтнесс графы титулынан мәлімделген.
Earl of Breadalbane and Holland is a title in the Peerage of Scotland. It was created in 1681 for Sir John Campbell, 5th Baronet, of Glenorchy, who had previously been deprived of the title Earl of Caithness.
Жасау
Сэр Джон, негізгі кредитор ретінде, 1670 жылы ауыр қарызда қалған және ұрпақтары жоқ қайтыс болған Джордж Синклердің, 6-шы Кейтнесс графының мүліктерін иеленді. Сэр Джон осының салдарынан 1673 жылы Кейтнесс графы атанды. Алайда, көптеген сот дауларынан және тіпті қан төгілгеннен кейін, Джордж Синклер Кейсстің (1698 жылы қайтыс болды), Джорджтың екінші ұлы, 5-ші Кейтнесс графының (1643 жылы қайтыс болды) мүліктері қайтадан иеленуге берілді. Кейс Синклер содан кейін графтыққа қатысты парламентке сәтті өтініш жасады, графтық Кэмпбелден алынып, 1681 жылы оған қайта берілді. Осылайша, парламенттен Кейтнесс графтығын жоғалтқан Сэр Джон Кэмпбелл 1681 жылдың 13 тамызында Гленорки, Бендерелох, Ормели және Вайк лорды, Тай және Пинтленд виконты, Бредалбайн және Голландия графы болып тағайындалды, соңғысының құқығымен бірге. Аталған құрметті титулдар оның бірінші әйелінен туған ұлдарының біреуін мұрагер етіп тағайындау құқығымен берілді, егер ұлдары болмаса, тірі қалған еркек баласына, содан кейін еркек мұрагерлеріне, егер олар да болмаса, кез келген мұрагерлеріне берілуі мүмкін еді. Титулдағы «Голландия» деген бөлік Кэмпбеллдің Голландияның 1-ші графы Генри Ричтің қызы, Леди Мэри Ричтің күйеуі болғандықтан қосылды (Голландия графына қараңыз). Сэр Джон Кэмпбелл содан кейін «Бредалбайн» деп танылды.
Sir John, as a principal creditor, had acquired the estates of George Sinclair, 6th Earl of Caithness who had died heavily in debt and without issue in 1670. Sir John was consequently created Earl of Caithness in 1673. However after much litigation and even bloodshed, George Sinclair of Keiss (died 1698), the second son of George, 5th Earl of Caithness (died 1643), recovered the estates. Sinclair of Keiss then successfully petitioned parliament regarding the earldom, which was removed from Campbell and finally restored to him in 1681. Thus deprived by parliament of the Caithness earldom, Sir John Campbell was created Lord Glenorchy, Benederaloch, Ormelie and Weick, Viscount of Tay and Paintland, and Earl of Breadalbane and Holland, with the precidency of the last, on 13 August 1681 as compensation. The titles were created with the power to nominate any of his sons by his first wife to succeed him, failing which to any surviving male son, then to male heirs, failing which to any heirs whatsoever. The "and Holland" part of the title derived from the fact that Campbell was the husband of Lady Mary Rich, daughter of Henry Rich, 1st Earl of Holland (see Earl of Holland). Sir John Campbell then became known as "Breadalbane"
Гленорхи желісі
Кэмпбелл кландарының кіші тармағының мүшесі ретінде Бридалбейн, Гленорхидің 1-ші сэр Колин Кэмпбеллдің (1475 жылы қайтыс болды) ұрпағы, 1-ші лорд Кэмпбеллдің екінші әйелі Маргарет Стюарттан туған ұлы және Аргилл герцогтарының ата-бабасы, Кэмпбеллдің шебері Арчибальд Кэмпбеллдің жартылай бауыры болды. Колин Кэмпбеллге әкесі Дункан Гленорки және басқа да жерлерді сыйлады, содан кейін Аргиллдегі Лох-Аве көлінде Килчурн қамалын салдырды. Король Джеймс III оны рыцарь атағына ие етіп, Джеймс II-ні өлтірген жергілікті графтарды ұстағаны және олардың өлімінен соң аймақтағы билік бос орынды тоқтатуы үшін Лох-Тей маңындағы жерлерді берді. Лох-Тей маңындағы жерлер Бридалбейн аймағын құрады, осылайша аймақ пен сэр Колиннің ұрпақтары арасында байланыс орнады. Сэр Колиннің ұлы, Гленорхидің сэр Дункан Кэмпбелл 1513 жылы Флодден шайқасында қаза тапқан көптеген шотланд дворяндарының бірі болды. Сэр Дунканның шөбересі және осы атпен танылған Дункан Кэмпбелл, "Қара Дункан" Шотландия Парламентінде Аргиллширді өкілдік етті. 1590 жылы ол рыцарь атағына ие болды және 1625 жылы Нова Шотландия баронетінде Перт графтығындағы Гленорки баронеті құрылды. Оның үлкен ұлы, екінші баронт сэр Колин баласыз қайтыс болды, ал оның орнына кіші інісі, үшінші баронт сэр Роберт келді. Ол Шотландия Парламентінде Аргиллширді өкілдік етті. Оның орнын төртінші баронт сэр Джон иеленді. Ол да Парламентте Аргиллширді өкілдік етті. Оның орнын бірінші некесінен туған ұлы, жоғарыда аталған бесінші баронт сэр Джон Кэмпбелл иеленді, ол 1681 жылы Бредалбейн және Голландия графы атанды.
As a member of a junior branch of Clan Campbell, Breadalbane was a descendant of Sir Colin Campbell, 1st of Glenorchy (died 1475), the son of Duncan Campbell, 1st Lord Campbell by his second wife Margaret Stewart and the half brother of Archibald Campbell, Master of Campbell, ancestor of the Dukes of Argyll. Colin Campbell was granted Glenorchy and other lands by his father, Duncan, and built Kilchurn Castle on Loch Awe in Argyll. King James III knighted him and granted him land around Loch Tay in thanks for hunting down the local earls who had assassinated James II, and to end the power vacuum in the surrounding region that had resulted when they were executed. The land around Loch Tay formed Breadalbane, creating the association between the area and Sir Colin's descendants. Sir Colin's son Sir Duncan Campbell of Glenorchy was one of the many Scottish nobles killed at the Battle of Flodden in 1513. Sir Duncan's great grandson and namesake Duncan Campbell, known as "Black Duncan", represented Argyllshire in the Scottish Parliament. He was knighted in 1590 and created a baronet, of Glenorchy in the County of Perth, in the Baronetage of Nova Scotia in 1625. His elder son, Sir Colin, the second Baronet, died childless and was succeeded by his younger brother, Sir Robert, the third Baronet. He represented Argyllshire in the Scottish Parliament. He was succeeded by his son, Sir John, the fourth Baronet. He also represented Argyllshire in Parliament. He was succeeded by his son by his first marriage, the aforementioned Sir John Campbell, the fifth Baronet, who was created Earl of Breadalbane and Holland in 1681.
Атаудың тарихы
Лорд Бридалбейн мен Холландтың үлкен ұлы Дункан Кэмпбелл, Лорд Ормели атағымен, мұрагерлікке (оның "қабілетсіздігіне" байланысты) қарастырылмады және 1727 жылы баласыз қайтыс болды. Бридалбейн патент бойынша рұқсат етілгендей, кіші ұлы Джонды мұрагері етіп тағайындады, және Джон 1717 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін атақтарды иемденді. Джон Кэмпбелл, Бридалбейн және Голландияның 2-графы, 1736 және 1747 жылдар аралығында Шотландияның өкілдік ететін пэрі ретінде Лордтар палатасында отырды. Оның орнын ұлы, үшінші граф Джон басқарды. Үшінші граф – көрнекті мемлекет қайраткері, елші және Адмиралтейство лорды. Ол бірінші әйелі ретінде Генри Грейдің қызы, леди Амабель Грейге үйленді. Олардың қызы, леди Джемима Кэмпбелл 1740 жылы анасының әкесінің орнына Грей маркизасы болды. Леди Джемима арқылы Лорд Бридалбейн Премьер-министр Лорд Годериктің шөбересінің атасы болды. Үшінші лорд Бридалбейн өзінің бірінші әйелінен туған жалғыз ұлынан және екінші әйелі Арабелла Першаллдан туған екі ұлынан да көп өмір сүрді. 1782 жылы қайтыс болғаннан кейін, бірінші графтың еркек ұрпағы тоқтап қалды. Кейіннен үшінші графтың орнын оның туысы, Мокастердің Колин Кэмпбеллінің шөбересі, сэр Роберт Кэмпбеллдің кіші ұлы, 3-ші баронет және бірінші графтың інісі Джон Кэмпбелл иемденді. Ол төртінші граф атанды. Ол британ армиясының генерал-лейтенанты болды және 1784 және 1806 жылдар аралығында шотландтық өкілдік ететін пэрі ретінде Лордтар палатасында отырды. 1806 жылы ол Біріккен Корольдіктің пэражында Перт графтығындағы Таймут сарайының бароны Бридалбейн атанды, бұл оған Лордтар палатасында автоматты түрде тұрақты орынға құқық берді. 1831 жылы ол Ормали графы және Бридалбейн маркизі атанды. Оның орнын екінші маркиз болған жалғыз ұлы Джон Кэмпбелл иемденді. Джон Кэмпбелл, Бридалбейннің 2-маркизі – либерал саясаткер және екі рет үйдің лорд-камеральян қызметін атқарды. Ол баласыз қайтыс болды және 1862 жылы оның өлімінен кейін Барон Бридалбейн, Ормали графы және Бридалбейн маркизінің Біріккен Корольдіктегі пэражы тоқтатылды. Шотландия титулдарын оның туысы Джон Кэмпбелл иемденді, ол алтыншы граф атанды. Алтыншы граф Джеймс Кэмпбеллдің немересі, Гленфаллохтан шыққан Уильям Кэмпбеллдің (1648 жылы қайтыс болған) шөпшешесі, ол өз кезегінде жоғарыда аталған Мокастердің Колин Кэмпбеллінің ағасы болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның ұлы Гавинге, жетінші графқа өтті. Ол либерал саясаткер болды және әсіресе үй шаруашылығының қазынашысы және үй шаруашылығының лорды болды. 1873 жылы ол Біріккен Корольдіктің пэражында Перт графтығындағы Кенмурдың бароны Бридалбейн атанды, бұл оған Лордтар палатасында автоматты түрде орын берді. 1885 жылы ол Кейтнесс графтығындағы Ормали графы және Біріккен Корольдіктегі Бридалбейн маркизі атанды, осылайша үшінші графтың Біріккен Корольдіктегі пэражы атақтарын қайта жаңартып берді. Алайда, Гэвин Кэмпбеллдің баласы болмады, сондықтан бұл атақтар 1922 жылы оның өлімінен кейін қайтадан тоқтатылды. Шотландия титулдарын оның немере інісі, сегізінші граф Иэн Кэмпбелл иемденді. Иэн – капитан Иван Кэмпбеллдің ұлы, алтыншы графтың екінші ұлы. Сегізінші граф Иэн 1923 жылы, ағасының орнын басқаннан кейін бір жыл өткен соң, ерте қайтыс болды. Оның орнын туысы, тоғызыншы граф Чарльз Кэмпбелл иемденді. Чарльз Борлендтік генерал-майор Чарльз Уильям Кэмпбеллдің ұлы, Джон Кэмпбеллдің немересі, жоғарыда аталған Джеймс Кэмпбеллдің інісі, алтыншы графтың атасы. Чарльз Кэмпбелл, Бридалбейн және Голландияның 9-шы графы, 1924 жылдан 1959 жылы қайтыс болғанға дейін Шотландияның өкілдік ететін пэрі ретінде Лордтар палатасында отырды. Оның орнын оның жалғыз ұлы Джон, оныншы граф иемденді. Джон Екінші дүниежүзілік соғыста Қара күзетте қызмет еткенде ауыр жарақат алды және 1995 жылы атақтар тоқтатылған кезде баласыз қайтыс болды.
Lord Breadalbane and Holland's elder son Duncan Campbell, styled Lord Ormelie, was overlooked for the succession (owing to his "incapacity") and died childless in 1727. Breadalbane nominated his younger son John as his successor, as allowed by the patent, and this John consequently succeeded in the titles on his father's death in 1717. John Campbell, 2nd Earl of Breadalbane and Holland sat in the House of Lords as a Scottish representative peer between 1736 and 1747. He was succeeded by his son, also John, the third Earl. The third Earl was a prominent statesman, ambassador and a Lord of the Admiralty. He married as his first wife Lady Amabel Grey, daughter of Henry Grey, 1st Duke of Kent. Their daughter Lady Jemima Campbell succeeded her maternal grandfather as Marchioness Grey in 1740. Through Lady Jemima this Lord Breadalbane was a great grandfather of Prime Minister Lord Goderich. The third Lord Breadalbane outlived both his only son by his first wife and his two sons by his second marriage to Arabella Pershall. On his death in 1782 the male line of the first Earl failed. The late third Earl was succeeded by his kinsman, the great grandson of Colin Campbell of Mochaster, younger son of Sir Robert Campbell, 3rd Baronet, and uncle of the first Earl. John Campbell, who became the fourth Earl. He was a Lieutenant General in the British Army and sat in the House of Lords as a Scottish representative peer between 1784 and 1806. In 1806 he was created Baron Breadalbane, of Taymouth Castle in the County of Perth, in the Peerage of the United Kingdom, which entitled him to an automatic permanent seat in the House of Lords. In 1831 he was further honoured when he was made Earl of Ormelie and Marquess of Breadalbane in the Peerage of the United Kingdom. He was succeeded by his only son, John Campbell, who became the second Marquess. John Campbell, 2nd Marquess of Breadalbane was a Liberal politician and served twice as Lord Chamberlain of the Household. He was childless and the United Kingdom peerages of Baron Breadalbane, Earl of Ormelie and Marquess of Breadalbane became extinct on his death in 1862. He was succeeded in the Scottish titles by his kinsman, John Campbell, who became the sixth Earl. The sixth Earl was the grandson of James Campbell, great great grandson of William Campbell of Glenfalloch (died 1648) who was in turn the brother of the aforementioned Colin Campbell of Mochaster. On his death the titles passed to his son, Gavin, the seventh Earl. He was a Liberal politician and notably served as Treasurer of the Household and Lord Steward of the Household. In 1873 he was created Baron Breadalbane, of Kenmure in the County of Perth, in the Peerage of the United Kingdom, which entitled him to an automatic seat in the House of Lords. In 1885 he was made Earl of Ormelie, in the County of Caithness, and Marquess of Breadalbane in the Peerage of the United Kingdom, thus recreating the UK peerage titles held by the third Earl. Gavin Campbell was however childless and these titles consequently again became extinct on his death in 1922. He was succeeded in the Scottish titles by his nephew, Iain Campbell, the eighth Earl. Iain was the son of Captain the Honourable Ivan Campbell, second son of the sixth Earl. Iain, the eighth Earl, died at an early age in 1923, only a year after succeeding his uncle. Iain was succeeded by his kinsman, Charles Campbell, the ninth Earl. Charles was the son of Major General Charles William Campbell of Borland, grandson of John Campbell of Borland, younger brother of the aforementioned James Campbell, grandfather of the sixth Earl. Charles Campbell, 9th Earl of Breadalbane and Holland sat in the House of Lords as a Scottish Representative Peer between 1924 and his death in 1959. He was succeeded by his only son, John, the tenth Earl. John was severely wounded while serving with the Black Watch in the Second World War and he died childless in 1995 when the titles became dormant.
Үміткерлер
Венгрияда туған Хьюба Кэмпбелл (1945 жылы туған), оныншы графтың үшінші туысы, лорд Лионға Breadalbane және Holland графтығына, оның қосалқы атақтарымен бірге, құқығын мойындау туралы өтініш берді, сондай-ақ тегін елтаңбаны беруді сұрады. Хьюба Джордж Кэмпбеллдің шөбересі, Джордж Эндрю Кэмпбеллдің (1791–1852) інісі, Борлендтің Чарльз Уильям Кэмпбеллдің әкесі, тоғызыншы графтың атасы. Британдық аристократ, сэр Лаклан Кэмпбелл, 6-шы баронет, де осы атақтарға талапкер. Ол сэр Гай Кэмпбеллдің, 1-ші баронеттің, немересі, Джон Кэмпбеллдің ұлы, құрметті Колин Кэмпбеллдің ұлы, ал ол бірінші графтың екінші әйелі, леди Мэри Кэмпбеллден туған ұлы. Бірақ сэр Лакланның атасы Джон Кэмпбеллнің заңды емес бала екендігіне байланысты мұрагерлікке ие болуы мүмкін емес (осы әулет тармағының тағы бір тарихы үшін Сент-Кросс-Меде баронттары Кэмпбелл туралы қараңыз).
The pretender, Hungarian born Huba Campbell (born 1945), a third cousin once removed from the tenth Earl, has petitioned the Lord Lyon for recognition of his right to the Earldom of Breadalbane and Holland, together with the subsidiary titles, and to the undifferenced arms. Huba is the great great grandson of George Campbell, brother of George Andrew Campbell (1791–1852), brother of Charles William Campbell of Borland, grandfather of the ninth Earl. A British aristocrat, Sir Lachlan Campbell, 6th Baronet, also claims the titles. He is a descendant of Sir Guy Campbell, 1st Baronet, grandson of John Campbell, son of the Honourable Colin Campbell, the son of first Earl by his second marriage to Lady Mary Campbell. Sir Lachlan however, is apparently unable to succeed because his ancestor John Campbell was illegitimate (see Campbell baronets, of St Cross Mede, for further history of this branch of the family).
Таймут қамалы
19-ғасырдың басында Бридалбейн және Голландия графтарының негізгі резиденциясы Шотландиядағы Таймут қамалы болды, ол жетінші граф 1922 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай сатылды. Шотланд жазушысы Фред Уркхарттың әкесі 20-ғасырдың басында графтың шофері болған, ал Уркхарттың "Жасыл күндер сарайы" (1979) романы оның осы кезеңдегі балалық шағының естеліктеріне негізделген.
The main seat of the Earls of Breadalbane and Holland from the early 19th century was the vast Taymouth Castle in Scotland, which was sold by the seventh Earl shortly after the end of the First World War in 1922. The father of the Scottish writer Fred Urquhart was chauffeur to the Earl in the early twentieth century, and Urquhart's novel Palace of Green Days (1979) draws on his childhood memories of this.