Кіріспе

Эндотелийден алынған релаксациялық фактор (ЭРФ) – жүрек эндотелий жасушалары стресс сигналдарына, мысалы, АДФ жинақталуының жоғары деңгейіне немесе гипоксияға жауап ретінде өндіретін күшті тамыр кеңейткіш. Роберт Ф. Фурчготт бұл жаңалықтың авторы ретінде кеңінен танылды, тіпті ол 1998 жылғы медицина саласындағы Нобель сыйлығын әріптестері Луи Игнаро мен Ферид Мурадпен бөлісіп алды. Азот оксиді (NO) кез келген ЭРФ-тің маңызды құрамдас бөлігі болып табылады, себебі бұл қосылыстар азот оксиді қамтиды немесе азот оксидінің құрылымдық түрінде болады.

Физиологиялық функциялар мен өндіріс

EDRF әр түрлі функцияларды атқарады, олардың ең көп таралғандары және маңыздылары – тамыр кеңейту және тромбоциттердің жабысуын болдырмау. EDRF циклдік ГМП өндірісіне де қатысады. EDRF L-аргининнен кальций-кальмодулинге және NADPH-қа тәуелді фермент (эндотелийлік азот оксиді синтазасы) арқылы өндіріледі – бұл процесс жүрек эндотелийде жүзеге асады. EDRF содан кейін тамырлық тіндердегі тегіс бұлшық еттерге таралады (қан тамырлары үлкен немесе кішкентай болуы мүмкін), онда ол эндогенді тамыр кеңейтуді іске қосады. Бұдан өзге, ол симпатикалық жүйке жүйесі қауіпті жағдайға реакция жасай отырып, тамырларды тарылту арқылы қан қысымын көтеруге тырысқанда, симпатикалық вазоконстрикцияны болдырмау функциясын атқарады. NO қосылысы сондай-ақ тромбоциттердің жабысуы мен жинақталуын болдырмау қабілетінің арқасында қанның ұюын азайтуға қабілетті.

Қатынасты патология

Атеросклероз және гипертония – жүрек-қан тамырлары аурулары тобына жататын патологиялық жағдайлардың ауыр себептері болып табылады. Осы жағдайлардың арасында эндотелийдің дисфункциясы да бар. Ол қалыпты қызмет атқанда тамырларды кеңейтуге қабілетті болғандықтан, дисфункция жағдайында қатты тамырлардың тарлуына алып келіп, гипертонияны тудыруы мүмкін. Бұл дисфункцияның тағы бір салдары – тромбоциттердің артық жабысуы, бұл қан ұю қаупінің күрт өсуін көрсетеді, соның салдарынан протромботикалық жағдайға ұшырау ықтималдығы артады.