Индианаполис жарысы: «Кирпіш алаңының» 400 шақырымы

Кіріспе

Индианаполистегі Индианаполис моторлы жүріс жолында (Индиана штаты) жыл сайын өткізілетін NASCAR Кубогының ұпайлар жарысы. Алғашқы жарыс 1994 жылы өткізілді және 1916 жылдан бері Индианаполис моторлы жүріс жолында өткізілген Индианаполис 500-ден басқа алғашқы жарыс болды. Бриккярд 400 алғашқы жарысында NASCAR-дың ең көп қатысқан оқиғасына айналды, оған шамамен 250 000-нан астам көрермен жиналды. Сондай-ақ, бұл жарыста NASCAR-дың ең жоғары сыйақысы төленді. 1994 жылдан 2020 жылға дейін жарыс 2,5 мильдік овалда 400 миль қашықтықта өткізілді. Жарыс үш жылға (2021-2023) үзіліске қойылды, оның орнына Бриккярдтағы Verizon 200 жарысы өткізілді. Алайда, жарыс 2024 жылғы маусымда овалға қайта оралады. "Бриккярд" термині Индианаполис моторлы жылдамдық жолының тарихи лақап аты. 1909 жылдың тамызында жарыс алабы ашылғанда, жолдың беті тас пен шағырдан тұрды. Бұл жолдың нашар сапасы көптеген, кейде өлімге әкелетін апаттардың себебі болды, сондықтан жол 3,2 миллион кірпішпен қайтадан қапталды. Уақыт өте келе кірпіштер асфальтпен жабылды, қазір тек старт/финиш сызығындағы кірпіштердің бір метрлік жолағы ғана ашық күйде қалды. 1994 жылдан 2017 жылға дейін іс-шара тамыздың бірінші немесе шілде айының соңғы жексенбісінде өткізілді. 2018 және 2019 жылдары кестеге өзгерістер енгізілгеннен кейін, NASCAR жарысты дәстүрлі жазғы күнінен еңбек күнінен кейінгі демалыс күніне, тұрақты маусымның соңғы жарысы ретінде жылжытты. 2020 жылы ғана Тәуелсіздік күні демалыс күндері өткізілді. 2021 жылы іс-шара шілде айының соңы/тамыздың басына ауыстырылды және толық овалдың орнына Гран-при жол трассасына көшті. Қолданылған трасса бұрын Формула 1 АҚШ Гран-присінде пайдаланылған, қазіргі уақытта IndyCar Гран-присінде қолданылатын трассаның жаңа, өзгертілген нұсқасы. 2005 жылдан 2009 жылға дейін жарыс Allstate компаниясымен жасалған келісім бойынша Allstate 400 at the Brickyard деп аталды. 2012 жылдан 2016 жылға дейін Crown Royal жарыстың атау демеушісі болды; оның демеушілігімен жарыста әскери қызметкер немесе жанкүйерлер таңдаған алғашқы көмекші құрметтелді, олар іс-шараға VIP билеттерді алды және олардың есімі жарыстың атауына енгізілді. 2011 жылдан 2014 жылға дейін кантри музыкасының рекордтық лейблі Big Machine Records демеушілік етті, ал 2017 жылдан бастап атау демеушісі болды. 2017 жылы Big Machine-мен келісімшартқа қол қойған Брэнтли Гилбертпен бірлесіп брендтік іс-шара өткізгеннен кейін, келесі жарыстар Big Machine-нің Big Machine Vodka-сымен демеушілік етілді. 2020 жылғы жарыс Бриккярдта "Big Machine Hand Sanitizer 400" деп аталды. Жарыс 2021 жылға арналған жол трассасына ауысқанда, Verizon атау құқығын алды. Бриккярд 400 жеңімпаздарының есімдері Индианаполис моторлы жылдамдық жолы мұражайында тұрақты орналасқан PPG трофиіне жазылған. Джефф Гордон 1994 жылдың 6 тамызында Бриккярд 400-де жеңіске жетті. Ол жарыстың тарихындағы ең табысты жүргізуші, бес жеңісі және үш поул-позициясы бар. Сонымен қатар, Гордон жарыста ең көп айналым жасады, ең көп айналымды жетектеді және ең көп табыс тапты. Hendrick Motorsports командасы он жеңіске және бес поул-позициясына ие болып, ең табысты команда атанды.

Auto race held in Indianapolis, United States

The Brickyard 400 is an annual NASCAR Cup Series points race held at the Indianapolis Motor Speedway in Speedway, Indiana. The inaugural race was held in 1994 and was the first race other than the Indianapolis 500 to be held at the Indianapolis Motor Speedway since 1916. In its inaugural running, the Brickyard 400 became NASCAR's most attended event, drawing an estimated crowd of more than 250,000 spectators. The race also paid one of NASCAR's highest purses. From 1994 to 2020, the race was held on the 2.5 mile oval, for a distance of 400 miles. The race was put on hiatus for three years (2021–2023) in favor of the Verizon 200 at the Brickyard which was run on a combined road course and run a distance of 200 mile (322 km). However, the race will return to the oval for the 2024 season. The term "Brickyard" is a reference to the nickname historically used for the Indianapolis Motor Speedway. When the race course opened in August 1909, the track surface was crushed stone and tar. That poor surface was the cause of numerous and sometimes fatal accidents, so the track was subsequently repaved with 3.2 million bricks. Over time the bricks were paved over with asphalt, and now only a one yard strip of bricks at the start/finish line remains exposed. From 1994 to 2017, the event was held on the first weekend of August, or the last weekend of July. For 2018 and 2019, after schedule realignments, NASCAR moved the race from its traditional summer date to be the last race of the regular season on the weekend after Labor Day. In 2020 only, it was held on Independence Day weekend. In 2021, the event was moved back to late July/early August and moved to the Grand Prix road course rather than the full oval. The layout utilized is the newer, modified layout of the circuit previously used for the Formula One U. S. Grand Prix, and currently used for the IndyCar Grand Prix. From 2005 to 2009, the race was known as the Allstate 400 at the Brickyard under a naming rights arrangement with Allstate. From 2012 to 2016, Crown Royal was the title sponsor of the race; under its sponsorship, the race honored a military member or first responder selected by fans, who received VIP tickets to the event, and their name included in the title of the race. From 2011 to 2014, the country music record label Big Machine Records was the presenting sponsor, and it became the title sponsor beginning in 2017. After co branding the event with Big Machine signed artist Brantley Gilbert in 2017, subsequent races have had Big Machine's Big Machine Vodka, as the sponsor. The 2020 race was known as the Big Machine Hand Sanitizer 400 at the Brickyard. When the race moved to the road course for 2021, Verizon assumed naming rights. The names of the winners of the Brickyard 400 were inscribed on the PPG Trophy, which is permanently housed at the Indianapolis Motor Speedway Museum. Jeff Gordon won the inaugural Brickyard 400 on August 6, 1994. He is the most successful driver in the history of the race, with a record five victories and three pole positions. Gordon also holds the most laps completed, most laps led, and most earnings in the race. Hendrick Motorsports was the most successful team with ten total wins and five poles.

Алғашқы жылдар

Индианаполис моторлы жылдамдық жолы 1909 жылы ашылды, ал алғашқы Индианаполис 500 жарысы 1911 жылы өтті. 1909-1910 жылдары бірнеше жарысты өткізгеннен кейін, Индианаполис 500 жыл сайын трассада өткізілетін жалғыз жарыс болуы дәстүрге айналды. 1916 жылы Еңбек күніне дейінгі демалыс күндері өткен жарысты есептемегенде, 1993 жылға дейін басқа жарыстар өткізілген жоқ. NASCAR Winston Cup Series-тің мәртебесі мен танымалдылығы артып келе жатқанда, 1980-ші жылдары мен 1990-шы жылдардың басында Индиде жарыс өткізу мүмкіндігі туралы әңгімелер көбейді. 1971 жылдан 1980 жылға дейін NASCAR жарыстарын Индианаполистің көшірмесі ретінде салынған Онтарио моторлы жылдамдық жолында өткізді. Онтариодағы тәжірибелерінен, автокөліктер Индидің дерлік бірдей трассасын дайындықтарына сай келетіндей бәсекеге қабілетті деп болжалды. 1960-шы жылдардың ортасынан соңына дейін акциялық автомобиль жарыстары Индиана штатында USAC Stock Car Yankee 300 жарысын Indianapolis Raceway Park-та және Fairgrounds-тағы State Fair Century жарысын өткізу арқылы баяу дамыды. Кейіннен IRP овалдағы Kroger 200 NASCAR Busch Series-інің танымал аялдамасы болды. Speedway президенттері Тони Хулман (1946-1977), Джон Купер (1980-1981) және Джо Клаутье (1978-1979, 1983-1989) кезінде Speedway-де екінші жарыс өткізу туралы идея уақыт-уақыт қарастырылды, бірақ директорлар кеңесі оны шын мәнінде қолдаған жоқ. Клаутье ең қарсы болған сияқты көрінді. Дәстүр мен жанкүйерлердің қызығушылығы ғана емес, сонымен қатар логистикалық жоспарлау мәселелері де кедергі келтірді. Толы және ескірген Gasoline Alley гараж аймағы, тар pit lane, қолданыстағы қоршау қабырғалары мен қоршаулар үлкен, ауыр машиналарға жеткіліксіз болды, сондықтан NASCAR-ды дұрыс өткізу үшін маңызды жақсартулар қажет болды. Оған "Тони Хулман Классик" деп ат қою жоспарланған, бірақ Хулман мен Speedway басшылығы ұсыныстан әдепті түрде бас тартты. 1980 жылы Дейтона Бич қаласы мен Волусия округімен салық дауынан кейін Билл Франс NASCAR Firecracker 400 жарысын Индианаполис моторлы жылдамдық жолына көшіруге ашық түрде қауіптенді. Бірақ бірнеше аптадан кейін тараптар келісімге келді және жарысты көшіру жоспарынан бас тартты. 1979 жылдың жазында USAC/CART арасындағы алғашқы дау кезінде Индианаполис моторлы жылдамдық жолында екінші жарыс өткізу туралы ұсыныс жасалды. Онтарио 500 жарысы маусым ортасында CART сериясының жарысына айналу үшін одақтарды ауыстырғаннан кейін, USAC Еңбек күні демалыс күндері USAC Stock Car/Championship Car екі жарыстан тұратын жарыс ұсынды. Сенбі күні 250 мильдік акциялық автомобиль жарысы, ал жексенбі күні 250 мильдік Indycar жарысы өтеді. Бірақ жоспар іске аспады. Байқалған мәселелердің бірі - жақын жердегі IRP-де NHRA U.S. Nationals жарысымен қақтығыс болуы мүмкін еді. Соған қарамастан, жаздың соңында акциялық автомобиль жарысы туралы әңгімелер тағы бір жылға созылды, бірақ идея ақырында тоқтап қалды. Бұрын акциялық автомобиль жарыстары өткізілмегенімен, Speedway кейде акциялық автомобиль сынақтары мен төзімділік жарыстарын өткізді. 1956 жылы Ford 500 мильдік акциялық автомобиль рекордын орнатты, ал 1956 жылы Nichels Engineering Endurance Run жарысы өтті. А. Дж. Фойт жаз айларында жарыс машиналарын сақтау үшін Индидегі гаражынан пайдаланғаны белгілі болды, ал 1979 жылы NASCAR акциялық машинасымен сынақ айналымдарына шыққан деген қаңтар болды. Джо Клаутье 1989 жылдың желтоқсанында қайтыс болғаннан кейін Тони Джордж Speedway президенті болып тағайындалды. Тағайындалғаннан кейін Джордж Speedway-ді жаңа бизнес бағыттарымен айналыстыруды бірден бастады. Бірақ бастапқыда ол Speedway-де NASCAR жарысын өткізу туралы идеяға абайсызда қарады.

The Indianapolis Motor Speedway opened in 1909, and the first Indianapolis 500 was held in 1911. After initially hosting multiple race meets in 1909–1910, it became a tradition that the Indianapolis 500 would be the only race held at the track annually. With the exception of a race meet the weekend after Labor Day in 1916, no other races were held at the track through 1993. As the NASCAR Winston Cup Series began to grow in stature and popularity, speculation began to grow in the 1980s and early 1990s about the possibility of holding a race at Indy. From 1971 to 1980, NASCAR held races at Ontario Motor Speedway, which was built as a replica of Indianapolis. With their experiences at Ontario, it was generally presumed that the stock cars would find Indy's nearly identical layout equally competitive. In the mid to late 1960s, stock car racing slowly began to develop a following in Indiana, with the introduction of the USAC Stock Car Yankee 300 at Indianapolis Raceway Park and the State Fair Century at the Fairgrounds. Later, the Kroger 200 at the IRP oval became a popular stop on the NASCAR Busch Series. During the reigns of Speedway presidents Tony Hulman (1946–1977), John Cooper (1980–1981) and Joe Cloutier (1978–1979, 1983–1989), the idea of hosting a second race at the Speedway was considered from time to time, but never seriously pursued by the board of directors. Cloutier in particular, seemed the most resistant. Not only was tradition and fan interest an issue, but logistical scheduling issues were also obstacles. The congested and aging Gasoline Alley garage area, narrow pit lane, existing retaining walls and catch fences were considered insufficient for the large, heavy stock cars, thus significant capital improvements would be required to properly host NASCAR. It was to be called the "Tony Hulman Classic", but Hulman and the Speedway management politely declined the offer. In 1980, due to a tax dispute with the City of Daytona Beach and Volusia County, Bill France openly threatened to move the NASCAR Firecracker 400 to the Indianapolis Motor Speedway. A few weeks later, however, the parties reconciled, and the plan to move the race was withdrawn. In the summer of 1979, during the first USAC/CART Split, a proposal was made to hold a second race at the Indianapolis Motor Speedway. After the Ontario 500 switched alliances mid season to become a CART series race, USAC proposed a Labor Day weekend race meet that would consist of a USAC Stock Car/Championship Car doubleheader. A 250 mile stock car race on Saturday would be followed by a 250 mile Indycar race on Sunday. However, the plan never materialized. One of the issues noted was a potential conflict with the NHRA U. S. Nationals at nearby IRP. Even still, rumors of a late summer stock car race persisted for another year or so, but the idea eventually fizzled. Though no stock car races had ever been held, the Speedway did occasionally see stock car testing and endurance runs. In 1956, Ford set a 500 mile stock car record, and in 1956, the Nichels Engineering Endurance Run was held. A. J. Foyt was known to have used his garage at Indy to store race cars during the summer months, and in 1979 was said to have taken his NASCAR stock car for test laps. When Joe Cloutier died in December 1989, Tony George was named the president of the Speedway. Upon his appointment, George immediately began taking the Speedway in new business directions. However, at first, he was cautious and tentative about the idea of a NASCAR race at the Speedway.

1990 жылдар

1991 жылдың 24 қыркүйегінде А. Дж. Фойт Индианаполис моторлы трассасында Craftsman құралдарына жарнама түсірді. Гаражда түсірілім кезінде Фойт пен трасса президенті Тони Джордж Фойттың NASCAR Winston Cup Series машинасымен трассаны бірнеше айналымға жүгіруге шешім қабылдады. Фойт мұны бірінші болып жасады, ал кейін Джордж та бірнеше айналым жасады. Бұл оқиға жоспарланбаған, ешқандай салдары болмаған, бірақ ерекше көрініс болды және болашаққа деген қызығушылықты оятты. 1991 жылдың желтоқсанында Тони Джордж директорлар кеңесіне трассада тағы бір маңызды жарыс өткізу жоспарын ұсынды. Кеңес бұл ұсынысты мақұлдады және трасса екінші жарысты ұйымдастыруға кірісті, басты назар NASCAR Winston Cup жарысына болды, бірақ IROC мүмкіндігі де қарастырылды. 1992 жылдың наурыз айында NASCAR жүргізушілері Дэйв Марсис, Джим Саутер және Дик Трикл (барлығы IROC сынақ жүргізушілері) IROC машиналарын трассада сынауға шақырылды. Сол кезде трасса мамыр айында Indianapolis 500 жарысына дейін трассадағы іс-шаралардың бөлігі ретінде IROC жарысын өткізуді қарастырып жатты. Indy 500-дің екінші квалификация күні көрермендер арасында танымалдылығы төмендеп, қосымша жарыс өткізу қатысуды арттыру идеясы болды. Сынақ сәтті өтті, бірақ IROC машиналары үшін қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін бірнеше жақсартулар қажет болды. Көп ойланғаннан кейін IROC жарысын өткізу экономикалық тұрғыдан тиімді емес деген шешімге келді. Бұл жарысқа қатысты жоспарлар тоқтатылды. Оның орнына, тоғыз үздік NASCAR командасы сынаққа шақырылды (төменде қараңыз). 1992 жылдың 22-23 маусымында NASCAR-дың тоғыз үздік командасы Indianapolis-ке Goodyear дөңгелектерін сынауға шақырылды. Демалыс күндері командалар Мичиган халықаралық трассасында өткен Miller Genuine Draft 400 жарысына қатысты. Ресми хабарламалар жасалмаса да, бұл шын мәнінде, жарыс трассасында акциялық машиналардың бәсекеге қабілеттілігін тексеру үшін бейресми сынақ болды. Екі күндік тарихи оқиғаны шамамен 10 000 көрермен тамашалады. А. Дж. Фойт екінші күні Дейл Эрнхардтың машинасымен бірнеше айналым жасады. Сынақтан кейін Indianapolis Motor Speedway кең ауқымды жақсарту жобасын бастады. Сыртқы қоршау қабырғасы мен қауіпсіздік торлары жаңаларымен ауыстырылды. Жаңа қабырға мен тор әлдеқайда берік болды және 3500 фунт салмақты NASCAR акциялық машиналарын ұстай алды. Пит аймағы кеңейтілді және жеке пит орындары бетонмен ауыстырылды. Бұл Indy машиналары қолданатын пневматикалық домкраттарды жақсырақ қолдау және NASCAR машиналарынан төгілген жанармайды басқару үшін жасалды. Бірақ ең үлкен жоба трассаның ішкі бөлігін алып тастау және 1987 жылы Nazareth Speedway-де салынғанға ұқсас жаңа жылыну жолағын салу болды. Gasoline Alley гараж аймағы 1986 жылы қайта салынған, және егер жарыс өткізілсе, акциялық машиналарды қабылдауға арналған жобаланғаны айтылды. 1993 жылдың 14 сәуірінде трасса президенті Тони Джордж және NASCAR президенті Билл Франс-младший бірлесіп 1994 жылдың 6 тамызында өтетін Brickyard 400 жарысы туралы хабарлады. Жаңа жарыс логотипі де таныстырылды. Бастапқы келісім-шарт екі маусымға жасалды, бірақ жарыс мәңгілікке қайта оралуы күтілуде. Сол жылдың 16-17 тамызында 35 NASCAR командасы трассада ашық сынақтан өтті. Бұл жарыс командалар Мичиганда өткен Champion Spark Plug 400 жарысынан оралғаннан кейін өтті. NASCAR ұпайлары бойынша ең үздік 35 команда шақыру алды. Тамыз айында сынақ өткізу 1994 жылғы жарысқа күтілетін ауа райы жағдайын ескеру мақсатында жасалды. Бірнеше мың көрермен қатысып, көптеген хабарламалар жасалды. NASCAR легендасы Ричард Петти, өткен қарашада жарыстан шыққаннан кейін, төрт айналым жасап, содан кейін өзінің машинасымен трасса мұражайын сыйлады.

On September 24, 1991, A. J. Foyt filmed a commercial for Craftsman tools at the Indianapolis Motor Speedway. While filming in the garage area, Foyt, and Speedway president Tony George decided to take Foyt's NASCAR Winston Cup Series stock car for a few laps around the track. Foyt was the first driver to do so, and later on, George himself took a few laps. The event was not planned, and had no implications, but was an unusual sight, and stirred up some mild interest and speculation for the future. In December 1991, Tony George proposed to the board of directors a plan to hold a second major event at the Speedway. The board approved the measure, and the Speedway started taking steps towards hosting a second race, preferably a NASCAR Winston Cup event, but also considering IROC. In March 1992, NASCAR drivers Dave Marcis, Jim Sauter, and Dick Trickle (all of whom were IROC test drivers) were invited to test IROC cars at the Speedway. Trickle reportedly ran a lap that was hand–timed at At the time, the Speedway was considering hosting an IROC event during May as part of the on track activities leading up the Indianapolis 500. The second weekend of Indy 500 qualifying was becoming less popular with fans, and an additional event was an idea to boost attendance. The test was considered successful, but several improvements would have to be made to the track before it was safe for the IROC cars to race there. After much consideration, it was determined that it would not be economically feasible to hold the IROC race. Plans for that event were put on hold. Instead, nine top NASCAR teams were invited to test (see below). On June 22–23, 1992, nine top NASCAR Winston Cup series teams were invited to Indianapolis to participate in a Goodyear tire test. Over the weekend, the teams had raced in the Miller Genuine Draft 400 at Michigan International Speedway. Although no official announcements were made, it was in fact an unofficial compatibility test to see if stock cars would be competitive at the circuit. An estimated 10,000 spectators watched two days of history in the making. A. J. Foyt took a few laps around the track in Dale Earnhardt's car on the second day. Following the test, the Indianapolis Motor Speedway started an extensive improvement project. The outside retaining wall and catch fence were replaced. The new wall and fence were decidedly stronger, and could support the 3,500 pound NASCAR stock cars. The pit area was widened, and the individual pit stalls were replaced in concrete. This was done to better support the pneumatic jacks used by the Indy cars, and to handle the refuel spillage of gasoline from the NASCAR machines. The largest project, however, involved the removal of the track apron, and the construction of the new warm up lane, similar to that built at Nazareth Speedway in 1987. The Gasoline Alley garage area had already been rebuilt in 1986, and it was said to have been designed to accommodate stock cars if and when a race were ever to materialize. On April 14, 1993 Speedway President Tony George, and the president of NASCAR, Bill France Jr. jointly announced the Inaugural Brickyard 400 would be held Saturday August 6, 1994. A new race logo was also unveiled. The initial contract was for two seasons, but the race was expected to return in perpetuity. On August 16–17 the same year, thirty five NASCAR teams took part in an open test at the Speedway. It was held as the teams returned from the second race at Michigan, the Champion Spark Plug 400. The top 35 teams in NASCAR points received invitations. Hosting the test in August mimicked the weather conditions expected for the race in 1994. Several thousand spectators attended, and many announcements were made. NASCAR legend Richard Petty, who had retired from competition the previous November, took four laps himself, then donated his car to the Speedway museum.

Жарыс мәліметтері

1994 жылы жарыстың алғашқы өткізілуі 6 тамызда, сенбі күні сағат 12:15 EST (1:15 EDT) уақытында жоспарланған. Ол кезде NASCAR кестесінде тамыздың бірінші демалысы бос болды. Жарыс мереке күніне сай келмегендіктен, трасса басшылары жаңбыр жауса сенбі күнін ауыстыру үшін жексенбі күнін резервтік күнді қарастыруға шешім қабылдады. 1994 жылы жаттығулар мен полюс бойынша іріктеу бейсенбіде өтті. Жұма күні жаттығу, екінші кезеңнің іріктеуі және "Бақытты сағат" соңғы жаттығуы жоспарланған. Сонымен қатар, алғашқы жылы ерекше "ритмдеу" жаттығуы өтті, онда барлық қатысушылар пит-лейн жылдамдығын өлшеу үшін қадамдық машинаның артынан ерді. 1995 жылдан бастап, сәрсенбі күні кешке қосымша жаттығу сессиясы жоспарланды. Полюс бойынша іріктеу бейсенбіде, ал екінші кезеңнің іріктеуі жұма күні өтті. Бұл кесте 2000 жылға дейін сақталды. 1998 жылдан 2003 жылға дейін IROC жарысы кестеге енгізілді. IROC жарысы Brickyard 400 жарысынан бір күн бұрын өтті. 2001 жылдан бастап жарыс жексенбіге көшірілді. Сонымен қатар, NASCAR екінші кезеңнің іріктеуін жойды. Кесте қысқартылып, жаттығулар жұма күні, ал полюс бойынша бірінші және жалғыз іріктеу сенбі күні өтті. "Бақытты сағат" соңғы жаттығуы да сенбі күні өтті. Бұл кесте әдетте NASCAR жарыс күндерінен ерекшеленді, олар әдетте жұма күні жаттығулар мен полюс бойынша іріктеуді көрсетеді. Полюс бойынша іріктеуді сенбіге көшіру үлкен көрерменге мүмкіндік берді, сонымен қатар жақын жердегі Индианаполис Raceway Park-та өткен Kroger 200 жарысының кестесін ашты. 2007 жылы, ESPN NASCAR теледидар құқықтарын алған кезде, жарыс Pocono жарысымен күндерін ауыстырды. Brickyard 400 шілде айының соңғы демалысына, ал Pocono тамыздың бірінші демалысына көшірілді.

Қатысу

Брикьярд 400 жарысы NASCAR тарихындағы ең көп көрермен жиналған жарыстардың бірі болды. 1994 жылы өткен алғашқы жарыста 250 мыңнан астам көрермен жиналып, барлық билет сатылып бітті. Жарыс ұйымдастырушылары билетке сұраныс орындалғаннан 3-4 есе артық екенін мәлімдеді және билеттерді бөлу үшін лотерея жүйесін қолдануға мәжбүр болды. Брикьярд 400 Индианаполис 500 жарысынан көрермен саны жағынан озып кетпеу үшін, 400 жарысы үшін бірнеше трибуналар алынып тасталды, ал алғашқы бірнеше жыл бойы алаңға жалпы кіруге рұқсат берілмеді. Сонымен қатар, алаңдағы бірнеше трибуналар демонтаждалды және қауіпсіздік мақсатында алғашқы бірнеше жыл бойы алаңдағы шөптік үйінділерге көрермендерге кіруге тыйым салынды. Ол кездегі ішкі қоршаулар мен қоршаулар 3500 фунт салмақты жарыс машиналарын ұстауға жеткілікті мықты емес екені анықталды. 1996 жылы артқы түзу бойында жаңа бетон қабырға мен қауіпсіздік торлары орнатылды, содан кейін шөптік үйінділер көрермендерге қайта ашылды. 2008 жылғы жарыстағы дөңгелектерге қатысты даудан кейін, 400 жарысына қатысушылардың саны күрт төмендеді. Басқа факторлардың ішінде, басқа NASCAR трассаларымен салыстырғанда нашар көрініс, бәсекелестіктің жетіспеуі және шілде-тамыз айларындағы ыстық ауа райы да айтылды. Сонымен қатар, трасса ұйымдастырылған теледидар келісімшартынан (1994–2000) орталықтандырылған NASCAR теледидар пакетіне (2001 жылдан бері) ауысқаннан кейін, Speedway ұйымдастырған жергілікті теледидарлық бұғаттау алынып тасталды. Трасса жарыс машиналарын өткізуге қолайсыз деп көптен бері сынға ұшырап келеді, бұл кейбір жанкүйерлерді басқа трассаларды таңдауға итермеледі. Кейіннен Чикаголенд және Кентуккидегі 160 миль радиустағы жаңа жарыстар өткізілді, бұл жанкүйерлерге тағы бірнеше мүмкіндіктер ұсынды. 2016 жылғы жарыста 50 000-нан аз адам қатысты, нәтижесінде 200 000-ға жуық орын бос қалды. 2020 жылы COVID-19 пандемиясының салдарынан жарыс көрерменсіз өтті.

Супер демалыс күндері

2012 жылы Брикьярд 400 жарысы Брикьярдтағы «Супер демалыс» аясында өтті, ол овал және жол трассасында төрт күнге созылған жарыстардан тұрды. WeatherTech SportsCar Championship (бұрынғы Grand Am) Brickyard Grand Prix үшін, сондай-ақ Continental Tire SportsCar Challenge сериясының Brickyard Sports Car Challenge үшін жол трассасын пайдаланды. NASCAR Xfinity Series IRP-ден шығып, Индиана 250 үшін Индианаполиске көшті. Брикьярд 400 жарысы жексембі күні де басты оқиға болып қала берді. Жарысқа қатысушылардың аздығына байланысты 2014 жылдан кейін жол трассасындағы жарыстар кестеден алынып тасталды. 2016 жылға қарай, Xfinity және Cup Series үшін тек овалда жарыстар өткізілгендіктен, «Супер демалыс» деген атау алынып тасталды.

Қайта реттеу

NASCAR 2018 жылғы кестеде үш Орта Батыс жарысын қайта қарастырды, соның салдарынан Чикаголенд пен Кентукки шілде айында екі апта аралығында өткізіледі, ал Индианаполис қыркүйекке көшті, бұл күн 1916 жылғы Harvest Auto Racing Classic жарысымен танымал. Басқа жақын жарыстардан шалқап, NASCAR плей-офф алдындағы маңызды соңғы жарыс ретінде, жарыс ұйымдастырушылары қатысушылардың санын арттыруды көздеді. Жарыс салқын ауа райында өтеді деп күтілуде, тұрақты маусымның чемпионы анықталып, болашақ жүргізушілердің 16 жүргізушіден тұратын плей-оффқа қатысуға соңғы мүмкіндігі бар, сондықтан оқиғаға жаңа қызығушылық тууы күтілуде. Алайда, 2018 жылы жаңбыр салдарынан жаттығулар мен іліктеу кезеңдері толығымен жойылды және жарыс дүйсенбіге шегерілді. Дүйсенбі күні шамамен 15 000 – 20 000 көрермен болды. 400 жарысымен бірге, жаңа жарыс – Брайан Клаусон Классигі де ұйымдастырылды, ол Америка Авто Клубының Миджет Кар Чемпионатының жарысы болып табылады және 3-ші бұрылыстың жанындағы ішкі алаңға салынған жаңа топырақ трассасында өтті. Бұл жарыстар 400-ді бес күндік шараға дейін кеңейтті, Midgets NASCAR сериясының жарыстарына дейін сәрсенбі және бейсенбі күндері өтті. Брайан Клаусон Классигінде екі жарыс бар: 25 айналымдық Stoops Pursuit және 39 айналымдық Driven2SaveLives BC39. 2018 жылғы жарыста 118 автомобиль қатысты. Pursuit жарысы 25 айналымнан тұрады және барлық жылу жарысының жеңімпаздары мен жеңімпаз еместер арасындағы ең көп басып өту ұпайларын жинаған жүргізушілер қатысады, олар басқа көліктерді басып өтуі керек немесе алғашқы төрт сегменттің әрқайсысының соңында іріктеуден шығарылады. Төрт бес айналымдық сегменттен кейін, қалған жүргізушілер жеңіс үшін бес айналымдық жарысқа қатысады. Клаусонның есімімен аталған 39 айналымдық жарыс, Клаусонның естелігіне арналған және мүшелерді трансплантациялауға көмектесетін қайырымдылық ұйымының атынан берілді, Chili Bowl жарысы сияқты жылу жарыстары мен соңғы мүмкіндік жарыстарын қамтиды. Ең көп ұпай жинағандар жарысқа өтеді, ал қалғандары алдын ала түнгі жарыстар арқылы жарысқа қатысады. 2020 жылы Brickyard 400 тәуелсіздік күніне жоспарланды, бұл NASCAR күнтізбесіндегі маңызды өзгерістердің бір бөлігі болды. NASCAR тұрақты маусымының соңғы жарысы ретінде екі маусым өткеннен кейін, жарыс жаздың ортасына көшті. Daytona International Speedway-дегі Coke Zero 400 NASCAR плей-оффына дейінгі соңғы жарыс ретінде орын алды. Brickyard 400 4 шілдедегі демалыс күндерін алды, бұл 1959 жылдан бері дәстүрлі түрде Coke Zero 400 пайдаланған уақыт еді, ол бастапқыда Daytona-да USAC Indycar жарысы ретінде ұйымдастырылған, бірақ Джордж Амиктің Daytona-дағы 100 мильдік Indycar жарысында қаза болғаннан кейін тоқтатылды. Коронавирус пандемиясынан туындаған маусым кестесіндегі өзгерістерге байланысты IndyCar сериясы өзінің GMR Grand Prix жарысын, әдетте 500-ден бұрын өткізілетін жол жарысын, Brickyard 400 демалыс күндеріне көшіретінін хабарлады. Ол Xfinity Series жарысына қосылады (ол да 2020 жылғы маусымда жол жарысына ауысады), 4 шілдеде сирек кездесетін екі жарысқа қатысады. Тони Стюарт Клаусон Классигі, IndyCar және NASCAR жарыстарында бір күні төрт жарысқа қатысу мүмкіндігін қарастырды.

NASCAR realigned the three Midwestern races for the 2018 schedule, so that Chicagoland and Kentucky would be held two weeks apart in July, while Indianapolis moved to September, on a date historically known for the Harvest Auto Racing Classic in 1916. Distanced on the calendar from the other nearby races, and serving as the important final race before the NASCAR playoffs, race organizers looked for a boost in attendance. The expectations are that it will be conducted in cooler weather, and with the crowning of the regular season champion, and the last chance for prospective drivers to make the 16 driver playoff field, there is anticipation for renewed interest in the event. In 2018, however, rain moved through the area, completely washing out practice and qualifying, and postponed the race until Monday. Roughly 15,000 20,000 spectators were in attendance for Monday. The 400 also brought along a brand new race, the Bryan Clauson Classic, a United States Auto Club Midget Car Championship event, on a new dirt track built in the infield near Turn 3. The events expanded the 400 to a five day event, with the Midgets racing on Wednesday and Thursday before the Friday Sunday events of the NASCAR series. The Bryan Clauson Classic features two events, the 25 lap Stoops Pursuit and the 39 lap Driven2SaveLives BC39. The 2018 race featured a field of 118 cars. The Pursuit features all heat race winners and the drivers with the most passing points among non winners in a 25 lap race where drivers must pass other cars or be eliminated at the end of each of the first four segments. After four five lap segments, the remaining drivers will participate in a five lap race for the win. The 39 lap Clauson event, named for an organ donor charity in Clauson's memory, features heat races and last chance races similar to the Chili Bowl in its format. Those with the most passing points advance to the feature, while others must race their way in through preliminary night races. In 2020, the Brickyard 400 was scheduled for Independence Day weekend, part of substantial changes to the NASCAR calendar. After only two seasons as the final race of the NASCAR regular season, the race will move back to mid summer. The Coke Zero 400 at Daytona International Speedway took the slot as the final race before the NASCAR playoffs. The Brickyard 400 took the July 4 weekend slot the Coke Zero 400 traditionally utilized since 1959, which originally was designed to have been a USAC Indycar race at Daytona but was cancelled after the death of George Amick in a 100 mile Indycar race at Daytona earlier in the year. Due to scheduling changes for its season resulting from the coronavirus pandemic, the IndyCar Series announced that it would move its GMR Grand Prix — a road course race normally held prior to the 500 — to the Brickyard 400 weekend. It will join the Xfinity Series race (which will also move to the road course for the 2020 season) as part of a rare double header on July 4. Tony Stewart envisioned the theoretical possibility of pulling quadruple duty for the Clauson Classic, IndyCar, and NASCAR events in the same weekend.

1994 - 1999 жылдар

1994: 1994 жылы өткен Брикьярд 400 жарысында NASCAR тарихындағы ең көп көрермен жиналды, сондай-ақ, осы күнге дейін ең ірі жүлде қоры ұсынылды. Рик Маст поул-позициясын жеңіп алды және Индианаполисте айналым жасаған алғашқы жарыс машинасының жүргізушісі болды. Жаңағы екінші жылғы жүргізуші Джефф Гордон, Эрні Ирванның дөңгелегі тесілгеннен кейін жарыстың соңында көшбасшылыққа шықты. Гордон NASCAR-дың Индианаполистегі дебютінде тарихи жеңіске жетті. Жарысқа көбірек қатысушыларды тарту үшін шара NASCAR Winston West кестесіне де қосылды. Winston West бәсекелестері жылдамдық бойынша ілікпеді, бірақ ұпайлар бойынша көшбасшы Майк Чейз Winston West артықшылығымен қатыса алды. Гордонның Брикьярд 400-де жеңіске жеткен машинасы ("Бугер" деп аталған) Хендрик Моторспорт мұражайында қойылған. 1995: Жұма күні екінші кезеңдегі ілікпеуге байланысты жаңбыр жауды, содан кейін қысқа "қуаныш сағаты" жаттығуы өтті. Сенбі күні жаңбыр жарыстың басталуын кешке дейін кешіктірді. Дейл Эрнхардт жарыста жеңіске жетті, жарыс тек төрт айналымға сарғыш түспен тоқтатылды. Расти Уоллес пен Дейл Джаррет соңғы 20 айналымда екінші орын үшін тартысты күрес жүргізді, Уоллес қарсыласын ұтып кетті. 1996: Дейл Джаррет және оның Роберт Ятс Ресинг командасы жеңімпаз жүргізуші мен команданың старт-финиш сызығындағы кірпіштерді сүйіп, дәстүр қалыптастырды, бұл дәстүр Индианаполис 500 жарысына да көшті. Жарыс кезінде спидвей бұрыштардың ішкі жағынан кейбір тегіс жолақтарды алып тастағаннан кейін бірнеше дөңгелектер жарылды; Кайл Петти дөңгелегі жарылып, төртінші бұрылыстың сырты мен ішкі қабырғасына соқтығысып, Стерлинг Марлинмен соқтығысты. Джонни Бенсон ең көп айналымдарды (70) жүргізді, бірақ финиш сызығында 8-орынға түсті. Джаррет бір жылдың ішінде Дейтона 500 және Брикьярд 400 жарыстарында жеңіске жеткен алғашқы жүргізуші болды. Талладегада алған жарақатынан кейін жарыстың бұрынғы жеңімпазы Дейл Эрнхардт 7-айналымда Майк Скиннерге орнын берді, ол 15-орынға жетті. 1997: Соңғы жиырма айналымда Дейл Джаррет, Джефф Гордон және Марк Мартин алдыңғы үш орынды иеленді, бірақ олардың ешқайсысы отын құю үшін соңғы пит-стопсыз финиш сызығына жете алмады. Джефф Бертон мен Рикки Раддтың да отын жетіспеушілігі байқалды. 145-ші айналымда Робби Гордон қабырғаға тиді, ал Бертон қиыршықтардың үстінен өтті. Бертон жасыл түсті қақпадан пит-стоп жасауға мәжбүр болды, бірақ тоқтауын аяқтағанда, ескерту берілді. Бертон пит-лейннен ұшып шығып, көшбасшыларды озып өтті, бір сәт ол төрт жаңа дөңгелегімен артықшылыққа ие болғандай көрінді және басқа барлық жүргізушілер тоқтағаннан кейін көшбасшы болады деп ойланды. Алайда, ол пит-лейннен шығарда жылдамдықпен айыпталды және 15-орынға түсті. Рикки Радд пит-стоп жасамайтын бірнеше жүргізушінің қатарында болды, ал оның тәуекелі оны көшбасшылыққа шығарды. Рудд соңғы 46 айналымды пит-стопсыз жүріп, жеңіске жетті және бүгінгі күнге дейін Брикьярд 400-де жеңіске жеткен жалғыз жүргізуші-команда иесі. 1998: Джефф Гордон Марк Мартинді ұтып, бірінші рет қайта жеңіске жетті. Дейл Джаррет жарыстың екінші 100 миліне үстемдік етті, бірақ жарыстың ортасына жуықта отыны бітіп, пит-лейнге қайтқанда мүмкіндігінен айырылды; ол төрт айналымнан қалысты, бірақ көптеген ескертулерге байланысты оларды өтеді. Гордонның жеңісі "Уинстон Но Булл 5" бағдарламасының алғашқысы болды. 1999: Жарыс соңында Дейл Джаррет көшбасшылыққа шықты, бірақ төртінші орындағы Боби Лабонте отын құймастан финиш сызығына жете алатын топ бестіктегі жалғыз жүргізуші болды. 17 айналым қалғанда, көшбасшылар пит-стоп жасады, бұл Лабонтеге жеңіске қол жеткізу мүмкіндігін жойды. Көшбасшылар пит-стоп жасағанда, күтпеген жерден Дейл Джаррет тек екі дөңгелек салды. Джефф Бертон мұны көріп, екі дөңгелек салып, кері қайтты. Алайда, оның командасы сол жақтағы гайкаларды босатуға тырысты. Джаррет қалған жолды бастап, екінші рет жеңіске жетті және 1998 жылғы өкінішін жойды.

1994: The first running of the Brickyard 400 in 1994 saw the largest crowd to date to witness a NASCAR event, and the single largest race purse to date. Rick Mast won the pole position, and became the first stock car driver to lead a lap at Indy. Young second year driver Jeff Gordon took the lead late in the race after Ernie Irvan suffered a flat tire. Gordon drove on to a historic win in NASCAR's debut at Indy. In an effort to attract more entries, the event was concurrently included on the NASCAR Winston West schedule. No Winston West competitors qualified on speed, but point leader Mike Chase made the field via a Winston West provisional. Gordon's inaugural Brickyard 400 winning car (nicknamed "Booger") is on display at the Hendrick Motorsports museum. 1995: Second round qualification was rained out on Friday, and only a short "happy hour" practice followed. On Saturday, rain delayed the start of the race until late in the afternoon. Dale Earnhardt cruised to victory, in a race that was slowed only once for four laps under yellow. Rusty Wallace and Dale Jarrett battled close over the final 20 laps for second, with Wallace holding off the challenge. 1996: Dale Jarrett and his Robert Yates Racing crew began the tradition of the winning driver and crew kissing the row of bricks at the start finish line, which has carried over to the Indianapolis 500. The race saw several blown tires after the speedway removed some rumble strips from the apron of the corners; Kyle Petty was injured when he blew a tire, slammed into the outside and inside wall off turn four, and was T boned by Sterling Marlin. Johnny Benson led the most laps (70), but faded to 8th at the finish. Jarrett became the first driver to win both the Daytona 500 and Brickyard 400 in the same year. After injuries suffered at Talladega, defending race winner Dale Earnhardt was relieved by Mike Skinner on lap 7, who drove to a 15th place finish. 1997: In the final twenty laps, Dale Jarrett, Jeff Gordon, and Mark Martin held the top three spots, but none of the three would be able to make it to the finish without one final pit stop for fuel. Jeff Burton and Ricky Rudd also were close on fuel. On lap 145, Robby Gordon brushed the wall, and Burton ran over debris. Burton was forced to pit under green, but as he was finishing his stop, the caution came out. Burton flew out of the pits to beat the leaders, and for a moment it appeared he was in the cat bird's seat with four fresh tires, and would be the leader after all other drivers cycled through their stops. However, he was penalized for speeding while exiting the pit lane, and dropped to 15th. Ricky Rudd was among a few drivers who stayed out, and his gamble put him in the lead. Rudd drove the final 46 laps without a pit stop to take the victory, and is to date, the only owner/driver ever to win the Brickyard 400. 1998: Jeff Gordon became the first repeat winner, holding off Mark Martin for the win. Dale Jarrett dominated the second 100 miles of the race but lost his chance near the halfway point when he ran out of fuel, and coasted back to the pits; he lost four laps but made them up due to numerous cautions. Gordon's victory was the first in the Winston No Bull 5 program. 1999: Late in the race, Dale Jarrett leads, but fourth place Bobby Labonte is the only car in the top five that can go the distance without pitting for fuel. A caution comes out with 17 laps to go, allowing the leaders to pit, foiling Labonte's chances to steal the win. As the leaders pitted, in an unexpected move, Dale Jarrett took on only two tires. Jeff Burton saw this and pulled away after taking only two tires. His pit crew, however, had already tried to loosen the lug nuts on the left side. Jarrett led the rest of the way, becomes the second two time winner, and erases his heartbreak from 1998.

2000 жылдар

2000: Расти Уоллес 114 айналымға шейін жетекке шықты, және жарыс аяқталуға жақын Боби Лабонте артқы түзу бойымен шабуыл жасағанда көш бастады. Лабонте жолақты бастап, жеңіске қадам басты. Жарыс бар болғаны 7 айналымдық 2 сақтандырумен баяулады. 2001: Жеңіске 25 айналым қалғанда Джефф Гордон қайта стартта Стерлинг Марлинді озумен, жеңіске қадам басты. Гордон Брикярд 400-дің алғашқы үш мәрте жеңімпазы атанды. 2002: Курт Буш пен Джимми Спенсер, Бристольдегі ұзаққа созылған жанжалдың нәтижесінде, 36-шы айналымда соқтығысты. Буш үшінші бұрылыстың қабырғасына тиді. Ардагер Билл Эллиот өзінің толық резюмесіне "Күміс сарайды" қосты, ал Расти Уоллес үшінші рет екінші орынға ие болды. 2003: 16 айналым қалғанда Кевин Харвик қайта стартта Матт Кенсетті озу үшін трафик ағынынан пайдаланды. Үшінші бұрышта үлкен төңкеріс болды, ал Харвик соңғы он айналымда жеңіске жетіп, бірінші орыннан жарыс жеңімпазы атанды. 2004: NASCAR Кубогы тарихында алғаш рет жасыл-ақ-шахматты аяқтау ережесі жарыстың ұзартылуына себеп болды, осылайша бір қосымша айналым қосылды. Қосымша айналымда Кейси Мирс доңғалағын жоғалтты, Рикки Радд қабырғаға соқтығысты, содан кейін Марк Мартин мен Дейл Эрнхардт кіші доңғалақтары бұзылды. Джефф Гордон жеңіске жетіп, "Күміс сарай" жарысының төрт мәрте жеңімпазы атанды. Гордон А. Дж. Фойт, Ал Унсер аға және Рик Мирс сияқты Индианаполисте төрт мәрте жеңіске жеткендер қатарына қосылды. 2005: Туған жерінің сүйіктісі Тони Стюарт Индианаполис моторлы трассасында алғашқы жарысын жеңіп алды, және Хелио Кастроневес сияқты тойлау үшін қоршауға өрледі. 2006: Жарыс басында сол жақ алдыңғы доңғалағы жарылып, шассиге зақым келгеннен кейін, Джимми Джонсон алты айналым қалғанда Дейл Эрнхардт кішіні озумен Индиде алғаш рет жеңіске жетті және бір жылда Дейтона 500 және Брикярд 400 жарыстарында жеңіске жеткен екінші жүргізуші атанды. Алғашқысы 1996 жылы Дейл Джарретт болды. 2007: Хуан Пабло Монтоя Индианаполис моторлы трассасында өткізілетін үш ірі шараға (Инди 500, Брикярд 400 және АҚШ Гран-присі) қатысқан алғашқы (және, бүгінгі күнге дейін жалғыз) жүргізуші болды. NASCAR Кубогында жаңадан келген Монтоя Тони Стюарттан кейін екінші орынға ие болды. Стюарттың 2007 жылғы жеңімпаз машинасы трасса мұражайында айналып тұратын көрмеге қойылды. 2008: "Ертеңгі күндік машина" Индиде алғаш рет қолданылды. Goodyear шиналары нашар тозылып, кейде жасыл жалаудан кейін он айналымнан соң жарылып кетті. Командалар шиналарын ауыстыру үшін шамамен 10 айналым сайын ұзақ сақтандырулар жарияланды, бұл дау тудырып, жанкүйерлер мен БАҚ-ты ашуландырды. Джимми Джонсон шина проблемаларын шешіп, мансабында екінші рет Индиде жеңіске жетті, Карл Эдвардстың шағын қарсылығын жеңді. 2009: Бұрынғы Инди 500 жеңімпазы Хуан Пабло Монтоя жарыстың көп бөлігінде 116 айналымға шейін жетекке шықты. Алайда, жарыс аяқталуға 35 айналым қалғанда, Монтоя пит-стопта жылдамдық шегінен асып кеткені үшін жазаланды (қарсылықсыз және ыстық пікір білдірді). Бұл салдарынан Джимми Джонсон жеңіс үшін полюсте тұрған Марк Мартинді ұстап қалды. Джонсон екінші үш мәрте жеңімпаз және Брикярд 400-дің бірінші екі мәрте жеңімпазы атанды.

2000: Rusty Wallace led 114 laps, and was leading late in the race when Bobby Labonte charged down the backstretch. Labonte took the lead at the stripe, and pulled away for the win. The race was slowed by only 2 cautions for 7 laps. 2001: With 25 laps to go, Jeff Gordon passed Sterling Marlin on a restart, and pulled away for the win. Gordon became the first 3 time winner of the Brickyard 400. 2002: Kurt Busch and Jimmy Spencer, locked in a burgeoning feud dating back to Bristol, collided on lap 36. Busch hit the turn 3 wall. Veteran Bill Elliott added the Brickyard to his long resume, and Rusty Wallace finished second for the third time. 2003: With 16 laps to go, Kevin Harvick used lap traffic to get by Matt Kenseth on a restart. A huge pileup occurred in turn three, and Harvick held off over the final ten laps to become the first driver to win the race from the pole position. 2004: For the first time in NASCAR Cup Series history, the Green white checkered finish rule caused a race to be extended, in this case for one additional lap. On the extra lap, Casey Mears blew a tire, Ricky Rudd hit the wall, then Mark Martin and Dale Earnhardt Jr. suffered tire failures. Jeff Gordon retained the lead to become the first four time winner of the Brickyard. Gordon joined A. J. Foyt, Al Unser Sr., and Rick Mears as four time winners at Indianapolis. 2005: Hometown favorite Tony Stewart won his first race at Indianapolis Motor Speedway, and climbed the catch fence to celebrate, in the same fashion as Hélio Castroneves. 2006: After suffering a blown front left tire early in the race that caused some fender damage, Jimmie Johnson passed Dale Earnhardt Jr. with six laps left to win at Indy for the first time and became only the second driver to win both the Daytona 500 and Brickyard 400 in the same year. The first was Dale Jarrett in 1996. 2007: Juan Pablo Montoya became the first (and, to date, only) driver to race in all three of the major events hosted by the Indianapolis Motor Speedway (Indy 500, Brickyard 400, and the U. S. G. P.). Montoya, a rookie in the NASCAR Cup Series, finished second to Tony Stewart. Stewart's 2007 winning car is owned and on rotating display at the Speedway museum. 2008: The Car of Tomorrow was used at Indy for the first time. The Goodyear tires suffered bad wear patterns, causing blowouts in some cases after only ten laps of green flag racing. Lengthy competition cautions were put out at roughly 10 lap intervals for teams to change tires, which caused controversy and angered fans and media. Jimmie Johnson managed to tame the tire problems by winning for the second time in his career at Indy, holding off a mild challenge from Carl Edwards. 2009: Former Indy 500 winner Juan Pablo Montoya dominated most of the race, leading 116 laps. However, with 35 laps to go, Montoya was penalized (not without protest and a heated rant) for speeding in the pits. The infraction left Jimmie Johnson holding off polesitter Mark Martin for the victory. Johnson became the second three time winner, and the first back–to–back winner of the Brickyard 400.

2010 жылдар

2010: 2000 жылы «Индианаполис 500» жарысының жеңімпазы Хуан Пабло Монтойя екінші жыл қатарынан жарыстың көп бөлігінде көш бастады, барлығы 86 айналымды жетекке алды. Бірақ, соңғы тоқталымда 4 дөңгелекті ауыстырғаннан кейін ол көшбасшылықты жоғалтты. 18 айналым қалғанда 7-орынға шығып, қайтадан жеңіске жеткізе алмады. Монтойя 16 айналым қалғанда қақтығысқа ұшырады, ал ескерту берілмес бұрын Кевин Харвик Джейми МакМюррейді озып, көшбасшы болды. Соңғы рет қайта бастау кезінде МакМюррей Харвикті озып, 400-ге жеңіс туын көтерді. Осылайша ол 1996 жылы Дейл Джаррет пен 2006 жылы Джимми Джонсоннан кейін бір маусымда «Дейтона 500» және «Брикьярд 400» жарыстарында жеңіске жеткен үшінші жүргізуші болды. МакМюррейдің жеңісі оның команда иесі Чип Ганассиге бір маусымда «Дейтона 500», «Индианаполис 500» және «Брикьярд 400» жарыстарында жеңіс әкелді, ол алғашқы команда иесі болды. 2011: Брэд Кезеловски көшбасшы болғанда 121-ші айналымда соңғы ескерту берілді. 39 айналым қалғанда, егер олар сары ту кезінде тоқтаса, жетекшілердің финиш сызығына жеткізуі қиын болар еді. «Инди» жарысының айналымдары 51 секундты құрайтындықтан және пит-стопқа (пит-ленге кіру және шығуды қоса алғанда) 40-45 секундтан астам уақыт кететіндіктен, басқа трассалардан айырмашылығы, жасыл тумен пит-стоптарға кедергі келтірмейді. 123-ші айналымда пит-стопқа кірген жүргізушілердің арасында Пол Менард та болды. Жасыл ту қайтадан көрсетілгеннен кейін Джефф Гордон 134-ші айналымда пит-стопқа кірді. Алдыңғы қатардағылар соңғы пит-стоптарын аяқтағанда, Менард 145-ші айналымда көшбасшы болды. Осы уақытта Гордон екі жаңа дөңгелекпен алаңға жылдам кірді және 158-ші айналымда 2-орынға көтерілгенге дейін үздік ондыққа енді. Екі айналымнан аз уақыт қалғанда, Менард отынды үнемдеп, соңғы айналымда Гордонды ұстап, мансабындағы алғашқы Кубок жеңісіне қол жеткізді. Менард – «Брикьярдта» өзінің алғашқы Кубок сериясындағы жеңісін тойлаған жалғыз жүргізуші. 2012: 130-шы айналымда Джимми Джонсон көшбасшы болғанда соңғы ескерту берілді. Соңғы 20 айналымда Джонсон Кайл Бушты және Грег Биффлді ұстап, Джефф Гордонмен бірге «Брикьярд 400» жарысында төрт рет жеңіске жетті. Гордонмен бірге NASCAR-да Джонсон А. Дж. Фойт, Ал Унсер аға және Рик Мирске қосылды. 2013: Соңғы пит-стоп кезінде Джимми Джонсон төрт дөңгелекті ауыстырды, бірақ доғарыш бұзылып қалды. Оның тоқтауы 17,4 секундқа созылды. Райан Ньюман бір айналымнан кейін пит-стоп жасады. Джонсонның қиындықтарын білген Ньюман екі дөңгелекті ауыстырды. Ньюман Джонсоннан 7 секунд артықшылықпен шықты, ал 16 айналым қалғанда Джонсон 2 секундқа жақындады, бірақ Ньюман жеңіске жетті. 2014: Жарыс ESPN арнасында соңғы рет көрсетілді. Жеңіс үшін күрес аяқталуға 17 айналым қалғанда Джефф Гордон бірінші бұрылыстың сыртындағы қайта бастау кезінде Кейси Каннеден озып, соңғы рет көшбасшы болды. «Брикьярд 400» жарысында алғаш рет жеңіске жеткеннен кейін 20 жыл өткен соң, Гордон жарыста бесінші рет жеңіске жетті. 2015: Жарыс алғаш рет NBCSN телеарнасында көрсетілді. Кайл Буш өзінің алғашқы «Брикьярд 400» жарысында жеңіске жетіп, жасыл-ақ түсті шашкалы финишпен Джоуи Логаноны озып кетті. Ол сонымен қатар «Xfinity» жарысында да жеңіске жетті. Апта соңында бәсекелестікті жақсарту үшін жаңа «жоғары соғу» аэродинамикалық ережелер пакетіне көп көңіл бөлінді. Джефф Гордон «Брикьярдта» соңғы рет жарысып, 50-ші айналымда айналып, қабырғаға тиіп, 42-орынға ие болды. Логаноның екінші орын алғандығымен, «Пенске» командасы әлі күнге дейін «Брикьярд 400» жарысында жеңіске жете алмады. 2016: Джефф Гордон зейнеттен шығып, ми шағылымынан айығып жатқан Дейл Эрнхардт-младшийдің орнын толтырды, Кайл Буш екінші «Брикьярд 400» жеңіп алды, қосымша уақытта алаңнан шығып, «Xfinity» жарысында екінші жыл қатарынан жеңіске жетті. 2017: Бірінші «Брикьярд 400» жарысында этаптық жарыстар өткізілді, алғашқы екі кезеңді Кайл Буш басқарды. Алайда, ол 111-ші айналымда Мартин Труэкс-күллімен бірге жол апатына ұшырады. Соңғы кезең кезінде жарыстың басында жаңбырдың қызыл туын және бірнеше апаттан кейін тазарту үшін екі қосымша қызыл туды байқау кезінде қараңғылық факторға айналды. Осылайша, Trevor Bayne, ол отын шығыны бойынша ойнаған, мансабында екінші Кубок сериясын жеңуге бет алды; бірақ оның жоспарын бұзған 150-ші айналымда ескерту шықты. Кейси Кане жаңа шиналар мен жанармай үшін жарысқа шықты, бірақ ескертулер жарияланбаған кезде, ол олардан пайдаланып, басқалар жарысқа шыққаннан кейін көш бастады. Кане қайта бастаудың бірінші әрекеті кезінде алдыңғы қатарда болды, бірақ екінші рет қайта бастау кезінде Брэд Кезеловски оны озып кетті. Содан кейін Bayne және басқаларының соққандығынан ескерту шықты. Бұл тағы бір қайта бастауға әкелді, бірақ Кезеловски бақылау машинасы болды және Кане екінші орында болды. Кане таңқаларлық түрде бірінші бұрылысқа және соңғы түзу бойына Кезеловскиден озып өтті, қосымша уақытта жеңіске жетті. Ол 2014 жылдан бері алғаш рет жеңіске жетті. Бірақ, содан кейін Денни Хэмлин қабырғаға соғып, тағы бір ескерту шықты, бірақ олар қосымша уақыт сызығын өткендіктен, жарыс сары тумен аяқталды. Бұл «Хендрик Моторспортс» үшін «Брикьярд 400» жарысында он жетінші жеңіс болды. Жаңбырдың кешігуі, қызыл тулар және апаттардың салдарынан жарыс 1913 жылғы «Индианаполис 500» жарысынан бері «Индианаполис Мотор Спидвейдегі» ең ұзақ жарыс болды. 2018: Жаңбыр жаттығулар мен іліктегіш жарыстың барлығын тоқтатты, жарыс сейсенбіге шегерілді. Командалық ұпайлар бойынша көшбасшы Кайл Буш поулден бастады, ал қырық машиналық алаң бірде-бір жаттығу айналымын жасамай жасыл тумен старт алды. Жаңа шиналары бар Брэд Кезеловски соңғы үш айналымда екінші орындағы Клинт Боуерден озып өтті. Финиш сызығына екі айналымнан аз уақыт қалғанда Кезеловски Денни Хэмлинге жетіп, соңғы түзу бойында және үшінші бұрылыста қатар өтті. Кезеловски төртінші бұрылыстан шығып, «Пенске Рейсинг» үшін алғашқы «Брикьярд 400» жеңісіне қол жеткізді. 2019: Жаңа форматқа сәйкес, іліктегіш жарыс жексенбі күні таңертең өтті, ал жарыс сол күні кешке өтті, сонда Кевин Харвик поулден бастады. Бұрынғы аптада Дарлингтонда маусымдық титул жеңіп алған Кайл Буш жарыстың басында күшті өнер көрсетті, бірақ жарыстың ортасынан кейін қозғалтқышы бұзылды. Брэд Кезеловски үздік ондыққа кіргенде Эрик Джонс ішкі жағынан күшті шабуыл жасады, нәтижесінде екеуі де екінші бұрылыстан шығып, шина тосқауылына тиді. Джимми Джонсон мансабында алғаш рет плей-оффқа қатыса алмады, өйткені жарыстың соңында апатқа ұшырады. Харвик 160 айналымның 118-ін жетекке алып, жеңіске жетті. Ричард Петти Моторспортс командасы үшін жүргізіп жатқан Бубба Уоллес үшінші орынды алып, мансабындағы екінші топ бестікке кірді. Жарыстың басында пит-ленде болған соқтығыстардың салдарынан көптеген машиналар зардап шекті. Жарыстан кейін Харвик және оның команда иесі Тони Стюарт қоршауға шықты. Бұл Харвик үшін екінші жеңіс болды, ал Стюарт үшін төртінші жеңіс (екі рет жүргізуші ретінде және екі рет команда иесі ретінде).

2010: 2000 Indianapolis 500 winner Juan Pablo Montoya dominated most of the race for the second year in a row, leading a total of 86 laps. However, he gave up the lead when he took 4 tires in a late pit stop. He would restart 7th with 18 laps to go and was unable to recover. Montoya crashed with 16 to go and before the caution came out, Kevin Harvick had passed Jamie McMurray for the lead. On the final restart, McMurray passed Harvick to go on to win the 400. This made him become the third driver to win the Daytona 500 and the Brickyard 400 during the same season, following Dale Jarrett in 1996 and Jimmie Johnson in 2006. McMurray's win also gave his team owner Chip Ganassi wins in the Daytona 500, the Indianapolis 500, and the Brickyard 400 all in the same season, making him the first team owner to do so. 2011: The final caution came out on lap 121 with Brad Keselowski out in front. With 39 laps to go, it would be difficult for the leaders to make it to the finish on fuel if they pit under the yellow. Since race laps at Indy are in the 51 second range, and a pit stop (including entering and exiting the pit lane) takes upwards of 40–45 seconds, green flag pits stops are not necessarily discouraged, unlike other circuits. Among the drivers who pitted on lap 123 was Paul Menard. After the green came back out, Jeff Gordon pitted on lap 134. As the leaders shuffled through their final pit stops, Menard took over the lead on lap 145. Meanwhile, Gordon, with two new tires, dramatically began charging through the field and was quickly in the top ten before moving up to 2nd position on lap 158. With now less than two laps to go, Menard stretched his fuel and held off Gordon on the last lap to score his first career Cup victory. Menard is the only driver to date to have scored his first career Cup Series win at the Brickyard. 2012: The final caution came out on lap 130 with Jimmie Johnson leading. Over the final 20 laps, Johnson held off Kyle Busch and Greg Biffle to tie Jeff Gordon with four Brickyard 400 victories. Along with Gordon in NASCAR, Johnson also joined A. J. Foyt, Al Unser Sr., and Rick Mears as the only 4 time winners in the entire history of Indianapolis

2013: During his final pit stop, Jimmie Johnson took on four tires when a lug nut broke loose. His stop lasted 17.4 seconds. Ryan Newman pitted a lap later. Aware of Johnson's struggles, Newman took on two tires. Newman emerged with a 7 second lead over Johnson with 16 laps to go. Johnson closed to within 2 seconds, but fell short as Newman held on for the victory. 2014: The race was served as its last air with ESPN, With 17 laps to go, Jeff Gordon passed Kasey Kahne on a restart on the outside of turn one to take the lead for the final time. Twenty years after winning the inaugural Brickyard 400, Gordon won the race for a record 5th time. 2015: The race was first aired on NBCSN. Kyle Busch won his first Brickyard 400, holding off Joey Logano in a green–white–checkered finish. Busch swept the weekend, winning also the Xfinity race on Saturday. Attention for the weekend was focused heavily on a new "high drag" aerodynamic rules package implemented to improve competition. Jeff Gordon, racing for the final time at the Brickyard, was involved in a spin on lap 50, brushed the wall, and placed 42nd. With Logano's second place, Team Penske – still winless in the Brickyard 400 – finished 2nd for the fourth time. 2016: Jeff Gordon came from retirement to fill in for Dale Earnhardt Jr., who was recovering from a concussion, Kyle Busch won his second Brickyard 400, holding off the field in overtime and also winning the Xfinity race for a second year in a row. 2017: In the first Brickyard 400 to include stage racing, the first two stages were dominated by Kyle Busch. However, he was involved in an accident with Martin Truex Jr. on lap 111 following a restart that took out both cars. During the final stage, darkness began to become a factor following a red flag for rain early in the race, and two additional red flags for cleaning up following multiple wrecks. It appeared that Trevor Bayne, who was gambling on fuel mileage, was headed for his second career Cup Series win; but a caution came out at lap 150 that foiled his plan. Kasey Kahne had just pitted for fresh tires and fuel moments before the caution came out, and used that to take the lead after everyone else pitted. Kahne was able to stay in front for the first attempt at a restart finish, but was overtaken by Brad Keselowski on the second of these restarts. The caution came out again for Bayne and others crashing on the frontstretch. This brought another restart, but with Keselowski as the control car and Kahne second. Kahne amazingly managed to outrun Keselowski into the first corner and down the backstretch, and took the victory in overtime for his first win since 2014 when the caution came out yet again, this time for Denny Hamlin spinning into the wall, but as they had crossed the overtime line at the end of the straight, the race was finalized under yellow. This was the tenth victory for Hendrick Motorsports in the Brickyard 400. The race was the longest running event at Indianapolis Motor Speedway since the 1913 Indianapolis 500 due to rain delays, red flags, and crashes that causes the lengthening of the race. 2018: Rain washed out all practice and qualifying, postponing the race until Monday. Points leader Kyle Busch started on the pole, and the field of forty cars took the green flag without having turned a single practice lap. On fresher tires, Brad Keselowski passed second place Clint Bowyer on a restart with three laps to go. With less than two laps to go Keselowski caught Denny Hamlin, going side by side down the backstretch and into turn three. Keselowski took the lead coming off of turn four, and won the first Brickyard 400 for Penske Racing. 2019: A new format saw qualifying on Sunday morning, with the race held Sunday afternoon, and Kevin Harvick won the pole. Kyle Busch, who had already clinched the regular season title the previous week at Darlington, looked strong early on, but lost his engine just beyond the halfway point. Brad Keselowski was running in the top ten when Erik Jones dove hard to the inside causing both to hit the wall, with Keselowski hitting a tire barrier off of turn two landing almost on the passenger side. Jimmie Johnson failed to make the Playoffs for the first time in his career after crashing late in the race. Harvick led 118 of the 160 laps to take the win. Bubba Wallace, driving for Richard Petty Motorsports, finished third, his second career top five finish. Most of the field suffered significant damage due to collisions on pit road early on in the race. After the race, Harvick and his owner Tony Stewart climbed the fence. It was Harvick's second win, and Stewart's fourth victory at the event (twice as a driver, and twice as an owner).

2020 жылдар

2020: 2020 жылы жарыс шілденің 4-і күніне ауыстырылды. COVID-19 пандемиясына байланысты жарыс көрерменсіз өтті. Бұған қоса, бұл іс-шара екі күндік жарысқа айналды. IndyCar Series GMR Grand Prix және Xfinity Series үшін Pennzoil 150 жарыстары сенбі күні біріктірілген жол трассасында, ал жексенбі күні Brickyard 400 өтті. Жарыс ауа райындағы молния шағуынан бір сағатқа кешікті, содан кейін пит-стоптағы апат 17-айналымда қызыл туға себеп болды. Соңғы кезеңде Денни Хамлин Кевин Харвик пен Мэтт Кенсеттің алдында болды. Соңғы айналымдарда Хамлиннің дөңгелектері тозуға бастады. Алты айналым қалғанда, Хамлиннің оң алдыңғы дөңгелегі бірінші бұрылысқа кіргенде жарылып, ол қабырғаға қатты соқты. Бұл Харвик пен Кенсет арасындағы қосымша айналымдарға мүмкіндік берді. Харвик қайта стартта көш бастады және жеңіске жетті, бұл 400-дегі үшінші жеңісі болды. Харвик 400 жарысын қатарынан екі жыл жеңіп алған үшінші жүргізуші атанды. Брайан Клаусонның жүлдесі пандемиялық шектеулерге байланысты жойылды. 2024: Үш жылдық үзілістен кейін (осы уақыт ішінде жарыс жол трассасындағы Verizon 200 жарысымен ауыстырылды), Brickyard 400 қайтадан өткізіледі. 2024 жылғы жарыс 1994 жылы өткен алғашқы жарыстың 30 жылдығын мерекелейді.

Бұрынғы жеңімпаздары

ЖылДатаЖүргізушіКомандаДайындаушыДемеушіЖарыс қашықтығыЖарыс уақытыОрташа жылдамдық (миль/сағ)Есептеме Ләптер Миль (км) 1994 Тамыз 624 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:01:51131.977 Есептеме 1995 Тамыз 53 Дейл Эрнхардт Richard Childress Racing Chevrolet Goodwrench160400 (643.737)2:34:38155.206 Есептеме 1996 Тамыз 388 Дейл Джарретт Robert Yates Racing Ford Quality Care/Ford Credit160400 (643.737)2:52:02139.508Есептеме 1997 Тамыз 210 Рикки Радд Rudd Performance Motorsports Ford Tide160400 (643.737)3:03:28130.828 Есептеме 1998 Тамыз 124 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:09:19126.772 Есептеме 1999 Тамыз 788 Дейл Джарретт Robert Yates Racing Ford Quality Care/Ford Credit160400 (643.737)2:41:57148.194 Есептеме 2000 Тамыз 518 Бобби Лабонте Joe Gibbs Racing Pontiac Interstate Batteries160400 (643.737)2:33:56155.912 Есептеме 2001 Тамыз 524 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:03:30130.79 Есептеме 2002 Тамыз 49 Билл Эллиотт Evernham Motorsports Dodge Dodge Dealers/UAW160400 (643.737)3:11:57125.033 Есептеме 2003 Тамыз 329 Кевин Харвик Richard Childress Racing Chevrolet GM Goodwrench160400 (643.737)2:58:22134.548 Есептеме 2004 Тамыз 824 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont161*402.5 (647.76)3:29:56115.037 Есептеме 2005 Тамыз 720 Тони Стюарт Joe Gibbs Racing Chevrolet The Home Depot160400 (643.737)3:22:03118.782 Есептеме 2006 Тамыз 648 Джимми Джонсон Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's160400 (643.737)2:54:57137.182 Есептеме 2007 Шілде 2920 Тони Стюарт Joe Gibbs Racing Chevrolet The Home Depot160400 (643.737)3:24:28117.379 Есептеме 2008 Шілде 2748 Джимми Джонсон Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's160400 (643.737)3:28:29115.117 Есептеме 2009 Шілде 2648 Джимми Джонсон Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's/Kobalt Tools160400 (643.737)2:44:31145.882 Есептеме 2010 Шілде 251 Джейми МакМюррей Earnhardt Ganassi Racing Chevrolet Bass Pro Shops/Tracker Boats160400 (643.737)2:56:24136.054 Есептеме 2011 Шілде 3127 Пол Менард Richard Childress Racing Chevrolet Nibco/Menards160400 (643.737)2:52:18140.762 Есептеме 2012 Шілде 2948 Джимми Джонсон Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's/Kobalt Tools160400 (643.737)2:54:19137.68 Есептеме 2013 Шілде 2839 Райан Ньюман Stewart Haas Racing Chevrolet Quicken Loans/The Smurfs 2160400 (643.737)2:36:22153.485 Есептеме 2014 Шілде 2724 Джефф Гордон Hendrick Motorsports Chevrolet Axalta160400 (643.737)2:39:41150.297 Есептеме 2015 Шілде 2618 Кайл Буш Joe Gibbs Racing Toyota Skittles164*410 (659.831)3:06:51131.656 Есептеме 2016 Шілде 2418 Кайл Буш Joe Gibbs Racing Toyota Skittles170*425 (683.971)3:17:46128.94 Есептеме 2017 Шілде 235 Кейси Кан Hendrick Motorsports Chevrolet Farmers Insurance167*417.5 (671.901)3:39:00114.384 Есептеме 2018 Қыркүйек 10*2 Брэд Кеселовски Team Penske Ford Discount Tire160400 (643.737)3:06:35128.629 Есептеме 2019 Қыркүйек 84 Кевин Харвик Stewart Haas Racing Ford Mobil 1160400 (643.737)3:20:06119.443 Есептеме 2020 Шілде 54 Кевин Харвик Stewart Haas Racing Ford Busch Light Fireworks161*402.5 (647.760)3:16:05123.162 Есептеме 2021–2023Жолдык жарыс трассасында Verizon 200 at the Brickyard ретінде өткізілді 2024 Шілде 21 Есептеме

YearDateDriverTeamManufacturerSponsorRace DistanceRace TimeAverage Speed(mph)ReportRef Laps Miles (km) 1994 August 624 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:01:51131.977 Report 1995 August 53 Dale Earnhardt Richard Childress Racing Chevrolet Goodwrench160400 (643.737)2:34:38155.206 Report 1996 August 388 Dale Jarrett Robert Yates Racing Ford Quality Care/Ford Credit160400 (643.737)2:52:02139.508Report 1997 August 210 Ricky Rudd Rudd Performance Motorsports Ford Tide160400 (643.737)3:03:28130.828 Report 1998 August 124 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:09:19126.772 Report 1999 August 788 Dale Jarrett Robert Yates Racing Ford Quality Care/Ford Credit160400 (643.737)2:41:57148.194 Report 2000 August 518 Bobby Labonte Joe Gibbs Racing Pontiac Interstate Batteries160400 (643.737)2:33:56155.912 Report 2001 August 524 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont160400 (643.737)3:03:30130.79 Report 2002 August 49 Bill Elliott Evernham Motorsports Dodge Dodge Dealers/UAW160400 (643.737)3:11:57125.033 Report 2003 August 329 Kevin Harvick Richard Childress Racing Chevrolet GM Goodwrench160400 (643.737)2:58:22134.548 Report 2004 August 824 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Chevrolet DuPont161*402.5 (647.76)3:29:56115.037 Report 2005 August 720 Tony Stewart Joe Gibbs Racing Chevrolet The Home Depot160400 (643.737)3:22:03118.782 Report 2006 August 648 Jimmie Johnson Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's160400 (643.737)2:54:57137.182 Report 2007 July 2920 Tony Stewart Joe Gibbs Racing Chevrolet The Home Depot160400 (643.737)3:24:28117.379 Report 2008 July 2748 Jimmie Johnson Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's160400 (643.737)3:28:29115.117 Report 2009 July 2648 Jimmie Johnson Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's/Kobalt Tools160400 (643.737)2:44:31145.882 Report 2010 July 251 Jamie McMurray Earnhardt Ganassi Racing Chevrolet Bass Pro Shops/Tracker Boats160400 (643.737)2:56:24136.054 Report 2011 July 3127 Paul Menard Richard Childress Racing Chevrolet Nibco/Menards160400 (643.737)2:52:18140.762 Report 2012 July 2948 Jimmie Johnson Hendrick Motorsports Chevrolet Lowe's/Kobalt Tools160400 (643.737)2:54:19137.68 Report 2013 July 2839 Ryan Newman Stewart Haas Racing Chevrolet Quicken Loans/The Smurfs 2160400 (643.737)2:36:22153.485 Report 2014 July 2724 Jeff Gordon Hendrick Motorsports Chevrolet Axalta160400 (643.737)2:39:41150.297 Report 2015 July 2618 Kyle Busch Joe Gibbs Racing Toyota Skittles164*410 (659.831)3:06:51131.656 Report 2016 July 2418 Kyle Busch Joe Gibbs Racing Toyota Skittles170*425 (683.971)3:17:46128.94 Report 2017 July 235 Kasey Kahne Hendrick Motorsports Chevrolet Farmers Insurance167*417.5 (671.901)3:39:00114.384 Report 2018 September 10*2 Brad Keselowski Team Penske Ford Discount Tire160400 (643.737)3:06:35128.629 Report 2019 September 84 Kevin Harvick Stewart Haas Racing Ford Mobil 1160400 (643.737)3:20:06119.443 Report 2020 July 54 Kevin Harvick Stewart Haas Racing Ford Busch Light Fireworks161*402.5 (647.760)3:16:05123.162 Report 2021–2023Held on Road Course as Verizon 200 at the Brickyard 2024 July 21 Report

Жарысқа дейінгі рәсімдер

1994 жылы Брикьярд 400 жарысы басталғанда, трасса қызметкерлері Индианаполис 500-дің дәстүрлі сипатын бұзбауға және Брикьярд 400 үшін "жаңа дәстүрлерді" қалыптастыруға ниеттенді. Оның басталуымен, "400 фестивалі" атты жергілікті азаматтық ұйым (мамыр айындағы 500 фестивалі сияқты) жарысты насихаттау және жарысқа дейінгі күндері қоғамда түрлі шараларды ұйымдастыру мақсатымен құрылды. Бірнеше жылдан кейін 400 фестивалі таратылды. 2000 жылдан бері жыл сайынғы "Хаулер" шеруі жарыс аптасын ашады. Командалардың көліктері Speedway қаласына кіреді, ал қатысушылар көрермендермен бірге интерактивті фан-фестивальге қатысады. Indy 500 жарысына дейінгі дәстүрлердің бірнеше маңызды ерекшеліктері жойылды немесе өзгертілді. Пурдю тобы штаттың басқа мектептерінің (Индиана штаты және Индиана университеті) пайдасына алынып тасталды. "Back Home Again in Indiana" әні енгізілмеді, бірақ 1994 жылы Джим Наборс ұлттық әнұранды орындауға шақырылды. Indy 500-ден айырмашылығы, NASCAR-да атақты жылдамдық көлігінің жүргізушісі сирек қолданылады және Брикьярд 400-дің алғашқы жылдарында қолданылмады. Соңғы жылдары салтанатты жылдамдық көлігінің жүргізушісі қосылды. Chevrolet 1994 жылдан 2020 жылға дейінгі барлық жарыстар үшін жылдамдық көлігін (немесе жылдамдық жүк көлігін) эксклюзивті түрде ұсынды. Indy 500-ге қарағанда, ұлттық әнұранды орындауға шақырылған көптеген әншілер кантри музыкасынан болды, бұл NASCAR-дың оңтүстік аймақтарымен байланысын көрсетеді. Бұл іс-шараның ұзақ жылдар бойы демеушісі болған Big Machine Records компаниясын да көрсетеді. Қазіргі христиан әншілері де бірнеше рет шақырылды. Сақталған дәстүрлерге шарларды босату, әуедегі демонстрация және дұға (соңғы екеуі көптеген NASCAR жарыстарының бөлігі). Traders Point Christian Church-тің пасторы Говард Браммер 1994 жылдан 2019 жылға дейін әрбір Брикьярд 400 үшін дұға жасады, бұл Индианаполис Рим католик архиепископының әдетте шақырылатын Indy 500-ден ерекшеленеді. 2020 жылы Колледж Парк шіркеуінің Марк Шутема бұл міндетті өз мойнына алды. 1998 жылы 1954 жылдан бері алғаш рет Хулман Джордж отбасының мүшесі емес адам жарыстың басталу командасын берді. NASCAR президенті Билл Франс-младший NASCAR-дың 50 жылдығын мерекелеу үшін команда берді.

At the onset of the Brickyard 400 in 1994, track officials were determined to not detract from the traditional nature of the Indianapolis 500, and establish "new traditions" for the Brickyard 400. At its inception, the "400 Festival", a local civic organization (similar to the 500 Festival in May), was founded to promote the event and organize various events in around the community in the days leading up to the race. After a handful of years, the 400 Festival disbanded. Since the 2000s, the annual Hauler Parade now kicks off the race weekend. The teams transporters parade into the Town of Speedway, and the participants take part in an interactive fan fest with spectators. Several of the key features of the Indy 500 pre race traditions were dropped or tweaked. The Purdue band was omitted, in favor of other schools from the state (Indiana State and Indiana University). The song "Back Home Again in Indiana" was decidedly not included, however, Jim Nabors was invited in 1994 to sing the national anthem. Unlike the Indy 500, a celebrity pace car driver is seldom used in NASCAR, and one was not used for the first many years of the Brickyard 400. In more recent years a ceremonial pace car driver has been added. Chevrolet has been the exclusive provider of the pace car (or pace truck) for all editions from 1994 to 2020. In a slight contrast to the Indy 500, many of the national anthem performers invited have been from country music, as a gesture to NASCAR's ties to the south. It also reflects upon one of the event's longtime sponsors Big Machine Records. Contemporary Christian singers have also been invited several times. Traditions that were kept include a balloon release, a flyby, and an invocation (The last two are part of most NASCAR events). Rev. Howard Brammer of Traders Point Christian Church conducted the invocation for every Brickyard 400 from 1994 to 2019, differing from the Indy 500, where the Archbishop of the Roman Catholic Archdiocese of Indianapolis is normally invited. In 2020, Mark Schuitema of College Park Church took over the duty. In 1998, for the first time since 1954, a person gave the starting command at the track who was not a member of the Hulman George family. The president of NASCAR, Bill France Jr. gave the command, celebrating the 50th anniversary of NASCAR. YearPace CarPace Car DriverNational anthemStarting commandNASCAR StartersHonorary starter1994Chevrolet Monte Carlo Z34Elmo LangleyJim NaborsMary F. HulmanDoyle FordStephen Goldsmith1995Chevrolet C/K 1500Elmo LangleySteve WarinerMary F. HulmanDoyle Ford1996Chevrolet Camaro Z28Elmo LangleyRhett AkinsMary F. HulmanDoyle Ford1997Chevrolet Monte Carlo Z34Buster AutonTracy ByrdMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney WiseStephen Goldsmith1998Chevrolet Monte Carlo Z34Buster AutonThe Marching HundredBill France Jr. Jimmy Howell Rodney Wise1999Chevrolet Monte Carlo SSBuster AutonRicochetMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney Wise2000Chevrolet Monte Carlo SSBuster AutonMelvin CarrawayMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney Wise2001Chevrolet Monte Carlo SSJay Leno (start)Buster Auton (race)Straight No ChaserMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney WiseChuck Conaway2002Chevrolet Monte Carlo SSKurt Ridder (start)Buster Auton (race)Jimmy RyserMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney WiseJohn G. Middlebrook2003Chevrolet Monte CarloBuster AutonMontgomery GentryMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney WiseLarry Rockwell2004Chevrolet Monte CarloBrett BodineRascal FlattsMari Hulman GeorgeJimmy Howell Rodney WiseJames Spencer2005Chevrolet SSRBrett BodineDiamond RioMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseDennis Haysbert2006Chevrolet Corvette Z06Brett BodineKelly RowlandMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseChris Noth2007Chevrolet Corvette Z06Brett BodineSgt. Byron BartoshMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseJames Denton2008Chevrolet Corvette Z06Brett BodineDaniel RodríguezMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseJohn C. McGinley2009Chevrolet Corvette Z06Brett BodineCasey JamersonKristen Santos (ASL)Mari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseTyler Hansbrough2010Chevrolet Corvette Grand SportBrett BodineSteven Curtis ChapmanMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseDallas Clark2011Chevrolet Corvette Grand SportHope Solo (start) Brett Bodine (race)Rascal FlattsMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney WiseScott Borchetta201260th Anniversary Chevrolet CorvetteRon Howard (start) Brett Bodine (race)Raul MaloMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney Wise2013Chevrolet Camaro ZL1Sage Steele (start) Brett Bodine (race)Cassadee PopeMari Hulman GeorgeRick MonroeRodney Wise2014Chevrolet SSChris Pratt (start) Brett Bodine (race)Drake WhiteMari Hulman George2015Chevrolet SSLauren Holiday (start) Brett Bodine (race)Kellie PicklerMari Hulman George2016Chevrolet SSAkbar Gbaja Biamila (start)Brett Bodine (race)Cassadee PopeTony GeorgeDavid Rojas2017Chevrolet Camaro ZL1Jeff Gordon (start)Brett Bodine (race)Carly PearceTony GeorgeScott Borchetta2018Chevrolet Camaro ZL1Dale Earnhardt Jr. (start)Brett Bodine (race)Carly Pearce (scheduled)Payton Smith (Monday)Scott BorchettaScott Borchetta2019Chevrolet Camaro ZL1Richard Childress (start)Brett Bodine (race)Danielle BradberyScott BorchettaMark Borchetta2020Chevrolet SilveradoBrett BodineAbbey ConeScott Borchetta

In 2016, Tony Stewart led the field out, but took his spot in the field before the green flag wove. In 2018, Carly Pearce was scheduled to sing the national anthem, but the race was rained out and rescheduled for the next day. Big Machine Records artist Payton Smith sang in substitute.

ЖылЖылдамдық көлігіЖылдамдық көлігінің жүргізушісіҰлттық әнұранБасталу командасыNASCAR бастаушыларыҚұрметті бастаушысы
1994Chevrolet Monte Carlo Z34Элмо ЛэнглиДжим НаборсМэри Ф.ХулманДойл ФордСтефан Голдсмит
1995Chevrolet C/K 1500Элмо ЛэнглиСтив УориннерМэри Ф.ХулманДойл Форд
1996Chevrolet Camaro Z28Элмо ЛэнглиРетт АкинсМэри Ф.ХулманДойл Форд
1997Chevrolet Monte Carlo Z34Бустер АвтоТрейси БэрдМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни УайзСтивен Голдсмит
1998Chevrolet Monte Carlo Z34Бустер АвтоThe Marching HundredБилл Франс-младшийДжимми ХоуэллРодни Уайз
1999Chevrolet Monte Carlo SSБустер АвтоRicochetМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни Уайз
2000Chevrolet Monte Carlo SSБустер АвтоMelvin CarrawayМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни Уайз
2001Chevrolet Monte Carlo SSJay Leno (басталу)Бустер Авто (жарыс)Straight No ChaserМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни УайзЧак Конауэй
2002Chevrolet Monte Carlo SSKurt Ridder (басталу)Бустер Авто (жарыс)Jimmy RyserМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни УайзДжон Г. Миддлбрук
2003Chevrolet Monte CarloБустер АвтоMontgomery GentryМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни УайзЛарри Рокуэлл
2004Chevrolet Monte CarloBrett BodineRascal FlattsМэри Хулман ДжорджДжимми ХоуэллРодни УайзДжеймс Спенсер
2005Chevrolet SSRBrett BodineDiamond RioМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзДеннис Хейсберт
2006Chevrolet Corvette Z06Brett BodineKelly RowlandМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзКрис Нот
2007Chevrolet Corvette Z06Brett BodineSgt. Byron BartoshМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзДжеймс Дентон
2008Chevrolet Corvette Z06Brett BodineDaniel RodríguezМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзДжон К. Макгинли
2009Chevrolet Corvette Z06Brett BodineCasey JamersonKristen Santos (ASL)Мэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзТайлер Хансброу
2010Chevrolet Corvette Grand SportBrett BodineSteven Curtis ChapmanМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзДаллас Кларк
2011Chevrolet Corvette Grand SportHope Solo (басталу)Brett Bodine (жарыс)Rascal FlattsМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни УайзСкотт Боретта
201260 жылдық мерейтой Chevrolet CorvetteRon Howard (басталу)Brett Bodine (жарыс)Raul MaloМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни Уайз
2013Chevrolet Camaro ZL1Sage Steele (басталу)Brett Bodine (жарыс)Cassadee PopeМэри Хулман ДжорджРик МонроРодни Уайз
2014Chevrolet SSChris Pratt (басталу)Brett Bodine (жарыс)Drake WhiteМэри Хулман Джордж
2015Chevrolet SSLaurren Holiday (басталу)Brett Bodine (жарыс)Kellie PicklerМэри Хулман Джордж
2016Chevrolet SSAkbar Gbaja Biamila (басталу)Brett Bodine (жарыс)Cassadee PopeTony GeorgeDavid Rojas
2017Chevrolet Camaro ZL1Jeff Gordon (басталу)Brett Bodine (жарыс)Carly PearceTony GeorgeScott Borchetta
2018Chevrolet Camaro ZL1Dale Earnhardt Jr. (басталу)Brett Bodine (жарыс)Carly Pearce (жоспарланған)Payton Smith (дүйсенбі)Scott BorchettaScott Borchetta
2019Chevrolet Camaro ZL1Richard Childress (басталу)Brett Bodine (жарыс)Danielle BradberyScott BorchettaMark Borchetta
2020Chevrolet SilveradoBrett BodineAbbey ConeScott Borchetta

2016 жылы Тони Стюарт көшбасшыны шығарды, бірақ жасыл ту көтерілгенге дейін өз орнына қайтып келді. 2018 жылы Карли Пирс ұлттық әнұранды орындауға жоспарланған, бірақ жарыс жаңбырдан кейін келесі күнді ауыстырылды. Big Machine Records әншісі Пэйтон Смит алмастырушы ретінде орындады.

АВС

1994 жылдан 2000 жылға дейін жарыс ABC Sports арнасында тікелей эфирде көрсетілді, бұл арна 1965 жылдан бері Индианаполис 500 жарысын көрсетіп келеді. ESPN/ESPN2 жаттығулар мен іліктесу кезеңдерін тікелей эфирде көрсетті. Жарыс тамыз айының бірінші сенбісіне, EST бойынша сағат 12:15-ке (EDT бойынша 1:15-ке) жоспарланған. Жарыс сенбі күні өткізілуіне себеп – жаңбыр жағдайына байланысты қосымша күнді (жексенбіні) резервте ұстау болды. Индианаполис аймағында жарыс көрсетілмеді, ол сол күні кешке жазбадан көрсетілді. Алғашқы жарысқа дейін ESPN өздерінің SpeedWeek бағдарламасы арқылы 1992 және 1993 жылдары өткізілген мүмкіндіктерді тексерулерді көрсетті. 1992 жылғы тексеру кезінде ESPN Кайл Петтидің жеке видеокамерасынан алынған, машинаның ішіндегі кадрларды пайдаланды. 1994 жылғы жарысқа дейін ESPN "Кірпіш сарайға жол" атты бірнеше алдын ала көрсетілімдерді эфирге шығарды. 1995 жылы жаңбыр жарыстың басталуын EST бойынша сағат 4:25-ке (EDT бойынша 5:25-ке) ықшамдады. ABC жарыстың басталуын тоқтатты және келесі күні ESPN арнасында жазбадан көрсету туралы шешім қабылдады. Индианаполис аймағында жарыс жоспарланғандай, кешкі сағат 7-де WRTV арнасында жазбадан көрсетілді. 1995 жылғы жарыс EST бойынша сағат 19:03-ке (EDT бойынша 20:03-ке) дейін жалғасты, бұл трассада машиналардың ең соңғы уақытта жүргенінің екінші реті деп есептеледі.

Жыл Арнасы Түсініктемешілер (айналым бойынша) Пит репортерлері Рейтинг
1994 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Жек Арут Джерри Панч Гэрульд 5.7
1995 ABC ESPN Боб Дженкинс Бенни Парсонс Жек Арут Джерри Панч Гэрульд 4.3 (ABC) 2.9 (ESPN)
1996 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Дэнни Салливан (2-бұрылыс) Жек Арут Джерри Панч Гэрульд 4.3
1997 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Жек Арут Джерри Панч Билл Вебер 5.3/18
1998 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Жек Арут Джерри Панч Билл Вебер 4.1/14
1999 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Джерри Панч Билл Вебер Рей Данлап 4.6/15
2000 ABC Боб Дженкинс Бенни Парсонс Рей Эвернхэм Джерри Панч Билл Вебер Рей Данлап 3.7/10

Ескерту: Пол Пейдж 1994–1996 жылдары жарысқа дейін дайындаушы болды.

NBCSN/NBC

2015 жылдан 2024 жылға дейінгі 2,7 миллиард долларлық жаңа теледидар келісімінің шарттары бойынша жарыс NASCAR on NBC пакетінің бөлігі болып табылады. 2015 және 2016 жылдары жарыс NBCSN арнасында тікелей эфирде көрсетілді. 2017 жылы хабар тарату шарттарының өзгеруіне байланысты жарыс NBC арнасында көрсетілді. Сондай-ақ 2015 және 2016 жылдары жарыс NBCSN арнасында NASCAR Sprint Cup Series Racing from the Brickyard Presented by Golden Corral деп жарияланды, ал Golden Corral демеушілігі ESPN арнасынан ауыстырылды. Crown Royal компаниясы жарысты трансляциялайтын арнаға талап етілген жарнамалық төлемдерді ешқашан төлемеді, нәтижесінде ESPN/ABC немесе NBC арналарында жарыстың титулды демеушісі ретінде көрсетілген жоқ. 2017 жылы жарыс NBC арнасында көрсетілді, бұл 2006 жылдан бері алғаш рет эфирлік телеарнаға оралу болды. Жарыс 2018 жылы NBCSN арнасына қайта оралды, ал соңғы екі жылда (2019 және 2020) NBC арнасына оралды.

ЖылАрнаNetworkЖүргізушіLap by lapТүс комментаторы(лары)Пит репортері(лері)РейтингКөрермендер саны2015NBCSNKrista VodaKyle PettyДейл ДжарреттРик АлленДжефф БертонСтив ЛеттартМарти СнайдерДэйв БернсМайк МассароКелли Ставаст3.04.7 миллион20163.15.2 миллион2017NBCMarty SniderДэйв БернсКелли СтавастПаркер Клигерман3.35.6 миллион2018NBCSNSСтив ЛеттартМайк Бэгли (2-бұрылыс)Дейл Эрнхардт кенже (3-бұрылыс)Джефф Бертон (4-бұрылыс)1.25.6 миллион2019NBCMarty SniderДэйв БернсКелли Ставаст1.93.0 миллион2020Майк ТирикоДжефф БертонСтив ЛеттартДейл Эрнхардт кенже Марти СнайдерКелли Ставаст2.74.3 миллион

Радио

Барлық жарыстар IMS радиожелісі арқылы радиода таратылды. 2004 жылдан бері Performance Racing Network жарыстарды бірлесіп өндіріп келеді. PRN-нің бас хабаршысы Даг Райс қазіргі уақытта хабарды жүргізеді, жарыс барысында PRN қызметкерлері IMS-ке қосылады. 1994 жылдан 1999 жылға дейін Майк Джой хабарды жүргізді. 2000 жылдан 2003 жылға дейін Майк Кинг бас хабаршы болып қызмет етті. 2004 жылы Даг Райс Кингке қосымша жүргізуші ретінде қосылды. 2007–2008 жылдары Даг Райс пен Боб Дженкинс бірлесіп жүргізді. 2009 жылы Дженкинс Versus IndyCar арнасына көшкендіктен, Крис Денари Даг Райспен бірге қосымша жүргізуші болды.