Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Винчестер епискобы (шамамен 1096 – 1171)
Bishop of Winchester (c. 1096 – 1171)
Генрих Блуалық (шамамен 1096 8 тамыз 1171), көбінесе Генрих Винчестерлік деп аталады, 1126 жылдан бастап Гластонбери аббаттығының абасы, ал 1129 жылдан өліміне дейін Винчестер епискобы болды. Ол Блуа графы Стивен II және Нормандиялық Аделаның ұлы, Англия королі Стивеннің кіші інісі және Ұлы Жеңімпаз Уильямның немересі еді. Генрих сонымен қатар өнерді үлкен демеушілік еткен, Винчестер Библиясын және Винчестер соборындағы қанышқаны қаржыландырған. Ол Сент-Кросс ауруханасын құрды және Вулвези қамалының көп бөлігін салдырды.
Henry of Blois (c. 1096 8 August 1171), often known as Henry of Winchester, was Abbot of Glastonbury Abbey from 1126, and Bishop of Winchester from 1129 to his death. He was the son of Stephen II, Count of Blois and Adela of Normandy, a younger brother of Stephen, King of England, and a grandchild of William the Conqueror. Henry was also a major patron of the arts, funding the Winchester Bible and the font in Winchester Cathedral. He founded the Hospital of St Cross and built much of Wolvesey Castle.
Ерте өмір және білім
Генрих Блуа, Стивен II графының Нормандиялық Аделадан (Уильям Жеңімпаздың қызы) және король Стивеннің кіші інісі болған бес ұлының бірі еді. Оның туған күні, бауырларының туған күнімен бірге белгісіз, бірақ ол төртінші немесе ең кіші ұл болған және шамамен 1096 жылы Блуада, әкесі бірінші крест жорығына аттанғанға дейін, немесе әкесі оралғаннан кейін 1100 жылы туған болуы мүмкін. 1129 жылдың 4 қазанында оған Винчестер епископтығы берілді және сүйікті Гластонбери аббаттығын сақтап қалуға рұқсат етілді. 1129 жылдың 17 қарашасында епископқа кірістірілді. Бұл жоспар сәтсіз аяқталды. Дегенмен, 1139 жылдың 1 наурызында ағасы Стивеннің билігі тұсында Генрих папаның легаты лауазымын алды, бұл оған Кентербери архиепискобы Теобальд Бектен жоғары дәреже берді, соның нәтижесінде Анархияның аласапыран кезеңінде Англия шіркеуіндегі ең ықпалды тұлғаға айналды. Осылайша, ағасы болмағанда, Генрих Блуа Англиядағы ең қуатты және бай адам еді. Блуалық Стивен 1135 жылы Англия патшасы болып таққа отырды, бірақ екі бауырдың арақатынасы әрдайым бейбіт болған жоқ. 1141 жылғы Линкольн шайқасынан кейін Генрих императрица Матильданы қолдаудың тиімдірек екенін түсінді, бірақ кейіннен оны мақтанқор және ашкөз деп тапты. Сол жылы Генрих қайтадан ағасының жағына қосылды және королева Матильданың және Уильям Ипре басқаратын армияның көмегімен императрицаға қарсы Винчестерді сәтті қорғауы азамат соғысының шешуші нүктесіне айналды. Гластонбери аббаты ретінде Генрих Клюнидегі Петр Қадірлімен байланыста болды және континенттегі көптеген дау-дамайлар туралы, әсіресе Петр Абелярдың қуғынға ұшырауы (Петр Қадірлі оны қорғады) және Құранның араб тілінен латын тіліне аударылуы (Петр Қадірлі тапсырыс берді) туралы хабардар болды.
Henry was one of five sons of Stephen II, Count of Blois, by Adela of Normandy (daughter of William the Conqueror) and the younger brother of King Stephen. His birth date is uncertain, along with his siblings but he was the 4th or youngest son and he was most likely born at Blois c.1096, before his father left on the first crusade, or possibly c.1100, soon after his father's return. On 4 October 1129, he was given the bishopric of Winchester and allowed to keep his beloved Glastonbury Abbey. He was consecrated bishop on 17 November 1129. This scheme was unsuccessful. However, on 1 March 1139, during the reign of his brother Stephen, Henry obtained a commission as papal legate, which gave him higher rank than Theobald of Bec, Archbishop of Canterbury, making him the most powerful figure in the English Church during the troubled times of The Anarchy. Thus, when his brother was unavailable, Henry of Blois was the most powerful and wealthiest man in England. Stephen of Blois was crowned King of England in 1135, but the relations between the two brothers were not always peaceful. After the Battle of Lincoln in 1141, Henry found it more advantageous to support Empress Matilda; but later found her arrogant and greedy. Later that year, Henry rejoined his brother's side and, with the help of Queen Matilda and an army commanded by William of Ypres, his successful defence of Winchester against the Empress was the turning point of the civil war. As Abbot of Glastonbury, Henry remained in contact with Peter the Venerable at Cluny and was made aware of most of the controversies on the continent, specifically the persecution of Peter Abelard (whom Peter the Venerable defended) and the translation of the Koran from Arabic to Latin (which Peter the Venerable commissioned).
Сәулет
Епископқа көтерілгенге дейін де, одан кейін де Генрих Блуа өзінің ағасы Стефанның кеңесшісі болды және одан ұзақ өмір сүрді. Генрих Блуа жүздеген жобаны жүзеге асырды, оның ішінде ауылдар мен каналдар, аббатханалар мен шағын шіркеулер болды. Ол 1184 жылғы апатты өртке дейін Гластонбери аббаттығының ең маңызды жетістіктеріне қосқан үлесімен ерекше мақтан тұтты. Заманының көптеген көрнекті епископтары сияқты, Генрих те сәулет өнеріне құмар болды. Ол Винчестер соборына және Вулсей қамалына соңғы қосымшаларды салған, оның ішінде паломниктерге қасиеттерді қарауды жеңілдету үшін собордың астындағы туристік туннель де болды. Сонымен қатар, ол көптеген сарайлар мен ірі үйлерге, соның ішінде Фарнхэм (Суррей) қамалына жобалар жасап, құрылыс жұмыстарын басқарды. Лондонға сапар шегіп, Винчестер епископтарының резиденциясы ретінде Винчестер сарайын салған. Римде Джон Солсбери хабарлағандай, ол көптеген ежелгі рим мүсіндерін сатып алған және осы "санамсыздықта" римдіктердің осы мүсіндерге табынуына жол бермеуді сатып алуларын қорғаған. Генрих 1138 жылы алты қамалды салуға жауапкершілік тартты, атап айтқанда Бишоп Уолтхэм, Даунтон, Фарнхэм, Мердон, Таунтон және Вулвези қалаларында. Замандастары епископтың осындай көптеген бекініс салушы болатынына таңырды. Генрихтің көптеген еңбектері 1155 жылы жаңа патша Генрих II оның қамалдарын бұйрықпен қиратуымен тоқтатылды.
Before and after his elevation to Bishop, Henry of Blois was an advisor to his brother Stephen and survived him. Henry of Blois engineered hundreds of projects, including villages and canals, abbeys and smaller churches. He was most proud of his contributions to the greatest developments at Glastonbury Abbey, long before the destructive fire of 1184. Like most great bishops of his age, Henry had a passion for architecture. He built the final additions to Winchester Cathedral and Wolvesey Castle in Winchester, including a tourist tunnel under the cathedral to make it easier for pilgrims to view relics. He also designed and built additions to many palaces and large houses including the castle of Farnham, Surrey and began the construction of the Hospital of St Cross at Winchester. In London he built Winchester Palace as a residence for the bishops of Winchester. In Rome, John of Salisbury reported, he acquired an impressive number of ancient Roman sculptures, defending his purchases as preventing the Romans of his day from worshipping these "idols". Henry was responsible for building six castles in 1138, namely those at Bishop's Waltham, Downton, Farnham, Merdon, Taunton, and Wolvesey. Contemporaries were surprised that a bishop would be such a prolific builder of fortification. Much of Henry's work was undone in 1155, when the new king, Henry II, ordered that his castles be thrown down.
Кейінгі жылдар және өлім
Генрихтің легаттық өкілеттігінің мерзімі 1143 жылдың 23 қыркүйегінде Папа Инокентий II қайтыс болған кезде аяқталды. Ол сондай-ақ Томас Бекеттің ісін қарау төрағасы болып тағайындалды және Бекеттің отбасына оның өлтірілуінен бұрын және кейін құпия түрде көмек көрсетті. Генрих 1171 жылдың 8 тамызында қайтыс болды. Генрих Блуа қазір Винчестер соборындағы хордың қарапайым тас криптінде жерленген, бірақ кейбір деректер оның Клюниде жерленгенін мәлімдейді. Жақындағы зерттеулер оның Бэкингемширдегі Ивингхоу қаласындағы шағын шіркеуде (Ақ Мария) бір кезде жерленгенін көрсетеді. Бір түсіндіру бойынша, оның жүрегі Клюниде сақталған, ал оның денесі мен басқа да заттары 17 ғасырда Ивингхоудан Винчестерге көшірілген. Көп жылдар бойы оның саркофагы Жеңімпаз Вильгельмнің ұлы Вильгельм II-ге тиесілі деп есептелді. Ескі жазбаларда Вильям Малмсбери, епископты жақсы білген, оны былай деп сипаттады: "Дегенмен, асыл тегіне қарамастан, ол мақтағанда жинақы болады".
The expiration of Henry's legatine commission when Pope Innocent II died on 23 September 1143 He was also appointed to preside over the trial of Thomas Becket and secretly supported Becket's family before and after his assassination. Henry died on 8 August 1171. Henry of Blois is now buried in Winchester Cathedral in a plain stone crypt in the choir, but there is a controversy because some sources claim he was buried at Cluny. Recent research indicates he was also entombed for a time in a small church (St Mary the Virgin) at Ivinghoe, Buckinghamshire. One explanation describes his heart enshrined at Cluny while his corpse and other artifacts were moved from Ivinghoe to Winchester in the 17th century. For many years his sarcophagus was thought to be that of William II, son of William the Conqueror. In the Antiquities, William of Malmesbury who knew the bishop well, described him, saying, "Yet, in spite of his noble birth he blushes when praised."