Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джексон жүйелік дамуы (JSD) — Майкл А. Джексон және Джон Кэмерон 1980-ші жылдары әзірлеген сызықтық бағдарламалық құралды дамыту әдістемесі.
Jackson System Development (JSD) is a linear software development methodology developed by Michael A. Jackson and John Cameron in the 1980s.
Тарих
JSD алғаш рет 1982 жылы Майкл А. Джексонның «Жүйелік даму әдісі» атты мақаласында ұсынылды, ал 1983 жылы – «Жүйелік даму» еңбегінде. Джексон жүйелік дамуы (JSD) – бағдарламалық қамтамасыздандыру өмірлік циклын тікелей немесе арнайы техникаларға сыйымды болатын ая жасау арқылы қамтитын жүйелік даму әдісі. Jackson System Development жобада тек жалпы талаптардың айтылуынан басталуы мүмкін. Дегенмен, Джексон жүйелік дамуын қолданған көптеген жобалар өмірлік циклда сәл кейінірек басталды, алғашқы қадамдарды негізінен қолданыстағы құжаттар негізінде жасады, тікелей пайдаланушылармен емес. JSD-нің кейінгі қадамдары соңғы жүйенің кодын құрастырады. Джексонның алғашқы әдісі, Джексонның құрылымдық бағдарламалауы (JSP), соңғы кодты жасау үшін қолданылады. JSD-нің бастапқы қадамдарының нәтижесі – бағдарламалық жобалау мәселелерінің жиынтығы, олардың жобалануы JSP-нің пәні болып табылады. Техникалық қолдау үшін алдыңғы қадамдардың тиіс келіп, қайта өңдеу жүргізіледі. JSD дамуын жалғастырды және әдіске бірнеше жаңа мүмкіндіктер енгізілді. Бұл туралы Джон Кэмеронның 1989 жылғы «JSP және JSD» мақалалар жинағында және 1992 жылғы LBMS JSD нұсқаулығының 2-ші нұсқасында сипатталған. JSD әдісін дамыту 1990-шы жылдардың басында Джексонның ой-өрісі «Бағдарламалық талаптар мен сипаттамалар» (1995) және «Проблемалық кадрлар: Бағдарламалық жасақтаманы дамыту мәселелерін талдау және құрылымдау» (2000) кітаптарын жариялау арқылы Проблемалық кадрларға көшуімен аяқталды.
JSD was first presented by Michael A. Jackson in 1982, in a paper called "A System Development Method". and in 1983 in System Development. Jackson System Development (JSD) is a method of system development that covers the software life cycle either directly or, by providing a framework into which more specialized techniques can fit. Jackson System Development can start from the stage in a project when there is only a general statement of requirements. However, many projects that have used Jackson System Development actually started slightly later in the life cycle, doing the first steps largely from existing documents rather than directly with the users. The later steps of JSD produce the code of the final system. Jackson’s first method, Jackson Structured Programming (JSP), is used to produce the final code. The output of the earlier steps of JSD are a set of program design problems, the design of which is the subject matter of JSP. Maintenance is also addressed by reworking whichever of the earlier steps are appropriate. JSD continued to evolve, and a few new features were introduced into the method. These are described in a 1989 collection of papers by John Cameron, JSP and JSD, and in the 1992 version (version 2) of the LBMS JSD manual. Development of the JSD method came to an end in the early 1990s as Jackson's thinking evolved into the Problem Frames Approach with the publication of Software Requirements and Specifications (1995) and Problem Frames: Analyzing and Structuring Software Development Problems (2000).
Модельдеу кезеңі
Модельдеу кезеңінде дизайнер нысандық құрылымдардың жиынтығын жасайды және жүйедегі нысандарды, олардың атқаратын әрекеттерін, нысандардың өмірлік цикліндегі әрекеттердің уақыт ретін, сондай-ақ әрекеттер мен нысандардың атрибуттарын анықтайды. Нысандық құрылымдар диаграммалары Джексонның құрылымдық бағдарламалау құрылымдары диаграммаларының графикалық белгілеуін пайдаланады. Осы диаграммалардың мақсаты – жүйе мен ұйымның барлық аспектілерін толық сипаттау. Әзірлеушілердің қайсысы маңызды, ал қайсысы емес екенін шешуі қажет. Жаңа жүйенің әзірлеушілері мен пайдаланушылары арасындағы жақсы байланыс өте маңызды. Бұл кезең – бұрынғы нысан/әрекет кезеңі мен нысандық құрылымдар кезеңінің біріктірілген түрі.
In the modeling stage the designer creates a collection of entity structure diagrams and identifies the entities in the system, the actions they perform, the time ordering of the actions in the life of the entities, and the attributes of the actions and entities. Entity structure diagrams use the diagramming notation of Jackson Structured Programming structure diagrams. Purpose of these diagrams is to create a full description of the aspects of the system and the organisation. Developers have to decide which things are important and which are not. Good communication between developers and users of the new system is very important. This stage is the combination of the former entity/action step and the entity structures step.
Желілік кезең
Желілік кезеңде жүйеге жалпы модель әзірленеді және жүйелік сипаттама диаграммасы (SSD) (сонымен қатар желілік диаграмма деп те аталады) түрінде бейнеленеді. Желілік диаграммалар процестерді (төртбұрыштар) және олардың бір-бірімен қалай байланысатынын көрсетеді, яғни күй векторы байланыстары (алмаздар) немесе дерек ағыны байланыстары (шеңберлер) арқылы. Осы кезеңде жүйенің функционалдығы анықталады. Әрбір элемент желілік диаграммада процесс немесе бағдарлама болып өзгереді. Сыртқы бағдарламалар кейіннен желілік диаграммаларға қосылады. Бұл бағдарламалардың мақсаты – кіріс деректерді өңдеу, нәтижені есептеу және жүйе процестерін жаңарту. Жүйенің толық сипаттамасы осы желілік диаграммалармен жасалады және процестер мен бағдарламалар арасындағы деректер мен байланыстар туралы толық ақпарат қосылады. Бастапқы модельдеу кезеңі нақты әлемді модельдеуді анықтайды. Функциялық кезең осы модельдеуге жүйенің нәтижесін алу үшін қажетті қосымша орындалатын операциялар мен процестерді қосады. Жүйелік уақыт кезеңі процестердің синхрондалуын қамтамасыз етеді және шектеулер енгізеді. Бұл кезең бұрынғы «Бастапқы модельдеу», «Функциялық» және «Жүйелік уақыт» кезеңдерінің біріктірілген түрі болып табылады.
In the network stage a model of the system as a whole is developed and represented as a system specification diagram (SSD) (also known as a network diagram). Network diagrams show processes (rectangles) and how they communicate with each other, either via state vector connections (diamonds) or via datastream connections (circles). In this stage, the functionality of the system is defined. Each entity becomes a process or program in the network diagram. External programs are later added to the network diagrams. The purpose of these programs is to process input, calculate output and to keep the entity processes up to date. The whole system is described with these network diagrams and are completed with descriptions about the data and connections between the processes and programs. The initial model step specifies a simulation of the real world. The function step adds to this simulation the further executable operations and processes needed to produce output of the system. System timing step provides synchronisation among processes, introduces constraints. This stage is the combination of the former ‘Initial model’ step, the ‘function’ step and the ‘system timing’ step.
Орындау кезеңі
Іске асыру кезеңінде шешімнің абстрактілі желілік моделі физикалық жүйеге айналады, ол жүйелік іске асыру диаграммасы (SID) ретінде көрсетіледі. SID жүйені процестерді іске асыратын модульдерді шақыратын жоспарлаушы процесс ретінде бейнелейді. Деректер ағындары кері процестерге шақырулар арқылы көрсетіледі. Деректер қорының символдары объектілердің күй векторларының жиынтығын білдіреді, сондай-ақ файлдық буферлер үшін арнайы символдар бар (процестер әртүрлі уақыт интервалдарымен орындалуы жоспарланған жағдайда олар іске асырылуы тиіс). Іске асыру кезеңінің басты мәселесі – жүйені оңтайландыру. Процестердің санын азайту қажет, себебі спецификациядағы әрбір процесске жеке виртуалды процессорды қосу мүмкін емес. Трансформация арқылы процестер біріктіріледі, осылайша олардың санын процессорлар санына дейін шектеуге болады.
In the implementation stage the abstract network model of the solution is converted into a physical system, represented as a system implementation diagram (SID). The SID shows the system as a scheduler process that calls modules that implement the processes. Datastreams are represented as calls to inverted processes. Database symbols represent collections of entity state vectors, and there are special symbols for file buffers (which must be implemented when processes are scheduled to run at different time intervals). The central concern of implementation step is optimization of the system. It is necessary to reduce the number of processes because it is impossible to provide each process that is contained in specification with its own virtual processor. By means of transformation, processes are combined in order to limit their number to the number of processors.