Кіріспе

Биляриялық атрезия, сондай-ақ экстрагепаттық дуктопения және прогрессивті облитерттеуші холангиопатия деп те аталады, бұл бір немесе бірнеше өт жолдарының қалыпты емес тар, бітелген немесе жоқ бауырдың балалық ауруы. Ол туа біткен немесе кейіннен пайда болуы мүмкін. АҚШ-та осы ауру 10 000–15 000 тірі туған нәрестелердің бірінде, ал Ұлыбритания аралдарында 16 700-ден бірінде кездеседі. Биляриялық атрезия Шығыс Азияда ең көп таралған, оның жиілігі 5 000-нан 1-ге тең. Мысырлық нәрестелердегі биляриялық атрезияның себебі, глютатион S трансфераза M1 жетіспеушілігі бар нәрестелерде туылғанға дейін пайда болған афлатоксинмен шақырылған холангиопатия екені дәлелденді. GST M1 жетіспеушілігі бар жаңа туған нәрестелерде туа біткен афлатоксикоздың салдарынан туындаған биляриялық атрезия фенотипі Котб ауруы деп аталады. Синдромдық биляриялық атрезия (мысалы, Биляриялық Атрезия және Көкбауыр ақаулығы (BASM)) белгілі бір гендермен байланысты (мысалы, Поликистоздық Бүйрек Ауруы 1-ге ұқсас 1 – PKD1L1), ал кейбір нәрестелерде оқшауланған аутоиммундық қабыну реакциясының нәтижесінде, мүмкін туылғаннан кейін бауырдың вирустық инфекциясына байланысты биляриялық атрезия пайда болуы мүмкін. Жануарларда өсімдік токсиндері биляриялық атрезияны тудыруы мүмкін. Тиімді емдеу әдістері – операция, мысалы, Касай процедурасы және бауыр трансплантациясы.

Белгілері мен симптомдары

Бастапқыда, өт атризиясының белгілері нәрестелерде жиі кездесетін, көбінесе зиянсыз жағдай – жаңа туған нәрестелердің сарғаюынан ажырату қиын. Дегенмен, өт атризиясы бар нәрестелерде прогрессивті конъюгациялық сарғаю, ақшыл түсті нәжіс және қою несеп пайда болады. Кейбір нәрестелердің өсуі тоқтап қалуы мүмкін, себебі майлар мен майда еритін витаминдердің (мысалы, К витаминінің) сіңірілуі бұзылады. Бұл қан кетуге бейімділікті тудыруы мүмкін. Соңында, әдетте 2 айдан кейін, портальдық гипертензиямен бірге цирроз дамиды. Егер емделмесе, өт атризиясы бауыр жеткіліксіздігіне алып келуі мүмкін. Алайда, сарғаюдың басқа түрлерінен өзгеше, өт атризиясымен байланысты холестаз көбінесе керниктеруске – бауырдың дисфункциясынан туындайтын мидың зақымдану түріне себеп болмайды. Бұл себебі өт атризиясында бауыр, ауруға шалдыққан болса да, билирубинды конъюгациялай алады, ал конъюгацияланған билирубин қан-ми тосқауылынан өте алмайды.

Себептер

Көптеген нәрестелерде өт атризиясының себебі толыққанды түсініксіз, және бірнеше факторлардың әсер етуі мүмкін, бірақ әсіресе жүктілік кезінде ананың ротавируспен зарарлануы және одан кейін вирустың балаға жұғуы, нәтижесінде өт эпителийінің инфекциялануы және осыған байланысты өт жолдарының бітелуіне алып келетін фиброз маңызды болуы мүмкін. Кейбір жағдайларда басқа вирустармен (соның ішінде COVID-19) зарарлану да мүмкін, мысалы, гепатотропты реовирус 3 инфекциясы және туа біткен цитомегаловирус инфекциясы қарастырылған. Сонымен қатар, кейбір жағдайларда аутоиммундық процестер де патогенез дамуына себеп болуы мүмкін. Дегенмен, осы баламалы себептерге қатысты тәжірибелік деректер әлі де жеткіліксіз.

Генетика

Арық атризиясы мен ADD3 гені арасындағы байланыс алғаш рет қытай популяцияларында геномдық ауқымды ассоциациялық зерттеу арқылы анықталды және тай азиялықтары мен еуропалықтарда расталды. Глипикан 1 – гепаран сульфаты протеогликанын кодтайтын GPC1 генінің жойылуымен байланысты болуы мүмкін екені хабарланды. Бұл ген 2-ші хромосоманың ұзын қолда (2q37) орналасқан және қабынуды және Hedgehog генін реттеуге қатысады. Мысырлық нәрестелерде арық атризиясы кезінде GSTM1 генотипі болмаған, ал олардың барлық аналары GSTM1 бойынша гетерозиготты болып табылды. Осылайша, бұл нәрестелер аналық детоксикация жүйесі арқылы аналық жатырда қорғалған болуы мүмкін, бірақ туғаннан кейін афлатоксин жүктемесін заласыздандыра алмайды.

Токсиндер

Кейбір өт атризиясы жағдайлары жүктіліктің соңғы кезеңінде афлатоксин В1-ге, ал аздау дәрежеде афлатоксин В2-ге ұшырау салдарынан туындауы мүмкін. Ананың толыққанды детоксикациясы баланың жатыр ішіндегі өмірінде қорғаныш қызметін атқарады, бірақ босанғаннан кейін бала қан мен бауырдағы афлатоксинмен күреседі. Сонымен қатар, бала анасынан афлатоксин М1-ді алады, себебі афлатоксин М1 – афлатоксин В1-дің детоксикация өнімі. Бұл балада холангит тудыратын әлсіз токсин. Жануарларда өт атризиясының шашыраңқы мысалдары кездеседі. Мысалы, қызыл арамшөппен ластанған жерде жайылып жүрген қойлардан туған қошақандардың кейбір уақыттарда өт атризиясы дамиды. Кейіннен өсімдіктерде билиатрезон деп аталатын токсин табылды. Адамдардағы өт атризиясы мен билиатрезон сияқты токсиндер арасындағы байланысты анықтау үшін зерттеулер жалғастырылуда. Кейбір зерттеулерге сәйкес, адам ішегіндегі белгілі бір бактериялардың метаболиті билиатрезонға ұқсас болуы мүмкін.

Диагностика

Диагноз науқастың анамнезіне, дене тексеруге, қан талдауларына, бауыр биопсиясына және ультрадыбыстық зерттеулерге сүйеніп қойылады, сондай-ақ ұзаққа созылған немесе қайта-қайта болатын сарғаю, бауыр функциясының тестілеріндегі бұзылыстар себеп болады. Ультрадыбыстық немесе радиоизотопты бауыр сканері сияқты басқа да бейнелеу әдістері қолданылуы мүмкін, бірақ соңғы нақты диагноз көбінесе зерттеу операциясы барысында ғана қойылады.

Дифференциалдық диагноздар

Дифференциалдық диагноздар кең және мыналарды қамтиды: Алагиль синдромы, альфа 1 антитрипсин тапшылығы, Байлер ауруы (прогрессивті отбасылық ішкі бауыр холестазы), Кароли ауруы, холедохальдық киста, холестаз, туа біткен цитомегаловирус инфекциясы, туа біткен герпес симплекс вирусы инфекциясы, туа біткен қызылша, туа біткен сифилис, туа біткен токсоплазмоз, кистоздық фиброз, галактоземия, идиопатиялық нәрестелік гепатит, липидтердің жиналуының бұзылыстары, нәрестелердің гемохроматозы және толық парентеральді тамақтанумен байланысты холестаз.

Емдеу

Қалдық атризиясы бар нәрестелердің көпшілігі (>95%) туған бауырды сақтап қалу және қалпына келтіру, өт ағынын жақсарту және сары ауру деңгейін төмендету мақсатында операция жасалады. Бұл процедура Касаи процедурасы (оны алғаш рет жасаған жапондық хирург Морио Касаи атынан) немесе гепатопортоэнтеростомия деп аталады. Процедура толыққанды ем емес деп есептелсе де, ол сары ауруды жеңілдетеді және бауыр фиброзын тоқтатады, бұл қалыпты өсу мен дамуға жағдай жасайды. Жапония, Солтүстік Америка және Ұлыбританиядан жарияланған зерттеулер нәрестелердің шамамен 50-55% есімдерінде билирубин деңгейі қалыпқа келетінін, ал 40-50% балалардың өз бауырларын 5 және 10 жасқа (содан кейін де) дейін сақтап қала алатынын көрсетеді. Бауыр трансплантациясы – бауыр функциясы мен симптомдары Касаи операциясына жауап бермейтін балалар үшін қарастырылатын мүмкіндік. Davenport және авторлардың (Annals of Surgery, 2008) жүргізген ірі ауқымды зерттеулері науқастың жасының болжамға әсер ететін абсолютті фактор емес екенін көрсетті. Жастың ықпалы аурудың себебіне байланысты өзгереді, яғни қалдық атризиясы жеке, кистоздық (CBA) немесе көкбауырдың патологиясымен (BASM) бірге бола ма. Касаи операциясынан кейін кортикостероидтармен емдеу, холеретиктер мен антибиотиктермен бірге немесе оларсыз, өт ағынын жақсартады және сары ауруды жоюға көмектеседі деп қабылданған, бірақ ең тиімді стероидтік протоколдың дозасы мен ұзақтығы әлі де даулы. Сонымен қатар, көптеген ретроспективті зерттеулерде кортикостероидтармен емдеудің туған бауырдың өмір сүру ұзақтығына немесе трансплантация қажеттілігін болдырмауға әсер етпейтіні байқалды.

Эпидемиология

Биляриялық атрезия әйелдерге ерлерге қарағанда сәл жиірек, ал азиялықтар мен афроамерикалықтарға кавказдықтарға қарағанда жиірек әсер етеді. Егіздер жұбында немесе бір отбасында тек бір баланың ғана бұл ауруға шалдығуы мүмкін. Жүктілікке дейін немесе жүктілік кезінде қабылданатын дәрі-дәрмектер мен егулердің бұл жағдаймен байланысы жоқ сияқты. Дегенмен, жүктілік кезінде, әсіресе бірінші триместрде диабет болған жағдайда нәрестеде сакральдық агенез, үлкен қан тамырларының орны ауысуы және биляриялық атрезияның синдромдық түрі сияқты туа біткен аномалиялар пайда болуы мүмкін.