Ливан соғысындағы Араб елдерінің бітімгершілік күштері (1976–1981)

Кіріспе

Араб халықаралық бейбітшілік миссиясы (1976–1981) Ливан азаматтық соғысында

Арабтың қорқыту күштері (АҚК; قوات الردع العربية) – Араб лигасының 1976 жылғы 17–18 қазанда Риядта өткен төтенше саммитінде құрылған халықаралық бейбітшілік күштері. Саммитте Мысыр, Кувейт, Ливан, Сауд Арабиясы және Сирия мемлекет басшылары ғана қатысты. Олар «символдық» Араб қауіпсіздік күштерін Арабтың қорқыту күштеріне трансформациялауды шешті. Бір аптадан кейін, Рияд саммитінің қорытындылары 1976 жылғы 25–26 қазанда Каирде өткен Араб лигасының саммитінде мақұлданды және іске асырылды. 1976 жылы Ливан азаматтық соғысының шиеленісі күшейген кезде Араб лигасы Сирия күштерінен және Судан, Сауд Арабиясы және Ливия сияқты басқа араб мемлекеттерінен аз көлемдегі үлестермен құрылған араласу күштерін құрды. Күш ресми түрде Ливан үкіметінің өтініші бойынша жұмыс істегенімен, оған Сирия тікелей басшылық етті. ADF бастапқыда 35 000-нан астам әскерден тұрды, оның 30 000-ы Сириядан келді. 1978 жылдың соңында Араб лигасы Арабтың қорқыту күштерінің мандатын ұзартқаннан кейін Судан, Сауд Арабиясы және Біріккен Араб Әмірліктері Ливаннан әскерлерін шығару ниетін білдірді, бірақ Ливан үкіметінің өтініші бойынша 1979 жылдың басына дейін қалды. Ливиялық әскерлер көбінесе тасталып, өздеріне үйге қайту жолын табуға мәжбүр болды (мүмкін болса), соның салдарынан ADF толығымен Сирия күштеріне айналды (оның құрамында Палестина Азаттық Армиясы (ПАА) да болды). ADF-тың мандаты – қақтығысқа түскен тараптарды қайтадан қақтығысқа барудан тыйып, атысты тоқтатуды сақтау, ауыр қару-жарақтарды жинау және Ливан үкіметінің билігін сақтауға көмектесу болды. [ ] 1976 жылдың жазынан бастап сириялықтар Бекаа алқабын бақылауда ұстады. Олардың «Арабтың қорқыту күштерінің» штаб-пәтері Бекаадағы Чтура қалашығында орналасқан, ал әскерлері алқаптың барлық жерінде, грек православ қаласы Захле маңында дислокацияланған, онда Коди мен мен 1976 жылы Сирия мен Фалангистердің Раяктағы әуе базасында, Баалбекте және Гермелде ынтымақтасатынын көрдік. 1981 жылы Сирия күштері Захле шайқасына қатысты. Р.Д. Маклаурин былай жазды: «Шайқас қызған шақта, Сирия армиясының бірнеше бөлімшелері, барлығы шамамен 20 000 сарбаз, Захле маңындағы 10–20 шақырымдық аумақта болды». Бұл бөлімшелерге 35-ші және 41-ші бригадалар (арнайы күштер), 47-ші және 62-ші бригадалар (механикаландырылған жаяу әскер), 51-ші бригада (жеңіл бронетранспортерлік), және 67-ші бригада кірді, оның соңғысы Сириямен шекарада, Медина Синайдан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. 1982 жылғы Ливан соғысы кезінде Израиль Оңтүстік Ливанға басып кіргеннен және оны басып алғаннан кейін бір жыл өткен соң, Ливан үкіметі ADF-тың мандатын ұзарта алмады, осылайша Ливандағы Сирияның немесе Израильдің әскери қатысуына формалды түрде нүкте қойылмады. Ақырында Сирияның Ливандағы қатысуы Сирияның Ливанды басып алуы ретінде танылды.

The Arab Deterrent Force (ADF; قوات الردع العربية) was an international peacekeeping force created by the Arab League in the extraordinary Riyadh Summit on 17–18 October 1976, attended only by heads of state from Egypt, Kuwait, Lebanon, Saudi Arabia, and Syria. It decided to transform the 'token' Arab Security Force into the Arab Deterrent Force. A week later, the conclusions of the Riyadh Summit were endorsed and implemented by the Arab League's Cairo summit on 25–26 October 1976. As the Lebanese Civil War escalated in 1976, the Arab League created an intervention force composed almost entirely of Syrian forces with token contributions from other Arab states, including Sudan, Saudi Arabia and Libya. Although nominally present at the behest of the government of Lebanon, the force was under the direct command of Syria. The ADF initially consisted of more than 35,000 troops of which 30,000 were provided by Syria. In late 1978, after the Arab League had extended the mandate of the Arab Deterrent Force, the Sudanese, the Saudis and the United Arab Emirates announced intentions to withdraw troops from Lebanon, extending their stay into the early months of 1979 at the Lebanese governments request. The Libyan troops were essentially abandoned and had to find their own way home (if at all), and the ADF thereby became a purely Syrian force (which did include the Palestinian Liberation Army (PLA)). The ADF mandate was to deter the conflicting sides from resorting to conflict again, including the tasks of maintaining cease fire, collecting heavy weapons and supporting the Lebanese government in maintaining its authority. [ ] Since the summer of 1976, the Syrians had controlled the Bekaa Valley. The headquarters of their 'Arab Deterrent Force' was at the Bekaa market town of Chtaura and their troops were billetted all the way up the valley, around the Greek Orthodox town of Zahle where Cody and I had seen the Syrians and Phalangists cooperating in 1976 at the airbase at Rayak, in Baalbek, and Hermel. In 1981, the Syrian forces fought the Battle of Zahleh. R. D. Mclaurin wrote ' At the height of the battle, several Syrian Army units, totalling about 20,000 troops, were within an area 10–20 km around Zahleh.' These units included the 35th and 41st Brigades (Special Forces), 47th and 62nd Brigade (Mechanised Infantry), 51st Brigade (Ind. Armoured), and 67th Brigade, of which the last was along the border with Syria, southwest of Medina Sinaia. A year after Israel invaded and occupied Southern Lebanon during the 1982 Lebanon War, the Lebanese government failed to extend the ADF's mandate, thereby effectively ending its existence, although not the Syrian or Israeli military presence in Lebanon. Eventually the Syrian presence became known as the Syrian occupation of Lebanon.

Операциялар және бейбітшілік сақтау

1976 жылғы 15 қарашада, дүйсенбі күні таңғы сағат 4:30-да 5000 судандық, сауд арабтық және біріккен араб әмірліктері сарбаздарынан және 25000 сириялық сарбаздардан құралған Араб қорғаныс күштері Бейрут және оның төңірегіне таралып, Катаб/Фалангист Ливан үкіметі мен Палестина Азат ету Ұйымы арасындағы жағдайды тоқтатуға тырысты. Осы кезде Сириялық бейбітшілік сақтаушылары Бейруттегі екі тараптың да Сирияны қолдайтын топтарына қару-жарақ пен көмек таратуды бастады, бұл Сирияның бейбітшілік сақтаушы күш ретінде емес, оккупациялық күш ретінде әрекет ететіні туралы айыптауларға әкелді. 1977 жылғы 21 шілдеде Ливандық және Палестиналық топтар Израиль шекарасынан 15 километрлік аймақтағы барлық Палестина Азат ету Ұйымының сарбаздарын шығаруға және Ливан үкіметінің Араб қорғаныс күштерімен бірлесіп Ливанның қауіпсіздігін қамтамасыз ету жөніндегі келісімге келді. 1977 жылғы 30 шілдеде Сириялық әскерлер Бекаа алқабында және Триполиге жақын жерлерге орналастырылды. 1983 жылғы маусым айы Ливан үкіметі, Араб қорғаныс күштері және Сириялық бейбітшілік сақтаушылары арасындағы келісімнің бұзылуына ұласты, әсіресе 1982 жылы Ливанға Израильдің басып кіргенінен кейін.