Америкалық драматург Джон Патрик өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық драматург Джон Патрик (17 мамыр 1905 – 7 қараша 1995) – американдық пьеса авторы және сценарист.

Өмірбаян

Ол Кентукки штатының Луисвилл қаласында Джон Патрик Гоггин болып дүниеге келді. Ата-анасы оны көп ұзамай тастап кетті, ол жетімдер үйі мен интернатта балалық шағын өткізді. 19 жасында Сан-Францискодағы KPO радиосында диктор болып жұмысқа орналасып, 1925 жылы Милдред Легаеге үйленді. Ол 1928-1933 жылдар аралығында радиода көрсетілген «Сесил мен Салли» (алғашқыда «Күлкілі нәрселер» деп аталған) бағдарламасы үшін 1000-нан астам сценарий жазды. Шоудағы жалғыз актерлер Патрик пен Хелен Трой болды. 1937 жылы Патрик NBC-нің «Streamlined Shakespeare» сериясы үшін бейімдемелер жазды, онда Хелен Хейз арнайы қонақ ретінде қатысты. Оның алғашқы пьесасы, Джошуа Логанның режиссерлігімен «Ад мұзындай қатайды» («Hell Freezes Over») 1935 жылы Бродвейде қысқа ғана уақытқа қойылды. Дегенмен, бұл оған Голливуд сценарисі ретінде жол ашты. Оның жарық көрмеген «Глори Лейн» пьесасының премьерасы 1935 жылғы қаңтарда Калифорния штатының Кармель қаласындағы «Golden Bough» театрында Ральф Белл қоюымен өтті. 1942 жылы Марта Скотт пен Грегори Пек басты рөлдерде ойнаған «Сайғақ пен мен» пьесасы қойылды. Алғашқы көрсетіміне дейін Патрик американдық далалық қызметке ерікті болып, екінші дүниежүзілік соғыста британ армиясын қолдаған медициналық көмек көрсетті. Ол Монтгомеридің Египеттегі сегізінші армиясында қызмет етті, содан кейін Үндістан мен Бирмада соғысқа қатысты, онда оның келесі пьесасы «Тез жүрек» үшін идеялар туды. Патрик пьесаны соғыстан кейін АҚШ-қа оралған кемеде аяқтады, ол үлкен коммерциялық сәттілікке ие болды және 1949 жылы Рональд Рейганды басты рөлде экранда, ал 1983 жылы теледидарда бейімделді. Оның келесі екі пьесасы, «The Curious Savage» (1950) және «Lo and Behold» (1951) үлкен жетістікке жете қоймады, бірақ 1953 жылы Верн Дж. Снайдердің «Тамыз айының шайханасы» романының сахналық бейімдемесі оның атағының шыңы болды, ол драма саласындағы Пулитцер сыйлығы мен Тони сыйлығын жеңіп алды. Ол пьесаны 1956 жылы экранда және 1970 жылы «Lovely Ladies, Kind Gentlemen» атты музыкалық сахнада бейімдеді. 1954 жылы «Шығанақтағы үш тиын» фильмінің сценарийін жазды, ал 1955 жылы Хан Суиннің «Сүйіспеншілік – керемет нәрсе» атты автобиографиялық кітабын «Сүйіспеншілік – керемет нәрсе» фильміне бейімдеді. Оның келесі пьесасы «Алтын сияқты жақсы» (1957) жақсы қабылдамады, ал оның мансабының қалған бөлігі сәтті сценарийлер жазуға арналды. «Тез жүрекпен» жеткен сәттілігінен кейін Патрик Нью-Йорк штатының Суфферн қаласындағы «Hasty Hill» есімді жылжымайтын мүлікті сатып алды. Кейін ол АҚШ-тың Виргин аралдарындағы Сент-Томасқа көшіп барды. 1995 жылғы 7 қарашада 90 жастағы драматургтің денесі өз бөлмесінен бас жағына пластикалық қаппен жабылған күйі табылған. Оның өлімі өзіне-өзі қол жұмсау деп танылды. Патрик қазір өзінің экрандық жұмысымен танымал, бірақ оның пьесалары қоғамдық театрларда осы күнге дейін танымал. Джон Патриктің кітаптары, хаттары мен қолжазбаларынан тұратын жинағы Бостон университетінің сирек кітаптар бөлімінде сақталады.

He was born John Patrick Goggin in Louisville, Kentucky. His parents soon abandoned him, and he spent a delinquent youth in foster homes and boarding schools. At age 19, he secured a job as an announcer at KPO Radio in San Francisco, California, marrying Mildred Legaye in 1925. He wrote over 1,000 scripts for the Cecil and Sally radio program (originally titled The Funniest Things), broadcast between 1928 and 1933. The show's sole actors were Patrick and Helen Troy. In 1937, Patrick wrote adaptations for NBC's Streamlined Shakespeare series, guest starring Helen Hayes. Produced on a tight budget, his first play, Hell Freezes Over, directed by Joshua Logan, had a brief run on Broadway in 1935. However, the credit opened the door for him as a Hollywood scriptwriter. His unpublished play Glory Lane, was premiered in January 1935, at the Golden Bough Playhouse in Carmel by the Sea, California by Ralph Bell. In 1942, the play, The Willow and I, was produced with Martha Scott and Gregory Peck in the starring roles. Before its first night, Patrick had volunteered for the American Field Service providing medical services in support of the British Army fighting World War II. He served with Montgomery's Eighth Army in Egypt and subsequently saw action in India and Burma where the ideas for his next play The Hasty Heart were germinated. Patrick completed the play on the ship that returned him to the U. S. after the war, and it proved a great commercial success, being adapted for the screen in 1949, with Ronald Reagan as the star and for TV in 1983. His next two plays, The Curious Savage (1950) and Lo and Behold (1951), fared less well, but it was his 1953 stage adaptation of Vern J. Sneider's novel The Teahouse of the August Moon that marked the height of his fame, winning both the Pulitzer Prize and Tony Award for drama. He adapted the play for the screen in 1956 and for the musical stage under the title Lovely Ladies, Kind Gentlemen in 1970. In 1954, he wrote the screenplay for the movie Three Coins in the Fountain and in 1955, he adapted the autobiographical book A Many Splendoured Thing by Han Suyin, for the movie Love Is a Many Splendored Thing. His next play, Good as Gold (1957), was less well received, and most of the rest of his career was dedicated to a series of successful screenwriting assignments. Following his success with The Hasty Heart, Patrick bought the estate Hasty Hill at Suffern, New York. He later moved to Saint Thomas, United States Virgin Islands. On November 7, 1995, the 90 year old playwright was found dead in his room with a plastic bag over his head. His death was ruled a suicide. Patrick is now best remembered for his screen work though his plays remain popular with community theatres. The John Patrick Collection, including the playwright's books, letters, and manuscripts is held at the Rare Book Department of Boston University.

Марапаттар мен ұсыныстар

"Марта Айверстің таңғажайып махаббаты" (1946) үшін "Оскар" сыйлығының "Ең үздік түпнұсқа кино әңгімесі" номинациясы.