Кіріспе

"Фронт Пейдж" – 1928 жылғы Бродвей комедиясы. Бұл пьеса полиция бөлімінде жұмыс істейтін газет тілшілері туралы. Бұрынғы Чикаго тілшілері Бен Хехт мен Чарльз Макартур жазған бұл пьеса алғаш рет 1928 жылы сахнаға қойылды және бірнеше рет киноға бейімделді. 2024 жылы АҚШ-та авторлық құқығы толыққандықтан, пьеса жалпыға қолжетімді болды.

Сюжет

Пьесаның жалғыз декорациясы – Чикаго қаласындағы Қылмыстық соттар ғимаратының тозығы жеткен баспасөз бөлмесі, Кук округінің түрмесінің артындағы дарға асылатын жерге қарап тұрады. Қаланың көптеген газеттерінің тілшілері күннің жаңалықтары туралы покер ойнап, өткір қалжыңдар айту арқылы уақыт өткізеді. Көп ұзамай олар қара полицейді өлтірді деген айыппен сотталған ақ нәсілді, болжамды коммунист революционер Эрл Уильямстың дарға асылуына куә болады. "Экзамин" газетінің өршіл тілшісі Хилди Джонсон кешігеді. Ол тек қоштасу үшін ғана келеді, ол лайықты жұмыс тауып, үйленуге асығыс. Кенеттен тілшілер Эрл Уильямстың түрмеден қашқанын естиді. Хилдиден басқа барлығы дерлік қосымша ақпарат алу үшін асығыс кетеді. Хилди қалай әрекет ету керектігін ойлап отырғанда, Уильямс терезеден кіреді. Ол Хилдиге өзі революционер емес екенін және полицейді жаңсақ атып алғанын айтады. Тілші бұл шатасқан, зиянсыз кішкентай адамды жалған айыптап, сыбайлас мэр мен шерифке сайлауда жеңіске жету үшін жеткілікті қара дауыстар жинауға көмектесу үшін жала жапқандарын түсінеді. Бұл – өмір бойындағы оқиға. Хилди Уильямсқа ролл-топ үстелдің ішінде жасырынуға көмектеседі. Оның қазіргі қиын міндеті – Уильямсты ғимараттан қауіпсіз жерге шығарып, қарсы тілшілер немесе оқ атуға дайын полицейлер анықтамас бұрын оны сұхбатқа алу. Хилди "Экзамин" газетінің бас редакторы Уолтер Бернстен көмек сұраудан басқа амалы қалмайды – ол Хилдиді газетте ұстап тұру үшін кез келген нәрсеге баратын ашкөз тиран.

Маңыздылығы

Авторлардың шеберлікпен құрылған сюжеті мен жылдам, көше тілімен жазылған әңгімелер көрермендерді қуантып, олардың пьесасын бірден классикаға айналдырды. Хехт пен Макартур көптеген американдық комедия жазушыларына, әсіресе Голливудқа зор әсер етті. 1970 жылдары кинопродюсер Доре Шари кинотарихшы Дэвид Бордуэллге «The Front Page» пьесасы 1930 жылдары студия жазушылары мен режиссерлеріне әсер еткенін айтты. Пьеса американдық журналистердің бейнесін – тез сөйлейтін, қызық әңгімелер айтатын, «қатал» мінезді, алкогольге және жалпы қызықсыз өмірге құмар, газеттерінің бірінші бетіне жаңалық беру үшін кез келген нәрсеге баратын адамдар ретінде таныстырды. Газеттер Чикаго қалалық жаңалықтар бюросы (МакАртур жұмыс істеген), «Chicago Daily News» (Хехт репортер болған) және Уильям Рэндольф Херсттің «Chicago's American» газеттерінің үлгісімен жасалған. Эрл Уильямс кейіпкері шамалы дәрежеде «Құдіретті» Томми О’Коннорға негізделген. Уильямс кейіпкері сондай-ақ, күмәнді дәлелдер негізінде өлім жазасына кесілген радикалды солшыл Томас Муни ісіне де белгілі бір дәрежеде негізделген. Уолтер Бернс – Херст редакторы Уолтер Хоуидің ашық карикатурасы. Чикагоның сыбайлас коррупцияға бой алған мэрі Уильям Хейл Томпсонға негізделген сияқты, ол, пьесадағы мэр сияқты, билікте қалу үшін қара нәсілді сайлаушыларға демеушілік еткен. Пьесаның шынайылығына қатысты «New York Times» газетінің театр сыншысы Брукс Аткинсон былай деп жазды: «Авторлар мен режиссерлер кешті қызықты, жылдам, өрескел және толыққанды ойын-сауықпен толтырды. Полиция бас штабының баспасөз бөлмесінің тозаңын басып өткен ешкім бұл тілдің баспасөз өкілдерін дұрыс емес бейнелемейтініне шағымдана алмайды».

Қайта өрлеулер

Пьеса Бродвейде тағы төрт рет қайта қойылды. 1969–70 жылдардағы қайта жаңғырту ең табыстысы болды. Ол Этель Бэрримор театрында қойылып, Роберт Райан мен Берт Конви Бёрнс пен Джонсон рөлінде ойнады, барлығы 222 қойылым өтті. 1946 жылғы қайта жаңғыртуды Чарльз Макартур режиссерлік етті және ол 79 қойылымға созылды. 1986–87 жылдардағы қайта жаңғырту Линкольн орталығындағы Вивиан Бомонт театрында қойылды, режиссері – Джери Закс, ал Ричард Томас Хилди және Джон Литгоу Бёрнс рөлінде ойнады. Бұл қойылым 57 рет көрсетілді. 2016 жылдың 20 қыркүйегінде алдын ала көрсетілімдермен және 20 қазанда ресми түрде ашылған Бродвейдегі қайта жаңғырту Broadhurst театрында өтті. Режиссері – Джек О'Брайен, актер құрамында: Натан Лейн – Уолтер Бернс, Джон Слаттери – Хилди Джонсон, Джон Гудман – шериф Хартман, Джефферсон Мейс – Бенсингер, Холланд Тейлор – миссис Грант, Шери Рене Скотт – Молли Маллой, Роберт Морс – Сайлас Пинкус және Кристофер Макдональд – Мёрфи. Қойылым жалпы алғанда жақсы пікірлер алды, әсіресе Лейннің ойыны жоғары бағаланды, және маусымның табысқа жеткен алғашқы қойылымы болды. Ол екі «Тони» жүлдесіне ие болды: «Пьесадағы ең үздік еркек актер» (Лейн) және «Пьесаның ең жақсы сахналық дизайны» (Дуглас В. Шмидт). Джон Гуаренің «His Girl Friday» фильмінің театрлық бейімделуі 2013 жылы Сан-Диегодағы La Jolla Playhouse театрында Кристофер Эшли режиссерлігімен қойылды.

1928 жылғы Бродвей қойылымы

Жыл Сыйлық санаты Тұрғызылған туынды Нәтиже 1928 жылғы Бернс Мантлдің 1928–29 жылдардағы ең үздік пьесалары «Алдыңғы бет»

1986 жылғы Бродвей қайта жаңғыру

Жыл Сыйлық санаты Номинант Нәтиже 1987 Тони сыйлығы Ең үздік қайта қойылым Ең үздік сахналық безендіру Тони Уолтон Драмалық үстел сыйлығы Көркемдік безендірудегі үздік жетістік

2016 жылғы Бродвей қайта жаңғыруы

Жыл Сыйлық санаты Номинация Нәтиже 2017 Тони сыйлығы Ойындағы ең үздік актер Нейтан Лейн Ойынның ең үздік сахналық дизайны Дуглас В. Шмидт Драмалық үстел сыйлығы Ойынды жаңғыртудың ең үздік нұсқасы Ойындағы ең үздік актер Нейтан Лейн Ойынның ең үздік сахналық дизайны Дуглас В. Шмидт Ойынның ең үздік костюм дизайны Энн Рот