Кіріспе
1910-1921 жылдар аралығында АҚШ-тың бас судьясы, АҚШ саясаткері (1795-1847). Луизиана штатының Лафурш округінде туған Уайт, Луизиана университетін (қазіргі Тулан университеті) бітіргеннен кейін Нью-Орлеанда заңгерлік тәжірибе жинады. Ол сондай-ақ 1865 жылғы түлектерінің бірі болған, қазіргі Нью-Орлеандағы Иезуит жоғары мектебі – Берекесіз Тұжырым колледжінде оқыды. Оның әкесі, Эдвард Дуглас Уайт аға, Луизиананың 10-шы губернаторы және вигтік АҚШ өкілі болған. Уайт Азамат соғысы кезінде Конфедерация үшін күресті және 1865 жылы тұтқындалды. Соғыстан кейін Уайт Луизиана штатының сенатына сайланды және Луизиана Жоғарғы сотында қызмет етті. Демократиялық партияның мүшесі ретінде Уайт 1891 жылдан 1894 жылға дейін АҚШ Сенатында Луизиана штатын өкілдік етті. 1894 жылы президент Гровер Кливленд Уайтті АҚШ Жоғарғы сотының судьясы етіп тағайындады. 1910 жылы президент Уильям Говард Тафт оны бас судья лауазымына көтерді. Республикалық партияның мүшесі болған Тафттың бұл тағайындауы көптеген замандастарын таң қалдырды. Уайт 1921 жылы қайтыс болғанға дейін бас судья болып қызмет етті, одан кейін оның орнына Тафт келді. Уайт «Плесси против Фергюсон» ісінде Жоғарғы соттың көпшілігімен бірге болды, бұл іс АҚШ-та «бөлек, бірақ тең» мемлекеттік мекемелерді қамтамасыз ету үшін штаттық сегрегацияның заңдылығын сақтап қалды, Конституцияның он төртінші түзетуінің «заң алдындағы теңдік» қағидасына қарамастан. Ғсыр басында афроамерикандық сайлаушыларды сайлау құқығынан айыру үшін қолданылған Оңтүстік штаттарының «бабалар ережесіне» қарсы бірнеше шақырылымның бірінде ол «Гинн против АҚШ» ісі бойынша бірауыздан сот шешімін жазды, осы ережелердің көптеген түрлерін жоққа шығарды. Сонымен қатар ол әскерге алудың конституциялықлығын растаған «Таңдаулы әскерге алу заңдары» ісі бойынша пікір білдірді.
the U. S. politician (1795 1847)
Born in Lafourche Parish, Louisiana, White practiced law in New Orleans after graduating from the University of Louisiana, now Tulane University. He also attended the College of the Immaculate Conception, present day Jesuit High School in New Orleans, class of 1865. His father, Edward Douglass White Sr., was the 10th Governor of Louisiana and a Whig US Representative. White fought for the Confederacy during the Civil War and was captured in 1865. After the war, White won election to the Louisiana State Senate and served on the Louisiana Supreme Court. As a member of the Democratic Party, White represented Louisiana in the United States Senate from 1891 to 1894. In 1894, President Grover Cleveland appointed White as an associate Justice of the U. S. Supreme Court. In 1910, President William Howard Taft elevated him to the position of chief justice. The appointment surprised many contemporaries, as Taft was a member of the Republican Party. White served as chief justice until his death in 1921, when he was succeeded by Taft. White sided with the Supreme Court majority in Plessy v. Ferguson, which upheld the legality of state segregation to provide "separate but equal" public facilities in the United States, despite the "equal protection of the laws" clause of the Fourteenth Amendment. In one of several challenges to Southern states' grandfather clauses, used to disfranchise African American voters at the turn of the century, he wrote for a unanimous court in Guinn v. United States, which struck many of them down. He also wrote the opinion in the Selective Draft Law Cases, which upheld the constitutionality of conscription.
Ерте өмір және білім
Уайт 1845 жылдың 3 қарашасында Жаңа Орлеаннан батысқа қарай отыз шақырымдай жерде, Луизиана штатының Тибодо қаласының жанындағы отбасылық қант плантациясында дүниеге келді. Оның әкесі, Эдвард Дуглас Уайт аға, заңгер және судья болған, сонымен қатар АҚШ өкілі және Луизиана губернаторы қызметтерін атқарған. Уайт аға – Джеймс Уайттың ұлы, ол дәрігер және заңгер болып жұмыс істеген және Солтүстік Каролина, Теннеси және Луизиана штаттарында түрлі саяси лауазымдарды иеленген. Олардың бес баласы болды, ал Уайт кіші – ең кіші ұл. Джорджтаунда ол классикалық әдебиетті, флейтаны және скрипканы оқыды; сондай-ақ мектептің кадет корпусына қатысты.
Саяси мансап
Отбасының тастап кеткен плантациясында тұрғанда Уайт заң білімін оқуға кірісті. Ол заң білімін аяқтау үшін Жаңа Орлеандағы Луизиана университетіне, қазіргі Тулейн университетінің құқық мектебіне түсті. Кейіннен ол адвокаттыққа қабылданды және 1868 жылы Жаңа Орлеанда қызметін бастады. Жас адвокат ретінде ол Эдуард Бермудездің жетекшілігінде болды, ол Жаңа Орлеан заңгері және кейін Луизиана Жоғарғы Сотының төрағасы болды. Уайт 1874 жылы Луизиана штатының сенатында қызмет етті, бұл жыл саяси науқандар мен сайлаулардағы нәсілдер аралық зорлық-зомбылықпен ерекшеленді. Ол сондай-ақ 1878 жылдан 1880 жылға дейін Луизиана Жоғарғы Сотында жұмыс істеді.
Сот төреші
Уайт 1894 жылғы 19 ақпанда президент Гровер Кливленд тарапынан АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы лауазымына ұсынылды, Сенат оның алғашқы екі үміткерін – Уильям Б. Хорнбловер мен Уилер Хазард Пекхэмді қабылдаған жоқ. Бұл үміткерліктен өзгеше, Сенат Уайтты сол күні дауыс беру арқылы бекітті. Ол сондай-ақ 20 ғасырдың басындағы испан-американ соғысында АҚШ-тың иеленген аумақтарымен қарым-қатынасына қатысты "Аралдық істерге" қатысты. Ол "Даунс v. Бидуэлл" (1901) ісі бойынша 5-4 дауыспен қабылданған шешіммен келісті, онда жаңадан қосылған аумақтар Конституция мақсатында бірнеше жағдай бойынша АҚШ-тың бір бөлігі емес екені айтылды. Алайда, Уайт жазғандай, азаматтың бостандық және меншік құқықтарына берілген конституциялық кепілдіктер барлығына қолданылады және "ешқандай жағдайда бұзылмайды".
Бас судья
1910 жылдың 12 желтоқсанында президент Уильям Говард Тафт Уайтты АҚШ Жоғарғы Сотының төрағасы етіп ұсынды. Дегенмен, Сенат Уайтты сол күні және тағы да дауыс беру арқылы бекітті. Төрағалық қызметінің кезеңінде Уайт президенттер Вудро Вильсонды (екі рет) және Уоррен Г. Хардингті қызметке ант берді. 1921 жылдың 21 мамырында қайтыс болған кезде ол Сотта барлығы бірнеше жыл қызмет еткен, оның ішінде төраға болып қызмет еткен жылдар да бар.
Жеке өмір және өлім
Уайт 1894 жылдың 6 қарашасында Нью-Йорк қаласында Линден Кенттің жесірі Лейта Монтгомери Кентке үйленді. Оның әйелі Ромонзо мен Вирджиния Хай Монтгомеридің қызы болды; Уайт оған бірінші күйеуіне тұрғанға дейін ұсыныс жасаған, бірақ ол бас тартыпты, ал оның бірінші күйеуі 1892 жылы қайтыс болғаннан кейін ол қайтадан ұсыныс жасады.
Мұра мен құрмет
1914 жылы Нотр-Дам университеті оған Лаетар медалін табыстады, бұл американдық католиктер үшін ең ежелгі және беделді марапат. Уайттың мүсіні АҚШ Капитолийінің Ұлттық мүсіндер залында Луизиана штатының тумаларының бірі ретінде орналасқан. 2020 жылдың желтоқсанында алынып тасталғанға дейін Уайттың мүсіні Нью-Орлеандағы Луизиана Жоғарғы соты ғимаратының алдында тұрған. Бұл мүсін Нью-Орлеандағы танымал орын болды, оны Уайттың жесірі тапсырыс бойынша таңдаған Брайант Бейкер жасаған, ал 1926 жылдың 8 сәуірінде ашылған. Оның құрметіне Луизиана мемлекеттік университетінің құқық орталығы жыл сайын Эдвард Дуглас Уайт лекцияларын өткізеді. Онда АҚШ Жоғарғы сотының төрағалары Уоррен Бергер мен Уильям Ренквист сияқты көрнекті спикерлер сөз сөйлеген. ЛСУ құқық орталығының профессоры Пол Байердің «Бас судья әке: Эдвард Дуглас Уайт және Конституция» атты пьесасы Уайттың өміріне негізделген. 1995 жылы Уайт қайтыс болғаннан кейін Виннфилдтегі Луизиана саяси мұражайы мен Даңқ залына енгізілді. Эдвард Дуглас Уайт кеңесі #2473, Колумб орденінің Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы бөлімшесі, оның құрметіне аталған, бірақ 2020 жылдың тамызында аты өзгертілді. Нью-Джерси штатының Богота қаласындағы Колумб орденінің Бас судья Уайт кеңесі #2586 да оның құрметіне аталған. Луизиана штатының Тибодо қаласындағы Эдвард Дуглас Уайт католик мектебі оның есімімен аталады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Либерти» кемесі Грузия штатының Брансуик қаласында салынды және оның құрметіне аталды.