Кіріспе
Құрама Штаттардың Бас судьясы 1874 - 1888 жылдар аралығында Моррисон Ремик "Мотт" Уэйт (Моррисон Ремик "Мотт" Уэйт, 29 қараша 1816 - 23 наурыз 1888) - Огайо штатынан шыққан американдық адвокат, заңгер және саясаткер. Ол 1874 жылдан бастап 1888 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ-тың жетінші Бас судьясы болды. Оның өкілеттігі кезінде Уэйт соты Реконструкция дәуірінде босатылғандардың құқықтарын кеңейту және оларды Ку Клукс Клан сияқты ақ нәсілдік топтардың шабуылдарынан қорғау үшін қабылданған заңдар мен түзетулерге байланысты федералды биліктің тар түсіндіруін қабылдады. Коннектикут штатының Лайм қаласында туған Уэйт Йель университетін бітіргеннен кейін Огайо штатының Толедо қаласында заңгерлік практикасын құрды. Уиг партиясының мүшесі ретінде Уэйт Огайо штатының өкілдер палатасына сайланды. Ол құлдыққа қарсы шығып, Огайодағы Республика партиясын құруға көмектесті. Ол Алабама талаптары бойынша кеңесші болып қызмет етті және 1873 жылы Огайо конституциялық конвенциясында төрағалық етті. 1873 жылы мамыр айында бас судья Салмон П. Чейз қайтыс болғаннан кейін президент Улисс С. Грант Чейздің орнын алмастыру үшін ұзақ іздестіруді бастады. Ішкі істер министрі Колумб Деланоның қолдауымен Грант 1874 жылдың қаңтарында Уэйтті ұсынды. Салыстырмалы түрде белгісіз Уэйттің ұсынысын кейбір танымал саясаткерлер нашар қабылдады, бірақ Сенат бір ауыздан Уэйтті растады және ол 1874 жылдың наурыз айында қызметке кірісті. Оның кандидатурасын қолдаушылар бар болса да, ол 1876 жылғы сайлауда президент болуға үміттенуден бас тартты. Ол Жоғарғы Сот жоғары лауазымға көтерілудің бірден-бір қадамы ретінде қызмет етпеуі керек деп мәлімдеді. 1888 жылы өпке ісігінен қайтыс болғанға дейін соттың мүшесі болды. Уэйт Жоғарғы Сотта маңызды интеллектуалды күш ретінде пайда болған жоқ, бірақ ол әкімші және татуластырушы ретінде жақсы қаралды. Ол федералды және мемлекеттік билік арасындағы тепе-теңдікті іздеді және Реконструкция түзетулерін тар түсіндіруде басқа судьялардың көпшілігімен бірікті. Оның көпшілік пікірі Мунн Иллинойс штатына қарсы астық көтеру және темір жолдардың мемлекеттік реттеуін қолдады және мемлекеттік реттеудің конституциялық түсінігіне әсер етті. Ол сондай-ақ Құрама Штаттарда корпоративтік тұлғалық құқықтық тұжырымдаманың қалыптасуына көмектесті. Алайда Азаматтық құқықтар туралы істерде ол 1875 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңды жою үшін көпшілікпен бірге болды, ол мемлекеттік қызметтерге қол жеткізуде кемсітушілікке тыйым салды, ол 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға дейін қалпына келтірілмеді.
Morrison Remick "Mott" Waite (November 29, 1816 – March 23, 1888) was an American attorney, jurist, and politician from Ohio who served as the seventh chief justice of the United States from 1874 until his death in 1888. During his tenure, the Waite Court took a narrow interpretation of federal authority related to laws and amendments that were enacted during the Reconstruction Era to expand the rights of freedmen and protect them from attacks by white supremacy groups such as the Ku Klux Klan. Born in Lyme, Connecticut, Waite established a legal practice in Toledo, Ohio, after graduating from Yale University. As a member of the Whig Party, Waite won election to the Ohio House of Representatives. An opponent of slavery, he helped establish the Ohio Republican Party. He served as a counsel in the Alabama Claims and presided over the 1873 Ohio constitutional convention. After the May 1873 death of Chief Justice Salmon P. Chase, President Ulysses S. Grant underwent a prolonged search for Chase's successor. With the backing of Secretary of the Interior Columbus Delano, Grant nominated Waite in January 1874. The nomination of the relatively obscure Waite was poorly received by some prominent politicians, but the Senate unanimously confirmed Waite and he took office in March 1874. Despite some support for his nomination, he declined to run for president in the 1876 election, arguing that the Supreme Court should not serve as a mere stepping stone to higher office. He served on the court until his death of pneumonia in 1888. Waite did not emerge as an important intellectual force on the Supreme Court, but he was well regarded as an administrator and conciliator. He sought a balance between federal and state power and joined with most other Justices in narrowly interpreting the Reconstruction Amendments. His majority opinion in Munn v. Illinois upheld government regulation of grain elevators and railroads and influenced constitutional understandings of government regulation. He also helped establish the legal concept of corporate personhood in the United States. However in the Civil Rights Cases he sided with a majority to strike down the Civil Rights Act of 1875, which had prohibited discrimination in access to public services, that was not restored until the Civil Rights Act of 1964.
Ерте өмір және білім
Моррисон Ремик Уэйт 1816 жылғы 29 қарашада Коннектикут штатының Лайм қаласында, адвокат Генри Матсон Уэйт пен оның әйелі Мария Селденнің ұлы болып дүниеге келді. Кейіннен әкесі Коннектикут штатының Жоғарғы сотының судьясы және оның көмекші судьясы болып тағайындалды, 1834–1854 жылдары қызмет етті; ал 1854 жылдан 1857 жылға дейін соңғысының бас судьясы болып тағайындалды. Моррисонның Ричард деген ағасы болды, олар кейін бірге заңгерлікпен айналысты. Оның ата-тегі Англиядан және Жаңа Англиядан шыққан. Уэйт Коннектикут штатының Колчестер қаласындағы Бекон академиясында оқыды, онда оның сыныптастарының бірі Лайман Трамбулл болды. Ол 1837 жылы Йель колледжін бітірді, сол жылғы түлектердің арасында 1876 жылғы Демократиялық партияның президенттікке үміткері Сэмюэл Тилден де болды. Йельде оқып жүргенде Уэйт «Бас сүйек және сүйектер» (Skull and Bones) және «Бірліктегі бауырлар» (Brothers in Unity) қоғамдарының мүшесі болды және 1837 жылы Фи Бета Каппа қоғамына сайланды. Бітіргеннен кейін көп ұзамай Уэйт 1837 жылы әкесінің кеңсесінде заң кеңесшісі болып жұмыс істеді. Одан кейін Уэйт Огайо штатының Мауми қаласына көшіп, Сэмюэл Л. Янгтың кеңсесінде заң оқыды. 1839 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және Янгпен бірге практикалық жұмыс істеді. Заң фирмасы бизнес және мүлік құқығы саласында белгілі болды. Уэйт Мауми қаласының мэрі болып сайланды және 1846 жылдан 1847 жылға дейін қызмет етті.
Неке және отбасы
Ол 1840 жылдың 21 қыркүйегінде Коннектикут штатының Хартфорд қаласында Амелия Шамплин Уорнерге үйленді. Олардың үш ұлы болды: Генри Селдон, Кристофер Шамплин және Эдвард Тинкер; сондай-ақ Мэри Фрэнсис Уэйт деген қызы болды.
Саяси және заңгерлік мансап
1850 жылы Уэйт отбасымен Толедо қаласына көшіп барды, онда ол Янгпен бірлесіп заң фирмасының бөлімшесін ашты. Уэйт көп ұзамай штаттың адвокаттары арасындағы көшбасшы ретінде танылды. 1856 жылы Янг зейнетке шыққанда, Уэйт ағасы Ричард Уэйтпен бірге өркендеген жаңа фирма құрды. 1871 жылы Уэйтке АҚШ-ты (Уильям М. Эвартс пен Калеб Кушингпен бірге) Женевадағы Алабама арбитражы алдында құқық қорғаушы ретінде өкілдік ету шақыруы келіп түсті. Ұлттық деңгейдегі алғашқы қызметінде ол арбитраждан 15 миллион долларлық сыйлық жеңіп алып, атаққа ие болды. Бұл тағайындама саяси ортада оң қабылдамады. Әскери-теңіз күштерінің бұрынғы хатшысы Гидеон Уэллс Уэйт туралы: "Гранттың бұл қызметке көлік жүргізуші немесе бармен болған ескі танысын таңдамағаны таңғаларлық", - деген пікір білдірді, ал "The Nation" саяси журналы: "Мырза Уэйт екінші қатардағы заңгерлердің алдыңғы қатарында тұр", - деп жазды. Алайда, еліміз бойынша бұл таңдау бөліс тудырмайтын және құзыретті болғандықтан құлшыныс болды, және Уэйт 1874 жылдың 21 қаңтарында бірауыздан Бас судья болып бекітілді, сонымен бірге сол күні өзінің қызметтік куәлігін алды.
Өлім
Уэйт 1888 жылғы 23 наурызда пневмониядан күтпеген жерден қайтыс болды. Бұл Вашингтонда алаңдаушылық тудырды, себебі оның ауруының қауіпті екендігіне ешқандай белгі болмаған. Оның жағдайы, әсіресе Калифорниядағы әйеліне үлкен қорқыныш тудырмау үшін құпия сақталды. "Вашингтон пост" газетінің бүкіл бірінші беті оның қазасына арналды. Көптеген адамдар аза тұтып, қайғырды. Брэдли мен Мэтьюс судьяларын қоспағанда, барлық судьялар оның денесімен бірге Огайо штатының Толедо қаласына бағытталған арнайы пойызбен жолға шықты. Миссис Уэйт Калифорниядан пойызбен келіп, жерлеу рәсіміне үлгерді. Баспасөз хабарларында Бас судья Форст-Хилл зиратында сатып алған отбасылық жерге жерленетіні айтылды, бірақ ол онда жерленбеді. Оның орнына, ол Огайо штатының Толедо қаласындағы Вудлон зиратына жерленді. Бас судья қызметін атқару кезінде қаржылық қиындықтарға тап болған Уэйт, жесірі мен қыздарын күтіп бағуға жеткіліксіз, өте шағын мүлік қалдырды. Вашингтон мен Нью-Йорктегі адвокаттардың ұйымдасқан қауымдастығы Уэйттің отбасы мүшелеріне көмек көрсету үшін екі қор құруға ақша жинады. 1888 жылғы 28 наурызда Капитолий ғимаратында Моррисон Уэйттің қазасына арналған ресми азалау рәсімі өтті. Азалау рәсіміне президент Гровер Кливленд, бірінші ханым Фрэнсис Кливленд, министрлер кабинеті және Жоғарғы Соттың өзге судьялары қатысты.