Жаңа Йорк метросының R62 вагондары: 1983-85ж. жасалған, жапондық Kawasaki компаниясымен, A бөлімі үшін. R12, R14, R15-ті алмастырды, алғашқы тот баспайтын болат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R62 – Нью-Йорк метрополитенінің вагоны, 1983 және 1985 жылдар аралығында Жапонияның Кобе қаласындағы Kawasaki Heavy Industries компаниясы A бөлімі үшін жасаған. Барлығы 325 вагон салынды, бастапқыда жеке-жеке. Парктің сенімділігі артып, олар бес вагондық жиынға айналдырылды. Бұл вагонтар 1984 жылдың соңына дейін қызметтен шығарылған R12, R14 және R15 вагондарының орнын басты. R62 – 20 жылдан кейін A бөлімі үшін жасалған алғашқы вагон (1963 жылғы R36-дан кейін) және A бөлімі үшін салынған алғашқы тотбас болаттан жасалған метро вагоны. Алғашқы вагонтар 1983 жылдың 29 қарашасында сынақтан өтті және 1984 жылдың 7 мамырында ресми түрде пайдалануға берілді. R62 вагондарының 2020 жылдардың соңына дейін қызметте болуы жоспарлануда, содан кейін оларды R262 вагондары ауыстырады.
Class of New York City Subway car
The R62 is a New York City Subway car model built between 1983 and 1985 by Kawasaki Heavy Industries in Kobe, Japan, for the A Division. A total of 325 cars were built, originally as single units. When the reliability of the fleet improved, they were converted to five car sets. The cars replaced the remaining R12s, R14s, and R15s, which were all retired by the end of 1984. The R62 was the first order of A Division cars in 20 years (following the R36 order from 1963), and the first stainless steel subway car built for the A Division. The first cars entered revenue service testing on November 29, 1983, and officially entered service on May 7, 1984. The R62s are scheduled to remain in service until the late 2020s, when they will be replaced with the R262s.
Сипаттама
R62 вагондары 1301–1625 нөмірленген, барлығы 325 дана. Әр вагонның орташа бағасы 918 293 АҚШ долларына сатып алынды. R62 – А дивизионы үшін салынған алғашқы тот баспайтын болаттан жасалған және кондиционерленген метро вагоны. 1969 жылдан бері жүйедегі барлық вагондарда кең таралған граффитиге қарсы жылтыр жабын қолданылды. Олар ыңғайсыз, өте тар болатын бөкше орындықтарды пайдалану арқылы даулы ішкі дизайнын жалғастырды, әр орындықтың ені шамалы болатын. Бұл стандартты орындықтармен салыстырғанда бір вагондағы орындықтар санын азайтты, бірақ тұрған жолаушылардың сыйымдылығын арттырды. R62 вагондары әрбір бес вагонды жиынтықтың екі басында толық енді кабиналармен жабдықталған, бірақ пойыздар бастапқыда жеке вагондар ретінде салынғандықтан, қалған кабиналық орындарда жартылай енді кабиналар сақталды. 1966 жылы Budd Company ең көне IRT және BMT желілері үшін Филадельфиядағы Philadelphia Transportation Company (қазіргі SEPTA) Market–Frankford желісінде қолданылатын M3 (A49/A50/A51) вагондарына ұқсас жеңіл R39 метро вагонын ұсынды; алайда, бұл ұсыныс қабылданбады, себебі қалған эстакадалық желілердің көп бөлігі кейіннен жабылып, бұзылды. 1973 жылы R12-ден R17 сериясын ауыстыру туралы тағы бір ұсыныс жеткілікті дауыс жиналмағандықтан кейінге шегерілді. Олардың әрқайсысының ұзындығы 20 метрге жететін болжанып еді. Бірақ таңдалған жоспар бойынша 325 16 метрлік IRT вагондары қажет болды. 1981 жылдың шілдесінде NYCTA R62 келісімшарты бойынша 325 вагонға конкурс жариялады.
The R62s are numbered 1301–1625, totaling 325 cars. Each car was purchased at an average price of US$918,293. The R62 was the first stainless steel and air conditioned subway car built for the A Division. A graffiti resistant glaze was applied to all of the cars because of the extensive graffiti tagging of nearly all of the subway cars in the system since 1969. They continued a controversial interior design by employing bucket seating, which was very narrow, with each seat being about wide. This reduced the number of seats per car when compared to standard bench seating, but allowed for higher standing capacity. The R62s have full width cabs at each end of each five car set, but retain intermediate half width cabs in the remaining cab positions, as the trains were originally built as single cars. In 1966, the Budd Company proposed a lightweight R39 subway car, similar to their M 3 (A49/A50/A51) cars then in use on the Philadelphia Transportation Company's (now SEPTA) Market–Frankford Line in Philadelphia, for the oldest elevated IRT and BMT lines; however, this proposal failed because most of the remaining elevated lines were subsequently closed and demolished instead. In 1973, another proposal to replace the R12 through R17 series was deferred because not enough voters approved it. each of which were to be 64 feet (20 m) long. The selected plan called for 325 51.4 feet (16 m) IRT cars instead. In July 1981, the NYCTA began the bidding process for 325 cars under the R62 contract.
Жеткізу
Автомобильдер 1983 жылғы 29 қарашада жол ақысы төленетін сынаққа түсті, сондай-ақ, бірнеше пойздарда – , , және пойыздарында да сынақтан өтті. Құрамдағы қалған бес вагон (1431–1434 және 1438 вагондары) қазір біріктірілген. 1994 жылғы 21 желтоқсанда ашулы компьютерлік сарапшы Эдвард Дж. Лири Фултон көшесінде толы 4-ші пойызда өрт сөндірді. 1391 вагонының ішкі бөлігі зақымдалды, бірақ жөнделіп, қайта қызметке қосылды. Бірақ үш жылдан сәл кейін, 1998 жылғы 3 ақпанда, қызметтен тыс 1391–1395 вагондары 239-шы көшедегі депода қызметтен тыс басқа R33 пойызымен соқтығысты. Бес вагонда да антиклимерлік зақымдар болды, бірақ олар жөнделіп, қайта қызметке қосылды. 2000 жылғы 25 қазанда, 2000 жылғы Әлем сериясы кезінде 4-ші поезд Бронкстағы IRT Jerome Avenue желісіндегі Фордэм Роуд станциясында жұмыс пойызымен бетпе-бет соқтығысты. 1369-шы вагон және 1370-ші вагонның жартысы жөндеуге келмейтіндей зақымдалды. 1366-шы вагон және 1370-ші вагонның зақымдалмаған жартысы FDNY Рэндалл аралындағы оқу орталығына сыйға берілді, онда олар R40A 4461 вагонымен бірге оқу вагондары ретінде пайдаланылады. Ал 1367 және 1368 вагондары 2008 жылғы ақпан айында жаратылды.
The cars entered revenue testing on the on November 29, 1983, and were also tested on the , , and trains. The remaining five cars of the consist (cars 1431–1434 and 1438) are now unitized. On December 21, 1994, disgruntled computer analyst Edward J. Leary firebombed a crowded 4 train at Fulton Street. Car 1391 suffered interior damage, but was repaired and returned to service. A little more than three years later, however, on February 3, 1998, cars 1391–1395, while out of service, was rear ended by another out of service train of R33s at the 239th Street Yard. All five cars suffered anticlimber damage, but were repaired and returned to service. On October 25, 2000, during the 2000 World Series, a 4 train collided head on with a work train at the Fordham Road station on the IRT Jerome Avenue Line in the Bronx. Car 1369 and one half of 1370 were damaged beyond repair. Car 1366 and the undamaged half of car 1370 were donated to the FDNY Randall's Island training center, where they are used as training cars along with R40A 4461. Meanwhile, cars 1367 and 1368 were reefed in February 2008.
Ауыстыру
R62 вагондары ескіргендіктен ауыстырылмаса да, жоғарыда аталған оқиғалар салдарынан он вагон мерзімінен бұрын қызметтен шығарылды. Қалған вагондардың 2020 жылдардың соңынан бастап ауыстырылуы күтілуде. 2010 жылы MTA R62 вагондары үшін орташа өмірлік циклға технологиялық жаңартулар ұсынды, оларға LED бағыт көрсеткіштері және автоматты хабарламалар кірді. 2019 жылдың қаңтар айында MTA R62/A вагондарының паркін R262 вагондарымен ауыстыратынын хабарлады, бұл жаңа парк болашақ капиталдық бағдарлама аясында тапсырыс беріледі.
Though no R62s were retired by replacement, the aforementioned accidents caused the premature retirement of ten cars. The remaining cars are expected to be replaced starting around the late 2020s. The MTA proposed mid life technological upgrades for the R62s in 2010, including LED destination signs and automated announcements. In January 2019, the MTA announced that it would be replacing the R62/A fleets with the R262s, a new fleet that would be ordered as part of a future capital program.