Кіріспе
NOTOC
NOTOC
Ridge lift (or slope lift) is created when a wind strikes an obstacle, usually a mountain ridge or cliff, that is large and steep enough to deflect the wind upward. If the wind is strong enough, the ridge lift provides enough upward force for gliders, hang gliders, paragliders and birds to stay airborne for long periods or travel great distances by 'Ridge soaring'. Although unpowered aircraft are usually descending through the air, they will climb if the surrounding air is rising faster than their sink rates. Model glider enthusiasts refer to this technique as "slope gliding" or "sloping". Orville Wright used ridge lift, setting a duration record of 11 minutes in 1911. However the sport of soaring started in Germany after the First World War. In 1921, Dr. Wolfgang Klemperer broke the Wright Brothers’ 1911 soaring duration record with a flight of 13 minutes. In 1922, Arthur Martens became the first glider pilot to use an updraft rising along a mountain slope to stay aloft for a lengthy period, with a flight over an hour.
Жел кедергіге соғылып жоғары қарай бұрылғанда еңіс көтеру (немесе беткейлік көтеру) пайда болады, әдетте тау жотасы немесе тік жартас, олар желді жоғары қарай бұруға жеткілікті үлкен және тік болуы керек. Егер жел жеткілікті күшті болса, еңіс көтеру желқосқыштарға, аспалы желқосқыштарға, парапланерлерге және құстарға ұзақ уақыт бойы әуеде ұшуға немесе "еңіспен сырғанау" арқылы ұзақ қашықтықтарға ұшуға қажетті көтерілу күшін береді. Қозғалтқышсыз ұшақтар әдетте ауада төмен түссе де, егер айналасындағы ауа олардың түсу жылдамдығынан тез көтерілсе, олар көтеріледі. Модельді планерлерді ұнататындар бұл әдісті "беткейлік сырғанау" немесе "беткеймен сырғанау" деп атайды. Орвилл Райт 1911 жылы 11 минуттық ұшу ұзақтығының рекордын орнатып, еңіс көтеруін пайдаланды. Дегенмен, ұшу спорты Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияда басталды. 1921 жылы доктор Вольфганг Клемперер 13 минуттық ұшумен Райт ағайындарының 1911 жылғы ұшу ұзақтығының рекордын жаңартты. 1922 жылы Артур Мартенс тау беткейімен жоғары көтеріліп, ұзақ уақыт бойы әуеде қалу үшін, бір сағаттан астам ұшқан алғашқы планер ұшқышы болды.
NOTOC
Ridge lift (or slope lift) is created when a wind strikes an obstacle, usually a mountain ridge or cliff, that is large and steep enough to deflect the wind upward. If the wind is strong enough, the ridge lift provides enough upward force for gliders, hang gliders, paragliders and birds to stay airborne for long periods or travel great distances by 'Ridge soaring'. Although unpowered aircraft are usually descending through the air, they will climb if the surrounding air is rising faster than their sink rates. Model glider enthusiasts refer to this technique as "slope gliding" or "sloping". Orville Wright used ridge lift, setting a duration record of 11 minutes in 1911. However the sport of soaring started in Germany after the First World War. In 1921, Dr. Wolfgang Klemperer broke the Wright Brothers’ 1911 soaring duration record with a flight of 13 minutes. In 1922, Arthur Martens became the first glider pilot to use an updraft rising along a mountain slope to stay aloft for a lengthy period, with a flight over an hour.
Негізгі талаптар
Желдің тау басына, тау жотасына, жартасқа немесе мұхит толқынына соққанда биіктік көтерілу пайда болады, бұл ауаның жоғары көтерілуіне себеп болады. Метеорологияда бұл орографиялық көтерілу деп аталады. Жел беткейден тікелей жоғары көтерілетін ауа аймағын жасайды, ол ауа ағыны төбенің жоғары қарай контурын ұстанатындықтан, беткейден жоғары және сыртқа қарай біраз қашықтыққа созылуы мүмкін. Дегенмен, тік жартастарға жақын жерде, әдетте, жартастың түбінде төмен түсетін ауамен турбуленттік аймақ болады. Таудан төмен жел соққанда жел толқындары пайда болуы мүмкін; оларды жолсергіш ұшқыштары биіктік алу үшін пайдаланады, бірақ бұл еңіс көтерілімімен шатастырылмауы керек. Тік жартастарға қарағанда, еңістерге жақын жердегі ең күшті көтерілу көбінесе еңістен тік бұрышпен шығатын көзге көрінбейтін сызықпен қиылысатын ұшу жолында кездеседі. АҚШ-тағы Аппалачи тауларының жоталары мен аңғарларында, Жаңа Зеландияда және Чилидегі ұзын тау тізбектерін жолсергіш ұшқыштары бір ұшуда мыңнан астам километрге ұшу үшін пайдаланған. Құстар, мысалы көптеген теңіз құстары (әсіресе альбатростар) және жыртқыш құстар да осылай еңістерді пайдаланады.