Уильям Джонс Лоундес: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық саясаткер (1782–1822)

Уильям Джонс Лоундес (11 ақпан 1782 – 27 қазан 1822) – Оңтүстік Каролина штатынан шыққан американдық заңгер, плантатор және саясаткер. Ол 1811 жылдан 1822 жылдың 8 мамырына дейін АҚШ Конгресінде штат өкілі болды, содан кейін денсаулығына байланысты отставкаға кетті.

Ерте өмір

Роулинс Лоундестің (1721–1800) ұлы, бірнеше мерзімге сайланған заң шығарушы және Америка революциялық соғысы кезінде қысқа мерзімге Оңтүстік Каролинаның губернаторы болған Уильям Лоундес, Роулинс Лоундестің үшінші әйелі, бұрынғы Сара Джонстың (1757–1801) – Грузия штатының полковнигі Чарльз Джонстың қызы – үш баласының бірі еді. Оның әкесінің әкесі, Чарльз Лоундес, 1730 жылы отбасымен Британдық Батыс Үндістандағы Сент-Китс аралынан Оңтүстік Каролинаға көшіп келді, бірақ оның жомарттықпен шығындануы қаржылық қиындыққа алып келді. Ол өзін-өзі өлтіргеннен кейін, оның ұлдары Чарльз бен Роулинс сол кездегі Оңтүстік Каролинаның басты құқық қорғау органының басшысы болған Роберт Холлдың қамқорлығына берілді. Роулинс Лоундес 1745 жылы Холлдың орнын басты, бірақ 1754 жылы денсаулығына байланысты қызметтен кетті. Заңгерлік тәжірибесімен және қоғамдық міндеттерімен қатар, Роулинс Лоундес неке арқылы плантацияларға ие болды және оларды құл еңбегімен өңдеді. Ол 1748 жылы Сент-Пол приходындағы Стоно өзенінің жағасындағы алғашқы плантациясын сатып алды (бұл оған Оңтүстік Каролина Ассамблеясының төменгі палатасына сайлануға мүмкіндік берді), бірақ ол әйелі 1750 жылы босанғанда қайтыс болды. Роулинс Лоундестің екінші әйелі, Мэри Картрайт Лоундес (1736–1770) жеті бала тауып, олардың ішінде болашақ конгрессмен Томас Лоундес де болды. Үлкен жартылай бауыры сияқты, Уильям Лоундес Оңтүстік Каролина мен Англиядағы өз сыныбына лайықты классикалық білім алды, содан кейін заңды оқыды. 1802 жылы Уильям Лоундес плантация иесі және федералисттік көшбасшы Томас Пинкнидің қызы Элизабет Пинкниге (1781–1857) үйленді, және олардың ұлы Томас Пинкни Лоундес (1808–1838) мен қызы Ребекка Мотт Лоундес Рутледж (1810–1892) дүниеге келді.

Мансап

1804 жылы адвокаттыққа қабылданған Уильям Лоундес Чарльстон қаласында заңгерлік тәжірибесін бастады. Ол сонымен қатар Оңтүстік Каролинаның Атлантика жағалауында бірнеше күріш шаруашылықтарына ие болды және оларды құл еңбегін пайдалана отырып басқарды.

Саясат

Уильям Дж. Лоундес алғаш рет 1804 жылдан 1808 жылға дейін Оңтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасында қызмет етті. Чарльстон аймағынан АҚШ-тың он екінші Конгресіне өкіл болып сайланған Лоундес, Палата спикері Генри Клей, АҚШ Екінші банкінің болашақ президенті Лэнгдон Чивс, Теннеси штатының өкілі Феликс Гранди және болашақ вице-президент және Оңтүстік Каролина сенаторы Джон К. Калхунмен бірге «Соғыс жақтастары» фракциясының маңызды мүшесі болды. «Соғыс жақтастары» 1812 жылғы соғысты жариялау үшін Конгресс сессиясы бойына үгіттеді, және 19 маусымда олар мұны іске асырды. Лоундес Вашингтондағы пансионда Калхунмен бірге тұрды, олар жақын дос болды; Лоундестің немересі, оның өлімінен жиырма жыл өткен соң, Калхун оның жесіріне «олардың арасында ешқашан түңғиық болған емес» дегенін айтты. Соғыстан кейін Лоундес төрт жыл бойы Жолдар мен құралдар комитетінің төрағасы болды. Ол Қазынашылық министрі Александр Далласпен кеңесіп, 1816 жылғы тарифті Конгресс арқылы қабылдауға ықпал етті және басшылық етті. Ол сонымен қатар Қазынашылық департаментіндегі Шығындар жөніндегі комитеттің төрағасы болды. Лоундестің қаржылық сараптамасы оны 14-ші Конгресс кезінде АҚШ Екінші банкін бекітуде Калхунның бас көмекшісі етті. Әріптестері мен баспасөз тарапынан жоғары бағаланған Лоундеске Джеймс Мэдисон және оның ізбасары Джеймс Монро бірнеше кабинеттік лауазымды ұсынды, соның ішінде Қазынашылық және Соғыс министрлері. Лоундес соңғы ұсыныстан бас тартқанда, ол Калхунға ұсынылды, ол лауазымды қабылдады және 1825 жылы вице-президент болып сайланғанға дейін қызмет етті. Палатада қалған Лоундес Миссури келісіміне айналатын келіссөздерде маңызды рөл атқарды; Оңтүстік штаттарының келісімге қолдауы, кем дегенде, Лоундестің қолдауының нәтижесі болды. Уильям Лоундес сонымен қатар Лоундес үлестіру әдісін жасады, ол кіші штаттарға көбірек билік беруі керек еді, бірақ Конгресте қабылдануын қамтамасыз ете алмады. 1821 жылы Оңтүстік Каролина заң шығарушы органы Лоундесті 1824 жылғы сайлауда АҚШ президентіне ұсынды, бұл Калхунның өзінің бастапқы үміткерлігіне кедергі келтірді, өйткені ол Лоундестен гөрі амбициялы болды.

William J. Lowndes first served in the South Carolina House of Representatives from 1804 to 1808. Elected to the Twelfth United States Congress as a Representative from the Charleston area, Lowndes was a key member of the 'War Hawk' faction along with Speaker of the House Henry Clay, future President of the Second Bank of the United States Langdon Cheves, Tennessee representative Felix Grundy, and future Vice President and South Carolina Senator John C. Calhoun. The War Hawks agitated throughout the Congressional session for declaration of the War of 1812, which they achieved on June 19. Lowndes roomed at the same boardinghouse as Calhoun in Washington, D. C., and they became close friends; Lowndes's granddaughter, twenty years after his death, stated that Calhoun told his widow "that there had never been a shadow between them." After the war, Lowndes served as Chairman of the Ways and Means Committee for four years. He authored and shepherded through Congress the Tariff of 1816 in consultation with Secretary of the Treasury Alexander Dallas. He also rose to chairman of the Committee on Expenditures in the Treasury Department. His reputation for financial expertise made Lowndes a chief lieutenant of Calhoun in authorizing the Second Bank of the United States during the Fourteenth Congress. Extremely well respected by his colleagues and the press, Lowndes was offered several Cabinet positions by both James Madison and his successor James Monroe, including Secretary of Treasury and Secretary of War. When Lowndes refused the latter, it was offered to Calhoun, who accepted the position and held it until his inauguration as Vice President in 1825. Staying in the House, Lowndes was a major player in the negotiations surrounding what would become the Missouri Compromise; Southern support for the Compromise was at least partially due to Lowndes's advocacy. William Lowndes also developed the Lowndes Apportionment Method, which would have given more power to smaller states, but could not secure its passage in Congress. In 1821, Lowndes was nominated for President of the United States for the 1824 election by the South Carolina legislature over the more ambitious Calhoun, which impeded Calhoun's own incipient candidacy.

Өлім және мұра

Жастайынан болған апаттан кейін денсаулығы нашарлап, Лоундс 1822 жылы ауырып қалды және Конгрестен кетті. Әйелінің тілегімен Лоундс отбасы Англияға емделуге бағыт алды, бірақ Уильям 1822 жылғы 27 қазанда, 40 жасында жол жүрісінде қайтыс болды. Ол теңізге жерленді, бірақ Вашингтондағы Конгресс зиратында оның құрметіне ескерткіш орнатылған. Лоундс отставкаға кеткеннен кейін Оңтүстік Каролина губернаторы Джеймс Гамильтон, кіші, оны Конгресте алмастырды. Нұсқаусыздық дағдарысы кезінде Гамильтон мен Джон Кэлхун құлдықты қолдау мақсатымен штаттардың күштерін басқарды. Лоундстың соңғы биографы осы екі тұлғаның және Лоундстың соңғы оңтүстік ұлтшылдарының бірі ретіндегі ұстанымын «оңтүстік саясатының өзгеруі» деп бағалайды. 1824 жылғы наурыз-сәуір айларында Оңтүстік Каролинадан келген сайлаушылар Уильям Лоундсты Демократиялық-Республикалық партияның құрылтайында алдағы сайлауда АҚШ вице-президентіне кандидат ретінде бір дауыспен құрметтеді. Тарихи белгіде көрсетілгендей, Оңтүстік Каролина штатындағы Лоундесвилл қаласы оның құрметіне аталған. 1825 жылы Джорджия штатындағы Лоундес округі, ал 1830 жылы Алабама және Миссисипи штаттарындағы округтер оның құрметіне аталды.